Tibetan
་པར་རྟོག་མེད་དང་། །རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ཕྱིར། །ཆོས་དབྱིངས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །དག་པའི་ཕྱིར་ན་འོད་གསལ་བ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རང་དོན་ཆོས་སྐུ་གང་ཞིག །སྤངས་པ་མཐར་ཐུག་གི་ཆོས་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་བྲལ་འབྲས། མཚན་གཞི། སངས་རྒྱས་སའི་སྒྲིབ་གཉིས་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྒྱུད་བླའི་ཊཱི་ཀར། མཐར་ཐུག་གི་སྤངས་རྟོགས་དབྱེར་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ནི། མཐར་ཐུག་གི་རྟོགས་པ་གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བའི་བྲལ་ཆ་དེ་ཉིད་མཐར་ཐུག་གི་སྤངས་པ་ཡིན་ལ། དེ་དང་མཐར་ཐུག་གི་སྤངས་པ་གཉིས་བློས་ཐ་དད་དུ་ཕྱེ་བ་མ་གཏོགས། དོན་ལ་ངོ་བོ་ཐ་དད་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །ངག་དོན་ནི། དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཆོས་ཅན། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ཡིན་ཏེ། སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དུ་མ་ལྡན་པའི་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཆོས་སྐུ་ལ། རང་བཞིན་དང་། ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་གཉིས། དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་སྐུ་དང་པོ་བསྟན་ནས་གཉིས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་རྟོགས་ཡེ་ཆོས་སྐུ་ལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། སོ་སོའི་རང་བཞིན། ཤེས་བྱ་མཁྱེན་ཚུལ་དང་བཞི། དང་པོ་ལ། ཁྱད་ཆོས་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། མཚན་ཉིད་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ངོ་བོའི་ཁྱད་པར། གནས་གྱུར་གྱི། མཛད་པའི། ཡུལ་ཅན་གྱི། རྒྱུའི་ཁྱད་པར་དང་ལྔ། དང་པོ་ནི། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གིས་བསྡུས་པ་སྟེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྤང་བྱས་བསྡུས་པའི་ཟག་བཅས་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། གནས་གྱུར་པས་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། གཞན་སྣང་ གཟུགས་སྐུ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་མ་འགགས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས། ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་ལ། སྤྱིའི་རྒྱུ་དང་། སོ་སོའི་རྒྱུ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། །རྒྱལ་པོ་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ལས་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱན་ལས། འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་སེམས་མཉམ་ཕྱིར། །ཡང་དག་ཆོས་རབ་བསྟན་ཕྱིར་དང་། །བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །ཡེ་ཤེས་བཞི་པོ་ཡང་དག་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་མཐར་ཐུག་གི་མཁྱེན་པ། དེ་དང་རྣམ་མཁྱེན། ཀུན་མཁྱེན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་དོན་གཅིག་གོ །གཉིས་པ་ནི། མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞི་སྟེ། རྒྱན་ལས། མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་མི་གཡོ་སྟེ། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་ནི་དེ་ལ་བརྟེན། །མཉམ་པ་ཉིད་དང་སོ་སོར་རྟོགས། །བྱ་བ་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་མེ་ལོང་དུ་འཆར་བའི་གཟུགས་བརྙན་ལྟར་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་རྣམས་མ་འདྲེས་པར་སོ་སོར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་མཐར་ཐུག་པའི་ཡེ་ཤེས། སེམས་ཅན་མ་ལུས་པའི་དོན་སྒྲུབ་པའི་མཐར་ཐུག་གི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་རིམ་བཞིན་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། དེས་ན་དེ་བཞི་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་སོ་སོ་བ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ན་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་འདས་མ་འོངས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་དུ་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པས་ཁྱབ་སྟེ། མདོ་ལས། འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སེམས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སེམས་སོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སེམས་སོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །ཞེས་དང་། རྒྱན་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་མངོན་སུམ་མཁྱེན། །དུས་ལ་ཡེ་ཤེས་མ་བསྒྲིབས་སོ། །ཞེས་སོ། །ངག་དོན་ནི། སངས་རྒྱས་སའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྡེ་ཚན་ཉེར་གཅིག་ཆོས་ཅན། རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ཏེ། ཟག་བཅས་མ་ལུས་པ་ཟག་མེད་དུ་གནས་གྱུར་པའི་མཐར་ཐུག་གི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། ཟད་པར། ཟིལ་གནོན། ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཤད་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། ཟད་པར་བཅུ་ཡི་བདག་ཉིད་དང་། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ཟད་པར་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ། ལུས་རྟེན། སེམས་རྟེན། བརྟེན་པ་ཟད་པར་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། དང་པོ་བརྒྱད་སྔར་མེད་གསར་དུ་སྐྱེ་བ་འདོད་པའི་རྟེན་ལ་སྐྱེ་དགོས་ཏེ། གཙོ་བོར་ཐོས་བསམ་གྱི་མཐུ་ལས་སྐྱེ་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཐོབ་ཟིན་གནས་པ་གཟུགས་ཀྱི་རྟེན་ལ་ཡང་ཡོད། ཕྱི་མ་གཉིས་ཁམས་གསུམ་གྱི་རྟེན་ལ་དངོས་སུ་སྐྱེ་བ་ཡོད་དེ། གཟུགས་མེད་ཅེས་བྱ་ཁམས
Chinese
没有概念的影像，是瑜伽士的境界。法界自性清净，所以光明。这是第一种。第二种是，为了自己，哪个法身是断证圆满的法性之果？例如，断除了佛地的二障。续部释中说，所谓断证无别，是指究竟的证悟，远离了所有暂时的垢染，这个远离本身就是究竟的断。除了在概念上将两者区分开来，实际上它们的本质没有差别。语言上的意义是，具有二种清净的法性，是法身，因为它是具有力量和无畏等众多功德的二种清净的法性之身。第二法身，有自性和功德两种差别。第一是，如是宣说了第一身之后，第二是法身。在这样的语境中，第二的，第一是证悟智慧法身，有本体、分类、各自的自性、所知和知晓方式四种。第一种，有普遍宣说特点和概括宣说定义两种。第一种，有本体的特点、转依的特点、事业的特点、所缘的特点和原因的特点五种。第一种是，由能取和所取二者无别的意和心所组成，即二者无别的意和心所生起。第二种是，与所有应断的、包含染污的法分离，即所有通过转依而转变的法，都被称为法身。第三种是，因为其他显现和色身二者显现不息灭，所以成办有情的事业，即在世俗中，通过生起唯有智慧的圆满受用身等显现的方式。第四种是，唯有佛陀才有的不共的现量行境，即被安立为佛陀和菩萨以及声闻等行境。第五种，有共同的因和各自的因两种。第一种是，法身简而言之，是从如来智慧聚中产生。第二种是，庄严经中说，执著
English
Without conceptual images, it is the realm of yogis. The Dharmadhatu is inherently pure, therefore it is radiant. That is the first. The second is, for oneself, which Dharmakaya is the result of the ultimate Dharma nature of abandonment? For example, the abandonment of the two obscurations of Buddhahood. The commentary on the Uttaratantra states that the meaning of the inseparability of ultimate abandonment and realization is that the ultimate realization is the separation from all temporary defilements, and that separation itself is the ultimate abandonment. Apart from conceptually distinguishing between the two, their essence is actually no different. The linguistic meaning is that the Dharma nature with two purities is the Dharmakaya, because it is the body of the Dharma nature with two purities, possessing many qualities such as power and fearlessness. The second Dharmakaya has two distinctions: nature and qualities. The first is, having explained the first body, the second is the Dharmakaya. In this context, the first is the realization of the wisdom Dharmakaya, which has four aspects: essence, classification, individual nature, objects of knowledge, and ways of knowing. The first has two aspects: general characteristics and summarized definitions. The first has five aspects: the characteristic of essence, the characteristic of transformation, the characteristic of activity, the characteristic of object, and the characteristic of cause. The first is composed of mind and mental factors that are inseparable from the apprehended and the apprehender, that is, mind and mental factors arising from the inseparable two. The second is that all that should be abandoned, including contaminated dharmas, are separated, that is, all that is transformed by transformation is expressed as Dharmakaya. The third is that because the appearance of other appearances and the Rupakaya do not cease, the activities of sentient beings are accomplished, that is, in the conventional sense, through the generation of appearances such as the Sambhogakaya, which is solely wisdom. The fourth is that it is the unique direct object of experience of the Buddhas alone, that is, it is established as the object of experience of Buddhas, Bodhisattvas, and Sravakas. The fifth has two causes: common causes and individual causes. The first is, in short, the Dharmakaya arises from the assembly of the wisdom of the Tathagatas. The second is, the Ornament Sutra says, grasping.
Chinese
为了利益和心平等，为了正确地宣说殊胜的佛法，为了成办事业，四种智慧才能真正生起。如是说。第二是，究竟通达一切所知之智，即彼与一切种智、一切智、佛之智慧，意义相同。第二是，如镜等四种，如《庄严经论》云：如镜智慧不移动，三种智慧依于彼，平等性与个别觉，成办事业唯此也。如是说。第三是，一切法如镜中显现之影像般，显现而无自性，轮回涅槃一切法，于无实平等性中，如所有之法不杂乱，个别现证之究竟智慧。成办一切有情之利益之究竟智慧，依次为体性。因此，此四者本体一，从反体之角度而分立。第四是，若是佛之智慧，则如所有、如量，过去未来一切法，皆能同时现证而周遍。如经部云：于具贪欲之心，知为具贪欲之心，如实了知。于离贪欲之心，知为离贪欲之心，如实了知。如是说。又如《庄严经论》云： 诸佛现量知，于时智慧不障蔽。如是说。语义是：佛地的无漏智慧二十一种功德法，是证悟智慧法身，因为是所有有漏转为无漏之究竟智慧之故。第二，有尽智、胜伏智、无烦恼之等持之宣说等三者。第一是，于“具有十种尽智”之时，有二者。第一，于尽智之等持中，有身体所依、心所依、所依尽智之等持等三者。第一是，最初八者，必须于欲求新产生起之所依上产生，因为主要必须从听闻思惟之力而生。已获得而安住者，亦有于色之所依上。后二者，于三界之所依上实际产生，因为名为无色界
English
For the sake of benefit and equality of mind, for the sake of correctly proclaiming the excellent Dharma, and for the sake of accomplishing activities, the four wisdoms truly arise. Thus it is said. Secondly, the ultimate knowledge that directly realizes all knowable things, that is, it is the same in meaning as the Sarvakarajnana, the Sarvajna, and the wisdom of the Buddha. Secondly, there are four like a mirror, etc. As the Ornament says: Mirror-like wisdom does not move, the three wisdoms rely on it, equality and individual discernment, accomplishing activities is only this. Thus it is said. Thirdly, all phenomena appear like reflections appearing in a mirror, but without inherent existence. All phenomena of samsara and nirvana, in the equality of non-reality, all phenomena as they are, without being mixed, the ultimate wisdom of individual direct realization. The ultimate wisdom of accomplishing the benefit of all sentient beings, respectively, are the characteristics. Therefore, these four are one in essence, but are distinguished from the perspective of opposition. Fourthly, if it is the wisdom of the Buddha, then as it is and as much as it is, all phenomena of the past and future are directly known simultaneously and pervasively. As the Sutra says: To a mind with attachment, knowing it as a mind with attachment, knowing it correctly as it is. To a mind without attachment, knowing it as a mind without attachment, knowing it correctly as it is. Thus it is said. Also, as the Ornament says: The Buddhas know directly, at times wisdom is not obscured. Thus it is said. The meaning of the words is: The twenty-one qualities of the uncontaminated wisdom of the Buddha-ground are the Dharmakaya of realized wisdom, because it is the ultimate wisdom of all contaminated things transformed into uncontaminated. Secondly, there are three: the explanation of the exhaustion, the subjugation, and the samadhi without afflictions. Firstly, at the time of "having the ten exhaustions," there are two. Firstly, in the samadhi of exhaustion, there are three: the support of the body, the support of the mind, and the samadhi of the exhaustion of the support. The first is that the first eight must arise on the support that desires new arising, because it must mainly arise from the power of hearing and thinking. Those already attained and abiding also exist on the support of form. The latter two actually arise on the support of the three realms, because it is called the formless realm.