Tibetan
ལམ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་ལ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སྡུད་པར། ཐབས་མེད་ཤེས་རབ་བྲལ་བས་ཉན་ཐོས་ཉིད་དུ་ལྟུང་། །ཞེས་དང་། སྲིད་དང་ཞི་བར་ལྟུང་བའི་ཕྱིར། །རྟོགས་པ་དམན་པ་ཉིད་དང་ནི། །ཞེས་པ་དང་འགལ། མིག་མེད་པའི་གང་ཟག་གིས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་མངོན་སུམ་དུ་མི་མཐོང་བ་དང་། ཐེག་དམན་གྱི་སྤྲོས་བྲལ་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མི་མཐོང་བས་དཔེ་དོན་དུ་བཤད་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེ་ལ་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྒྱུད་བླར། རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་དེ། །དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་ཡིན། །ཉི་མའི་དཀྱིལ་ འཁོར་འོད་འབར་བ། །མིག་མེད་པས་ནི་མཐོང་བ་མེད། །ཅེས་པ་དང་འགལ། ཐེག་དམན་གྱི་གང་ཟག་དེ་གཞན་དོན་ལ་སེམས་པའི། དེའི་ཐབས་རྙེད་པའི། ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པའི། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་བདེ་བ་བཞི་དང་བྲལ་བར་བཤད་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེ་ལ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྒྱན་ལས། ཆེར་འོས་སེམས་བསྐྱེད་སྤངས་པའི་སྐྱེ་བོ་དག །གཞན་དོན་སེམས་དང་དེ་ཡི་ཐབས་རྙེད་དང་། །དགོངས་ཆེན་དོན་དང་དེ་ཉིད་མཆོག་མཐོང་བའི། །བདེ་བ་དེ་སྤངས་ཞི་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་འགལ། ངག་དོན་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་ཆོས་ཅན། སྲིད་ཞི་ལ་མི་གནས་པའི་གཞི་ཤེས་ཡིན་ཏེ། འཁོར་འདས་བར་གསུམ་རང་བཞིན་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་མཁྱེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ནི་མཚན་མར་དམིགས་སྒོ་ནས། ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ། འབྲས་ཡུམ་ལ་ཉེ་བ་དང་རིང་བའི་གཞི་ཤེས་གཉིས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། འབྲས་ཡུམ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་བྱང་འཕགས་ཀྱི་མཁྱེན་པ། མཚན་གཞི། ཐེག་ཆེན་མཐོང་སྒོམ་གྱི་ལམ་ལྟ་བུ། གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད། འབྲས་ཡུམ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པའི་ཐེག་དམན་འཕགས་པའི་མཁྱེན་པ། མཚན་གཞི། ཐེག་དམན་གྱི་མཐོང་སྒོམ་མི་སློབ་ལམ་གསུམ་ལྟ་བུ། ངག་དོན་ནི། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་མཐོང་ལམ་ཆོས་ཅན། འབྲས་ཡུམ་ལ་ཉེ་རིང་གི་གཞི་ཤེས་སུ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དེ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཐབས་མཁས་མི་མཁས་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་གཞི་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་དང་། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ། ཡུལ་ཅན་གཞི་ཤེས། སྤང་བྱ་མཚན་འཛིན། དེ་དག་གཉེན་པོས་ཇི་ལྟར་སྤོང་ཚུལ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ། གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་དང
Chinese
不应理，因为彼具有证悟空性的智慧。若许，则与《集经》所说“无方便智慧，则堕为声闻”相违。以及“堕于有寂故，证悟低下之性”相违。譬如无眼之人不能现见太阳的轮圆，小乘不能现见离戏空性，以比喻说明不应理，因为彼具有现证空性的智慧。若许，则与《宝性论》所说“自生者之胜义谛，唯以信解可证得，如太阳之轮圆光芒，无眼者则不能见”相违。小乘之人思念他利，获得其方便，证悟如是众多广大之法，说其远离证悟空性的四喜不应理，因为彼具有证悟空性的智慧。若许，则与《庄严经论》所说“大应舍弃发心之士夫，舍弃利他心及其方便，舍弃大义及见彼胜妙之乐，彼将趋入寂灭”相违。语句意义是：大乘的见道，法性，是不住有寂的根本智，因为是现证轮回涅槃中间三者无自性的大乘圣者之智慧。那是从执著相的角度来说的。其中的二者之第一者。果母的亲近和疏远的根本智二者。第一者的定义：善于修果母之方便的菩萨圣者的智慧。例子：如大乘见修之道。第二者的定义：不善于修果母之方便的小乘圣者的智慧。例子：如小乘的见修无学道三者。语句意义是：大乘小乘的见道，法性，有安立为果母的亲近疏远的根本智的理由，因为是具有善于修彼与不善于修彼二者的根本智的缘故。色等蕴空性等的时候的二者之第一者。有境根本智。所断为执相。以及彼等以对治如何断除之理三者。第一者。对治根本智和
English
It is unreasonable, because it has the wisdom of realizing emptiness. If you accept, then it contradicts the statement in the Compendium Sutra that "Without skillful means and wisdom, one falls into being a Hearer." And it contradicts "Because one falls into existence and peace, the realization is inferior." For example, it is unreasonable to explain with the analogy that a blind person cannot directly see the orb of the sun, and the Lesser Vehicle cannot directly see the emptiness free from elaboration, because it has the wisdom of directly realizing emptiness. If you accept, then it contradicts the statement in the Uttaratantra that "The ultimate truth of the self-born ones is to be realized only by faith. The orb of the sun is blazing with light, but the blind cannot see it." It is unreasonable to say that a person of the Lesser Vehicle thinks of the benefit of others, obtains its means, realizes so many vast dharmas, and is separated from the four joys of realizing emptiness, because it has the wisdom of realizing emptiness. If you accept, then it contradicts the statement in the Ornament Sutra that "A person who has abandoned the great aspiration should abandon the mind of benefiting others and its means, abandon the great meaning and the joy of seeing that supreme, and he will go to peace." The meaning of the words is: The path of seeing of the Great Vehicle, the Dharma nature, is the basic wisdom that does not abide in existence and peace, because it is the wisdom of the Great Vehicle's noble ones who directly realize that the three between samsara and nirvana are without self-nature. That is from the perspective of focusing on characteristics. Of the two in that case, the first. The two basic wisdoms of being close to and far from the fruit mother. The definition of the first: the wisdom of the Bodhisattva noble one who is skilled in the means of cultivating the fruit mother. Example: like the path of seeing and meditation of the Great Vehicle. The definition of the second: the wisdom of the Lesser Vehicle's noble one who is not skilled in the means of cultivating the fruit mother. Example: like the three paths of seeing, meditation, and no more learning of the Lesser Vehicle. The meaning of the words is: The path of seeing of the Great and Lesser Vehicles, the Dharma nature, has the reason for establishing it as the basic wisdom of being close to and far from the fruit mother, because it is the basic wisdom that possesses both being skilled in cultivating it and not being skilled in cultivating it. Of the two in the case of form, etc., aggregates are emptiness, etc., the first. The object-possessing basic wisdom. What is to be abandoned is the grasping of characteristics. And the three ways in which these are abandoned by the antidote. The first. The antidote basic wisdom and
Tibetan
་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་གཉིས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཚན་འཛིན་གྱིས་མ་བཅིངས་པའི་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་མཁྱེན་པ། གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད། དེས་བཅིངས་ པའི་ཐེག་དམན་འཕགས་པའི་མཁྱེན་པ། བཅིངས་མ་བཅིང་གི་དོན་གང་ཞེ་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་གཞི་ཤེས་ལ་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཚན་འཛིན་གྱིས་མ་བཅིང་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེས་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་རང་བཞིན་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཚན་འཛིན་ས་བོན་དང་བཅས་པ་རང་ལམ་དུ་སྤོང་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཐེག་དམན་གྱི་གཞི་ཤེས་ལ་དེས་བཅིངས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེའི་ས་བོན་རང་ལམ་དུ་སྤོང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པར་རང་དབང་ཅན་དུ་འཛིན་པའི་བློ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་མཚན་གཞི་དང་། ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དེ་གཉིས། དང་པོ་ནི། གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་དང་། ཀུན་བཏགས་ལྟ་བུ། གཉིས་པ་ནི། རང་རྒྱུ་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ལས་བྱུང་ཞིང་། ཡུལ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མངོན་ཞེན་དྲི་མ་རགས་པའོ། །དེ་ལ་འཛིན་པ་དང་། ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ། རྫས་འཛིན་དང་། བཏགས་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་པའི་མཚན་འཛིན་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་འཁོར་གསུམ་དུ་རྟོག་པའི་བདག་འཛིན་ལྟ་བུ། འདི་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་དོན་གཅིག །དབྱེ་ན། ལུང་རིགས་སོགས་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ལ་རང་གི་ངང་གིས་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བློ་ལྟ་བུ་ལྷན་སྐྱེས་དང་། ལུང་རིགས་ལྟར་སྣང་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ལ་བདེན་འཛིན་གྱི་བློ་ལྟ་བུ་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་གཉིས། གཉིས་པ་ནི། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཤེས་སྒྲིབ་རྟོག་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་རགས་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། མཚན་འཛིན་དང་སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་གཉིས་ཀ་ཡིན་ལ། ས་མཚམས་ས་བདུན་པའི་བར་དུ་ཡོད། གཉིས་པ་ནི། ཡུལ་ལ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཞེན་པའི་ཞེན་པ་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་སྟེ། ས་བཅུ་ པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ཡོད། གཉིས་པ་ལ། གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་གསུམ། དང་པོ་ལ། གཞིའི་ཆོས་ཉིད་དང་། གཞིའི་ཆོས་ཅན་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་གཉིས་ཡོད
Chinese
不顺品的基智二者。第一的定义：未被执著基、道、果三者为相的执相所束缚的大乘圣者的智慧。第二的定义：被其束缚的小乘圣者的智慧。束缚与未束缚的意义是什么呢？大乘的基智，是指未被执著基、道、果三者为相的执相所束缚，因为以其现量证悟基、道、果三者无自性的力量，能够将执著基、道、果三者为相的执相连同习气一同在自道中遣除。小乘的基智，是指被其束缚，因为以不能如是证悟的力量，不能在自道中遣除其习气。第二是，将有为法不依赖于他者而执著为具有自主性的心。其中有烦恼障所摄的相和，所知障所摄的相两种。第一是，俱生的人我执和，遍计的人我执等。第二是，从自因法我执中产生，并且对境显现执著的显现执著粗大垢染。其中从执著和，境的角度分为两种。第一中，有实执和，假立执所摄的执相两种。第一是，对于境与有境的诸法，认为是三轮的实执等。此与法我执意义相同。区分是，不依赖于教理等，对于境与有境自性成立真实执著的心，如俱生，以及以教理相似者作为理由，通过观察和分析的方式，对于境与有境成立实执的心，如遍计的法我执两种。第二是，对于境与有境的诸法，显现执著为仅仅是假立的所知障分别念等。其中有粗大和，极细微两种。第一是，执相和声义混杂执著的分别念二者，存在于七地之间。第二是，对于境仅仅执著为假立的执著，细微且极细微，存在于十地后得之间。第二中，有执著基、道、果为相三种。第一中，有执著基之法性和，执著基之有法两种。
English
The two base knowledges of the opposing side. The definition of the first: The wisdom of the Mahayana Arya, which is not bound by the clinging to characteristics that clings to the three bases, paths, and results as characteristics. The definition of the second: The wisdom of the Hinayana Arya, which is bound by it. What is the meaning of bound and unbound? The base knowledge of the Mahayana is said to be unbound by the clinging to characteristics that clings to the three bases, paths, and results as characteristics, because by the power of its direct realization that the three bases, paths, and results are without inherent existence, it is able to abandon the clinging to characteristics that clings to the three bases, paths, and results as characteristics, together with its seeds, on its own path. The base knowledge of the Hinayana is said to be bound by it, because by the power of not realizing it in this way, it is not able to abandon its seeds on its own path. The second is the mind that grasps conditioned phenomena as independent, not relying on others. Among them, there are two types: the characteristic base included in afflictive obscurations, and the one included in cognitive obscurations. The first is like the innate self-grasping of a person, and the imputed one. The second is born from the self-grasping of phenomena, and is the gross stain of manifest clinging that clings to objects. Among them, there are two divisions from the perspective of grasping and objects. In the first, there are two types of clinging to characteristics, included in real clinging and imputed clinging. The first is like the self-grasping that conceives of the phenomena of objects and subjects as the three spheres. This has the same meaning as the self-grasping of phenomena. The distinction is that the mind that grasps objects and subjects as inherently true without relying on scriptures, reasoning, etc., is like the innate one, and the two types of self-grasping of phenomena that impute the mind that grasps objects and subjects as true through investigation and analysis, using scripture-like reasoning as a reason, are like the imputed one. The second is like the cognitive obscuration conceptualizations that manifestly cling to the phenomena of objects and subjects as merely imputed. Among them, there are two types: gross and very subtle. The first is both the clinging to characteristics and the conceptualization of clinging to the mixing of sound and meaning, and exists up to the seventh ground. The second is the clinging that clings to objects as merely imputed, which is subtle and very subtle, and exists up to the post-attainment of the tenth ground. In the second, there are three types of clinging to the base, path, and result as characteristics. In the first, there are two types of clinging to the nature of the base and clinging to the base of phenomena.