Chinese
说六度，正确的解说是，前三度，后二度各有两种，一种是三种都包括。如此说。第四是，《现观庄严论》中说：前者为后者的所依，因为处于下劣和殊胜，因为粗大和微细，所以这些是依次宣说的。如此说。第五，有两种，其中的暂时的果是，《宝鬘论》中说：布施得受用，持戒得安乐，忍辱得光彩，精进得威严，禅定得寂静，智慧得解脱。如此说。究竟的果是，前面说：获得智慧不可思议的境，获得一切种智。如此说。词义是：大乘的资粮道法，是能理解的，因为布施等波罗蜜多
English
It speaks of the six perfections. The correct explanation is that the first three and the last two each have two aspects. One includes all three. So it is said. Fourth, in the Ornament [for Clear Realization], it says: The latter arises dependent on the former, because they are situated in inferior and superior [states], and because [they are] coarse and subtle. Therefore, these are taught in order. So it is said. Fifth, there are two. The temporary result is, as stated in the Ratnavali: Through generosity, enjoyment; through discipline, happiness; through patience, radiance; through diligence, majesty; through meditation, peace; through wisdom, liberation. So it is said. The ultimate result is, as stated earlier: [One] obtains a wisdom whose object is inconceivable, the all-knowingness of all aspects. So it is said. The meaning of the words is: The Mahayana path of accumulation, is understandable, because generosity and other perfections
Tibetan
པ་ལ། བྱམས་པ། སྙིང་རྗེ། དགའ་བ། བཏང་སྙོམས་ཚད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བཞི། མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། བདག་རྐྱེན་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞིའི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ། ཞེས་པ་བཞི་ཀའི་མགོར་སྦྱར་ཏེ། བདེ་བ་དང་ཕྲད་པར་འདོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ། དེ་བཞིན་དུ། སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའི། བདེ་བ་དང་མི་འབྲལ་བར་འདོད་པའི། ཆགས་སྡང་ཉེ་རིང་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའི། དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱན་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བརྩེ་བ་ཅན། །ཕྲད་དང་བྲལ་བའི་དགོངས་པ་ཅན། །མི་འབྲལ་བདེ་བའི་དགོངས་པ་ཅན། །ཕན་དགོངས་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་སོ། །རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་སེམས་ཅན་ལ། ཆོས་ལ། དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་པ་ཚད་མེད་སོགས་གསུམ་གསུམ་ཡོད། འདི་དག་གི་མཚན་ཉིད། བྱམས་པ་ཚད་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞིག །བདེ་བ་དོན་གཉེར་གྱི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ནས་བདེ་བ་དང་ཕྲད་པར་འདོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ། དེ་གང་ཞིག །གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་བདག་མེད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ནས། དེ་གང་ཞིག །བདེན་མེད་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་བདེན་མེད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ནས། དེ་བཞིན་དུ་ཚད་མེད་གཞན་གསུམ་ལ། དབྱེ་གཞི་གང་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉམ་ཐག་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ནས། དེ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའི། བདེ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ནས་དེ་དང་མི་འབྲལ་བར་འདོད་པའི། ཆགས་སྡང་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ནས་དེ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའི། དེས་རིགས་འགྲེའོ། །བཞི་པ་ནི། ཚད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞིར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་གནོད་སེམས། རྣམ་འཚེ། ཡིད་མི་བདེ། ཆགས་སྡང་མངོན་གྱུར་བ་བཞི་ཡོད་ལ། དེ་དག་གི་གཉེན་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཚད་མེད་བཞི་རིམ་བཞིན་བཞག་པའི་ཕྱིར། མཛོད་ལས། ཚད་མེད་པ་ནི་བཞི་ཡིན་ནོ། །གནོད་སེམས་ལ་སོགས་གཉེན་པོའི་ཕྱིར། ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་ཚད་མེད་བཞི་ལམ་མ་ཞུགས་ནས་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚོགས་ལམ་ནས། དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ནས་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། དང་པོར་རང་གི་མཛའ་བཤེས་ལ་བསྒོམ། དེ་ནས་གང་ཟག་གཞན་ལ་བསྒོམ། མཐར་གནོད་བྱེད་ཀྱི་དགྲ་བོ་ལ་དམིགས་ཏེ་བསྒོམ་པས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྩ་བའི་མ་དང་ ཁྱད་མེད་དུ་མ་གྱུར་བར་དུ་འ
Chinese
再者，慈、悲、喜、舍四无量定。各自的体相次第是，依靠自缘静虑的真实心，缘无量有情。将以上四者加在四者的开头。与希望获得安乐的等起心相应。同样地，希望远离痛苦的。 希望不离安乐的。希望远离贪嗔亲疏的。如是《庄严经论》中说：对有情众生有慈爱，具有远离（痛苦）之意，具有不离安乐之意，对您有利益之意，我向您敬礼。如是。从分类的角度来说，对每一个来说，也有缘有情、缘法、缘无所缘的慈无量等三种。这些的体相是，何为慈无量定？缘寻求安乐的有情，与希望获得安乐的等起心相应。那是什么？通过证悟人无我，以无我所区分的有情为对境。那是什么？通过证悟无实有，以无实有所区分的有情为对境。同样地，对于其他三个无量，区分的所依是什么？缘被痛苦折磨的有情，希望远离痛苦的。缘具有安乐的有情，希望不离安乐的。缘具有贪嗔的有情，希望远离贪嗔的。这样就可以类推了。第四，将无量定分为四种是有理由的，因为它的相违品有损害心、恼害、不悦意、贪嗔现行四种，因为以这些的对治力的角度，依次安立了四无量。如《俱舍论》中说：无量是四种，为了对治损害心等。如是。第五，缘有情的四无量从没有入道开始，缘法的从声闻的资粮道开始，缘无所缘的从大乘的资粮道开始有。第三，首先对自己的亲友修，然后对其他人修，最后缘损害自己的仇敌而修，直到一切有情都和自己的根本母亲 没有差别为止。
English
Furthermore, the four immeasurable concentrations of loving-kindness, compassion, joy, and equanimity. The respective characteristics are, in order, relying on the actual mind of self-cause meditative concentration, focusing on immeasurable sentient beings. Adding the above four to the beginning of all four. Corresponding to the mind of wanting to attain happiness. Similarly, wanting to be separated from suffering. Wanting not to be separated from happiness. Wanting to be separated from attachment, aversion, closeness, and distance. As it is said in the Ornament of Sutras: "Having love for sentient beings, having the intention of being separated (from suffering), having the intention of not being separated from happiness, having the intention of benefiting you, I prostrate to you." Thus. From the perspective of classification, for each one, there are also three types of immeasurable loving-kindness, etc., which focus on sentient beings, focus on the Dharma, and focus on the absence of focus. The characteristics of these are, what is the immeasurable concentration of loving-kindness? Focusing on sentient beings who seek happiness, corresponding to the mind of wanting to attain happiness. What is that? Focusing on sentient beings distinguished by selflessness through the realization of the selflessness of persons. What is that? Focusing on sentient beings distinguished by non-reality through the realization of non-reality. Similarly, for the other three immeasurables, what is the basis of distinction? Focusing on sentient beings tormented by suffering, wanting to be separated from that. Focusing on sentient beings who possess happiness, wanting not to be separated from that. Focusing on sentient beings who possess attachment and aversion, wanting to be separated from that. In this way, it can be inferred. Fourth, there is a reason for dividing the immeasurable concentration into four, because its opposing factors are the four types of harmful intent, malice, displeasure, and manifest attachment and aversion, because the four immeasurables are established in sequence from the perspective of the antidotes to these. As it is said in the Treasury of Knowledge: "The immeasurables are four, for the sake of the antidotes to harmful intent, etc." Thus. Fifth, the four immeasurables that focus on sentient beings begin from the path of non-entry, the focus on the Dharma begins from the path of accumulation of the Hearers, and the focus on the absence of focus begins from the path of accumulation of the Great Vehicle. Third, first meditate on one's own friends, then meditate on other people, and finally meditate by focusing on the enemy who harms oneself, until all sentient beings are like one's own root mother without any difference.
Tibetan
བད་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་ལ། སོ་སོའི་འབྲས་བུ་དང་། ཐུན་མོང་གི་དེ་གཉིས། དང་པོ་ནི། མ་དྲོས་པས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱམས་པའི་སེམས་མཉམ་པ། །རྟག་ཏུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས་འཛིན་ཞིང། །སྙིང་རྗེས་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་མི་གཏོང་དང་། །དགའ་བས་འཁོར་བ་ན་ནི་སྐྱོ་བ་མེད། །བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོས་སྐྱོན་རྣམས་སྤངས་པ་སྟེ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱན་ལས། ཚངས་པའི་གནས་ལས་གནས་པ་ཡི། །བློ་ལྡན་རྟག་ཏུ་འདོད་པར་སྐྱེ། །དེས་ནི་ཚོགས་རྣམས་རྫོགས་བྱེད་ཅིང་། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་སྨིན་བྱེད། །ཀུན་ཏུ་ཚངས་དང་མི་འབྲལ་ལ། །དེ་ཡི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་རྒྱལ། །བག་མེད་གྱུར་ཀྱང་དེ་ཡི་རྐྱེན། །མི་བཟད་པས་ཀྱང་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །ངག་དོན་ནི། བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པའི་ཚད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་དབྱེ་ན་བཞིར་ཡོད་དེ། བྱམས་སྙིང་རྗེ་དགའ་བ་བཏང་སྙོམས་བཞིར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། གཟུངས་ཀྱི་ཚོགས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས། སའི་ཚོགས་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། ཚིག་ལ་སོགས་པའི་གཟུངས་དང་། ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་གཟུངས་ལ། རྒྱུ། ངོ་བོ། ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། བདག་པོའི་རྐྱེན་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་ཡིན་ལ། སྔོན་དགེ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་གོམས་པ། ཚེ་འདིར་གསུང་རབ་མང་དུ་ཐོས་པ་དང་། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཉེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། མཚན་ཉིད། སྒྲ་དོན། སོ་སོའི་རང་བཞིན། བྱེད་ལས། གྲངས་ངེས། ས་མཚམས་དང་དྲུག །དང་པོ་ནི། རང་ཉིད་གཟུངས་སུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཕུན་ཚོགས་ལ་བརྟེན་ནས། གསུང་རབ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚིག་དོན་ཅི་རིགས་པ་འཛིན་པར་ནུས་པའི་དྲན་པ་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ། གཉིས་པ་ནི། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་དོན་དང་ལེགས་པའི་ལམ་འཛིན་པས་ན་གཟུངས་ཞེས་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལ། ཚིག་གི །དོན་གྱི། བཟོད་པའི། གསང་སྔགས་ཀྱི་གཟུངས་དང་བཞི། མཚན་ཉིད་སོགས་ རིམ་བཞིན། གཟུངས་བཞིའི་ནང་ཚན་གང་ཞིག །གསུང་རབ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚིག་མི་བརྗེད་པར་འཛིན་ནུས་པའི་དྲན་པ་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ། དེ་གང་ཞིག །གསུང་རབ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དོན་འཛིན་པར་ནུས་པའི་དྲན་པ་སོགས། དེ་དག་ལ་ལུང་གི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་དང་། ཆོས་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡང་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །དབྱེ་ན། དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ལ། གསུང་རབ་མང་
Chinese
应当如此行持。第四，各自的果和共同的果这二者。第一，出自《无热恼请问经》：对于众生怀有平等的慈爱之心，恒常持有遍知一切的心，以悲悯之心不舍弃众生，以喜悦之心在轮回中没有厌倦，以大平等心舍弃一切过失。这是（慈无量等的果）。第二，出自《庄严经论》：安住于梵天之境，具慧者恒常乐于生于此境，由此圆满一切聚，也使众生得以成熟。恒常不离梵天之境，战胜与之相违的方面，即使变得放逸，也不会因不悦意之事而改变。这是（四无量心的功德）。语词的意义是：作为菩萨加行道者的无量禅定，就其法性而言，可以分为四种：即慈、悲、喜、舍四种。第三，分为陀罗尼之聚、智慧之聚、地之聚三种。第一，在“词等陀罗尼”等章节中，分为二。首先，关于陀罗尼，分为因、体性、如何修习之理三种。第一，主因是禅定的正行，先前串习广大善根，今生听闻众多经论，以及由通达无我的智慧所摄持的清净禅定是近取因。第二，分为相、词义、各自的自性、作用、数量决定、界限六种。第一，依赖于能使自身成就陀罗尼的圆满之因，能够忆持无量经论的词义，以及与此相应的忆念和智慧。第二，由于忆持诸法的词义和善妙之道，故称为陀罗尼。第三，分为词的陀罗尼、义的陀罗尼、安忍的陀罗尼、密咒的陀罗尼四种。相等等依次。在四种陀罗尼中，哪一种能够不忘地忆持无量经论的词句，并且具有忆念和智慧？是哪一种能够忆持无量经论的意义等等？这些是教法的法眼，也是法流的禅定之增上。如果进行分类，在善业的异熟果中，有众多的经论。
English
One should practice in this way. Fourth, the individual fruits and the common fruits, these two. First, from the Sutra Requested by Anavatapta: "Having equal loving-kindness for sentient beings, constantly holding the mind of knowing all things, not abandoning sentient beings with compassion, and having no weariness in samsara with joy, abandoning all faults with great equanimity." This is (the fruit of immeasurable loving-kindness, etc.). Second, from the Ornament of Sutras: "Dwelling in the realm of Brahma, the wise always delight in being born there, thereby perfecting all gatherings, and also maturing sentient beings. Always inseparable from the realm of Brahma, overcoming the opposing aspects, even if one becomes careless, one will not change due to unpleasant events." This is (the merit of the four immeasurables). The meaning of the words is: As for the immeasurable samadhi of a Bodhisattva on the path of joining, in terms of its nature, it can be divided into four: namely, loving-kindness, compassion, joy, and equanimity. Third, divided into the collection of dharanis, the collection of wisdom, and the collection of grounds, these three. First, in the sections such as "dharanis of words, etc.," divided into two. First, regarding dharani, divided into cause, essence, and the way of how to practice, these three. First, the main cause is the actual practice of samadhi, having previously cultivated extensive roots of virtue, hearing many scriptures in this life, and the pure samadhi upheld by the wisdom that realizes selflessness is the proximate cause. Second, divided into characteristic, meaning of the word, individual self-nature, function, definite number, and boundary, these six. First, relying on the complete cause that enables oneself to achieve dharani, being able to retain the words and meanings of countless scriptures, along with the corresponding mindfulness and wisdom. Second, because it retains the words and meanings of all dharmas and the excellent path, it is called dharani. Third, divided into the dharani of words, the dharani of meanings, the dharani of forbearance, and the dharani of secret mantras, these four. Characteristics, etc., in order. Among the four dharanis, which one can unfailingly retain the words of countless scriptures, and possesses mindfulness and wisdom? Which one can retain the meanings of countless scriptures, etc.? These are the Dharma eyes of the teachings, and also the enhancement of the samadhi of the Dharma stream. If classified, in the ripening of virtuous actions, there are many scriptures.