Tibetan
་ཅེས་བྱའོ། །ས་མཚམས་ནི། མཐོང་ལམ་ནས་སངས་རྒྱས་སའི་བར་དུའོ། །གསུམ་པ་ནི། དྲན་པ་སོགས་དང་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་ཆོས་རྣམས་སོ། །བཞི་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་དམིགས་ནས་དབེན་པ་ཚོལ། ཀུན་འབྱུང་ལ་དམིགས་ནས་དེ་དང་བྲལ་བར་འདོད། འགོག་པ་ལ་དམིགས་ནས་དེ་མངོན་དུ་བྱ་བར་འདོད། ལམ་ལ་དམིགས་ནས་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་མོ། །ལྔ་པ་ནི། གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྒོམ་ལམ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པ་དང་། མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་སའི་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན་མངོན་དུ་འགྱུར་ བའོ། །ངག་དོན་ནི། སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ཆོས་ཅན། བདེན་པ་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་ཏེ། གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་བདེན་པ་མངོན་རྟོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདུན་པ་ནི། བདེན་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ། ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་ལ། སྔར་ལྟར་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་ལས། མཚན་ཉིད་ནི། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས། དབྱེ་ན། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ། རྟོགས་པ། ངག །ལས་ཀྱི་མཐའ། འཚོ་བ། རྩོལ་བ། དྲན་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་དང་བརྒྱད། མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་གང་ཞིག །ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ། དེ་གང་ཞིག །ལྟ་བས་རྟོགས་པའི་དོན་གཞན་ལ་སྟོན་པའི་ངག་གི་རྒྱུའི་ཀུན་སློང་དུ་གྱུར་པའི་ཤེས་རབ། དེའི་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་དུ་གྱུར་པའི་ཤེས་རབ། རང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་ཏུ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་སེམས་དཔའ། རང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་འཚོ་བ་རྣམ་དག་ཏུ། དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བའི་བརྩོན་འགྲུས། དམིགས་པ་མ་བརྗེད་པའི་དྲན་པ། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་ཚུལ་ཡང་། དབུས་མཐར། ཡོངས་སུ་གཅོད་དང་གོ་བྱེད་དང་། །རྣམ་གསུམ་གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་ནི། །ལམ་གྱི་ཡན་ལག་དེ་བརྒྱད་དོ། །ལྟ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོ་བྱད་བསྙུངས། །གཞན་ལ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་འདོད། །ཉོན་མོངས་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་དབང་། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོའོ། །ཞེས་སོ། །སྒྲ་བཤད་ནི། འཕགས་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ན་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་ཅེས་བྱའོ། །ས་མཚམས་ནི། མཐོང་ལམ་ནས་སངས་རྒྱས་སའི་བར་དུའོ། །གསུམ་པ་ནི། ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་སོ། །བཞི་པ་ནི། སྔར་ལྟར་རོ། །ལྔ་པ་ནི། སྒོམ་སྤང་སྤངས་པའི་སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཐུག་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ངག་དོན་ནི། ས་ གཉིས་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཆོས་ཅན། རྣམ་དག་ངེས་འབྱིན་གྱི་ལམ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཞིག །རྗེས་ལ་མངོན་རྟོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། གཉེན་པོའི་ལམ། སྤྲུལ་པའི་ལམ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་འདིར་བསྟན་གཉེན་པོའི་ལམ་ལ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། ཁྱད་ཆོས་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བདག་འཛིན་ས་བོན་དང་བཅས་པ་འཇོམས་ནུས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས། གཉིས་པ་ལ། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི། མཚན་མ་མེད་པའི། སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གསུམ། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་རྣམ་པ་སྟོང་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་བདག་ཏུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ། གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད། འགོག་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་བརྒྱད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐར་པའི་ཕན་ཡོན་མཐོང་ནས་ཐར་པ་ལ་དགའ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ། གསུམ་པའི་མཚན་ཉིད། སྡུག་ཀུན་གྱི་རྣམ་པ་དྲུག་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་མཐོང་ནས་འཁོར་བ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ། རྒྱན་ལས། དེ་ནི་གཟུང་འཛིན་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས། །རྟག་ཏུ་དགའ་དང་ལྡན་པའོ། །ཞེས་སོ། །དབྱེ་ན། རེ་རེ་ལ་ཡང་། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་རྟོགས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་གཉིས་གཉིས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། དམིགས་པ། རྣམ་པ། གྲངས་ངེས། ས་མཚམས་དང་བཞི། དང་པོ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་དང་པོའི། མྱང་འདས་ཞི་བ་གཉིས་པའི། འདུས་བྱས་མི་རྟག་པ་དང་ཟག་བཅས་སྡུག་བསྔལ་བ་གསུམ་པའི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱན་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་བཞེད་པས། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ། །ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་ ནི་རྣམ་པ་བཞི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་བཤད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་ཐར་དང་པོ་སྟོང་བདག་མེད་རྟོགས་པའི། གཉིས་པ་འགོག་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་བརྒྱད་རྟོགས་པའི
Chinese
被称为（正道支）。界限是：从见道到成佛之间。第三是：忆念等以及心和心所的法。第四是：以苦谛为对境而寻求寂静，以集谛为对境而希望远离它，以灭谛为对境而希望现证它，以道谛为对境而以依止相续的方式修习。第五是：暂时的果是迅速获得修道，究竟的果是现证成佛之菩提七支。 语词的意义是：安住在苦法忍之菩萨相续中的菩提七支，就法而言，是现证真实的道，因为是如实现证实相之现证真实之故。第七是：在“完全了知真实”之时，分为二。第一是圣道支，如前一样分为五。第一是：四圣谛。第二分为四：体相是：超世间的智慧。分类是：正见、觉悟、语、业边际、生活、精进、忆念、禅定，是圣道支的八支。体相依次是：任何圣道支？与妙观察智相应的智慧。那是什么？以见而觉悟之义，向他人宣说的语言之因的意乐所变成的智慧。彼时意乐所变成的智慧。使自相续具有者相信戒律清净之菩萨。使自相续具有者生活清净。对善法欢喜的精进。不忘对境的忆念。心一境性安住的禅定，以及相应的（心所）。成为支的方式也是。《中边分别论》中说：“完全断除与能知，以及三种令他信，不共品之对治，此乃八支圣道。”又说：“见与戒律及资具，于他欲作种种表示，烦恼近烦恼自在，是不共品之对治。”语词解释是：因为是圣道之自性，所以称为圣道支。界限是：从见道到成佛之间。第三是：见等以及...
English
It is called (Right Limb of the Path). The boundary is: from the path of seeing to the state of Buddhahood. The third is: mindfulness and so on, and the phenomena of mind and mental factors. The fourth is: focusing on the truth of suffering, one seeks solitude; focusing on the origin, one desires to be separated from it; focusing on cessation, one desires to realize it; focusing on the path, one meditates in the manner of relying on the continuum. The fifth is: the temporary result is the swift attainment of the path of meditation, and the ultimate result is the manifestation of the seven limbs of enlightenment of Buddhahood. The meaning of the words is: the seven limbs of enlightenment in the continuum of a Bodhisattva abiding in the forbearance of the Dharma of suffering, in terms of Dharma, are the path of realizing the truth, because it is the realization of the truth that manifestly realizes the meaning of reality. The seventh is: at the time of "completely knowing the truth," it is divided into two. The first is the noble limb of the path, which is divided into five as before. The first is: the four noble truths. The second is divided into four: the characteristic is: transcendental wisdom. The divisions are: right view, understanding, speech, the limit of action, livelihood, effort, mindfulness, and samadhi, the eight limbs of the noble path. The characteristics are, in order: Which noble limb of the path? The wisdom that corresponds to the discriminating wisdom of Dharma. What is that? The wisdom that has become the intention of the cause of speech that shows others the meaning realized by seeing. The wisdom that has become the intention of that time. The Bodhisattva who makes the person with his own continuum believe in pure morality. The person with his own continuum lives purely. The diligence that rejoices in virtue. The mindfulness that does not forget the object. The samadhi that abides in one-pointedness of mind, and the corresponding (mental factors). The way of becoming a limb is also. In the Madhyantavibhāga it says: "Completely cutting off and knowing, and three that make others believe, the antidote to the dissimilar side, these are the eight limbs of the path." It also says: "View and discipline and equipment are diminished, one desires to make various indications to others, afflictions and near afflictions are free, are the antidote to the dissimilar side." The explanation of the words is: because it is the nature of the noble path, it is called the noble limb of the path. The boundary is: from the path of seeing to the state of Buddhahood. The third is: view and so on, and...
Chinese
相应的（心和）心所。第四个是，如前一样。第五个是，将断除的修断全部断除，将获得究竟的断证。词义是，地 第二地的菩萨相续中的八支圣道，是清净决择之道，因为是超越世间的智慧，是以后得现观所摄持的道。第二，有对治道、幻化道、超越世间道三种。第一，在“道智性”的时候有两种。此处所说的第一个对治道，有体相、分类、特点三种。第一个是，以现量证悟人无我的力量，能够摧毁包括我执习气在内的智慧。第二个，有空性解脱门、无相解脱门、无愿解脱门三种。第一个的体相是，现量证悟痛苦谛的空性、无我之相，与不作意我的等持及其相应者。第二个的体相是，以现量证悟灭道之八相的力量，见到解脱的利益而对解脱生起欢喜之相的等持及其相应者。第三个的体相是，以现量证悟苦集之六相的力量，见到轮回的过患而背离轮回的等持及其相应者。《现观庄严论》中说：“彼缘执著自性故，当知三种差别性，不作意及以背离，恒常具有欢喜性。”分类是，每一个又分为，仅证悟人无我和证悟法无我两种。第三个，有对境、行相、数量决定、地界四种。第一个是，一切法无我为第一个的对境，涅槃寂静为第二个的对境，有为无常和有漏痛苦为第三个的对境。《现观庄严论》中说：“为利有情诸众生，等持之因即是彼，四种法之总集性，为诸菩萨而宣说。”第二个是，第一个解脱是证悟空性无我，第二个是证悟灭道之八相。
English
The corresponding (mind and) mental factors. The fourth is, as before. The fifth is, all the abandoned practices that are to be abandoned will be abandoned, and the ultimate abandonment and realization will be attained. The meaning of the words is, the ground The eight-branched noble path in the continuum of the bodhisattva on the second ground is the path of pure determination, because it is the wisdom that transcends the world, and it is the path that is encompassed by the subsequent realization. Secondly, there are three types: the antidote path, the emanation path, and the path that transcends the world. The first is, when it comes to "the nature of the knowledge of the path," there are two types. The first antidote path mentioned here has three aspects: characteristics, classification, and features. The first is the wisdom that, through the power of directly realizing the absence of self, is able to destroy the seeds of self-grasping and everything else. The second has three types: the gate of liberation of emptiness, the gate of liberation of signlessness, and the gate of liberation of wishlessness. The characteristic of the first is the samadhi that does not conceptualize self, along with its corresponding factors, which directly realizes the emptiness and selflessness of the aspect of the truth of suffering. The characteristic of the second is the samadhi that has the aspect of seeing the benefits of liberation and generating joy in liberation, along with its corresponding factors, through the power of directly realizing the eight aspects of cessation and path. The characteristic of the third is the samadhi that turns away from samsara, along with its corresponding factors, by seeing the faults of samsara through the power of directly realizing the six aspects of suffering and origin. The Ornament says, "Because it is the nature of grasping and clinging, it should be known as having three distinctions: non-conceptualization and turning away, and always having joy." The classification is that each one is further divided into two: merely realizing the absence of self of a person and realizing the absence of self of phenomena. The third has four aspects: object, aspect, definite number, and boundary. The first is that all phenomena are selfless is the object of the first, nirvana is peaceful is the object of the second, and conditioned things are impermanent and contaminated sufferings are the object of the third. The Ornament says, "Wishing to benefit all sentient beings, the cause of samadhi is just that, the collection of four types of phenomena, is taught to all bodhisattvas." The second is that the first liberation is the realization of emptiness and selflessness, and the second is the realization of the eight aspects of cessation and path.