English
The nine, such as the smallest of the small meditation paths, purify all obscurations. The nine, such as the great defilements of afflictive obscurations contained in the nine grounds, are the antidotes. Relying on any of the nine mind-abidings, the nine, such as the smallest of the small meditation paths of the Lesser Vehicle, purify the objects to be abandoned that are insignificant. Fourth, that is shown by "In that, dispelling disputes," etc. On the nine grounds, it is shown by "Then" etc. that the larger order of what is to be abandoned and the smaller order of antidotes arise and cease. For that dispute that the smaller order of what is to be abandoned and the larger order of antidotes arise and cease reasonably, the path of meditation of the Great Vehicle shown through the door of dispelling by the example of the washerman is the Dharma. It is considered to be the antidote to all obscurations of the three realms, because the measurer's clinging and the measured object to be grasped are all realized as unreal equality. Second, in the combined commentary on the Perfection of Wisdom's quintessential treatise, the Ornament for Clear Realization, the explanation of the combination of words and meanings of the second chapter is finished. The third root section, the explanation of the basis of knowledge of the branch of the path including the wrong paths, is divided into two: explaining the signifying Dharma in detail and concluding with stating the number of topics. The first is divided into two: actually explaining the basis of knowledge and summarizing the meaning of the three knowledges. The first is divided into three: the nature of the basis of knowledge, the application of the basis of knowledge, and the explanation of the path of seeing of the basis of knowledge. The first is divided into three: the essence does not abide in the two extremes, the difference of near and far, and the explanation of the basis of knowledge of discordant factors and antidotes. First: not on the shore, the far shore, the edge, etc. The wisdom of the noble bodhisattvas who consider the path to be the Perfection of Wisdom is the Dharma. It does not abide on the edge of this shore of samsara and the far shore of nirvana, and it does not abide in the middle of those edges, because it is the wisdom of the noble bodhisattvas who directly know the phenomena of the three times as unreal equality. Second: That is through the door of focusing on characteristics, etc. The noble hearers and solitary realizers are the Dharma. There is a reason for being far from the mother of fruits, the Perfection of Wisdom, because they do not realize the equality of the three times, so they focus on characteristics in phenomena, and they are the upholders of the Great Vehicle.
Tibetan
ང་བྲལ་བས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་མ་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་འབྲས་ཡུམ་སྒྲུབ་མི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་ཡུམ་ལ་རིང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱང་འཕགས་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། འབྲས་ཡུམ་ལ་ཡང་དག་པར་ཉེ་བ་ཉིད་དུ་བཤད་དེ། ཁྱོད་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་གི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་འབྲས་ཡུམ་ལ་ཉེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་བདུན་ཏེ། སྤང་བྱ་གཞི་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ། དེའི་གཉེན་པོ། སྤང་བྱ། འབྲས་བུ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ། དེའི་གཉེན་པོ། །ཟབ་པའི་ཚུལ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་སོགས་ཀྱིས་བསྟན། ཉན་རང་གི་གཞི་ཤེས་ཆོས་ཅན། བྱང་སེམས་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ། བྱང་སེམས་ལམ་གྱི་སྤང་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དུས་གསུམ་དུ་གཏོགས་པའི་ཆོས་ལ་དངོས་པོར་དམིགས་ནས་མཚན་མར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྦྱིན་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སོ་བདུན་པོ་རྣམས་ལ་ཉམས་སུ་བླང་བྱར་སྤྱོད་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མར་འཛིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྦྱིན་ལ་སོགས་ཀྱིས་བསྟན། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཁོར་ གསུམ་དུ་ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་ཅིང་གདུལ་བྱ་གཞན་དག་དེ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་བྱང་འཕགས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། སྦྱིན་སོགས་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་སྒྲིབ་པ་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། གནས་ཚུལ་ལ་ཞུགས་པའི་སྒོ་ནས་ཆགས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་འགོག་པར་བྱེད་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། དངོས་དང་། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱལ་ལ་སོགས་ལ་ཆགས་པ་ཕྲ། །ཞེས་པས་བསྟན། རྒྱལ་བ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ལ་བདེན་ཞེན་གྱིས་ཕྱག་འཚལ་བ་སོགས་ཆོས་ཅན། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་ཡང་བྱང་སེམས་ལམ་གྱི་སྤང་བྱ་ཡིན་ཏེ། ཆགས་པ་ཕྲ་མོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་ལམ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བདེན་པར་དམིགས་པའང་ཆོས་ཅན། བྱང་སེམས་ལམ་གྱི་སྤང་བྱ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཀྱི་ལམ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་དབེན་པའི་ཕྱིར་ན་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཟབ་མོའི་དོན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་སོགས་ཀྱིས་བསྟན། བྱང་འཕགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པར་བདེན་མཐོང་དུ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་ལ་མཚན་འཛིན་
Chinese
因为远离了无有方便善巧，仅仅是不知如何修持果母，所以才远离了果母。彼菩萨圣者，是为有法，说是真实地邻近果母，因为您善巧双运二谛之方便故邻近果母。第三（部分）有七（个方面）：当舍弃之法执著为基，彼之对治，当舍弃之法，于果执著，彼之对治，甚深之理，不可思议，结尾。第一（方面）：由色等蕴体性空性等显示。声闻缘觉之基智，是为有法，是菩萨道之不顺品，因为是菩萨道之所应舍弃之法，因为于色等蕴执著为空性之相，并且于属于三时之法执著为实有而耽著其相，以及于布施等菩提分法三十七品执著为应修之行之相。第二（方面）：由布施等显示。于布施等无有三轮我执，并且将其他所化有情安置于此的菩萨圣者之见道无间道，是为有法，是于布施等执著相之俱生障之对治，因为是安住于实相之门而遮止一切有边之大乘无间道。第三（方面）有二：真实与彼之理由。第一（方面）：由“于胜者等贪著微”显示。于胜者佛陀等以实执而顶礼等，是为有法，虽是福德之资粮，然而是菩萨道之所应舍弃之法，因为是微细贪著之自性。第二（方面）：由“法之道乃自性”等显示。于特殊之境执著为真实，亦为有法，是菩萨道之所应舍弃之法，因为一切法之实相之道，乃是自性空性，因此自性空性即是甚深之义。第四（方面）：由“诸法自性”等显示。菩萨圣者之诸法于自性一体而于真实见中现量了知之智慧，是为有法，于果执著
English
Because of being far from skillful means, and simply not knowing how to practice the Fruition Mother, one is far from the Fruition Mother. That Bodhisattva Arya, is the subject, is said to be truly close to the Fruition Mother, because you are skilled in the means of uniting the two truths, therefore you are close to the Fruition Mother. The third (part) has seven (aspects): Holding what is to be abandoned as a basis, its antidote, what is to be abandoned, holding onto the fruit, its antidote, the profound manner, the inconceivable, the conclusion. The first (aspect): Shown by form etc., aggregates, emptiness etc. The basis of knowledge of Hearers and Solitary Realizers, is the subject, is an unfavorable aspect of the Bodhisattva path, because it is what should be abandoned on the Bodhisattva path, because one holds onto the aggregates such as form as a sign of emptiness, and one focuses on phenomena belonging to the three times as real and clings to their signs, and one holds onto the thirty-seven aspects of enlightenment such as giving as a sign of the activity of practicing what should be cultivated. The second (aspect): Shown by giving etc. The uninterrupted path of the Bodhisattva Arya's path of seeing, which has no ego-grasping in the three spheres of giving etc., and which connects other trainees to it, is the subject, is the antidote to the co-emergent obscuration of grasping at signs in giving etc., because it is the uninterrupted path of the Great Vehicle that prevents all extremes of attachment by entering the state of reality. The third (aspect) has two: the actual and its reason. The first (aspect): Shown by "Attachment to victors etc. is subtle." Paying homage to the Victorious Buddhas etc. with true clinging, etc., is the subject, although it is a collection of merit, it is still what should be abandoned on the Bodhisattva path, because it is the nature of subtle attachment. The second (aspect): Shown by "The path of Dharma is by nature" etc. Focusing on a special object as real is also the subject, it is what should be abandoned on the Bodhisattva path, because the path of the reality of all phenomena is devoid of inherent existence, therefore inherent emptiness is the profound meaning. The fourth (aspect): Shown by "All phenomena are by nature" etc. The wisdom of the Bodhisattva Arya's phenomena, which are one in nature and directly known in true vision, is the subject, holding onto the fruit
Tibetan
གྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། མཚན་འཛིན་གྱི་ཆགས་པ་དེ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ནི། མཐོང་བ་ལ་སོགས་ཀྱིས་བསྟན། རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། རྟོགས་པར་དཀའ་བར་བཤད་པའི་དོན་གྱིས་ཟབ་པ་ཡིན་ཏེ། མཐར་འཛིན་ཅན་གྱི་བློས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་དང་ལ་སོགས་པས་མངོན་སུམ་རྟོགས་པ་ཚད་མས་བཀག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དྲུག་པ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པར་མི་ཤེས་ཕྱིར། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྟོགས་པའི་བློས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་འདོད་དེ། ཁྱོད་རྟོགས་པའི་བློས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོར་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར། བདུན་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཀུན་ཤེས་ཉིད་ལུགས་ ལ། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། ཀུན་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་ལུགས་ལ་དེ་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་མི་མཐུན་པ་དང་། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་གཉིས་པོ་དག་གི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མ་ལུས་པ་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་སྐབས་འདིར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སྔར་བཤད་ཟིན་པ་དེ་ལྟར་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། གཞི་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་རང་བཞིན་དང་། གེགས་སེལ་བ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཟུགས་སོགས་དེ་མི་རྟག་སོགས་དང་། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། ཐེག་ཆེན་གཞི་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཆོས་ཅན། དབྱེ་ན་བཅུ་ཡོད་དེ། གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེན་ནས་སྤྱོད་པ་བཀག་སྟེ་སྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་དང་། གཟུགས་སོགས་དེ་དག་གི་མི་རྟག་པ་དང་སྟོང་ཉིད་སོགས་ལ་དང་། ཡོན་ཏན་དེའི་རྟེན་དུ་མ་རྫོགས་པ་ཀུན་བཏགས་དང་། དེའི་རྟེན་དུ་རབ་ཏུ་རྫོགས་པ་ཡོངས་གྲུབ་དང་། ཤུགས་བསྟན་གཞན་དབང་སྟེ་མཚན་ཉིད་གསུམ་ལ་དང་། གཟུགས་སོགས་དེ་ལ་བདེན་པར་ཆགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ལ་དང་། གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ལ་དང་། བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་ཉིད་ལ་དང་། ཆེད་དུ་སྦྱོར་བ་དང་། བྱེད་པ་བྱ་དཀའ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་དང་། སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་འདོད་པ་དེ་དང་དེ་ལ་ནི་དང་། གཞན་གྱི་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་ལ་དང་། བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་རྨི་ལམ་སོགས་དཔེ་བདུན་གྱི་སྒོ་ནས་སྣང་བ་རྣམ་པ་བདུན་ལ་ཞེན་སྤྱོད་བཀག་ནས་བདེན་མེད་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་དང་བཅུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་རློམ་མེད་པ། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། ཐེག་ཆེན་གཞི་ཤེས་སྦྱོར་བའི་མཉམ་པ་ཉིད་སྒོམ་ཚུལ་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་དེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་དང་། དེའི་མཚན་
Chinese
是其对治，因为是遣除名相执著之贪著的智慧之故。第五是，以见等显示。自性空性，是所立宗，是甚深，因为以说难以证悟之义故，因为是具有常执著之心识以现量见及等等所遮止的现量证悟之量所遮止的自性之故。第六是，以于色等不了解之故。等显示。自性空性，是所立宗，您认为以证悟之心识不可思议，因为您以证悟之心识不了解色等事物之故。第七是，如是全知性之理。 等显示。于全知性之理，彼宣说之时，不相符以及对治之二品之基识之所有差别，如经中所说那般，于此时应知，因为应如先前所说那般了知之故。第二有二，基识之瑜伽自性与，遣除障碍修习平等性。第一是，色等彼无常等与，等显示。大乘基识之瑜伽，是所立宗，若分有十，即于色等一切法执著而行持，遮止后修习之瑜伽与，色等彼等之无常与空性等与，功德彼之所依未圆满遍计所执与，彼之所依极圆满圆成实性与，暗示他性即三自性与，于色等彼等无有真实贪著之自性与，不转异之自性与，无有作者之自性与，特意作意与，作者难作三种与，如其所应有果报之想彼与彼与，不依赖他缘为何者与，习气完全转变之梦等七喻之门而显现七相执著行持遮止后知其无实之瑜伽与，有十之故。第二是，于色等无有傲慢，等显示。大乘基识瑜伽之平等性修习方式，是所立宗，有四种，即于色等之体性与，彼之相
English
It is the antidote, because it is the wisdom that dispels the attachment of clinging to names. Fifth, it is shown by seeing, etc. The nature of emptiness is the subject of debate, it is profound because it is said to be difficult to realize, because it is the nature that is prevented by the direct perception of the mind with constant clinging and the direct realization of the measure that is prevented by etc. Sixth, it is because of not understanding form, etc. Etc. shows. The nature of emptiness is the subject of debate, you think it is inconceivable with the mind of realization, because you do not understand things like form with the mind of realization. Seventh, such is the principle of omniscience. Etc. shows. In the principle of omniscience, when it is explained, the differences of the base consciousness of the two aspects of disagreement and antidote, as it is said in the sutra, should be known at this time, because it should be known as it was said before. Second, there are two, the nature of the yoga of the base consciousness, and the practice of equality that removes obstacles. The first is, form, etc., that impermanence, etc., and etc. shows. The yoga of the Mahayana base consciousness is the subject of debate, if divided there are ten, that is, clinging to all dharmas such as form and practicing, the yoga of meditating after stopping and, the impermanence and emptiness of those forms, etc., and the dependent imputation that is not complete as the basis of the merit, and the perfectly complete perfect reality as the basis of it, and the other-powered nature that implies the three natures, and the nature of not having true attachment to those forms, etc., and the nature of not changing, and the nature of not having an author, and intentional intention, and the three kinds of difficult actions of the author, and the thought of having retribution as it should be, and whatever does not depend on other conditions, and the yoga of knowing that the seven appearances that appear through the door of the seven metaphors such as dreams that completely change the habit are unreal after stopping the clinging practice, and there are ten. The second is, there is no arrogance in form, etc., etc. shows. The way to practice the equality of Mahayana basic consciousness yoga is the subject of debate, there are four kinds, namely the nature of form, etc., and its characteristics.