Tibetan
་བ་རྫུན་པ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་གསུངས། །ཞེས་སོ། །ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་སྣང་ཙམ་གྱི་ཆོས་དང་། དེ་ལས་འདས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བཞེད་དེ། མདོ་ལས། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་དང་། ཡི་གེ་དང་། སྒྲ་དང་། བརྡས་བསྟན་པ་དག་གོ །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི། གང་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཡང་མེད་ན། ཡི་གེ་རྣམས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། ཞེས་གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་མཛད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མའི་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་བའི་སྣང་ཙམ་གྱི་ཆོས་དང་། རིགས་ཤེས་ཚད་མའི་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིམ་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་། དོན་དམ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་འཐད་དེ། དབུ་མ་བདེན་གཉིས་ལས། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཁོ་ན། །ཀུན་རྫོབ་གཞན་ནི་ཅིག་ཤོས་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་སྒྲ་བཤད་པ་དང་། དོན་དམ་བདེན་པའི་དེ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མ་རིག་པས་བསྡུས་པའི་བདེན་འཛིན་ཡིན་ལ། དེས་བདེན་པར་བཟུང་བའི་དོན་གྱིས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། འཇུག་པར། གཏི་མུག་རང་བཞིན་སྒྲིབ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །དེས་གང་བཅོས་མ་བདེན་པར་སྣང་དེ་ནི། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་ཞེས་ཐུབ་པ་དེས་གསུངས་ཏེ། །བཅོས་མར་གྱུར་པའི་དངོས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དོན་དམ་ནི། རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་རིག་ཤེས་རྗེས་དཔག་དང་། སྒོམ་བྱུང་གི་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། དེའི་ཡུལ་དུ་གནས་པ་ལ་རིགས་པ་ གཞན་གྱིས་གནོད་པ་མེད་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་ན་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དོན་དམ་པ་དང་བདེན་པའི་གཞི་མཐུན་དུ་མཉམ་བཞག་གི་ངོར་སྣང་བས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཚིག་གསལ་ལས། དོན་ཡང་དེ་ཡིན་ལ། དམ་པ་ཡང་དེ་ཡིན་པས་ན་དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་བདེན་པ་ཡིན་པས་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། ཀུན་རྫོབ་དང་། དོན་དམ་པའི་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ། བཤད་ཚུལ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། མཚན་ཉིད་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ། ཐལ་འགྱུར་བ་དང་། རང་རྒྱུད་པའི་བཞེད་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཡུལ་ཅན་ཡང་དག་པ་དང་། ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་། ཡུལ་ཡང་དག་པ་དང་། ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་པ་རང་ལ་སྣང་བའི་དོན་སྣང་བ་ལྟར་གྲུབ་པ་ལ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས
Chinese
说虚假为世俗谛。如此。智慧精髓是，将世间名言之境的显现之法，以及超越于此的真如，认为是：经部中说，何为世俗谛？即是世间的名言安立，以及文字、声音和符号所表示的那些。胜义谛是，对于它，心的运行也没有，文字等更不用说了。依靠所说而造立二谛的分别。第二是，作为名言量之境的主要显现之法，以及作为理智量之境的主要真如，依次作为世俗谛和胜义谛的体性是合理的。《中观二谛论》中说：如何显现的这个，仅仅是世俗，另一个是胜义。如此。第二，世俗谛的词义解释，以及胜义谛的这两个。第一是，世俗是由非烦恼的无明所摄的实执，以其执为真实的意义而得名，如《入中论》中说：愚昧自性障蔽故为世俗，由彼所欺诳，显现为真实，是为世俗谛，能仁如是说，虚假的诸法即是世俗。因为这样说的缘故。第二，胜义是，依赖于理证的理智后得，以及修所生的等持智慧，安住于它的境，不被其他道理所损害，因此得名。或者，法性真如与胜义和真实的基相同，在等持的面前显现，因此得名。《明句论》中说：意义也是它，殊胜也是它，因此称为胜义。它本身是真实的，因此称为胜义谛。如此。第三，世俗和胜义的差别两种。第一，总的显示解说方式，以及简略的显示体性。第一，应成派和自续派的观点两种。第一，有境正确和错误的世俗谛，以及有境正确和错误的世俗谛。第一是，在知识本身显现的义，如显现般成立，为名言量。
English
Saying that falsehood is the conventional truth. Thus. The essence of wisdom is to consider the phenomena of mere appearances that are the objects of worldly conventions, and the suchness that transcends them, as: In the sutras it is said, what is conventional truth? It is the establishment of worldly conventions, and those indicated by letters, sounds, and symbols. The ultimate truth is that for which there is no movement of the mind, let alone letters. Relying on what is said, the distinction between the two truths is made. The second is that the phenomena of mere appearances, which are the main objects of conventional valid cognition, and the suchness, which is the main object of rational valid cognition, are reasonably the characteristics of conventional truth and ultimate truth respectively. The Madhyamaka Two Truths says: This very thing that appears, is merely conventional, the other is ultimate. Thus. Second, the explanation of the term conventional truth, and these two of ultimate truth. The first is that conventional is the grasping of truth that is included by non-afflictive ignorance, and it is so called because of the meaning of grasping it as true, as it is said in the Entering the Middle Way: Because the nature of delusion obscures, it is conventional; whatever is deceived by it, appears as true, that is called conventional truth, thus said the Able One, the false phenomena are conventional. Because of this. Second, ultimate is the intellectual subsequent cognition that relies on reasoning, and the samadhi wisdom that arises from meditation, and because it abides in its object and is not harmed by other reasons, it is so called. Or, the nature of reality, suchness, is the same basis as ultimate and truth, and it appears in the presence of samadhi, therefore it is so called. The Clear Words says: The meaning is also it, and the supreme is also it, therefore it is called ultimate. It itself is true, therefore it is called ultimate truth. Thus. Third, the difference between conventional and ultimate, two kinds. First, the general explanation of the method of explanation, and the concise explanation of the characteristics. First, the views of the Prasangikas and the Svatantrikas, two kinds. First, the subject-possessor being correct and the subject-possessor being incorrect conventional truth, and the object being correct and the object being incorrect conventional truth. The first is that the meaning that appears to the knowledge itself is established as it appears, as a conventional measure.
Tibetan
་གནོད་པ་མེད་པའི་མཐོང་བ་རྫུན་པའི་བློ། གཉིས་པ་ནི། ཤེས་པ་རང་ལ་སྣང་བའི་དོན་སྣང་བ་ལྟར་གྲུབ་པ་ལ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་གནོད་པ་འབབ་པའི་མཐོང་བ་རྫུན་པའི་བློར་འདོད་དེ། འཇུག་པ་ལས། མཐོང་བ་རྫུན་པའང་རྣམ་པ་གཉིས་འདོད་དེ། །དབང་པོ་གསལ་དང་དབང་པོ་སྐྱོན་ལྡན་ནོ། །སྐྱོན་ལྡན་དབང་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི། །དབང་པོ་ལེགས་གྱུར་ཤེས་ལྟོས་ལོག་པར་འདོད། །ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་ནི། ཤེས་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་འདོད་དེ། འཇུག་པར། གནོད་པ་མེད་པའི་དབང་པོ་དྲུག་རྣམས་ཀྱིས། །བཟུང་བ་གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱིས་རྟོགས་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་བདེན་ཡིན་ལྷག་མ་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་ལོག་པར་རྣམ་པར་བཞག །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྣང་ཞིང་སྣང་བ་ལྟར་དུ་གྲུབ་པ་ལ་ཚད་མས་གནོད་པ་མེད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ནི་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ལ། སྣང་ཞིང་སྣང་བ་ལྟར་གྲུབ་པ་ལ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་འབབ་པའི་ཀུན་རྫོབ་ནི་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཞེད་དེ། བདེན་གཉིས་ལས། སྣང་དུ་འདྲ་ཡང་དོན་བྱེད་དག །ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་མི་ནུས་ཕྱིར། །ཡང་དག་ཡང་དག་མ་ཡིན་པའི། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ནི་དབྱེ་བ་བྱས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་ལོག་གཉིས་ཀྱི་ནང་ཚན་གང་ཞིག་ཐ་སྙད་དུ་མི་བསླུ་བའི་ཆོས་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ མཚན་ཉིད། དབྱེ་ན། ཡུལ་ཅན་དང་། ཡུལ་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས། དང་པོ་ནི། དབང་པོ་སྐྱོན་མེད་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་སོགས་འཇལ་བའི་ཤེས་པ་དང་། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ལྟ་བུ། གཉིས་པ་ནི། བློ་དེ་དག་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་རང་མཚན་ལྟ་བུའོ། །ཡང་ལོག་གཉིས་ཀྱི་ནང་ཚན་གང་ཞིག །ཐ་སྙད་དུའང་རྫུན་པ་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་སྣང་བ་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད། དབྱེ་ན། ཡུལ་ཅན་དང་ཡུལ་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས། དང་པོ་ནི། དབང་པོ་སྐྱོན་ལྡན་གྱི་ཤེས་པ་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བའི་ཆུ་ནང་གི་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་དང་། བདག་འཛིན་རྟོག་པ་ལ་བདག་ཏུ་སྣང་བ་ལྟ་བུའོ། །བདེན་གཉིས་ལས། ཀུན་རྫོབ་རྣམ་པ་གཉིས་འདོད་དེ། །ལོག་པ་དང་ནི་ཡང་དག་གོ །དང་པོ་གཉིས་ཏེ་ཆུ་ཟླ་དང་། །གྲུབ་མཐའ་ངན་པའི་རྟོག་པའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། རྟེན་ཆོས་ཅན་གྱི་དང་། མིང་ཙམ་མཐུན་པའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ། རྒྱས་པར་ཕྱེ་ན། སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུ་དང་། བཅོ་བརྒྱད་དང་། བཅུ་དྲུག་ཏུ་ཡོད་ལ། འབྲིང་དུ་ན།
Chinese
没有损害的虚假见解之识。第二种是，对于显现为自识的境，被世俗量损害的虚假见解之识。如《入行论》中说：虚假见解也分为两种，即根识清明和根识有损。有损根识者的知识，相对于根识完好者的知识，被认为是颠倒的。如此说。第三和第四种是，认为是这两种知识的执持对境。《入行论》中说：没有损害的六根所取，被世间所认知，从世间本身来说是真实的，其余的，从世间本身来说被认为是颠倒的。如此说。第二种是，对于显现并且如显现般成立，没有被量损害的世俗是真实世俗；对于显现并且如显现般成立，被其他量损害的世俗，被认为是虚假世俗。如《二谛论》中说：显现虽然相似，但作用却不同，因为有能力和没有能力，所以区分了真实和非真实的世俗。如此说。第二种是，在真实和虚假两种之中，哪一种是在名言中不欺骗的法，是真实世俗的定义。
English
The mind of false perception without harm. The second is, for the object appearing to consciousness itself, the mind of false perception that is harmed by conventional valid cognition. As it says in the "Entering the Middle Way": False perception is also considered to be of two types: clear sense faculties and impaired sense faculties. The knowledge of those with impaired sense faculties is considered to be reversed in relation to the knowledge of those with good sense faculties. So it is said. The third and fourth are considered to be the objects of apprehension of these two types of knowledge. As it says in the "Entering the Middle Way": Whatever is apprehended by the six sense faculties without harm is understood by the world, and from the world itself it is true, and the rest is considered to be reversed from the world itself. So it is said. The second is that the conventional truth that appears and is established as it appears is the correct conventional truth, and the conventional truth that appears and is established as it appears but is harmed by other valid cognitions is considered to be the false conventional truth. As it says in the "Two Truths": Although the appearances are similar, the functions are different. Because of the ability and inability, the distinction between true and untrue conventional truths is made. So it is said. The second is, which of the two, true and false, is the characteristic of the correct conventional truth, which is a phenomenon that does not deceive in terms of designation? The divisions are: the conventional truth of the subject and the conventional truth of the object. The first is the knowledge that measures forms and so on based on unimpaired sense faculties, and the wisdom that realizes selflessness, and so on. The second is the self-character that has become the object of those minds. Which of the two, true and false, is the characteristic of the false conventional truth, which appears as a deceptive phenomenon even in terms of designation? The divisions are: the conventional truth of the subject and the conventional truth of the object. The first is the knowledge of impaired sense faculties, and the grasping of self of a person, and so on. The second is the reflection of the moon in water that appears to the mistaken sense consciousness, and the self that appears to the thought of grasping at self, and so on. As it says in the "Two Truths": Conventional truth is considered to be of two types: false and true. The first has two, the moon in water and the thoughts of bad philosophies. So it is said. The second is divided into two aspects: the basis of the phenomenon and the mere similarity of names. The first, if divided in detail, has twenty emptinesses, eighteen emptinesses, and sixteen emptinesses, and if in brief, then...