Tibetan
ས་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་དང་། ཁམས་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ལུང་མ་བསྟན་བརྒྱད་དེ་དག་ཉིད། །གཟུགས་སྒྲ་མ་གཏོགས་གཞན་རྣམ་གསུམ། །ཞེས་པ་སྟེ། གཟུགས་སྒྲ་མ་གཏོགས་པའི་གཟུགས་ཅན་བརྒྱད་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ན་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན། གཟུགས་སྒྲ་གཉིས་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་དང་བདུན། ཆོས་ཁམས་དང་བཅུ་པོ་དེ་དག་ལ་གསུམ་ཀ་ཡོད་དེ། གཟུགས་ལ་སྡོམ་པ་ནི་དགེ་བའི་གཟུགས། སྒྲ་ལ་རྫུན་ཕྲ་མ་སོགས་ནི་མི་དགེ་བའི་སྒྲ། དེའི་ལྡོག་ཕྱོགས་བདེན་པར་སྨྲ་བ་སོགས་ནི་དགེ་བའི་སྒྲ་ཡིན། གཞན་རྣམས་རྟོགས་སླ། གཉིས་པ་ནི། འདོད་ཁམས་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་བཅུ་བཞི་འོ། །དྲི་དང་རོ་དང་སྣ་ དང་ནི། །ལྕེ་ཡི་རྣམ་ཤེས་ཁམས་མ་གཏོགས། །གཟུགས་མེད་གཏོགས་པ་ཡིད་དང་ནི། །ཆོས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཁམས། །ཞེས་པ་སྟེ། འདོད་པའི་སར་གཏོགས་ལ་ཁམས་བཅོ་རྒྱད་ཡོད། གཟུགས་ཀྱི་སར་གཏོགས་ལ་བཅུ་བཞི་ཡོད། དྲི་རོ་སྣ་ལྕེའི་རྣམ་ཤེས་བཞི་གཟུགས་སར་མ་གཏོགས་པའོ། །གཟུགས་མེད་ཀྱི་སར་གཏོགས་ལ་ཡིད། ཆོས། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་གསུམ་ཁོ་ནའོ། །གསུམ་པ་ལ། ཟག་པ་དང་བཅས་མ་བཅས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ། རྟོག་པ་དང་བཅས་མ་བཅས་ཀྱི། དམིགས་པ་དང་བཅས་མ་བཅས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། དེ་གསུམ་ཟག་བཅས་ཟག་པ་མེད། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཟག་བཅས་སོ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཁམས་ཐ་མ་དེ་གསུམ་ལ་ཟག་བཅས་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆ་གཉིས་ཀ་ཡོད། ལྷག་མ་བཅོ་ལྔ་ནི་ཟག་བཅས་སོ། །གཉིས་པ་རྟོག་པ་དང་བཅས་མ་བཅས་ལ་དངོས་དང་། རྩོད་སྤང་གཉིས། དང་པོ་ནི། རྟོག་དང་དཔྱོད་དང་བཅས་པ་ནི། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ལྔ་ཡིན། །ཐ་མ་གསུམ་ནི་རྣམ་གསུམ་མོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་གཉིས་ཀ་སྤངས། །ཞེས་པ་སྟེ། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ལྔ་པོ་ཡང་རྒྱུན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་རྟོག་དཔྱོད་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དབང་དུ་བྱས་ན་གཞན་འགྱུར་གྱི་ནང་ཚན་རྟོག་དཔྱོོད་གཉིས་ཀ་ཡང་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར། ཁམས་ཐ་མ་གསུམ་ལ་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་ཀ་དང་བཅས་པ། རྟོག་པ་མེད་ཅིང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ། དེ་གཉིས་ཀ་སྤངས་པ་དང་གསུམ་ཡོད་དེ། འདོད་པ་དང་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཙམ་པོ་བའི་ཁམས་ཐ་མ་གསུམ་ནི་དང་པོ་ཡིན། བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཁམས་ཐ་མ་གསུམ་ནི་གཉིས་པ་ཡིན། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་ཁམས་ཐ་མ་གསུམ་དང་། ཁམས་ལྷག་མ་བཅོ་ལྔ་ནི་གཉིས་ཀ་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རྩོད་སྤང་ནི། ངེས་པར་རྟོག་དང་རྗེས་དྲན་པའི། །རྣམ་པར་རྟོག་པས་རྣམ་མི་རྟོག །དེ་དག་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་གཡེང་། །ཡིད་ཀྱི་དྲན་པ་ཐམས་ཅད་ཉིད། །ཅེས་པ་སྟེ། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་རྟོག་བཅས་ཡིན་པ་མི་འཐད་དེ། རྟོག་བྲལ་དུ་གསུངས་པའི་ ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། འདིའི་རྟོག་བཅས་ནི་གཞན་འགྱུར་གྱི་ནང་ཚན་གྱི་རྟོག་བཅས་ཡིན་ལ། མདོ་ལས་རྟོག་བྲལ་དུ་གསུངས་པ་ནི་ངེས་པར་རྟོག་པ་དང་རྗེས་དྲན་གྱི་རྟོག་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། དང་པོ་ནི། གྲོགས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་དང་མཚུངས་ལྡན། གཡེང་བ་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་འབྱུང་བ། ངོ་བོ་རང་ཡུལ་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ལ་འཇོག་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡིད་ཤེས་དང་མཚུངས་ལྡན། མཉམ་རྗེས་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་བ་ངོ་བོ་དྲན་ཤེས་ལ་འཇོག་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། དམིགས་བཅས་སེམས་ཀྱི་ཁམས་བདུན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱེད་ཀྱང་། ཞེས་པ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་ཁམས་བདུན་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་དམིགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཁམས་ཀྱི་ཕྱེད་སེམས་བྱུང་ཡང་དམིགས་བཅས་ཡིན་པས་སོ། །བཞི་པ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་ལ། ཟིན་མ་ཟིན་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ། འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་འགྱུར་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ། བསགས་མ་བསགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ། གཅད་བྱ་དང་གཅོད་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་དང་བཞི། དང་པོ་ནི། མ་ཟིན་དགུ། བརྒྱད་པོ་དེ་དག་རྣམས་དང་སྒྲ། །དགུ་པོ་གཞན་ནི་རྣམ་པ་གཉིས། །ཞེས་པ་སྟེ། གཟུགས་ཅན་ནང་ཕན་ཚུན་ཕྲད་པའི་ཕན་གནོད་ལས་ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་བསྐྱེད་པར་ནུས་པ་ལ་ཟིན་པ་དང་། མི་ནུས་པ་ལ་མ་ཟིན་པ་ཞེས་འཇོག །རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་བདུན་སེམས་བྱུང་དང་བརྒྱད་སྒྲ་དང་དགུ་ལ་མ་ཟིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གོང་གི་དེ་བསྐྱེད་པར་མི་ནུས་པས་སོ། །གཟུགས་ཅན་གཞན་དགུ་ལ་ཟིན་མ་ཟིན་གཉིས་ཀའི་ཆ་ཡོད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། རེག་བྱ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །ལྷག་མ་གཟུགས་ཅན་དགུ་པོ་ནི། །འབྱུང་འགྱུར་ཆོས་ཁམས་ཕྱོགས་གཅིག་ཀྱང་། །ཞེས་པ་སྟེ། རེག་བྱ་ལ་འབྱུང་བ་འབྱུང་འགྱུར་གཉིས་ཀ་ཡོད། ལྷག་མ་གཟུགས་ཅན་དགུ་དང་ཆོས་ཁམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་རྣམས་འབྱུང་འགྱུར་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་དོན་ནོ། །གསུམ་པ་བསགས་མ་བསགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་ནི། གཟུགས་ཅན་བཅུ་ནི་བསགས་པའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། གཟུགས་ཅན་བཅུ་བསགས་པ་ཡི
Chinese
以三地分类和以三界分类有两种。第一种是：所说的无记八者，除了色声之外，其余三种。意思是说，除了色声之外的有色八者，全部都是无记。色声二者与七个识界以及十个法界都具有三种性质。对于色，持戒是善色；对于声，妄语等是不善之声；与此相反，说真话等是善之声。其余的容易理解。第二种是：一切属于欲界。色界中有十四种。除了香、味、鼻、舌的识界之外。无色界属于意、法和意识界。意思是说，属于欲界的有十八界。属于色界的有十四种。香、味、鼻、舌四识不属于色界。属于无色界的只有意、法和意识三种。第三种，从有漏和无漏的角度来区分；从有分别和无分别的角度；从有对境和无对境的角度来区分，共有三种。第一种是：这三种既是有漏也是无漏。其余的都是有漏。意思是说，最后的三界既有有漏的成分也有无漏的成分。其余的十五种都是有漏。第二种，有分别和无分别分为真实和辩论两种。第一种是：有觉和伺的是五种识界。最后三种有三种。其余的都舍弃了两者。意思是说，如果从五根识的角度来看，它们通常是有觉有伺的。如果从这个角度来看，作为他变的组成部分，觉和伺也出现在五根识的范围之内。最后的三界有具有觉和伺，没有觉但有伺，以及舍弃两者三种情况。欲界和初禅的根本定的最后三界是第一种。初禅的根本定的特殊情况的最后三界是第二种。二禅以上的最后三界和其余的十五界都舍弃了两者。
English
There are two types of divisions: one based on the three grounds and the other based on the three realms. The first is: The aforementioned eight that are unpredetermined, except for form and sound, the other three. This means that the eight form-possessing entities, except for form and sound, are all exclusively unpredetermined. Form and sound, along with the seven consciousness realms and the ten dharma realms, possess all three qualities. For form, upholding vows is virtuous form; for sound, lying and slander are non-virtuous sounds; conversely, speaking the truth is virtuous sound. The others are easy to understand. The second is: Everything belonging to the desire realm. In the form realm, there are fourteen. Except for the consciousness realms of smell, taste, nose, and tongue. The formless realm belongs to mind, dharma, and the consciousness realm of mind. This means that belonging to the desire realm, there are eighteen realms. Belonging to the form realm, there are fourteen. The four consciousnesses of smell, taste, nose, and tongue do not belong to the form realm. Belonging to the formless realm, there are only mind, dharma, and the consciousness of mind. The third, there are three types of divisions: from the perspective of with outflows and without outflows; from the perspective of with conceptualization and without conceptualization; and from the perspective of with objects and without objects. The first is: These three are both with outflows and without outflows. The rest are all with outflows. This means that the last three realms have both components of with outflows and without outflows. The remaining fifteen are all with outflows. The second, with conceptualization and without conceptualization, is divided into two: actual and argumentative. The first is: That which is with conception and discernment are the five consciousness realms. The last three have three types. The rest abandon both. This means that if viewed from the perspective of the five sense consciousnesses, they are usually with conception and discernment. If viewed from this perspective, as part of the other-transformation, conception and discernment also appear within the scope of the five sense consciousnesses. The last three realms have three situations: possessing both conception and discernment, without conception but with discernment, and abandoning both. The last three realms of the desire realm and the fundamental stabilization of the first dhyana are the first type. The last three realms of the special case of the fundamental stabilization of the first dhyana are the second type. The last three realms of the second dhyana and above, and the remaining fifteen realms, abandon both.
Chinese
因为如此。第二，辩驳：必须分别和追忆的，以分别不分别。那些是心的智慧散乱，心的忆念全部自身。这是说，五根识是有分别是不合理的，因为说是无分别的缘故。如果这样问，没有过失。这里的有分别是其他转变中的有分别，经中说的无分别是针对必须分别和追忆的分别而不分别而言的。那两者是什么样的呢？第一是：作为朋友的心识和相应的，散乱后得的境况中产生的，本体以自境总义的方式了知的智慧。第二是：与意识相应，在一切同时和后得中产生，本体是忆念识。第三是：有境的心界七个。法的一半也是。这是说，心界七个是有境的，因为是缘自己的境的智慧的缘故。法界的一半心所也是有境的缘故。第四，从色等角度的区分，有四种：从抓住和未抓住的角度区分，从生和所生角度区分，从积聚和未积聚角度区分，从所断和能断角度区分。第一是：未抓住九个。那八个以及声音，其他九个是两种。这是说，有色中互相接触的利益损害产生苦乐感受的能力叫做抓住，没有能力叫做未抓住。七个识蕴、心所和第八个声音以及第九个叫做未抓住，因为不能产生上面的那些。其他九个有色具有抓住和未抓住两种性质。第二是：所触有两种，剩余的九个有色是，所生法界一部分也是。这是说，所触有生和所生两种。剩余的九个有色和法界的一部分非实物色都是所生的意思。第三，从积聚和未积聚的角度区分：十个有色是积聚的。
English
Because of that. Second, the refutation: It is through the discrimination of what is necessarily discriminated and remembered that one does not discriminate. Those are the mind's wisdom distracted, and all of the mind's memory itself. This means that it is unreasonable for the five sense consciousnesses to be with discrimination, because it is said to be without discrimination. If asked, there is no fault. The 'with discrimination' here is the 'with discrimination' within other transformations. The 'without discrimination' spoken of in the sutras refers to not discriminating with the discrimination of what must be discriminated and the discrimination of recollection. What are those two like? The first is: the mind consciousness as a friend and corresponding, arising in the state of distraction after attainment, its essence being the wisdom that cognizes its own object in the manner of a general meaning. The second is: corresponding to mind consciousness, arising in all simultaneous and subsequent attainments, its essence being memory consciousness. The third is: the seven mind realms with objects. Also, half of the Dharma. This means that the seven mind realms are with objects, because they are the wisdom that focuses on their own objects. Half of the Dharma realm, which is mental factors, is also with objects. Fourth, the distinctions from the perspective of form, etc., are four: distinctions from the perspective of grasping and not grasping, distinctions from the perspective of arising and what arises, distinctions from the perspective of accumulation and non-accumulation, and distinctions from the perspective of what is to be severed and what severs. The first is: nine ungrasped. Those eight and sound, the other nine are of two kinds. This means that the ability of tangible things to create feelings of pleasure and pain through mutual contact and harm is called grasping, and the inability is called not grasping. The seven consciousness aggregates, mental factors, the eighth sound, and the ninth are called ungrasped, because they cannot produce the above. The other nine tangible things have both grasping and not grasping qualities. The second is: touch is of two kinds, the remaining nine tangible things are, also one part of the Dharma realm that arises. This means that touch has both arising and what arises. The remaining nine tangible things and one part of the Dharma realm, which are non-substantial forms, are all that arises. Third, the distinction from the perspective of accumulation and non-accumulation: ten tangible things are accumulated.