Tibetan
ར་ཁས་བླངས་པ་ལའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒྲ་རྟོག་ཡུལ་ལ་དངོས་དབང་གིས་འཇུག་ཅིང་། གཞི་ལམ་རྣམ་གསུམ་འགལ་བར་ཁས་ལེན་པའི་གང་ཟག་གིས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་དེས་ཡུལ་གཞི་ལམ་རྣམ་གསུམ་བརྗོད་བྱར་བྱེད་པར་ཐལ། ཡུལ་ཅན་མཁྱེན་པ་གསུམ་བརྗོད་བྱར་བྱེད་པ་གང་ཞིག །ཡུལ་གཏན་ལ་མ་ཕབ་པར་ཡུལ་ཅན་གཏན་ལ་འབེབས་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གཞི་ཁོ་ན་བརྗོད་བྱར་བྱེད་ན། མངོན་པའི་མདོ་དང་ཟློས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དེ། དེ་ལས་གཞི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རྒྱས་པར་བསྟན་ཟིན་པའི་ཕྱིར། ལམ་ཁོ་ན་བརྗོད་བྱར་བྱེད་ན་སྤང་བྱ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་བརྗོད་བྱར་མ་བསྡུས་པར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྒྱན་ལ་བརྟེན་ནས་སྤང་གཉེན་གྱི་འབྲེལ་བ་ཁོང་དུ་མི་ཆུད་པར་འགྱུར། རྣམ་པ་ཁོ་ན་བརྗོད་བྱར་བྱེད་ན། རྣམ་གྲོལ་དོན་གཉེར་གྱི་སྐྱེས་བུ་ལ་མཁོ་བའི་དོན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བསྟན་པར་ཐལ། རྣམ་པ་གཞི་མེད་ཙམ་བརྗོད་བྱར་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་ཀ་བརྗོད་བྱར་བྱེད་ན། བསྟན་བཅོས་ལུས་རྫས་ཐ་དད་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་བ་དང་། མདོ་དང་ཟློས་སྐྱོན་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། མདོ་ལས་གཞི་ལམ་རྣམ་གསུམ་རྒྱས་པར་བསྟན་ཟིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་བརྒལ་བ་འཆད་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཞེས་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། བསྟན་བཤད་བསྡུ་བ་གསུམ། དང་པོ་ནི། རྒྱན་ལ་གཞི་ལམ་རྣམ་གསུམ་རེ་རེ་ཁོ་ན་བརྗོད་བྱར་བསྡུས་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་གཞི་ལམ་རྣམ་གསུམ། གཞི་ལམ་རྣམ་གསུམ་གྱིས་མཁྱེན་གསུམ། མཁྱེན་གསུམ་ གྱིས་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་ཀ་བསྡུས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རྒྱན་འདི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མཐའ་དག་གི་རྒྱན་དུ་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འཆད་པ་ནི། དེ་ནི་སོགས་སོ། །འོན་ཀྱང་ལུས་རྫས་ཐ་དད་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞི་ལམ་རྣམ་གསུམ་དེ་གཏན་ལ་ཕབ་པར་བྱ་བའི་ཡུལ། དེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ལམ། ཐོབ་བྱ་འབྲས་བུ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། ནང་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་ལན་ཤུགས་ལ་བསྟན། མདོ་དང་ཟློས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་ལ་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དགོས་པ་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འཆད་པ་དགོས་འབྲེལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ། མདོ་དྲང་བ་དང་། དེའི་དོན་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཡུམ་བར་མ་ལས་མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་བསྡུས་ཚུལ་མདོར་བསྟན་པ། འདི
Chinese
这是因为已经承诺了。第二种人是：认为声音概念以实际权力进入对象，并且承诺基础、道路和方面三者是矛盾的。第三种是：认为《现观庄严论》将对象、基础、道路和方面三者作为表达的内容。哪一个将具有对象的三种智慧作为表达的内容呢？因为在没有确定对象的情况下，无法确定具有对象者。如果承认，如果仅仅将基础作为表达的内容，那么就存在与《现观经》重复的过失，因为其中已经详细阐述了基础——蕴、界、处等法。如果仅仅将道路作为表达的内容，那么就应该没有包括所断的遍行烦恼作为表达的内容。因此，如果承认，那么就无法理解依靠庄严论的断证关系。如果仅仅将方面作为表达的内容，那么就应该没有显示对于寻求解脱的士夫来说有用的任何意义，因为仅仅将没有基础的方面作为表达的内容包括在内。如果三者都作为表达的内容，那么经论的体性将变成三种不同的事物，并且存在与经重复的过失，因为经中已经详细阐述了基础、道路和方面三者。对于这个辩论的解释是：如是等等。第二部分有三个方面：教义、解释和总结。第一点是：认为庄严论仅仅将基础、道路和方面三者中的每一个都包括在表达的内容中，这种说法是不正确的，因为它通过基础、道路和方面三者，基础、道路和方面三者包括三种智慧，三种智慧 通过三种智慧包括所有的八种现观，因为这个原因，这个庄严论适合作为所有现观的庄严论。对于这个的解释是：那就是等等。然而，认为它会变成三种不同的体性的说法是不正确的，因为基础、道路和方面三者是需要确定的对象，是理解它的道路，是通过获得的三种果的角度来显示不同的方面，而不是相互矛盾的其他事物。这个答案是暗示性的。认为存在与经重复的过失是不正确的，因为经和论在暂时和究竟的目的上有不同的特点。对于这个的解释是关于必要性和联系。第二部分有两个方面：引用经文和解释其含义。第一点是：在《中品般若经》中简要地说明了三种智慧如何包括八种现观。
English
This is because it has been promised. The second is: those who believe that sound concepts enter objects with actual power and who promise that the three, base, path, and aspect, are contradictory. The third is: it is asserted that the Ornament of Realization expresses the object, base, path, and aspect. Which one expresses the three wisdoms that possess the object? Because without determining the object, it is impossible to determine the possessor of the object. If it is admitted, if only the base is expressed, then there is the fault of repeating the Sutra of Manifestation, because it has already been explained in detail the base—the aggregates, elements, and sense bases. If only the path is expressed, then it should not include the afflictions to be abandoned as the content of expression. Therefore, if it is admitted, then the relationship between abandonment and antidote cannot be understood by relying on the Ornament. If only the aspect is expressed, then it should not show any meaning useful to the person seeking liberation, because only the aspect without a base is included as the content of expression. If all three are expressed, then the nature of the treatise will become three different things, and there will be the fault of repeating the sutra, because the sutra has already explained in detail the base, path, and aspect. The explanation of this debate is: thus, etc. The second part has three aspects: teaching, explanation, and summary. The first point is: it is not correct to say that the Ornament only includes each of the three, base, path, and aspect, in the content of expression, because through the three, base, path, and aspect, the three, base, path, and aspect include the three wisdoms, the three wisdoms through the three wisdoms include all eight realizations, because for this reason, this Ornament is suitable as the Ornament of all realizations. The explanation for this is: that is, etc. However, it is not correct to say that it will become three different natures, because the three, base, path, and aspect, are the objects to be determined, the path to understand it, and the different aspects are shown from the perspective of the three fruits to be obtained, not other things that contradict each other. This answer is suggestive. It is not correct to say that there is the fault of repeating the sutra, because the sutra and the treatise have different characteristics in terms of temporary and ultimate purposes. The explanation for this is about necessity and connection. The second part has two aspects: quoting the sutra and explaining its meaning. The first point is: in the Intermediate Perfection of Wisdom Sutra, it briefly explains how the three wisdoms include the eight realizations.
Tibetan
་ལྟར་སོགས་སོ། །གཞི་ཤེས་ཀྱིས་ཐེག་དམན། ལམ་ཤེས་ཀྱིས་བྱང་འཕགས། རྣམ་མཁྱེན་གྱིས་སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་མངོན་རྟོགས་བསྡུས་ཚུལ་དྲི་ལན་གྱི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། དྲི་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་སོགས་དང་། ལན་ནི། རབ་འབྱོར་སོགས་ཀྱིས་རིམ་བཞིན་འཆད། དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་སོགས་དང་། རྒྱས་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ཡུམ་བསྡུས་པའི་མདོ་དྲང་བ་དང་། རྒྱས་པའི་ལུང་ཁུངས་སོ་སོར་སྨོས། གཉིས་པ་ནི། མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་མངོན་རྟོགས་གསུམ་བསྡུས་ཚུལ་གྱི་མདོའི་དོན་འཆད་པ་རིམ་བཞིན། དེ་ལ་སོགས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་སོགས་སོ། །ངག་དོན་དུ་དྲིལ་ན། རྗེ་བཙུན་བྱམས་པ་མགོན་པོས་རྒྱན་རྩོམ་པའི་ཐོག་མར་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་མཆོད་པར་བརྗོད་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། རང་ཉིད་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་སྤྱོད་པ་དང་མཐུན་པ་དང་། གདུལ་བྱ་གཞན་ཡུམ་ལ་དང་བའི་སྒོ་ནས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱིས་འཇུག་པའི་ཆེད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་གཞུང་སོ་སོའི་དཀའ་གནས་ལ་དཔྱད་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ཞི་བ་ཚོལ་རྣམས་ཀུན་ཤེས་ཉིད། ཅེས་པའི་སྐབས་སུ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་མཆོད་ཡུམ་ལ། མཚན་གཞི། མཚན་ ཉིད། དབྱེ་བ། གྲངས་ངེས་པ། གོ་རིམ་ངེས་པ། ཡུམ་སྲས་ཀྱི་དོན་ལ་དཔྱད་པ་དང་དྲུག །དང་པོ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ལྔ་དང་། ཐེག་དམན་འཕགས་པའི་མཁྱེན་པ་རྣམས་མཆོད་ཡུམ་ཡིན་ཏེ། རྗེ་བཙུན་གྱི་བསྟོད་ཕྱག་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་བརྒྱད་གང་རུང་དུ་གྱུར་པའི་མཁྱེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཡུམ་དུ་བཤད་པ་དེ་ཉིད་ལུས་རྣམ་གཞག་གི་སྐབས་སུ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་སྒྲས་སྨོས་ནས་དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཤད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། དངོས་དང་། ཀླན་ཀ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། རྗེ་བཙུན་བྱམས་མགོན་གྱི་བསྟོད་ཕྱག་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་བརྒྱད་ཀྱི་ནང་ཚན་ཡང་ཡིན། རང་སྲས་འཕགས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཕྱི་མ་སྐྱེད་བྱེད་དང་། བཞེད་དོན་སྒྲུབ་བྱེད་གང་རུང་དུ་གྱུར་པའི་མཁྱེན་པ། གཉིས་པ་ནི། ཉན་ཐོས་མཐོང་ལམ་པ་ཆོས་ཅན། སྲས་འཕགས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རང་རྒྱུ་མཆོད་ཡུམ་ལས་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་ཟེར་ན། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཐོབ་མ་ཐག་པའི་བྱང་སེམས་ཆོས་ཅན། རྒྱལ་བའི་སྲས་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རང་རྒྱུ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་རྣམ་མཁྱེན་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ཆོས་ཅན། མཐར་ཐུག་གི་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ཟིན་སྒོམ་པ
Chinese
等等。以基智为小乘，以道智为菩萨圣者，以遍智为佛陀圣者的现观总摄之理，以问答的方式广说。提问是：世尊等等，回答是：善现等等依次解说。如是等等，以及广大等等，引用总摄母经，并分别说明广大的经文出处。第二是：以三智总摄三种现观之理，依次解释经义。彼等等等。第三是：因此等等。总而言之，至尊弥勒怙主在撰写庄严论之初，对特殊的对境进行赞颂，这是有必要的，因为自己与圣人的行为相符，并且为了使其他所化之机以信乐之心听闻、思维、修习而进入般若波罗蜜多。第二是研究各论典的难点：声闻寻求寂灭者是全智。在这一段中，首先是对供养之母进行研究：名称依据、名称 定义、分类、数量确定、顺序确定、母子之义的研究等六个方面。第一，大乘的五道和声闻圣者的智慧都是供养之母，因为是至尊的赞颂和礼敬之境，是八事中的任何一种智慧。这是周遍的，因为在赞颂时被称为“母”，而在解释身体的分类时，则以“般若波罗蜜多”之名提及，并通过八事进行解释。第二，分为：正文和遣除争论。第一是：也是至尊弥勒怙主的赞颂和礼敬之境，是八事中的一部分。是能生自子圣者无漏蕴的后有，以及能成办所欲义的智慧。第二是：声闻见道者，不是圣者之子，因为其自因不是来自供养之母。如果承认这个理由，那么刚刚获得大乘发心的菩萨，不是胜者的儿子，因为其自因不是来自胜者的母亲。此外，初刹那的遍智，不是究竟的智慧，因为已经现量证悟了法身并进行修习。
English
Etc. The Lesser Vehicle is through the Basis Wisdom, the Bodhisattva Arya is through the Path Wisdom, and the realization of the Buddha Arya is summarized by the Omniscient Wisdom, which is explained in detail through questions and answers. The question is: Bhagavan, etc., and the answer is: Subhuti, etc., explain in order. Likewise, etc., and extensively, etc., quote the summarized Sutra of the Mother, and mention the sources of the extensive scriptures separately. The second is: Explaining the meaning of the Sutra on how the three wisdoms summarize the three realizations in order. Those, etc. The third is: Therefore, etc. In short, when the venerable Maitreya-natha composed the Ornament, it is necessary to praise the special object, because it is in accordance with the conduct of a noble person, and in order to lead other disciples to enter through hearing, thinking, and meditating with faith in the Mother. The second is to examine the difficult points of each text: "Those who seek peace, the Hearers, are all-knowing." In this section, the first is to study the offering mother: name basis, name definition, classification, number determination, order determination, and the meaning of mother and son. First, the five paths of the Mahayana and the wisdom of the Hearer Aryas are the offering mother, because they are the objects of the venerable's praise and homage, and are any of the eight things. This is pervasive, because it is called "Mother" during the praise, and when explaining the classification of the body, it is mentioned by the name of "Prajnaparamita" and explained through the eight things. Second, it is divided into: the main text and the removal of disputes. The first is: It is also the object of the venerable Maitreya-natha's praise and homage, and is a part of the eight things. It is the wisdom that produces the later existence of the stainless aggregates of the self-son Arya, and that accomplishes the desired meaning. The second is: The Hearer's path of seeing is not the son of the Arya, because its self-cause does not come from the offering mother. If you admit this reason, then the Bodhisattva who has just obtained the Mahayana mind is not the son of the Victorious One, because its self-cause does not come from the mother of the Victorious One. Furthermore, the first moment of omniscience is not the ultimate wisdom, because it has already directly realized the Dharmakaya and is practicing.