Tibetan
་རོ། །གསུམ་པ་ནི། བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པ་དབང་རྣོན་ཆོས་ཅན། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པའི་གང་ཟག་མ་ཡིན་ཏེ། བསམ་སྦྱོར་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཐེག་དམན་ལམ་དུ་འཇུག་མི་སྲིད་པའི་རྒྱལ་སྲས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀོད་པ་ལྟ་བུ། གསུམ་པ་ལ། རང་དོན་སྐབས་ཀྱི་དང་། གཞན་དོན་སྐབས་ཀྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་གཏན་ཚིགས་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་གཏན་ཚིགས་གང་ཞིག །སྔ་རྒོལ་གྱིས་ཕྱི་རྒོལ་གྱི་ངོར་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པའོ། །མཚན་གཞི་ནི། བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པ་དབང་རྣོན་གྱིས་བྱང་སེམས་མཐོང་ལམ་པ་དབང་འབྲིང་འགའ་ཞིག་རྗེས་ཐོབ་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པར་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས། དེ་ཉིད་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ཤེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ལ་ངོ་བོ་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་གཏན་ཚིགས་གང་ཞིག །སྔ་རྒོལ་གྱིས་ཕྱི་རྒོལ་གྱི་ངོར་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལ་ལྟོས་པ། མཚན་གཞི་ནི། རྟོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་དང་ལྡན་པའི་བྱང་སེམས་སྒོམ་ལམ་པས་ཤེས་འདོད་དང་ལྡན་པའི་བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པ་དབང་རྣོན་གྱི་ངོར། རྗེས་ཐོབ་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའི་བྱང་སེམས་མཐོང་ལམ་པ་དབང་འབྲིང་ཆོས་ཅན། བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཡིན་ཏེ། བསམ་ སྦྱོར་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཐེག་དམན་ལམ་དུ་འཇུག་མི་སྲིད་པའི་རྗེས་ཐོབ་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའི་རྒྱལ་སྲས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀོད་པ་ལྟ་བུ། དབྱེ་ན། ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་རྟགས་ཐོབ་པས་ཐོབ་པའི་ངོར་འགོད་པ། ཐོབ་པས་མ་ཐོབ་པའི་ངོར་འགོད་པ། མ་ཐོབ་པས་ཐོབ་པའི་ངོར་འགོད་པ། མ་ཐོབ་པས་མ་ཐོབ་པའི་ངོར་འགོད་པ་དང་བཞི་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་ལ། རང་ངོར་རྟགས་སུ་འགྱུར་ཚུལ་དང་། གཞན་ངོར་རྟགས་སུ་འགྱུར་ཚུལ་དང་། གཞུང་གི་བསྟན་ཚུལ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། མཉམ་རྗེས་ཀྱི་རྟོགས་པ་རྗེས་ཐོབ་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་གསུམ་ཀ་རང་ངོར་རྟགས་སུ་འགྱུར་བ་ཡོད་དེ། བྱང་སེམས་མཐོང་ལམ་པ་དབང་འབྲིང་གིས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་མཉམ་བཞག་རྗེས་ཐོབ་དེའི་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྟགས་ལས་རང་ཉིད་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ངེས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། སྤྱིར་བསྟན་དང་། དོགས་གཅོད་གཉིས། དང་པོ་ནི། མཉམ་རྗེས་གཉིས་ཀའང་གཞན་ངོར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་རྟགས་སུ་འགྱུར་བ་ཡོད་དེ། དཔེར་ན། ཤེས་འདོད་དང་ལྡན་པའི་བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པའི་ངོར་རྗེ
Chinese
若。第三是，具利根的加行道菩萨，不是从无上菩提中退转的补特伽罗，因为是从思维和行为两方面不可能进入小乘道的佛子。如是安立。第三中，有为自利时的，和他利时的不退转的两种理由。第一是，任何不退转的理由，不需要前论者在后论者面前安立为宗因。例如，具利根的加行道菩萨，见到一些具中根的见道菩萨具有后得身语的特殊行为，从而自己就能知道他们是不退转的。第二有体性和分类两种。第一是，任何不退转的理由，需要前论者在后论者面前安立为宗因。例如，具有证悟法之眼的修道菩萨，在具有求知欲的具利根加行道菩萨面前，安立具有后得身语特殊行为的具中根见道菩萨，是从无上圆满菩提不退转的，因为是从思维和 行为两方面不可能进入小乘道的，具有后得身语特殊行为的佛子。如是安立。分类有，已获得不退转之相者向已获得者安立，已获得者向未获得者安立，未获得者向已获得者安立，未获得者向未获得者安立四种。第三中，有在自面前成为宗因的方式，在他人面前成为宗因的方式，和经论的教示方式三种。第一是，等持和后得的证悟，后得身语的行为三种，都有在自面前成为宗因的情况，因为具中根的见道菩萨，从自己相续中的等持后得，以及其身语的特殊行为之相，就能确定自己是不退转的。第二有总说和断疑两种。第一是，等持和后得两种，都有在他人面前成为不退转之相的情况，例如，在具有求知欲的加行道菩萨面前，
English
Ro. The third is that a Bodhisattva on the path of joining who has sharp faculties is not a person who turns back from unsurpassed Bodhi, because they are a son of the Buddhas who, through both thought and action, cannot enter the path of the Lesser Vehicle. This is how it is stated. In the third, there are two reasons for non-retrogression: one for the sake of oneself and one for the sake of others. The first is: any reason for non-retrogression that does not depend on the proponent establishing it as a sign before the opponent. An example is that a Bodhisattva on the path of joining who has sharp faculties, seeing some Bodhisattvas on the path of seeing who have medium faculties and possess special conduct of body and speech in post-attainment, knows that they are non-retrogressing by their own power. The second has two aspects: essence and division. The first is: any reason for non-retrogression that depends on the proponent establishing it as a sign before the opponent. An example is that a Bodhisattva on the path of meditation who possesses the eye of the Dharma of realization, before a Bodhisattva on the path of joining who has sharp faculties and possesses the desire to know, establishes that a Bodhisattva on the path of seeing who has medium faculties and possesses special conduct of body and speech in post-attainment is non-retrogressing from unsurpassed perfect Bodhi, because they are a son of the Buddhas who, through both thought and action, cannot enter the path of the Lesser Vehicle and possess special conduct of body and speech in post-attainment. This is how it is stated. The divisions are: establishing the sign of non-retrogression by one who has attained it to one who has attained it, one who has attained it to one who has not attained it, one who has not attained it to one who has attained it, and one who has not attained it to one who has not attained it. In the third, there are three aspects: how it becomes a sign for oneself, how it becomes a sign for others, and how it is taught in the scriptures. The first is that all three of the realization of equipoise and post-attainment, and the conduct of body and speech in post-attainment, can become signs for oneself, because a Bodhisattva on the path of seeing who has medium faculties can be certain that they are non-retrogressing from the sign of the special conduct of body and speech of their own continuum's equipoise and post-attainment. The second has two aspects: general teaching and resolving doubts. The first is that both equipoise and post-attainment can become signs of non-retrogression for others, for example, before a Bodhisattva on the path of joining who has the desire to know,
Tibetan
ས་ཐོབ་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའི་བྱང་སེམས་མཐོང་ལམ་དབང་འབྲིང་ཆོས་ཅན། བསམ་སྦྱོར་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཐེག་དམན་ལམ་དུ་འཇུག་མི་སྲིད་པའི་མཉམ་བཞག་གི་རྟོགས་པ་སྔོན་སོང་ཡིན་ཏེ། དེ་འདྲའི་རྗེས་ཐོབ་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའི་རྒྱལ་སྲས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་རྟགས་ལས། མཉམ་བཞག་གི་རྟོགས་པ་གྲུབ་པ་དེའི་ཚེ་མཉམ་བཞག་ལ་གནས་བཞིན་པའི་བྱང་སེམས་མཐོང་ལམ་པ་དབང་འབྲིང་ཆོས་ཅན། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཡིན་ཏེ། བསམ་སྦྱོར་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཐེག་དམན་ལམ་དུ་འཇུག་མི་སྲིད་པའི་མཉམ་བཞག་གི་རྟོགས་པ་ལ་གནས་པའི་རྒྱལ་སྲས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་མཉམ་བཞག་གི་རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ངེས་པར་བྱེད། གཉིས་པ་ནི། རྗེས་ཐོབ་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའི་བྱང་སེམས་མཐོང་ལམ་པ་དབང་རྣོན་ཆོས་ཅན། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་སྟེ། བསམ་སྦྱོར་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཐེག་དམན་ལམ་དུ་འཇུག་ མི་སྲིད་པའི་རྗེས་ཐོབ་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའི་རྒྱལ་སྲས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀོད་པ་ལྟ་བུའི་གཏན་ཚིགས་ལ་ཁྱབ་འབྲེལ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་སྟོབས་ཚད་མས་གྲུབ་པ་དང་། ཁྱབ་འབྲེལ་ལུང་ལ་བརྟེན་པའི་ཡིད་ཆེས་ཚད་མས་གྲུབ་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་ཅིང་། དེའི་དང་པོ་ལ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་རྟགས་ཐོབ་དགོས་ཏེ། དེ་མ་ཐོབ་པས་གཞན་རྒྱུད་ལ་ཁྱབ་འབྲེལ་དངོས་སྟོབས་ཚད་མས་རྟོགས་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། དེ་ཐོབ་མི་དགོས་ཏེ། རྟགས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་ལ་མཁས་ཤིང་མང་དུ་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚོགས་ལམ་པ་དབང་རྣོན་གྱི་ངོར་དེར་འགྱུར་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ལུས་རྣམ་གཞག་ཏུ། སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས། ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་ལ་དབྱེ་ན། དེ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་གཏན་ཚིགས་གང་གིས་སྒྲུབ་ཅེ་ན། དེ་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པ། མཐོང་ལམ་པ། སྒོམ་ལམ་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་འཆད་པ་ནི། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་གནས། །དེ་འདིར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས། །ཞེས་པས་བསྟན། དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་འཆད་པ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་ལས་ལྡོག་སོགས་རྟགས། །ཞེས་སོགས་བཤད་དོ། །དེ་ཡང་། གཟུགས་ལ་སོགས་ལས་ལྡོག་སོགས་རྟགས། །རྣམ་པ་ཉི་ཤུར་བརྗོད་པ་ཡིས། །ཞེས་པས་གཏན་ཚིགས། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་ལ་གནས་པའི། །ཞེས་པས་ཆོས་ཅན། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཞེ
Chinese
具有证悟之地的身语特殊行为的见道中根菩萨，是先前已具有不以思和行进入小乘道的等持证悟者，因为他是具有如此后得身语特殊行为的佛子。从这个理由可知，在等持证悟成就之时，安住于等持的见道中根菩萨，是不退转于无上菩提的，因为他是安住于不以思和行进入小乘道的等持证悟的佛子。因此，依靠等持的理由，可以确定不退转。第二，具有后得身语特殊行为的见道上根菩萨，是不退转于无上菩提的，因为他是具有不以思和行进入小乘道的后得身语特殊行为的佛子。像这样陈述的理由，有以周遍关系自续的现量成立的，也有以周遍关系依于教典的信许量成立的两种。其中第一种，必须获得不退转的理由，因为没有获得它，就无法以周遍关系现量了知他人相续。第二种，不必获得它，因为在精通理由的差别且多闻的上根资粮道者的面前，会有这种变化。第三，在《身差别论》中，“不退转的僧众”一句中的不退转僧众进行分类时，以何种不退转的理由来成立呢？对此，有不退转的加行道菩萨、见道菩萨、修道菩萨三种，首先讲述第一种，在《决择分》中，“何等菩萨安住于，此是不退转之众。”这样宣说。详细解释它，“从色等中离等之相。”等等这样讲述。也就是，“从色等中离等之相，以二十种方式宣说。”这是理由。“安住于决择分之。”这是有法。“不退转”，
English
The Bodhisattva of the Seeing Path with medium faculties, who possesses special actions of body and speech due to having attained a ground, is one who has previously attained the realization of Samadhi that makes it impossible to enter the path of the Lesser Vehicle through thought and action, because he is a son of the Buddhas who possesses such special actions of body and speech in the post-meditation state. From this reason, it is known that when the realization of Samadhi is accomplished, the Bodhisattva of the Seeing Path with medium faculties, who abides in Samadhi, is irreversible from unsurpassed Bodhi, because he is a son of the Buddhas who abides in the realization of Samadhi that makes it impossible to enter the path of the Lesser Vehicle through thought and action. Therefore, relying on the reason of Samadhi, one can ascertain irreversibility. Secondly, the Bodhisattva of the Seeing Path with sharp faculties, who possesses special actions of body and speech in the post-meditation state, is irreversible from unsurpassed Bodhi, because he is a son of the Buddhas who possesses special actions of body and speech in the post-meditation state that makes it impossible to enter the path of the Lesser Vehicle through thought and action. Such a reason as stated above has two types: one established by direct perception of self-nature with pervasive relation, and the other established by reliable authority based on pervasive relation to scripture. Among these, the first requires obtaining the sign of irreversibility, because without obtaining it, one cannot realize the continuum of others by direct perception of pervasive relation. The second does not require obtaining it, because there is such a change in the presence of a superior accumulation path practitioner with sharp faculties who is skilled in the distinctions of signs and has great learning. Thirdly, in the section on the arrangement of bodies, when classifying the irreversible Sangha in the phrase "the irreversible Sangha of learners," what reason establishes that irreversibility? There are three types of irreversible Bodhisattvas: those on the Path of Application, those on the Seeing Path, and those on the Path of Meditation. First, explaining the first, it is taught in the Chapter on Discrimination, "Whatever Bodhisattvas abide, this is the irreversible assembly." Explaining it in detail, "The signs of separation from form, etc." and so forth are explained. That is, "The signs of separation from form, etc., are expressed in twenty ways." This is the reason. "Abiding in the Chapter on Discrimination." This is the subject. "Irreversible."