Tibetan
ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་ཆ་ལག་དང་བཅས་པ་དང་། དེའི་སྦས་དོན་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་རྣམས་རྒྱལ་ཚབ་མ་ཕམ་མགོན་པོས་དངོས་བརྒྱད་དོན་བདུན་ཅུའི་སྒོ་ནས་གསལ་བར་མཛད་པའི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་དག་གི་དགོངས་འགྲེལ་སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོས་མཛད་པའི་འགྲེལ་ཆུང་དོན་གསལ་དང་བཅས་པའི་སྤྱི་དོན་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལ། བཤད་པ་ཉེ་བར་འགོད་པ། བཤད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བྱ་བ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལ། ཞེས་སོགས་ཤོ་ལོ་ཀ་བརྒྱད། འདི་ལ་གཞུང་གི་འབྲེལ་དང་། སོ་སོའི་དཀའ་གནས་ལ་དཔྱད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། མཁས་པ་སྔ་མའི་ལུགས་བརྗོད་པ་དང་། རང་ལུགས་བཞག་པ་ གཉིས། དང་པོ་ལ་གསེར་གླིང་བས་བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་བཤད་པ། འབུམ་ཕྲག་གསུམ་པ་ལོ་ཆེན་དང་བཅས་པས་འཇམ་པོས་བཤད་པ། ཤེར་འབྱུང་བློ་གྲོས་ཀྱིས་རྩུབ་མོས་བཤད་པ་མཛད་ཚུལ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། དེའི་འགྲེལ་པར། མཆོད་བརྗོད་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས། རང་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆེ་བ། གཞན་གྱིས་ཀྱང་འགྲེལ་པ་རྩོམ་རིག་པ། ཁེངས་པ་བསྐྱུངས་ཏེ་འགྲེལ་པ་རྩོམ་པ་ལ་སྤྲོ་བ་སྐྱེ་ཚུལ་ཏེ་ལྔ་པོ་རིམ་བཞིན་ཤླཽ་ཀ་གཅིག་དང་། བཞི་དང་། རེ་རེས་བསྟན་པར་བཞེད། གཉིས་པ་ནི། རྣམ་པར་དབྱེ་ཞེས་པ་ལས་འཕྲོས་ནས། འགྲེལ་པ་འདི་ཉིད་ཇི་ལྟར་རྩོམ་ན་བླ་མ་སྔ་མའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་རང་བཟོས་མ་བསླད་པར་འཆད་ཅེས་སྟོན་པ་ལ། འགྲོ་ལ་ཆགས་པས་ཞེས་སོགས་བྱུང་བར་བཞེད། གསུམ་པ་ནི། རྣམ་པར་དབྱེ་ཞེས་པ་ལས་འཕྲོས་ནས། ཐོགས་མེད་ལ་སོགས་པ་བླ་མ་སྔ་མའི་འགྲེལ་པ་མཐོང་བས་རང་བཟོའི་སྐྱོན་མེད་ཅེས་འཆད་པ་ལ། འགྲོ་ལ་ཞེས་སོགས་ཤོ་ལོ་ཀ་བཞི་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱན་གྱི་དགོངས་པ་འགྲེལ་པ་ལ་རིམ་བཞིན། མ་རྟོགས། ལོག་རྟོག །ཐེ་ཚོམ། རྨོངས་པའི་དྲི་མ་རྣམས་སེལ་མ་ནུས་ལ། དོན་གསལ་འདི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པས་ཟློས་སྐྱོན་མེད་ཅིང་འགྲེལ་པ་གཞན་རྣམས་ལས་ཡ་མཚན་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པ་ལ། དེ་ལྟར་ཞེས་སོགས་ཤོ་ལོ་ཀ་གསུམ་བྱུང་བར་བཞེད། གཉིས་པ་ནི། འདིར་ནི་རོང་སྟོན་ཤེས་བྱ་ཀུན་རིག་གི་ཊཱི་ཀ་བར་མའི་བཞེད་པས་ཤོ་ལོ་ཀ་བརྒྱད་ཀྱི་དོན་བསྡུ་ན། མཆོད་པར་བརྗོད་ཅིང་རྩོམ་པར་དམ་བཅའ་བ། རྒྱན་གྱི་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་བཀོད་པ། འགྲེལ་པ་ཇི་ལྟར་བརྩམས་པའི་ཚུལ་དང་གསུམ་དུ་འདུས་ཤིང་། དེ་དག་རིམ་བཞིན། ཤོ་ལོ་ཀ་གཅིག་དང་། བཞི་དང་། གསུམ་གྱིས་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ལ། མཐའ་དཔྱད་པ་དང་། ངག་དོན་གཉིས། དང་པོ་ལ། དོན་གསལ་གྱི་དགོས་སོགས་ཆོས་བཞི་ངོས་བཟུང་། གཞུང་ལས་བསྟན་ཚུལ། འཕྲོས་དོན་གཞན་བཤད་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། འོག་ཏུ་རྒྱན་རྩ་བའི་དགོས་འབྲེལ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས་དཔགས་ཏེ་ཤེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལ། ཞེས་པས་བརྗོད་བྱ་དང་། ཉིང་ དགོས་བསྟན། རྣམ་པར་དབྱེ་ཞེས་པས་དགོས་པ་བསྟན། འབྲེལ་བ་ཤུགས་ལ་བསྟན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལ། ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་ཤེར་ཕྱིན་དེ་གཞུང་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཤེར་ཕྱིན་གསུམ་པོ་གང་ལ་བྱེད་སྙམ་ན། རང་ལུགས་ནི། མཆོད་བརྗོད་དང་རྩོམ་པར་དམ་བཅའ་གཉིས་ཀའི་སྐབས་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་ལ་གསུམ་ཀ་ཡོད་པར་འདོད་དེ། འདི་བསྟན་བཅོས་ལུས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་དང་མཐུན་པའི་མཆོད་བརྗོད་གང་ཞིག །གསུམ་ཀ་ཡང་རྒྱན་འགྲེལ་པ་དང་བཅས་པའི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོས་འགྲེལ་པ་དོན་གསལ་རྩོམ་པའི་ཐོག་མར་མཆོད་བརྗོད་དང་རྩོམ་པར་དམ་བཅའ་མཛད་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་བར་ཆད་ཞི་བ་དང་། རྩོམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཆེད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་ལ་ཆགས་པས་ཀུན་ཆགས་མཛད། ཅེས་པའི་སྐབས་སུ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ། བསྟན་བཅོས་སྤྱིའི་མཐའ་དཔྱད་པ་དང་། འདིར་བསྟན་གྱི་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་ངོས་བཟུང་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ། སྤྱིར་བསྟན་བཅོས་ལ། ས་སྡེ་ལས། དོན་མེད་དོན་ལོག་དོན་དང་ལྡན། །ངན་གཡོ་སྙིང་བྲལ་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་། །ཐོས་རྩོད་སྒྲུབ་པ་ལྷུར་ལེན་པ། །བསྟན་བཅོས་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། བསྡུ་ན། ལྟར་སྣང་དང་ཡང་དག་གཉིས་སུ་འདུ་ཞིང་། མཚན་ཉིད་ནི། གཙོ་བོར་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་བསམ་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ། རང་གི་ཞེ་འདོད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་གཞན་ལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུ་བསྡེབས་པ་ལུང་གི་བསྟན་བཅོས་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད། བསྟན་བཅོས་གང་ཞིག །ཁྱད་ཆོས་བཞི་པོ་གང་རུང་དང་བྲལ་བ་བསྟན་བཅོས་ལྟར་སྣང་གི་མཚན་ཉིད། དེ་གང་ཞིག །ཁྱད་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པ་བསྟན་བཅོས་རྣམ་དག་གི་མཚན་ཉིད། ཁྱད་ཆོས་བཞི་ནི། རྒྱུད་བླར། གང་ཞིག་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་འབའ་ཞིག་གི །དབང་བྱས་རྣམ་གཡེང་མེད་ཡིད་ཅན་གྱིས་བཤད། །ཐར་པ་ཐོབ་པའི་ལམ་དང་རྗེས་མཐུན་པ། །དེ་ཡང་དྲང་སྲོང་བཀའ་བཞིན་སྤྱི་བོས་བླང་། །ཞེས་གསུངས་པས། བསམ་པ་ཀུན་སློང་གི་ཁྱད་པར། རྗོད་བྱེད་ཚིག་གི་ཁྱད་པར། བརྗོད་
Chinese
关于般若波罗蜜多经的广、中、略三部及其支分，以及其隐义现观次第，由嘉曹·玛帕姆贡波以八事七十义的方式阐明的论著，名为《现观庄严论》，以及对这些论著的意旨的注释，即由导师僧铠所著的《释难小论·义明》等的总义进行分类时，有略述、圆满讲述之行两种。第一，关于“般若波罗蜜多”等八个颂，对此有对经文的关联和对各自难点的考察两种。第一，有讲述先贤的观点和确立自己的观点两种。 第二，第一种有金洲以中庸之道讲述，三百万颂（般若经）由大译师等以温和的方式讲述，慧生慧以粗暴的方式讲述的作法等三种。第一种是，在其注释中，有礼赞的讲述方式、自己智慧的伟大、他人也创作注释的文采、谦逊地放弃骄傲而生起创作注释的欢喜等五种，认为依次由一个颂、四个颂、各自一个颂来表示。第二种是，从“分类”一词引申开来，说明如何创作这部注释，即依靠先代上师的口诀，不掺杂自己的臆造来讲解，其中出现了“对众生有贪执”等。第三种是，从“分类”一词引申开来，说明由于见到了无著等先代上师的注释，所以没有自己臆造的过失，其中出现了“对众生”等四个颂，并且认为这些颂依次是为了在注释《庄严论》的意旨时，不能消除未证悟、邪悟、怀疑、愚昧的污垢，而《义明》并非如此，所以没有重复的过失，并且比其他注释更加奇妙，其中出现了“如此”等三个颂。第二，这里根据荣敦·谢嘉衮日的中品 टीका的观点，如果归纳八个颂的意义，则可以归纳为礼赞并立誓造论、安排《庄严论》的讲述方式、如何创作注释的方式三种，这些依次由一个颂、四个颂、三个颂来表示。
English
Regarding the three versions of the Perfection of Wisdom Sutra—extensive, intermediate, and concise—along with their ancillary parts, and the stages of realizing their hidden meanings, the treatise elucidated by Gyaltsap Ma Phampönpo through the eight topics and seventy meanings, known as the Ornament of Clear Realization, and the general meaning of the commentaries on these treatises, such as the Small Commentary Illuminating the Meaning by the master Simhabhadra, there are two aspects: briefly stating the explanation and fully explaining the activity. First, regarding the eight verses beginning with "Perfection of Wisdom," there are two aspects to this: the connection of the text and the examination of the difficult points of each. First, there are two aspects: stating the views of previous scholars and establishing one's own view. Second, the first aspect has three ways of explaining: Serlingpa explaining with equanimity, the three hundred thousand verses (Prajnaparamita Sutra) explained gently by the great translator and others, and Sherjung Lodrö explaining harshly. The first is that in its commentary, there are five aspects: the manner of explaining the homage, the greatness of one's own wisdom, the literary skill of others also composing commentaries, humbly abandoning pride and generating joy in composing commentaries, which are considered to be shown respectively by one verse, four verses, and each by one verse. The second is that, derived from the word "classification," it shows how to compose this commentary, that is, relying on the oral instructions of previous lamas, explaining without mixing in one's own fabrications, in which "attached to beings" and so on appear. The third is that, derived from the word "classification," it explains that since the commentaries of previous lamas such as Asanga were seen, there is no fault of one's own fabrication, in which four verses such as "to beings" appear, and it is considered that these verses are in order to explain the meaning of the Ornament, without being able to eliminate the stains of non-realization, wrong realization, doubt, and ignorance, but the Illuminating the Meaning is not like that, so there is no fault of repetition, and it is more wonderful than other commentaries, in which three verses such as "thus" appear. Second, here, according to the view of Rongtön Sheja Kunrig's intermediate ṭīkā, if the meaning of the eight verses is summarized, it can be summarized into three aspects: praising and vowing to compose, arranging the manner of explaining the Ornament, and the way of composing the commentary, which are shown respectively by one verse, four verses, and three verses.
Chinese
第二，分为结尾考察和语言意义两部分。第一部分分为：确定《义明》的必要等四法，经文中的阐述方式，以及其他补充说明三部分。第一部分是：从下文将要阐述的《庄严根本论》的必要关联中推知。第二部分是：以“般若波罗蜜多”表示所说之义，以及“精华”表示必要，关联则以暗示的方式表示。第三部分是：从“般若波罗蜜多”等处所阐述的般若，是指经、道、果三种般若中的哪一种呢？自宗认为：在礼赞和立誓造论的两种情况下，都认为有三种般若。这是与论典正文相符的礼赞。因为这三者也是《庄严论》及其注释的主要内容。第二是：导师狮子贤在撰写注释《义明》之初，进行礼赞和立誓造论，这是有必要的。因为是为了平息造论的障碍，以及为了圆满完成著作。在“以对众生的执着而成就一切”的语境中，分为两部分，第一部分是：对一般论典的结尾进行考察，以及确定此处所说的伟大论典。第一部分是：一般来说，关于论典，《地品》中说：“无义、义倒、具义，恶劣、狡诈、无心、舍弃痛苦，勤于听闻、辩论、修行，论典有九种。”就像这样。如果归纳，则可以归纳为似是而非和真实两种。定义是：主要是以撰写论典的意念所驱使，为了向他人阐述自己意愿的宗派而编纂的，这是圣教论典的总定义。任何论典，如果缺少四种特征中的任何一种，就是似是而非的论典的定义。那是什么呢？具备四种特征的，是清净论典的定义。四种特征是：《宝性论》中说：“凡是唯一受胜者教法支配，无有散乱的有情所说，与获得解脱之道相符，那也应如圣者之言般以头顶受持。”因此，是意乐发心的差别，言说词句的差别，所说
English
Second, there are two parts: the concluding examination and the meaning of the words. The first part is divided into three parts: identifying the four dharmas such as the necessity of "Meaningful Explanation," the way it is taught in the text, and other supplementary explanations. The first part is: it can be inferred from the necessary connection of the "Ornament Root Text" that will be explained below. The second part is: "Perfection of Wisdom" indicates the object to be expressed, and "Essence" indicates the necessity, and the connection is indicated implicitly. The third part is: When it is said from the context of "Perfection of Wisdom," etc., which of the three perfections of wisdom, the ground, path, and fruition, does it refer to? Our own system believes that: in both cases of praise and vowing to compose, it is believed that there are all three perfections of wisdom. This is a praise that is consistent with the subject matter of the body of the treatise. Because all three are also the main content of the "Ornament" and its commentary. The second is: the teacher Lion Good, at the beginning of writing the commentary "Meaningful Explanation," made praise and vowed to compose, which is necessary. Because it is to pacify the obstacles of writing the treatise, and to complete the writing perfectly. In the context of "achieving everything by attachment to beings," it is divided into two parts, the first part is: examining the end of the general treatises, and identifying the great treatise mentioned here. The first part is: in general, regarding treatises, the "Earth Section" says: "Meaningless, meaning reversed, meaningful, evil, cunning, heartless, abandoning suffering, diligently listening, debating, practicing, there are nine types of treatises." It is like this. If summarized, it can be summarized into two types: seemingly and correct. The definition is: mainly driven by the intention of writing a treatise, compiled for the purpose of explaining one's own desired philosophical system to others, this is the general definition of the scriptural treatise. Any treatise that lacks any of the four characteristics is the definition of a seemingly treatise. What is it? Possessing the four characteristics is the definition of a pure treatise. The four characteristics are: "Ratnagotravibhāga" says: "Whatever is spoken by sentient beings who are solely controlled by the teachings of the Victorious One, without distraction, consistent with the path to liberation, that should also be accepted with the head like the words of the sage." Therefore, it is the difference of intention and motivation, the difference of words, the expressed