Tibetan
སྐྱེས་གོང་གི་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གང་ཞིག །གང་ཟག་རྫས་ཡོད་ཀྱི་འཛིན་པ་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ལ་གསལ་སྣང་གཙོ་བོར་ཐོབ་པ། ཆོས་མཆོག་གི་མཚན་ཉིད། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་བཟོད་པ་རྫོགས་རྗེས་སུ་བྱུང་བའི་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གང་ཞིག །སྐྱེས་བུ་བཏགས་ཡོད་ཀྱི་འཛིན་པ་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ལ་གསལ་སྣང་གཙོ་བོར་ཐོབ་པ། དེ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་གོང་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། སྤང་བྱ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་བཞིར་ངེས་ཏེ། དྲོད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་གཟུང་རྟོག་གཙོ་བོར་འཇོམས་པ་ནས། ཆོས་མཆོག་གིས་བཏགས་འཛིན་རྟོག་པ་གཙོ་བོར་འཇོམས་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ནི། ཚོགས་སྦྱོར་མཐའ་དག་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་དུ་འཛིན་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྤྱི་འཛིན་པ་དང་། མིང་དང་སྤྲོས་པའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་འཛིན་པས་རྟོག་པ་སྟེ། ཀུན་ལས་བཏུས་རྩ་འགྲེལ་གཉིས་ཆར་ལས་མིང་དང་སྤྲོས་པའི་སྒོ་ནས་བདེན་བཞི་ལ་བཀྲ་བར་འཛིན་པའི་རྟོག་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་གཞན་སེམས་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་སོགས་ཡོན་ཏན་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དྲུག་པ་ལ། དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ་གྱི་ཁྱད་ཆོས། སྤང་བྱ་རྟོག་པའི་ཁྱད་ཆོས། ཡོངས་འཛིན་གྱི་ཁྱད་ཆོས་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ། དམིགས་རྣམ་དང་། རྒྱུ་བྱེད་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་ཆོས་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཐེག་དམན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ལས་དམིགས་པ་དམིགས་ཚུལ་དང་། རྣམ་པ་རྟོགས་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཏེ། བདེན་བཞི་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་ལ་དམིགས་ནས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཐེག་དམན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ལས་རྒྱུ་བྱེད་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཏེ། དེས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཚང་བའི་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་གྱི་རྒྱུ་ལམ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་བྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཐེག་དམན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ལས་རྟོག་པ་སྤོང་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཏེ། དེས་གཟུང་འཛིན་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ལ་གསལ་སྣང་གཙོ་བོར་ཐོབ་པའི་སྟོབས་ ཀྱིས་འདིར་བསྟན་རྟོག་པ་མངོན་གྱུར་དངོས་སུ་སྤོང་ཞིང་། ས་བོན་འགོ་གནོན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། སློབ་དཔོན་ལྟར་ན། ཐེག་དམན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ལས་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཏེ། ཁྱད་ཆོས་གསུམ་ལྡན་གྱི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཐེག་
Chinese
在生起之前的决断分，哪一个以有实人我的执着，在无自性的意义上获得主要显现？是殊胜法的体性。大乘加行道忍位圆满后生起的决断分，哪一个以假立补特伽罗的执着，在无自性的意义上获得主要显现？这三者的差别如前所述。第四，从所断的证悟方面确定为四种，即从暖位主要摧毁一切烦恼的所取分别开始，到殊胜法位主要摧毁假立执着分别。第五，所有资粮道和加行道都是分别，因为是执持法无我总义之识。执持法性总义，以及通过名言和戏论的方式执持对境是分别，因为《集论》的根本和注释都说，通过名言和戏论的方式执持四谛是分别。因此，在资粮道和加行道的阶段，虽然有现量了知他人心识的现观等诸多功德，但并非生起为道的自性。第六，有三种差别：所缘、行相、因的差别，所断分别的差别，以及摄持的差别。第一，有所缘行相和作为因的方式两种差别。第一，从小乘加行道来说，在所缘的缘取方式和行相的证悟方式上有所超胜，因为缘取四谛的无常等十六行相，并且了知是具有证悟法无我的行相。第二，从小乘加行道来说，在作为因的方式上有所超胜，因为它能成为具足三乘证悟之种姓的大乘见道的因，并且不被其他道所间隔。第二，从小乘加行道来说，在断除分别的方式上有所超胜，因为它以在所取能取无自性的意义上获得主要显现的力量，直接断除此处所说的现行分别，并且压制种子。第三，按照论师的观点，从小乘加行道来说，在完全摄持的方式上有所超胜，因为具足三种功德的善知识以
English
Which ascertainment-factor prior to arising primarily obtains a clear appearance on the meaning of the absence of inherent existence of a person as substantially existent? It is the characteristic of the Supreme Dharma. Which ascertainment-factor arises after the completion of forbearance on the Mahāyāna path of joining, primarily obtaining a clear appearance on the meaning of the absence of inherent existence of a person as nominally existent? The distinctions among these three are as previously stated. Fourth, it is determined as four in terms of what is to be abandoned through realization, namely, from the heat stage primarily destroying the apprehended conceptualization of all afflictions, to the Supreme Dharma primarily destroying the conceptualization of imputation-grasping. Fifth, all accumulations and joining are conceptualization, because they are minds that apprehend the general meaning of the absence of self of phenomena. Apprehending the general meaning of suchness, and apprehending objects through names and elaborations, are conceptualization, because both the root text and commentary of the Compendium of Topics state that apprehending the four truths distinctly through names and elaborations is conceptualization. Therefore, although there are many qualities such as direct perception that directly knows the minds of others during the stage of accumulation and joining, they do not arise as the nature of the path. Sixth, there are three distinctions: the characteristics of the object, aspect, and cause; the characteristics of the conceptualization to be abandoned; and the characteristics of the complete holding. First, there are two distinctions: the object and aspect, and the manner of being a cause. First, it is superior to the path of joining of the Lesser Vehicle in terms of the manner of focusing on the object and the manner of realizing the aspect, because it knows that it has the aspect of realizing the absence of self of phenomena by focusing on the sixteen aspects such as impermanence of the four truths. Second, it is superior to the path of joining of the Lesser Vehicle in terms of the manner of being a cause, because it can be the cause of the Mahāyāna path of seeing, which possesses the lineage of the realization of the three vehicles completely, without being interrupted by other paths. Second, it is superior to the path of joining of the Lesser Vehicle in terms of the manner of abandoning conceptualization, because by the power of primarily obtaining a clear appearance on the meaning of the absence of inherent existence of the apprehended and the apprehender, it directly abandons the manifest conceptualization shown here, and suppresses the seeds. Third, according to the teachers, it is superior to the path of joining of the Lesser Vehicle in terms of the manner of completely holding, because a virtuous friend possessing three qualities
Tibetan
དམན་དུ་མི་ལྟུང་བར་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་དངོས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱད་ཆོས་གསུམ་ནི། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི། གཞན་ལ་ཆོས་སྟོན་ནུས་པའི། སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །དེ་ཡང་། སེམས་མི་འགོང་བ་ཉིད་ལ་སོགས། །ཞེས་པའི་ཚིག་རྐང་དང་པོ་གསུམ་གྱིས་ཁྱད་ཆོས་གསུམ་རིམ་བཞིན་བསྟན། ཚིག་རྐང་བཞི་པས་དེ་ལྡན་ཡོངས་འཛིན་གྱི་ངོ་བོ་བསྟན། འཕགས་གྲོལ་ལྟར་ན། སྦྱོར་ལམ་པ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཐབས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་གཉིས་དང་ལྡན་ཞིང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སེར་སྣ་སོགས་དང་བྲལ་བའི་མཁྱེན་པ་ནི་ནང་གི་ཡོངས་འཛིན་དང་། ཆོས་སྟོན་ཞིང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་བྲལ་བའི་དགེ་བཤེས་ཕྱིའི་ཡོངས་འཛིན་དུ་བཞེད། དེ་ཡང་དང་པོ། སེམས་མི་འགོང་བ་ཉིད་ལ་སོགས། །དེ་ཡི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་བོར་བ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཡོངས་འཛིན་ཡིན། །ཞེས་པས་བསྟན། གཉིས་པ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སོགས་སྟོན་བྱེད། །ཅེས་སོགས་དཀྱུས་ལྟར་གྱིས་བསྟན། ངག་དོན་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་ཅན། ཐེག་དམན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་དམིགས་པ་དམིགས་ཚུལ། རྣམ་པ་རྟོགས་ཚུལ། རྒྱུ་བྱེད་ཚུལ། ཡོངས་སུ་འཛིན་ཚུལ། སྤང་བྱ་སྤོང་ཚུལ་ཏེ་ཁྱད་ཆོས་ལྔའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། སྒྲུབ་པའི་རྟེན་རིགས། སྒྲུབ་པའི་དམིགས་པ། སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ། སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་དང་བཞི། དང་པོ་ནི། ཇི་ལྟར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་སོགས་པ། ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ལ། དངོས་སྨྲ་བའི་ལུགས་དང་། དབུ་མ་པའི་ལུགས་གཉིས། དང་པོ་ལ། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི། མདོ་སྡེ་པའི། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། སྲིད་པ་དང་སྲིད་པའི་ཡོ་བྱད་ལ་མ་ཆགས་པའི་སེམས་ བྱུང་ཙམ་ལ་འདོད། དབྱེ་ན། ཆོས་གོས། བསོད་སྙོམས། གནས་མལ་ངན་ངོན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་པའི་འཕགས་པའི་རིགས། སྤོང་བ་དང་སྒོམ་པ་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་འཕགས་པའི་རིགས་དང་བཞི་ཡོད་དེ། མཛོད་ལས། མ་ཆགས་འཕགས་རིགས་དེ་དག་ལས། །གསུམ་གྱིས་ཚུལ་བསྟན་ཐ་མས་ལས། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་རུང་གི་སེམས་རྒྱུད་ཀྱི་ནུས་པ་ལ་འདོད་དེ། རྒྱལ་པོའི་སྲས་ཀྱིས། མདོ་སྡེ་པ་དག་གི་རིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་སློབ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ས་བོན་ལ་རིགས་ཞེས་བྱའོ། །
Chinese
为了不堕落而真实地执持大乘，有三个特点：通达空性的智慧，能够为他人讲经说法，远离悭吝等不顺品，这是断除违品的特点。也就是，不舍弃心等等。这三句偈颂依次显示了三个特点。第四句偈颂显示了具有这些特点的善知识的体性。如圣解脱所说，具有自续派方便智慧两种殊胜，并且远离不顺品悭吝等的智者是内在的善知识，讲经说法并且远离不顺品的善知识是外在的善知识。也就是，第一，不舍弃心等等，断除它的不顺品，在一切方面都是善知识。这样显示。第二，宣说无自性等等，像通常那样显示。语句的意义是：大乘的加行道，比小乘的加行道更殊胜，因为它在目标、观想方式、显现方式、因的作用方式、摄持方式、断除对治的方式这五个特点方面更为殊胜。第三，有四点：修行的所依种姓，修行的目标，修行的目的，修行本身的体性。第一点是：如声闻乘等等。在这些情况下，有两种。第一种是佛的种姓。有说实事宗和中观宗两种。第一种里，有说一切有部，经部，唯识宗三种。第一种是：不执着于有和有的工具的心生起即可。分类有四种：以法衣、乞食、简陋的住所就能满足的圣者种姓，非常喜欢断除和修行的圣者种姓。如《俱舍论》所说：不着圣种彼等中，三者示相后者业。第二种是：认为是能生起无漏智慧的心相续的能力。如国王之子所说：经部师的种姓，是指心的种子能力，即使在异生和有学位的阶段，也是完全退失的法种姓。
English
In order not to fall into inferiority and to truly grasp the Mahayana, there are three characteristics: the wisdom that realizes emptiness, the ability to teach the Dharma to others, and the distinction of abandoning unfavorable factors such as stinginess, which is the characteristic of abandoning opposing factors. That is, not abandoning the mind, etc. These first three verses respectively show the three characteristics. The fourth verse shows the nature of the virtuous friend who possesses these characteristics. According to Arya Vimoksha, the wisdom that possesses the two special qualities of skillful means and wisdom of the Svātantrika school and is free from unfavorable factors such as stinginess is the inner virtuous friend, and the spiritual friend who teaches the Dharma and is free from unfavorable factors is the outer virtuous friend. That is, first, not abandoning the mind, etc., abandoning its unfavorable factors, is a virtuous friend in all aspects. This is how it is shown. Second, it shows the teaching of selflessness, etc., as usual. The meaning of the words is: the path of accumulation of the Mahayana is more superior to the path of accumulation of the Hinayana, because it is more superior in terms of five characteristics: the object, the way of contemplation, the way of manifestation, the way of causing, the way of upholding, and the way of abandoning the antidote. Third, there are four points: the lineage of the basis of practice, the object of practice, the purpose of practice, and the nature of practice itself. The first point is: such as the Shravaka vehicle, etc. In these cases, there are two types. The first is the Buddha's lineage. There are two schools: the Realist school and the Madhyamaka school. In the first school, there are three schools: the Vaibhashika, the Sautrantika, and the Cittamatra. The first is: it is considered sufficient for the mind to arise without attachment to existence and the tools of existence. There are four types: the noble lineage that is satisfied with just Dharma robes, alms, and meager dwellings, and the noble lineage that is very fond of abandonment and meditation. As stated in the Abhidharmakosha: "Among those unattached noble lineages, three show the aspect, the latter the action." The second is: it is considered to be the power of the mind-stream that can generate uncontaminated wisdom. As the prince said: "The lineage of the Sautrantikas is the seed-power of the mind, and even in the stage of ordinary beings and learners, it is the lineage of the Dharma that is completely lost."