Tibetan
་གདམས་པ་ཡིན་པས་དེའི་རྗེས་སུ་ལམ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་གདམས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ཆེན་ལས་ཀྱང་དེ་དང་མཐུན་པར་གསུངས། དོན་གསལ་འདིར་གོ་རིམ་དེ་ལས་བཟློག་ནས་བསྟན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། དེས་འཕངས་པའི་ཆོས་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཡོན་ཏན་ཐོབ་པ་ཡོངས་སུ་བསྲུང་བའི་དོན་གྱིས་མངོན་པར་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདོམས་པ་ནི་གདམས་ངག་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། དེས་འཕངས་པའི་ཆོས་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདོམས་པ་ནི་གདམས་ངག་སྟེ། ཞེས་པས་དང་པོ་བསྟན། ཡོན་ཏན་ཐོབ་པ། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གཉིས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན། སྔར་མ་ཐོབ་པའི་ ཡོན་ཏན་འབའ་ཞིག་ཐོབ་ཕྱིར་དུ་གཙོ་བོར་འདོམས་པའི་གདམས་ངག །དང་པོའི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་གྱི་ཚིག་དོན་མི་ཤེས་པའི་གང་ཟག་ལ་རྒྱན་བཤད་པའི་ཚེ་རྒྱན་ལྟ་བུའོ། །ཐོབ་ཟིན་གྱི་ཡོན་ཏན་མི་ཉམས་ཤིང་འཕེལ་བར་འདོམས་པའི་གདམས་ངག །གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི། རྒྱན་གྱི་ཚིག་དོན་རགས་པ་ཤེས་པའི་གང་ཟག་ལ་རྒྱན་བཤད་པའི་ཚེ་རྒྱན་ལྟ་བུའོ། །འདི་དག་ནི་ཊཱི་ཀ་ལས་བཤད་པའི་ཚུལ་ཡིན་ལ། མཁས་པ་བུ་ན་རེ། དོན་གསལ་ལས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། ཞེས་སོགས་གཞུང་སྔ་མས་རྗེས་བསྟན་དང་། དེས་འཕངས་པའི་ཆོས་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གདམས་པའི་གདམས་ངག་བསྟན་པས་འགྲེལ་ཆེན་གཉིས་དང་མཐུན་པར་འཆད་པ་ནི་མཁས་པའི་ལེགས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་གཉིས་སྤྱིར་མི་འགལ་ཏེ། རྒྱུད་སོ་སོ་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གང་ཟག་གཅིག་ལ་ལྟོས་ན་འགལ་ཏེ། དེ་ལ་ལྟོས་ཏེ་དེ་གཉིས་ཀྱི་གཞི་མཐུན་མེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་འདོམས་པའི་གདམས་ངག་སོགས་བཅུ། བཞི་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་གདམས་ངག་ལ་འདིར་བསྟན་གྱི་གདམས་ངག་བཅུར་གྲངས་ངེས། བཅུ་པོ་འདིས་ཐེག་ཆེན་སྐྱེས་བུའི་བཞེད་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྒྲུབ་ནུས་ཏེ། འདི་ཙམ་ཁོ་ནས་དོན་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་བས་གདམས་ངག་ནི་རྣམ་པ་བཅུའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་གང་ཟག་གིས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཐེག་ཆེན་གྱི་གདམས་ངག་ཉན་ནས་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་བསྒྲུབས་པས། དམིགས་ཡུལ་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས། རྟེན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་བརྟེན་ཏེ། བརྩོན་འགྲུས་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས། བྱ་བ་ངན་པ་ལ་ཞེན་པ། སྒྱིད་ལུག་པ། སེམས་ཞུམ་པའི་ལེ་ལོ་གསུམ་བཅོམ་ནས། གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་མཐོང་སྒོམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་ལས་གྲོལ་བའི་རྣམ་མཁྱེན་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི། འདིར་བསྟན་གྱི་གདམས་ངག་བཅུ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ནོ། །ངག་དོན་ནི། ཐེག་ ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་འོག་ཏུ་གདམས་ངག་བཤད་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་གང་ཟག་གིས། ཡུལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གདམས་ངག་ཉན་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་པར་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོ། དམིགས་ཡུལ་བདེན་པ་བཞི། རྟེན་དཀོན་མཆོག་གསུམ། དེའི་ཡོན་ཏན་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་བཤད་པ་དང་བཞི། དང་པོ་ནི། སྒྲུབ་དང་བདེན་པ་རྣམས་དང་ནི། ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ། ཡུལ་ཅན་སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་འདོམས་པའི་གདམས་ངག་དང་། ཡུལ་བདེན་གཉིས་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། གཞུང་གིས་བསྟན་ཚུལ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པའི་ལུང་གི་དམ་ཆོས། དབྱེ་ན་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་དེ་གཉིས། མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། ཡུལ་བདེན་པ་གཉིས་ལས་མི་འདའ་བར་ཡུལ་ཅན་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་སྟོན་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལུང་གི་དམ་ཆོས། ཐེག་དམན་རང་ལུགས་ཀྱི་ཐབས་ཤེས་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས། ཐེག་དམན་གྱི་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་སྟོན་པའི་ཐེག་དམན་གྱི་ལུང་གི་དམ་ཆོས། མཚན་གཞི་རིམ་བཞིན། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གང་ཡིན་གྱི་སློབ་ལམ་བཞིར་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་སྟོན་པའི་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ལྟ་བུ། གསུམ་པ་ནི། སྒྲུབ་དང་། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་རྩ་བའི་དངོས་བསྟན་གྱི་གདམས་ངག་ལ་བཀས་ཁྱབ་སྟེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོའི་དངོས་ཀྱི་དགོངས་འགྲེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཞེས་སོགས་འགྲེལ་པའི་དངོས་བསྟན་ལ་བསྟན་བཅོས་ཡོད་དེ། དོན་གསལ་ནི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་དང་རྒྱན་གཉིས་ཀའི་དངོས་ཀྱི་རྣམ་བཤད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། དབྱེ་གཞི། དབྱེ་ངོ་། ཕྱེ་བའི་དོན། རང་བཞིན། གཏན་ལ་འབེབ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་ལྔ། དང་པོ་ནི། ཤེས་བྱ། རྟེན་འབྲེལ། བདེན་པ་ཙམ་དབྱེ་གཞིའོ། །གཉིས་པ་ལ་སྣང་བ་ཀུན་རྫོབ་
Chinese
因为是教导，所以因为随之获得证道的功德，因此是随后的教导。因为这样说过。在《八千颂大疏》中也同样如此说。在《义明》中，这里显示了与那个次第相反的顺序，为了生起菩提心，以及为了成就由此引发的法，为了以完全守护功德之义而使其明显增长，劝诫就是教导。因为这样说过。那也是，生起菩提心，以及为了成就由此引发的法，劝诫就是教导。这是第一个显示的。获得功德，等等，是第二个显示的。因此，对于先前没有获得的 仅仅为了获得功德而主要劝诫的教导。是第一个的定义。例子：对于不了解《现观庄严论》词义的人解释《庄严论》时，就像《庄严论》一样。对于已经获得的功德不退失且增长而劝诫的教导。是第二个的定义。例子：对于粗略了解《庄严论》词义的人解释《庄严论》时，就像《庄严论》一样。这些是根据 टीका (梵文，Devanagari：ṭīkā，梵文罗马转写：tika，汉语字面意思：注释)所说的道理。智者布纳说，《义明》中，生起菩提心，等等，是之前的论典显示了随后的，由此引发的法为了成就，等等，显示了教导的教导，因此与两个大疏一致地解释是智者的善说。第二，那两个总体上不矛盾，因为依赖于各个相续，那两个有共同的基础。如果依赖于一个人，则矛盾，因为依赖于他，那两个没有共同的基础。第三，是对修法自身体性劝诫的教导等十种。第四，对于大乘的教导，这里所说的教导确定为十种。这十种能够成就大乘士夫的意愿圆满，仅仅依靠这些就能使一切意义圆满，因此教导是十种。因为这样说过。第五，发起无上菩提心的补特伽罗，听闻如来所说的大乘教导后，以特殊的方法修持，所缘是四谛，所依是三宝。
English
Because it is instruction, therefore, because one obtains the merit of attaining the path by following it, it is subsequent instruction. Because it is said so. The Great Commentary on the Eight Thousand Verses also says the same. In the Don Sal (Meaning Clear), here it shows the reverse order from that, in order to generate Bodhicitta, and in order to accomplish the Dharma that arises from it, to exhort in order to manifestly increase it with the meaning of completely protecting the merits is instruction. Because it is said so. That is also, generating Bodhicitta, and in order to accomplish the Dharma that arises from it, exhortation is instruction. This is the first to show. Obtaining merits, etc., is the second to show. Therefore, for those who have not previously obtained The instruction that mainly exhorts solely for the sake of obtaining merits. It is the definition of the first. Example: When explaining the Ornament to someone who does not understand the meaning of the words of the Ornament of Clear Realization, it is like the Ornament. The instruction that exhorts so that the merits that have already been obtained do not diminish and increase. It is the definition of the second. Example: When explaining the Ornament to someone who roughly understands the meaning of the words of the Ornament, it is like the Ornament. These are the ways explained in the ṭīkā (Sanskrit, Devanagari: टीका, Sanskrit Romanization: tika, Chinese literal meaning: commentary). The wise Buna said, in the Don Sal, generating Bodhicitta, etc., the previous texts showed the subsequent, and in order to accomplish the Dharma that arises from it, etc., showed the instruction of instruction, therefore explaining in accordance with the two Great Commentaries is the good speech of the wise. Second, those two are generally not contradictory, because depending on each individual continuum, those two have a common basis. If depending on one person, it is contradictory, because depending on him, those two do not have a common basis. Third, are the ten instructions, such as the instruction that exhorts the nature of the practice itself. Fourth, for the Mahayana instruction, the instruction shown here is definite as ten. These ten can accomplish the wishes of the Mahayana person perfectly, and by these alone, all meanings become perfect, therefore the instruction is of ten kinds. Because it is said so. Fifth, a person who generates supreme Bodhicitta, after hearing the Mahayana instruction from the Tathagata, practices with special methods, the object is the Four Truths, and the support is the Three Jewels.
Chinese
因此，以三种精进，摧伏对恶行的执着、懈怠、灰心的三种懒惰之后，现前暂时的殊胜果位——天眼和神通，最终现前解脱一切见修之障的遍智，这就是此处所说的修持十法之次第。 语之意义是：大乘发心之下宣说窍诀，是合理的，因为为了让发起无上菩提心的补特伽罗，了知必须听闻如来之窍诀并修持。 第二，分为：修法自身的体性，所缘境四谛，所依三宝，以及宣说其功德天眼和神通四部分。 第一是：修法和谛等。 在此等语境中分为二：第一，讲授有境修法自身的体性的窍诀，和宣说所缘境二谛。 第一，分为：定义、分类、经论所示之方式三种。 第一是：毫不颠倒地显示修法自身体性的圣教。 若分类，则分为大小乘二者。 定义次第是：不超出所缘境二谛，以有境方便智慧双运的方式，显示修持大乘修法之方式的大乘圣教。 以小乘自宗的方便智慧二者，显示修持小乘修法之方式的小乘圣教。 实例次第是：显示修持无论大小乘何者的四道之方式的经和论典等。 第三是：以“修”等词语，以圣教遍摄根本正说的窍诀，因为是现观庄严般若经的真实意趣之解释。 “菩提心之差别”等，论典具有解释的正说，因为《义明》是般若经和《庄严论》二者的真实之释。 第二，分为：分类之依据、分类之本体、分类之意义、自性、必须确定的理由五者。 第一是：所知、缘起、仅是真谛，是分类之依据。 第二，显现是世俗
English
Therefore, with the three kinds of diligence, having subdued the three kinds of laziness—attachment to evil deeds, laziness, and discouragement—manifesting the extraordinary temporary fruits of clairvoyance and superknowledge, and ultimately manifesting the omniscient wisdom that is liberated from all obscurations of seeing and meditation, this is the order of practicing the ten instructions taught here. The meaning of the words is: It is reasonable to explain the instructions under the Bodhicitta of the Great Vehicle, because it is for the sake of the individual who has generated the supreme Bodhicitta to know that he must listen to the instructions of the Tathagata and practice them. Secondly, it is divided into four parts: the nature of the practice itself, the four truths as the object, the three jewels as the support, and the explanation of its qualities of clairvoyance and superknowledge. The first is: practice and the truths, etc. In these contexts, it is divided into two: first, the instructions that teach the nature of the subject, the practice itself, and the explanation of the two truths of the object. First, it is divided into three: definition, classification, and the way it is taught by the scriptures. The first is: the sacred Dharma of scripture that shows the nature of the practice itself without reversing it. If classified, it is divided into the two vehicles, great and small. The definition sequence is: the sacred Dharma of the Great Vehicle that shows how to practice the Great Vehicle practice in a way that does not go beyond the two truths of the object, with the subject of skillful means and wisdom united. The sacred Dharma of the Small Vehicle that shows how to practice the Small Vehicle practice with the two skillful means and wisdom of the Small Vehicle's own system. The example sequence is: like the sutras and treatises that show how to practice the four paths of whichever vehicle, great or small. The third is: with the words "practice," etc., the instructions of the root direct teaching are covered by the scriptures, because it is an explanation of the actual intent of the Ornament of Realization Prajnaparamita Sutra. "The distinction of the mind of enlightenment," etc., the treatises have the direct teaching of explanation, because the Meaningful Explanation is the actual explanation of both the Prajnaparamita Sutra and the Ornament. Secondly, it is divided into five: the basis of classification, the entity of classification, the meaning of classification, the nature, and the reason why it must be determined. The first is: knowable, dependent arising, and only the truth, are the basis of classification. Second, appearance is conventional.