Tibetan
་ཏན་གསུམ་དང་། གྲོལ་བའི་ཡོན་ཏན་གསུམ་སྟེ། རྒྱུད་བླར། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ནང་གི་ནི། །ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་དག་པའི་ཕྱིར། །བློ་ལྡན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱུད་བླར། སྟོན་པ་བསྟན་པ་སློབ་དོན་གྱིས། །ཐེག་པ་གསུམ་དང་བྱེད་གསུམ་ལ། །མོས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་བྱས་ནས། །སྐྱབས་གསུམ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ལུང་གི་ཆོས་རྣམས་ནི་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐོབ་པ་ན་གཟིངས་ལྟར་དུ་དོར་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐེག་དམན་གྱི་སློབ་མི་སློབ་གཉིས་ཀ་དང་། ཐེག་ཆེན་སློབ་པའི་ལམ་བདེན་རྣམས་ཀྱང་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་མ་ཡིན་ཏེ། སྤངས་རྟོགས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་དགོས་པས་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ལྟ་བུར་སྣང་བའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་འགོག་བདེན་ཡང་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་སྐལ་གྱི་སྤང་བྱ་ཅུང་ཟད་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་དགེ་འདུན་རྣམས་ཀྱང་དེ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲིབ་གཉིས་ཅི་རིགས་པའི་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། རྒྱུད་བླར། སྤང་ཕྱིར་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཕྱིར། །མེད་ཕྱིར་འཇིགས་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། ། ཆོས་རྣམས་གཉིས་དང་འཕགས་པའི་ཚོགས། །གཏན་གྱི་སྐྱབས་མཆོག་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་གནས་ནི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ཏུ་ངེས་ཏེ། རྒྱུད་བླར། དམ་པའི་དོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡི། །སྐྱབས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་ཡིན། །ཐུབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཕྱིར། །ཚོགས་ཀྱང་དེ་ཡི་མཐར་ཐུག་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། རྒྱུད་བླར། འབྱུང་བ་དཀོན་ཕྱིར་དྲི་མེད་ཕྱིར། །མཐུ་ལྡན་ཕྱིར་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི། །རྒྱན་གྱུར་ཕྱིར་དང་མཆོག་ཉིད་ཕྱིར། །འགྱུར་བ་མེད་ཕྱིར་དཀོན་ཅོག་ཉིད། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། ཁྱད་ཆོས་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལྟར་ན། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ངག་གི་རིག་བྱེད་ཀུན་སློང་དང་བཅས་པ་ལ་འདོད། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལུགས་ལ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དམིགས་ཏེ་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་དད་པ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་འཇིགས་པ་ལས་སྒྲོལ་བའི་སྐྱབས་གནས་སུ་ཁས་ལེན་པའི་སེམས་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། འབྲས་བུ་དང་། དམིགས་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ། མངོན་མཐོ་དང་། ངེས་ལེགས་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། འཁོར་བའི་ཕུན་ཚོགས་ཙམ་སྒྲུབ་ཕྱིར་དུ། གཉིས་པ་ནི། འཁོར་བ་སྤངས་པའི་མྱང་འདས་ཐོ
Chinese
三宝和解脱的功德三者。如《宝性论》中说：“于如所有尽所有，以智慧观见清净故，具慧不退转之众。”这是第一点。第二点，如《宝性论》中说：“导师教法及学义，三乘与三作意，依于信解诸有情，安立三皈依差别。”如是所说。第三点，经教之法并非究竟皈依处，因为获得后应如筏般舍弃。小乘的学与非学二者，以及大乘所学的道谛，也非究竟皈依处，因为必须不断增上断证功德，故似为欺惑之法。它们的灭谛也非究竟皈依处，因为自己份内的所断丝毫未有，仅是彻底区分而已。那些具相续的僧众也非究竟皈依处，因为具有各自相应的二障怖畏。《宝性论》中说：“为舍故，为欺惑法故，为无故，为具有怖畏故， 二种正法与圣众，非是恒常胜皈依。”如是说。因此，究竟皈依处确定是佛宝。如《宝性论》中说：“为求胜义谛者之，皈依唯是佛陀一，能仁具法身之故，僧众亦是彼之究竟。”如是说。第四点，如《宝性论》中说：“难得故，无垢故，具力故，以及世间之，庄严故，以及胜性故，无有变异是宝性。”如是所说。第二，分本体、分类、特点三者。第一，如分别说部所说，以皈依三宝的语表业，连同俱生心。大乘的观点是，缘于三宝，以具足信心的信赖，从怖畏中解脱的皈依处，承认为具有相应之心的心。第二，从果和所缘的角度分两种。第一，分增上生和决定胜两种。第一，为了成办轮回的圆满。 第二，获得舍弃轮回的涅槃。
English
The Three Jewels and the three qualities of liberation. As it says in the Ratnagotravibhāga: "Within suchness and suchness, because of the purity of wisdom's vision, the assembly of the wise who do not turn back." This is the first point. Secondly, as it says in the Ratnagotravibhāga: "The teacher, the teaching, and the meaning of learning, the three vehicles and the three intentions, depending on the faith of all sentient beings, the three refuges are established distinctly." As it is said. Thirdly, the Dharma of the scriptures is not the ultimate refuge, because once it is attained, it should be abandoned like a raft. Both the learners and non-learners of the Lesser Vehicle, and the path truths learned by the Great Vehicle, are also not the ultimate refuge, because the qualities of abandonment and realization must be continuously increased, so they appear to be like deceptive phenomena. Their cessation truths are also not the ultimate refuge, because there is not even a little bit of what needs to be abandoned within oneself, it is only a thorough distinction. Those Sangha who possess the lineage are also not the ultimate refuge, because they possess the fear of the two obscurations in their respective ways. As it says in the Ratnagotravibhāga: "Because of abandonment, because of deceptive phenomena, because of non-existence, because of possessing fear, the two Dharmas and the noble assembly are not the supreme and constant refuge." As it says. Therefore, the ultimate refuge is definitely the Buddha Jewel. As it says in the Ratnagotravibhāga: "For those who seek the ultimate truth, the only refuge is the Buddha, because the Muni possesses the Dharmakāya, the Sangha is also the ultimate of that." As it says. Fourthly, as it says in the Ratnagotravibhāga: "Because it is difficult to find, because it is stainless, because it possesses power, and because it is the ornament of the world, and because it is the supreme nature, and because it is immutable, it is the Jewel itself." As it is said. Secondly, there are three: essence, division, and characteristics. First, according to the Vaibhāṣika, it is the verbal action of taking refuge in the Three Jewels, together with the motivation. According to the Mahāyāna view, it is the mind, together with its associated mental factors, that focuses on the Three Jewels, and through faith and trust, acknowledges them as the refuge that liberates from fear. Secondly, there are two divisions: from the perspective of result and from the perspective of object. First, there are two: higher rebirth and definite goodness. First, in order to accomplish only the perfections of saṃsāra. Secondly, to attain nirvāṇa, which is the abandonment of saṃsāra.
Tibetan
བ་ཕྱིར་དུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་ཡང་ཐེག་དམན་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྐྱབས་འགྲོ་གཉིས། དང་པོ་ནི། རང་དོན་དུ་འཁོར་བ་སྤངས་པའི་མྱང་འདས་ཐོབ་ཕྱིར་དུ། གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བ་ལས་བསྒྲལ་འདོད་ཀྱི་བསམ་པས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ལ། རྒྱུའི་དང་། འབྲས་བུའི་གཉིས། དང་པོ་ནི། གཞན་རྒྱུད་ལ་གྲུབ་ཟིན་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དམིགས་ནས། གཉིས་པ་ནི། རང་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་རུང་གི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དམིགས་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ལ། ཡུལ། རྒྱུ། དུས། བསླབ་བྱའི་ཁྱད་པར་དང་བཞི། དང་པོ་ནི། རྣམ་གྲོལ་དོན་གཉེར་གྱི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡུལ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཡིན་ཏེ། དེས་གནས་སྐབས་འཁོར་བའི་འཇིགས་པ་ལས་སྐྱོབ་ནུས། མཐར་ཐུག་ངེས་ལེགས་ལ་ འགོད་ནུས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དཀོན་མཆོག་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་དང་། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཇིགས་པ་ནི་སྤྱིར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པས་དེའི་སྟེང་དུ་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བྲལ་འདོད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་སྟེ། རྒྱན་ལས། འདི་ནི་དེ་དངོས་འདོད་པས་ཁས་ལེན་དེ་ཡང་སྙིང་བརྩེ་ལས་རིག་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཐེག་དམན་ལྟར་ན་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དང་། ཐེག་ཆེན་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུའོ། །བཞི་པ་ལ། ཐུན་མོང་གི་དང་། སོ་སོའི་བསླབ་བྱ་གཉིས། དང་པོ་ལ། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པ། དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། དགག་པ་དང་། སྒྲུབ་པའི་བསླབ་བྱ་གཉིས། དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་ཕྱི་རོལ་བའི་ལྷ་ལ་གཏན་གྱི་སྐྱབས་མི་འཆོལ། ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་འཚེ་སྤོང་། དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་གྲོགས་མུ་སྟེགས་ཅན་མི་བསྟེན་པ་ལ་བསླབ་སྟེ། མྱང་འདས་ཆེན་པོ་ལས། གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་སྐྱབས་འགྲོ་བ། །དེ་ནི་ཡང་དག་དགེ་བསྙེན་ཏེ། །ནམ་དུའང་ལྷ་ནི་གཞན་དག་ལ། །སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དམ་པའི་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སོང་ནས། །འཚེ་ཞིང་གནོད་པའི་སེམས་དང་བྲལ། །དགེ་འདུན་ལའང་སྐྱབས་སོང་ནས། །མུ་སྟེགས་ཅན་དང་འགྲོགས་མི་བྱ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སཱཙྪའི་ཆག་དུམ་ཙམ་ལ་སངས་རྒྱས་དངོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད། ཡི་གེ་འབྲུ་གཅིག་ཡན་ཆད་ལ་དམ་པའི
Chinese
再者，皈依三宝等。其中也有小乘和大乘的皈依两种。第一种是：为了自己获得脱离轮回的寂灭。第二种是：以 желанием 使一切有情从轮回中解脱的意念而皈依等。第二种又分：因的皈依和果的皈依两种。第一种是：以他相续中已成就的三宝为对境。第二种是：以自己相续中可产生的三宝为对境而皈依等。第三种又分：境、因、时、学处的差别四种。第一种是：希求解脱的补特伽罗们皈依的境是三宝，因为，它能暂时从轮回的怖畏中救护，究竟能安置于决定胜乐的缘故。第二种是：对三宝具有信赖的信心和畏惧轮回的痛苦是通常皈依的因，大乘行者在它的基础上，依靠 желанием 使他人脱离痛苦的慈悲而皈依，如《宝性论》中说：此乃欲求彼果故，而作此承许，彼亦从悲生。第三种是：如小乘那样，尽形寿之间，如大乘那样，直至未获菩提之间。第四种又分：共同的和各自的学处两种。第一种是：依止殊胜士夫，听闻殊胜之法，如理作意，修行与法相应的法。第二种又分：遮止和修持的学处两种。第一种是：皈依佛后，不以其他外道神为究竟的救护，皈依法后，断除对有情的损害，皈依僧后，不依止外道友伴而学，如《大涅槃经》中说：凡皈依佛者，是为正居士，任何时候，不皈依其他诸神。皈依殊胜法后，远离害心和损害。皈依僧众后，不与外道徒为伴。第二种是：对小块擦擦也生起真佛的想，对一个字以上的文字也
English
Furthermore, like taking refuge in the Three Jewels. Among them, there are two types of refuge: the Lesser Vehicle and the Greater Vehicle. The first is: for the sake of attaining Nirvana, which is the abandonment of Samsara for one's own benefit. The second is: like taking refuge with the intention of liberating all sentient beings from Samsara. The second is further divided into: the refuge of cause and the refuge of effect. The first is: focusing on the Three Jewels that have already been established in the continuum of others. The second is: like taking refuge by focusing on the Three Jewels that can arise in one's own continuum. The third is further divided into: object, cause, time, and the distinction of precepts, four in total. The first is: the object of refuge for those individuals who seek liberation is the Three Jewels, because it can temporarily protect from the fear of Samsara, and ultimately, it can establish one in definite goodness. The second is: faith with trust in the Three Jewels and fear of the suffering of Samsara are the general causes of taking refuge, and Mahayana practitioners, on top of that, rely on compassion that desires to free others from suffering to take refuge, as it is said in the Ornament [of the Mahayana Sutras]: "This is because one desires that very result, and this is acknowledged, and that also arises from loving-kindness." The third is: according to the Lesser Vehicle, it is until the end of one's life, and according to the Greater Vehicle, it is until one attains enlightenment. The fourth is further divided into: common and individual precepts, two in total. The first is: relying on noble individuals, listening to the noble Dharma, properly applying the mind, and practicing the Dharma in accordance with the Dharma. The second is further divided into: precepts of negation and affirmation, two in total. The first is: having taken refuge in the Buddha, one does not rely on external gods as ultimate protection; having taken refuge in the Dharma, one abandons harming sentient beings; having taken refuge in the Sangha, one learns not to rely on heretical companions, as it is said in the Great Nirvana Sutra: "Whoever goes for refuge to the Buddha is a truly virtuous layperson; at no time does one go for refuge to other gods. Having gone for refuge to the noble Dharma, one is separated from the mind of harming and injuring. Having gone for refuge to the Sangha, one does not associate with heretics." The second is: generating the perception of the actual Buddha even for a small piece of a tsa-tsa, and for even a single letter of a word,