Tibetan
པོ་ནི། ཕྱི་དོན་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་དེ། ཡུལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། མཚན་ཉིད་ནི། ཕྱི་དོན་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར། དབྱེ་ན། ཤེས་པ་བདེན་མེད་དུ་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པ་དང་། མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་གཉིས། ས་མཚམས་ནི། ཐོབ་པ་ཙམ་གྱི་དབང་དུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ནས། གཙོ་ཆེ་བའི་དབང་དུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་བཟོད་པ་ནས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། འཛིན་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་སྤོང་བའི་སྤངས་པ་ཕུན་ཚོགས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའོ། །བཞི་པ་སྤྲོས་བྲལ་རྟོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་ལའང་སྔར་ལྟར་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་རང་རིག་རང་གསལ་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་མེད་དེ། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། མཚན་ཉིད་ནི། སྤྲོས་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར། དབྱེ་ན། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་སྔར་ལྟར་ལྔ། ས་མཚམས་ནི། ཐོབ་པ་ཙམ་གྱི་དབང་དུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ནས་གཙོ་ཆེ་བའི་དབང་དུ་ས་དང་པོ་ནས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤོང་བའི་སྤངས་པ་མཐར་ཐུག་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་ས་བཞིའི་རིམ་པ་འདི་ལྟར་དུ་སྟོན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དང་པོར་ཕྱི་རོལ་པའི་ལྟ་ངན་བཀག་ནས་མངོན་མཐོའི་ཕུན་ཚོགས་ལ་སྦྱོར། དེ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ལ་འགོད། དེ་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ལ་འགོད། དེ་རིམ་གྱིས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བའི་ལྟ་བ་ལ་འགོད་པའི་ཕྱིར། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། དང་པོར་མངོན་པར་མཐོ་བའི་ཆོས། །ཕྱིས་ནི་ངེས་པར་ ལེགས་འབྱུང་བ། །གང་ཕྱིར་མངོན་པར་མཐོ་ཐོབ་ནས། །རིམ་གྱིས་ངེས་པར་ལེགས་པའོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སྤང་བྱའི་སྒོ་ནས་རྣལ་འབྱོར་ས་བཞིར་བཞག་པ་ཡིན་ཏེ། སྤང་བྱ་ལ་ཉོན་མོངས་པ། གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན། འཛིན་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན། དེ་དག་གི་ས་བོན་བཞི་ཡོད་ཅིང་། དེ་བཞི་འཇོམས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ས་བཞི་རིམ་ཅན་དུ་བཞག་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ལ། དང་པོ་ནི། ལུང་སིལ་བུ་ལས། འདི་ན་བདག་གམ་སེམས་ཅན་མེད། ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་དང་བཅས། །ཞེས་པས་བསྟན། ཕྱི་མ་གསུམ་ནི། ལང་གཤེགས་ལས། སེམས་ཙམ་ལ་ནི་བརྟེན་ན
Chinese
其次，关于外境所缘识自性空，因为外境的法自性空。这是它的意义。第二，关于它，定义是：证悟外境所缘识自性空的止观双运瑜伽。分类是：以总义的方式证悟识无自性，以及现量证悟的瑜伽地二者。地界是：仅就获得而言，从大乘的资粮道开始；就主要而言，从大乘的加行道忍位开始。第三，是舍弃能执著法我执的圆满舍断将会获得。第四，关于离戏证悟瑜伽地，也如前一样有三者，其中第一是：能所二取的无二识，自明自显之法，不是真实的，因为是缘起。第二，有三者，其中定义是：证悟离戏空性的止观双运瑜伽。分类是：从证悟空性的方式上，如前一样有五种。地界是：仅就获得而言，从大乘的资粮道开始；就主要而言，从初地开始。第三，是舍弃二障及其习气的究竟舍断将会获得。第二，如此宣说四瑜伽地次第是有原因的，即首先遮破外道邪见，然后与增上生之圆满相结合；将它安立于证悟人无我的见地上；将它安立于证悟能所取识无自性的见地上；然后依次安立于远离八戏边的见地上。如《宝鬘论》中所说：最初是增上生的法，其后必定善妙生，何故得增上生已，次第而得决定胜。第三，是从所断的角度安立四瑜伽地的，即所断有烦恼、所取法我执、能取法我执，这四者的种子存在，因为以调伏这四者的方式而安立四地次第。第四，关于它，第一，在零散的教证中说：此无我或有情，此等诸法皆具因。以此显示。后面的三者，在《楞伽经》中说：依赖唯心
English
Secondly, regarding the emptiness of the object-grasping consciousness by its own nature, it is because the dharma of the external object is empty by its own nature. This is its meaning. Second, regarding it, the definition is: the yoga of the union of calm abiding and insight that realizes the emptiness of the object-grasping consciousness by its own nature. The classification is: the two grounds of yoga, which are realizing the non-self-existence of consciousness in a general way, and realizing it directly. The boundary of the ground is: only in terms of attainment, it starts from the accumulation path of the Mahayana; mainly, it starts from the forbearance of the preparation path of the Mahayana. Third, the perfect abandonment of abandoning the grasping of the self of phenomena will be obtained. Fourth, regarding the ground of yoga of realizing freedom from elaboration, there are also three as before, of which the first is: the non-dual consciousness of the grasped and the grasper, the self-knowing and self-illuminating dharma, is not true, because it is interdependent. Second, there are three, of which the definition is: the yoga of the union of calm abiding and insight that realizes the emptiness of freedom from elaboration. The classification is: from the way of realizing emptiness, there are five as before. The boundary of the ground is: only in terms of attainment, it starts from the accumulation path of the Mahayana; mainly, it starts from the first ground. Third, the ultimate abandonment of abandoning the two obscurations together with their habitual tendencies will be obtained. Second, there is a reason for explaining the order of the four yoga grounds in this way, that is, first refuting the wrong views of the outsiders, and then combining them with the perfection of higher realms; establishing it on the view of realizing the selflessness of persons; establishing it on the view of realizing the selflessness of the grasped and the grasper; and then gradually establishing it on the view of being free from the eight extremes of elaboration. As it is said in the Garland of Jewels: Initially, it is the dharma of higher realms, later it will definitely be well-born, why is it that having obtained higher realms, gradually one obtains definitive goodness. Third, the four yoga grounds are established from the perspective of what is to be abandoned, that is, there are four seeds of what is to be abandoned: afflictions, the self-grasping of the grasped phenomena, the self-grasping of the grasper phenomena, and the four grounds are established in order because of the way of subduing these four. Fourth, regarding it, first, it is said in the scattered teachings: Here there is no self or sentient being, all these dharmas have causes. This is shown by this. The latter three are said in the Lankavatara Sutra: Relying on mind only.
Tibetan
ས་སུ། །ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་མི་རྟོག་གོ །ཡང་དག་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། །སེམས་ཙམ་ལས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་འདའ། །སེམས་ཙམ་ལས་ནི་འདས་ནས་ཀྱང་། །སྣང་བ་མེད་ལ་གནས་པར་བྱ། །སྣང་མེད་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །དེ་ཡིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མཐོང་། །ཞེས་པས་བསྟན་ཏོ། །ངག་དོན་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་ཆོས་ཅན། ས་བཞི་ཐོབ་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། སྤྲོས་བྲལ་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །ཅེས་པའི་སྐབས་སུ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་དབུ་མ་ལ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། ལྟ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་རིགས་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཆོས། གཉིས་པ་ལ། གཞི་དབུ་མ། ལམ་དབུ་མ། འབྲས་བུ་དབུ་མ་དང་གསུམ། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། ལམ་དབུ་མས་སྒྲོ་འདོགས་གཅད་པར་བྱ་བའི་གཞིར་གྱུར་པ། མཚན་གཞི། ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་དབུ་མ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་མཁྱེན་པ། དེ་དང་དབུ་མའི་ལྟ་བ་དོན་གཅིག །དབྱེ་ན། རྟོགས་བྱ་ཡུལ་ལ་ལྟ་བར་བྱས་པ་དང་། རྟོག་བྱེད་ལམ་གྱི་ལྟ་བར་བྱེད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། གནས་ལུགས་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ལྔ་ལྟ་བུའོ། །དང་པོ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་བཏགས་པ་བ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་མིང་གིས་བཏགས་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པའི་མཚན་ཉིད། ལམ་དབུ་མ་བསྒོམ་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ། མཚན་གཞི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་བཞི་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ལ། བདེན་འཛིན་གྱི་ལོག་རྟོག་དགག་པའི་ཕྱིར་དུ་ཐལ་འགྱུར་དང་། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རིག་ཤེས་རྗེས་དཔག་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དུ་གཏན་ཚིགས་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། དངོས་སྨྲ་བས་བཏགས་པའི་བདེན་འཛིན་གྱི་ལོག་རྟོག་གི་ཞེན་ཡུལ་དུ་སུན་འབྱིན་པའི་དབུ་མ་པའི་ཐལ་འགྱུར་བཞི་སྟེ། གཞན་ལ་གྲགས་པའི་རྗེས་དཔག་བསྐྱེད་པའི་ཐལ་འགྱུར། རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་མགོ་སྙོམས་ཀྱི། གཞན་ལ་འགལ་བ་བརྗོད་པའི། སྒྲུབ་བྱེད་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་པར་མ་གྲུབ་པ་བརྗོད་པའི་ཐལ་འགྱུར་རོ། །དང་པོ་ནི། དངོས་སྨྲ་བ་རང་གི་ཁས་བླངས་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས་མི་འདོད་པ་ཐལ་བར་འཕེན་པར་བྱེད་པའི་ཐལ་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་མྱུ་གུ་ཆོས་ཅན། སྐྱེ་བ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་རག་མ་ལས་པར་ཐལ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ལྟ་བུ། གཉིས་པ་ནི། མགོ་མཚུངས་ཀྱི་རིགས་པའི་སྒོ་ནས་བདེན་གྲུབ་འགོག་པར་བྱེད་པའི
Chinese
于处所，不分别外境之义。依靠真实之所缘，甚至远远超越唯识。从唯识超越之后，安住于无显现。安住于无显现之瑜伽士，彼将证见大乘。如是宣说。语之意义是：大乘之见道法，是获得四地之道，因为是现量证悟离戏空性之道之故。第三是：此中无有任何应遣除者。如是之场合中，有二者。第一中观有，体性、分类、以及见解之理安立，共三者。第一是：远离常断二边之法。第二有：基中观、道中观、果中观，共三者。第一之体性：是道中观所应断除增益之基。例子：一切法。第二之体性：是证悟空性之中观行者相续之智慧。彼与中观之见解意义相同。分类有：以所证之境而作为见，以及以能证之道而作为见，二者。第一是：实相如是性。第二是：如大乘之五道等。第一中观之见是假立者，因为以境，假立能境之名之故。后者是自相者。第三之体性：以道中观修习之力而获得之无上菩提。例子： 如佛之四身。第三有：为遣除实执之邪分别，而有应成，以及为生起证悟无我之明智现量，而有正理之宣说，二者。第一有：有实语者所假立之实执邪分别之所执境，破斥之四种中观应成，即：生起他宗所许之现量之应成。理由相同之平等之。宣说与他相违之。宣说能立与所立相同而未成立之应成。第一是：有实语者将自己所承诺作为宗法，从而推出不欲承认之过失之应成。例如：苗芽法，不依赖生起之因缘，因为是自性成立之故。如是等。第二是：以平等之理而遮破实有成立之
English
In the place, there is no conceptualization of external objects. Relying on the correct object of focus, one even greatly transcends mere mind. Having transcended mere mind, one should abide in non-appearance. The yogi who abides in non-appearance, that one will see the Great Vehicle. Thus it is taught. The meaning of the words is: The path of seeing of the Great Vehicle, is the path of attaining the fourth ground, because it is the path of directly realizing emptiness free from elaboration. The third is: There is nothing to be eliminated here. In such a context, there are two. First, in Madhyamaka, there are three: definition, divisions, and the reasoning that establishes the view. The first is: The dharma that is free from the two extremes of permanence and annihilation. The second has three: ground Madhyamaka, path Madhyamaka, and fruit Madhyamaka. The definition of the first: That which serves as the basis for the path Madhyamaka to sever imputations. Example: All dharmas. The definition of the second: The wisdom in the continuum of a Madhyamika who realizes emptiness. That and the Madhyamaka view are the same in meaning. The divisions are: that which views the object to be realized, and that which views the path that realizes, two. The first is: Suchness as it is. The second is: Like the five paths of the Great Vehicle. The first, the Madhyamaka view, is an imputation, because it imputes the name of the object to the object. The latter is self-characterized. The definition of the third: The unsurpassed enlightenment attained through the power of cultivating the path Madhyamaka. Example: Like the four bodies of the Buddha. The third has two: for the sake of refuting the wrong conception of clinging to reality, there is consequence, and for the sake of generating the manifest cognition that realizes selflessness, there is the explanation of reasoning, two. The first has: four Madhyamaka consequences that refute the object of clinging of the wrong conception of clinging to reality imputed by the proponents of entities, namely: the consequence that generates the manifest cognition accepted by others. The equality of reasons being the same. Stating what contradicts others. The consequence of stating that the proof and the proven are the same and not established. The first is: the consequence of the proponent of entities taking their own commitment as the sign and thereby projecting an undesired consequence. For example: The sprout, the dharma, does not depend on the causes and conditions of arising, because it is established by its own nature. Like that. The second is: That which refutes the establishment of reality through equal reasoning.