Tibetan
། །ཞེས་གསུངས་པས་ཐེག་དམན་མི་སློབ་པའི་འགོག་བདེན་མྱང་འདས་སུ་འདོད་པ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། དེ་ནི་སྒྲིབ་གཉིས་ཟད་པར་སྤངས་པའི་མྱང་འདས་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དགག་གཞི་སེམས་རྒྱུད་ཀྱི་སྟེང་དུ་འགོག་བྱེད་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱིས་རང་གི་ངོ་སྐལ་གྱི་སྤང་བྱ་སྤངས་པའི་མི་སློབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག །གསུམ་པ་ལ། ཐེག་དམན་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་མྱང་འདས་གཉིས། དང་པོ་ལ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། ལྷག་མེད་མྱང་འདས་ཀྱི་འདོད་ཚུལ་ལ་དཔྱད་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། ཐེག་དམན་མི་སློབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག །གཉིས་པ་ལ། ཐེག་དམན་གྱི་ལྷག་བཅས་དང་། ལྷག་མེད་གཉིས། མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། རང་རྒྱུ་ལས་ཉོན་གྱི་དབང་གིས་བྱུང་བའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་ཐེག་དམན་མི་སློབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་དང་། དེ་ཉིད་ཟད་པར་སྤངས་པའི་ཐེག་དམན་མི་སློབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག །གསུམ་པ་ལ། ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་དང་། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ། ཐེག་དམན་དགྲ་བཅོམ་པ་སྐུ་ཚེའི་འདུ་བྱེད་བཏང་སྟེ། སྔར་གྱི་ལུས་སེམས་ཀྱི་རིགས་འདྲ་དོར་ནས་འགོག་པ་འབའ་ཞིག་ཡན་གར་དུ་གནས་པ་ལ་ལྷག་མེད་མྱང་འདས་སུ་འདོད། ཐེག་ཆེན་དབུ་མའི་ལུགས་ལ། ཉན་ཐོས་སློབ་པའི་ལུས་རྟེན་གྱི་རིགས་འདྲ་དོར་ནས། མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་སས་རྐྱེན། ཟག་པ་མེད་པའི་ལས་ཀྱིས་རྒྱུ་བྱས་པ་ལས་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་བླངས་པའི་ཐེག་དམན་དགྲ་བཅོམ་པའི་འགོག་བདེན་ལ་ལྷག་མེད་མྱང་འདས་སུ་འདོད་དོ། །འོ་ན་དེ་དག་ཐེག་ཆེན་ལ་ཇི་ལྟར་འཇུག་ཅེ་ན། ཟག་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡུན་རིང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་སད་པར་བྱས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་ སྤྱོད་ལ་དམིགས་པའི་དད་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་འདོད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། ཚོགས་གཉིས་གསོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། ཇི་སྲིད་སངས་རྒྱས་མ་བསྐུལ་བར། །དེ་སྲིད་ཡེ་ཤེས་ལུས་དངོས་ཅན། །ཏིང་འཛིན་མྱོས་པས་བརྒྱལ་གྱུར་ཏེ། །ཉན་ཐོས་དེ་དག་གནས་པར་འགྱུར། །བསྐུལ་ནས་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ། །སེམས་ཅན་དོན་ལ་དགའ་བྱེད་ཅིང་། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་བསགས་ནས། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད། སྒྲིབ་གཉིས་ཟད་པར་སྤངས་པའི་སོ་སོར་བརྟག
Chinese
如是说，认为小乘无学之灭谛为涅槃不合理，若如是说则无过失，因为这是指二障灭尽的涅槃。第二，作为破斥之基础的心相续之上，以破斥之对治无间道，断除了属于自己份额的所断，此为无学相续之各别自证断灭。第三，分为小乘和大乘之涅槃二者。初者又分三：体性、分类、对有余涅槃之观点进行辨析。初者，小乘无学相续之各别自证断灭。第二，小乘之有余涅槃和无余涅槃二者。体性依次为：以自因业惑之力量所生的有漏蕴之余蕴尚存的小乘无学相续之各别自证断灭；以及彼灭尽之小乘无学相续之各别自证断灭。第三，依声闻二部和唯识宗之观点，小乘阿罗汉舍弃寿命之行，抛弃先前之身心之同类，仅于断灭中安住，此被认为是无余涅槃。大乘中观宗之观点，声闻有学舍弃身体所依之同类，以无明习气为增上缘，以无漏业为因，取用意所成之身的小乘阿罗汉之灭谛被认为是无余涅槃。那么，彼等如何进入大乘呢？于无漏之等持中长久安住，被佛陀之光芒所唤醒，以缘佛陀之事业的信心和欲除有情痛苦的大悲心，发起殊胜菩提心，积聚二资粮。如《菩提心释》所说：‘乃至诸佛未劝请，尔时智慧身真实，等持醉倒昏厥故，声闻彼等恒安住。劝请之后现众色，为利有情而欢喜，福慧资粮积聚已，获得殊胜之菩提。’如是。第二之体性，二障灭尽之各别自证。
English
As it is said, it is unreasonable to consider the cessation truth of the Hinayana non-learner as Nirvana. If it is said like this, there is no fault, because it refers to the Nirvana in which the two obscurations are exhausted. Second, on the basis of the mind stream as the basis of refutation, the uninterrupted path of refutation is used to eliminate the objects to be abandoned that belong to one's own share, which is the separate self-realization cessation of the non-learning stream. Third, it is divided into two types of Nirvana: Hinayana and Mahayana. The former is divided into three: nature, classification, and analysis of the views on Nirvana with residue. First, the separate self-realization cessation of the Hinayana non-learner's mind stream. Second, the Hinayana's Nirvana with residue and Nirvana without residue. The nature is in order: the separate self-realization cessation of the Hinayana non-learner's mind stream with the remaining aggregates of the contaminated aggregates caused by the power of self-cause karma and afflictions; and the separate self-realization cessation of the Hinayana non-learner's mind stream in which it is exhausted. Third, according to the views of the two Sravaka schools and the Mind-Only school, the Hinayana Arhat abandons the activities of life, abandons the similar types of previous body and mind, and abides only in cessation, which is considered Nirvana without residue. According to the view of the Mahayana Madhyamaka school, the cessation truth of the Hinayana Arhat who abandons the similar types of physical support of the Sravaka learner, takes ignorance as the increasing condition, and takes the uncontaminated karma as the cause, and takes the mind-made body is considered Nirvana without residue. So, how do they enter the Mahayana? They abide in the uncontaminated Samadhi for a long time, are awakened by the light of the Buddha, generate the supreme Bodhicitta with faith in the activities of the Buddha and great compassion to remove the suffering of sentient beings, and accumulate the two accumulations. As the Bodhicitta Commentary says: 'Until the Buddhas do not invite, at that time the wisdom body is real, because of the intoxication of Samadhi, the Sravakas abide there. After being invited, they manifest various forms, rejoice in benefiting sentient beings, and after accumulating the accumulations of merit and wisdom, they attain the supreme Bodhi.' Like that. The nature of the second, the separate self-realization of the two obscurations exhausted.
Tibetan
ས་འགོག །དེ་དང་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ། སྤོང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན། དབྱེ་ན་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་མྱང་འདས་གཉིས་སོ། །ངག་དོན་ནི། རྗེ་བཙུན་བྱམས་མགོན་ཆོས་ཅན། གཞི་ཤེས་ལ་བསྟོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་གྱི་གང་ཟག །ཐབས་གཞི་ཤེས། འབྲས་བུ་མྱང་འདས་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་མཁས་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ། ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་མཐའ་དཔྱད་པ་ལ། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་གཉིས། དང་པོ་ལ། ལུང་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས་འཁོར་གཉིས། དང་པོ་ལ། ངོ་བོ་ནི། བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་འཁོར་ཙམ་དུ་ངེས་པར་འདོད། ཇི་ལྟར་བསྐོར་ཚུལ་ལ། བྱེ་སྨྲ་ལྟར་ན། བཟླས་པ་གསུམ་དང་། རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྐོར་བར་འདོད་ཅིང་། བཟླས་པ་གསུམ་ནི། ངོ་བོ་ལ་བཟླས་པ། བྱེད་པ་ལ་བཟླས་པ། བྱ་བ་འབྲས་བུ་ལ་བཟླས་པ་གསུམ། མཚན་གཞི་རིམ་བཞིན། བདེན་བཞིའི་ངོ་བོ་ཙམ་སྟོན་པའི་འདུལ་བའི་མདོ། སྡུག་བསྔལ་ཤེས་བྱ་ལ་སོགས་པར་སྟོན་པའི་འདུལ་བའི་མདོ། སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པར་བྱས་ཟིན་སོགས་མི་སློབ་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པའི་འདུལ་བའི་མདོ་ལྟ་བུའོ། །རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ནི། སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ལ་བཟླས་པའི་ཚེ། རིག་པ། བློ། མིག །ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ དང་བཞི། དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་བྱེད་པ་ལ་བཞི། བྱ་བ་འབྲས་བུ་ལ་བཞི་སྟེ་བཅུ་གཉིས། དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་། འགོག་པ། ལམ་ལ་ཡང་བཅུ་གཉིས་བཅུ་གཉིས་ཏེ། བཞི་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་ཡོད་ཀྱང་བཅུ་གཉིས་ཚན་དུ་ཆོས་མཐུན་པས་ན་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཞེས་བྱ་སྟེ། གནས་བདུན་ལ་མཁས་པའི་དགེ་སློང་བཞིན་ནོ། །མདོ་སྡེ་པ་ལྟར་ན། བཟླས་པ་གསུམ་དང་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སུ་འདོད་དེ། བདེན་བཞིའི་ངོ་བོ། བྱེད་པ། བྱ་བ་འབྲས་བུ་ལ་བཟླས་པའི་ཆ་ནས་བཞི་པོ་དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་གསུམ་གསུམ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་སུ་འགྱུར་བས་སོ། །གཉིས་པ་ལས། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་དང་། བཙུན་པ་དབྱངས་སྒྲོགས་ཀྱི་ལུགས་གཉིས། དང་པོ་ནི། མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔ་ཙམ་དུ་འདོད་དེ། ལུང་དང་རིགས་པ་གཉིས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་གྲུབ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་ནས་ལྔ་སྡེ་བཟང་པོ་ལ་མཐོང་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེས་པའི་ཚེ། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ན་ལྷར་གྱུར་པའ
Chinese
地灭。（梵文，Bhūmi-nirodha， भूमि निरोध，bhūmi-nirodha，地灭）。以及不住涅槃。自性身。大弃舍等是名称的不同说法。如果区分，则有色身二者的涅槃两种。词义是：至尊慈氏怙主法。是对基智的赞颂，因为通过所依补特伽罗，方便基智，果涅槃三者之门，是宣说基智功德的智者之首。通达一切诸法无生。（这是）在“之时”的情况下，有两种。第一，详细分析。有分别说部之宗和，大乘之宗两种。第一种中，有教法和证法的法轮两种。第一种中，本体是：认为仅仅是四谛法轮。如何转法轮的方式：如分别说部所说，认为是通过三转和十二相的方式来转法轮的。三转是：于本体转，于作用转，于所作果转三种。名称的例子依次是：仅仅宣说四谛本体的律经。宣说苦应知等的律经。宣说苦已知等，以无学道为主而宣说的律经等。十二相是：于苦谛的本体转的时候，智，慧，眼，识产生， 有四种。同样，于苦谛的作用有四种，于所作果有四种，总共十二种。同样，于集，灭，道也各有十二种，总共有四十八种，但是因为十二一组在法上相同，所以称为十二相，如同精通七处的比丘一样。如经部师所说，认为三转和十二相是名称的不同说法，因为从于四谛的本体，作用，所作果转的角度来说，四者各自又有三种，所以变成十二种。第二种中，有分别说部之宗和，尊者妙音之宗两种。第一种是：认为见道大约有十五个刹那，因为由教证和理证二者成立。第一点成立，因为薄伽梵转了四谛法轮后，在五贤善部生起见道证悟的时候，诸天赞叹道：世间中成为天神者
English
Ground cessation. And non-abiding Nirvana. Essence body. Great abandonment, etc., are different expressions for the same thing. If divided, there are two types of Nirvana: the Nirvana of the two form bodies. The meaning of the words is: The venerable Maitreya, the protector of beings, is Dharma. It is a praise of the basis of wisdom, because through the door of the dependent person, the means of the basis of wisdom, and the fruit of Nirvana, he is the foremost of the wise who proclaim the qualities of the basis of wisdom. He has understood that all phenomena are unborn. In the case of "at the time of," there are two types. First, detailed analysis. There are two schools: the Vaibhashika school and the Mahayana school. In the first, there are two wheels of Dharma: the wheel of scripture and the wheel of realization. In the first, the essence is: it is considered to be only the wheel of the four noble truths. How to turn the wheel of Dharma: According to the Vaibhashikas, it is believed that the wheel of Dharma is turned through the three turnings and the twelve aspects. The three turnings are: turning on the essence, turning on the function, and turning on the result of the action. The examples of the names are, in order: the Vinaya Sutra that only explains the essence of the four noble truths. The Vinaya Sutra that explains that suffering should be known, etc. The Vinaya Sutra that explains that suffering has been known, etc., mainly based on the path of no more learning. The twelve aspects are: when turning on the essence of the truth of suffering, wisdom, intelligence, eye, and consciousness arise, There are four types. Similarly, there are four types of the function of the truth of suffering, and four types of the result of the action, totaling twelve types. Similarly, there are twelve types each for the origin, cessation, and path, totaling forty-eight types, but because the twelve groups are the same in Dharma, they are called the twelve aspects, just like a monk who is proficient in the seven abodes. According to the Sutra school, the three turnings and the twelve aspects are considered to be different expressions for the same thing, because from the perspective of turning on the essence, function, and result of the four noble truths, each of the four also has three types, so it becomes twelve types. In the second, there are two schools: the Vaibhashika school and the Bhadanta Shrutavadin school. The first is: it is believed that the path of seeing has about fifteen moments, because it is established by both scriptural proof and logical proof. The first point is established, because when the Bhagavan turned the wheel of the four noble truths and the five good groups generated the realization of the path of seeing, the gods praised: In the world, those who have become gods