Tibetan
རྗོད་ཀྱང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལུས་ཙམ་ཡོད་པར་བསྟན། དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། འདོད་ཁམས་འགའ་ཞིག་ལྟར་འབྱུང་བ་གདོས་བཅས་ཤ་ཁྲག་གི་ལུས་སུ་མེད། གཟུགས་ཁམས་པ་ལྟར་སྣང་བ་འོད་ཀྱི་ལུས་སུ་ཡང་མེད་དོ། །ཡི་དྭགས་དང་བར་དོའི་སེམས་ཅན་ལྟར་གཟུགས་དང་མཚན་མེད་ཀྱི་རྨི་ལམ་ནང་ལྟར་ཡོད་སྙམ་སེམས་བརྟེན་ནས། ཡིད་བག་ཆགས་རྒྱུ་བའི་ལུས་སུ་ཡང་མེད་དམྱལ་བ་ལྟར་མྱོང་རིག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལུས་སུའང་མེད་དེ་རྣམ་རྟོག་འགྱུ་བ་ནུབ་པས་ནང་གསལ་དྭངས་ལ་མི་གཡོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་པའོ། །དེ་ལ་ཐོས་པ་ཆུང་བའི་སྐྱེ་བོ་ཁ་ཅིག །གཟུགས་མེད་པའི་ལྷ་དག་ནམ་མཁའ་ལ་བརྟེན་པར་མི་རིགས་ཏེ། བརྟེན་ཆོས་གཟུགས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟེན་གཞི་ནམ་མཁའི་དབྱེ་བ་མི་འཐད་དེ། གཟུགས་མེད་པ་ལ་གནས་མེད་དེ། །ཞེས་གནས་མེད་པར་བཤད་པ་ཉིད་དང་། གཟུགས་མེད་གང་དུ་ཤི་བ་ན། །ཞེས་པས་གང་དུ་ཤི་ས་དེར་ནི་གནས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་ཡ་རོལ་མི་དམིགས་སོ་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་ལན་དུ་འདི་ལྟར་སྨྲ་སྟེ། ནམ་མཁའ་ལ་བརྟེན་པར་བཤད་པ་ཡིན་གྱིས་གནས་ཁས་བླངས་པའང་མ་ཡིན་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྩེ་གཅིག་གི་ངང་དུ་རིག་པ་བརྟེན་པར་བཤད་པ་ཙམ་གྱི་ཆ་ནས། སྟོང་པ་ལྟར་སྣང་གི་ལུས་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི་ཁ་དོག་དངོས་པོ་ལྟར་ཡོད་པ་སྒོ་ལྔའི་སྤྱོད་ཡུལ་བ་འདོད་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གནས་ནི། ཕྱི་ རོལ་གྱི་སྣང་བ་རི་དང་། ཐང་དང་། ཁང་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ། རེ་ཞིག་ཉེ་བར་སྤྱད་པའི་ཁང་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ་འདུག་གནས་སུ་དོན་བྱེད་པ་ལ་གྲགས་ལ། གཟུགས་ནི་ཡན་ལག་དང་། ཡན་ལག་གི་ཆ་ཤས་ཅན་འདུས་པར་སྣང་བ་ཙམ་ལ་ཐུན་མོང་དུ་གྲགས་པ་ལྟར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདིར་དེ་དག་ཁས་བླངས་པ་མེད་པས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ལྷ་དང་གཟུགས་དང་གནས་རང་མཚན་པ་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཁས་བླངས་པར་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ན། སྒྲུབ་བྱེད་མགོ་སྙོམས་ཀྱི་རིགས་པས་གནོད་དེ། དེ་ལྟར་ན་ཁྱེད་ཅག་གི་ལུགས་ལའང་གཟུགས་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་ཏེ། མིང་གཞིའི་ཕུང་པོ་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་བརྟེན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་ཀྱང་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་དུ་ཤི་བའི་ས་ན་གཟུགས་མེད་པའི་ལྷ་དེ་དག་ཡོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཚོར་བ། འདུ་ཤེས། འདུ་བྱེད། རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེར་འདུས་པའི་རྟེན་ལ་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་རྒྱུད་བརྟེན་ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་གོང་དུ་བགྲོད་པའི་སྟོབས་དེས་ནམ་མཁའི་རིམ་པ་དེར་ངང་གིས་ཡ་
Chinese
尽管如此，（经文）也只是阐述了禅定的身体。那又是什么呢？不像某些欲界的众生那样，拥有由粗重的血肉组成的身体；也不像色界众生那样，拥有显现为光芒的身体。不像饿鬼和中阴的众生那样，依赖于认为存在于无形无相的梦境中的想法，也不是心识习气流动的身体；不像地狱那样，是感受体验痛苦的身体，而是由于念头止息，安住在内在光明澄澈且不动的禅定的身体上。对此，一些闻法不多的人会说：无色界的天神不应该依赖于虚空，因为所依赖的法是无色的，并且作为基础的虚空的区分是不合理的，因为无色没有处所。正如经文所说“无色没有处所”。又说“无色死于何处呢？”因此，死在何处，那里就是唯一的处所，他们说，无法确定色之外的事物。对此，我这样回答：虽然说是依赖于虚空，但并非承认有一个处所。仅仅是从专注的禅定状态中，心识依赖于它的角度来说，才称之为显现为空性的身体，但并非认为它像颜色和事物一样存在，是五根的对境。所谓的处所，通常指的是外在显现的山、平原、房屋等，以及暂时使用的房屋等，作为居住地而具有作用。而色，指的是肢体和具有肢体部分的集合显现，这是普遍认同的。因为这里没有承认这些，所以并非认为无色界的天神、色和处所具有自性。如果这样承认会有过失，那么就会被能成立的、均衡的理证所驳斥。如果是那样，按照你们的观点，也必然会承认有色，因为你们认为心识的相续依赖于名色的蕴。也会承认有处所，因为你们认为无色界的天神存在于死亡的地方。因此，感受、认知、意志、意识的各个部分，都依赖于聚集在那禅定中的所依，各自依赖于自己的心识相续，凭借禅定向上提升的力量，自然而然地
English
Nevertheless, it is only explained that there is a body of meditative absorption. What is that? It is not like some beings of the desire realm, having a body of coarse flesh and blood; nor is it like the form realm beings, having a body of light that appears. It is not like the pretas and intermediate state beings, relying on the thought that they exist in formless and signless dreams, nor is it a body through which mental imprints flow; it is not like hell, a body of experiencing suffering, but rather, because the movement of thoughts has ceased, it abides relying on the body of meditative absorption that is inwardly clear, lucid, and unwavering. To this, some people of little learning say: The formless gods should not rely on space, because the dharma that is relied upon is formless, and the distinction of space as a basis is unreasonable, because the formless has no place. As it is said, "The formless has no place." And, "Where do the formless die?" Therefore, wherever they die, that is the only place, they say, one cannot ascertain anything beyond form. To that, I reply as follows: Although it is said to rely on space, it is not admitting a place. Merely from the aspect of mind relying in the state of one-pointed meditative absorption, it is called a body that appears like emptiness, but it is not asserting that it exists like color and things, being an object of the five senses. The so-called place usually refers to external appearances such as mountains, plains, houses, etc., and houses used temporarily, etc., which function as dwellings. And form refers to the appearance of limbs and collections of parts of limbs, which is commonly accepted. Because these are not admitted here, it is not asserting that the formless gods, form, and place have inherent existence. If admitting that would be a fault, then it would be refuted by a valid, balanced reasoning. If that were the case, according to your system, you would also have to admit that there is form, because you assert that the continuum of mind relies on the aggregates of name and form. You would also admit that there is a place, because you assert that the formless gods exist in the place where they died. Therefore, the aspects of feeling, perception, volition, and consciousness all rely on the basis gathered in that meditative absorption, each relying on its own continuum of mind, and by the power of the meditative absorption progressing upward, naturally
Tibetan
རོལ་དུ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁམས་གསུམ་ལས་གོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་གཟུགས་ཁམས་ནི། དེར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་སྔོན་བསམ་གཏན་བཞི་དང་། ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་། དགེ་བ་བཅུ་མ་ཉམས་པར་སྤྱད་པ་ལས། གནས་རིགས་གང་དུ་དྭངས་པ་འོད་ཀྱི་ལུས་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་བཅས་གྲུབ་པས་གཟུགས་ཁམས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་བཀྲེས་པ་དང་། སྐོམ་པ་དང་། ཚ་བ་དང་། གྲང་བ་དང་། ནད་དང་། འཚེ་བ་དང་། རྒས་པ་དང་། རྒུད་པ་དང་། དབང་ཕྱུག་དང་མི་ལྡན་པའི་སྡུག་བསྔལ་མེད་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དགའ་བས་ཉིན་མཚན་གྱི་རིས་སུ་མ་ཆད་པར་དུས་འདའ་བའོ། །འདི་ལ་བྱེ་བྲག་མི་འདྲ་བ་ཐ་དད་ཀྱང་སྔོན་གྱི་རྒྱུ་དང་། ད་ལྟའི་གནས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་ཚུལ་བཞི་ལ་ལྟོས་ནས། བསམ་གཏན་རིས་བཞིའི་ས་རིས་བཞིར་ཕྱེ་ལ། དེ་བཞི་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིི་ངོ་བོ་གཅིག་ཀྱང་གོམས་པའི་དབང་གསུམ་གྱིས་དབྱེ་བས་གནས་རིགས་གསུམ་གསུམ་ལོགས་པར་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཡང་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་འཕགས་པ་དང་། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་གནས་གཞན་གཉིས་ལས། དང་ པོ་ནི། རིགས་ལྔ་ཡོད་པའི་རྩེ་མོ་ནི། གཟུགས་མེད་དང་པོ་ནས་འོག་ཏུ་དཔག་ཚད་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་གཞལ་བ་ན། རིན་པོ་ཆེ་འཆིང་བུ་རྣམ་པར་བཀོད་ཅེས་བྱ་བའི་ནམ་མཁའ་ལ། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་མར་ཐིགས་པའི་ཚུལ་དུ་ལྷུང་བ་མཆེད་པ་ལས། སྣང་བ་འོད་ཀྱི་ལུས་ཕྱི་ནང་མེད་པར་ཟངས་ཐལ་བ་ཕན་ཚུན་དང་ཡས་མན་དུ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འགྲོ་བའོ། །འཕགས་པའི་གནས་དེར་སྐྱེས་པའི་ལྷ་དེ་དག་གི་གནས་ནི། འོད་ཀྱི་རང་བཞིན་དྭངས་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་ལ་སོགས་འཇའ་ཚོན་ལྟར་སྣང་ཞིང་། གཟུགས་སུ་སྣང་བས་བསྡུས་པའི་གནས་འདི་རྩེ་མོ་ཡིན་ལ། དེའི་གོང་ན་གཟུགས་སྣང་གི་གནས་རིས་མེད་པས་འོག་མིན་ཞེས་བྱའོ། །ལྷ་དེ་དག་གི་ལུས་བོངས་ནི་དཔག་ཚད་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་ཡོད་ལ། ཚེ་ཚད་ཀྱང་བར་བསྐལ་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་ཐུབ་བོ། །དེའི་འོག་ཏུ་རིན་པོ་ཆེ་མཐོན་མཐིང་གིས་རྣམ་པར་སྤྲས་པའི་ནམ་མཁའ་ལ། འོག་མིན་ལས་མཆེད་པའི་ལྷ་དག་བརྟེན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མཐོང་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་མཐོང་བས་ཤིན་ཏུ་མཐོང་ཞེས་བྱའོ། །ལུས་དཔག་ཚད་བརྒྱད་སྟོང་། ཚེ་བར་གྱི་བསྐལ་པ་བརྒྱད་སྟོང་ཐུབ་བོ། །དེའི་འོག་ཏུ་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་མཛེས་ཞེས་བྱ་བའི་ནམ་མཁའ་ལ། གྱ་ནོམ་སྣང་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷ་ཡོད་དེ། ལུས་སེམས་ཉེ་བར་ཞི་བའི་བདེ་བ་གྱ་ནོམ་པ་ཡོད་པས་གྱ་ནོམ་སྣང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལུས་དཔག་ཚད་བཞི་སྟོང་པ། ཚེ་ཡང་བར་
Chinese
安住于嬉乐之中，因为高于三界之故。第二色界是：在那里出生的原因是，先前修习四禅定，以及六度波罗蜜，和不退失地行持十善业，从这些善业所感得的，在任何清净的处所，由光明之身和宫殿一起构成，所以称为色界。也就是没有饥饿、口渴、寒热、疾病、损害、衰老、衰败，以及没有不具足权势的痛苦，而是以禅定的喜乐，日夜不断地度过时光。对此，虽然有各种不同的差别，但依于先前的因，以及现在安住的禅定之四种状态，而分为四禅定的四种地。这四种虽然禅定的体性相同，但由于串习的力量有三种差别，因此又分为三种不同的处所。其中，第四禅定又有圣者和凡夫的其他两种处所。第一种是：具有五种姓的色究竟天，从无色界第一处向下测量两万由旬的地方，在名为“珍宝璎珞庄严”的虚空中，从虚空无边处众生如油滴般降落蔓延开来，显现光明之身，内外通透，互相之间以及上下以神通行走。圣者所居住的处所，那些天人的住所是：光明自性清净的宫殿等如彩虹般显现，这个被色所摄持的处所是色究竟天，在它之上没有色相的处所，所以称为非想非非想处天。那些天人的身体量是六万六千由旬，寿命也能存活六万六千中劫。在那之下，在以青蓝色珍宝装饰的虚空中，依托于色究竟天所生的天人，称为极善见。也就是因为见到清净的见解，所以称为极善见。身体量是八千由旬，寿命能存活八千中劫。在那之下，在名为珍宝妙庄严的虚空中，有称为丰饶显的天人，因为具有身心寂灭的丰饶安乐，所以称为丰饶显。身体量是四千由旬，寿命也是中
English
They abide in joy, because they are above the three realms. The second is the Form Realm: The cause of being born there is the previous practice of the four concentrations, the six perfections, and the undiminished practice of the ten virtues. From these virtues, in whatever pure place, a body of light and a palace are formed together, hence it is called the Form Realm. That is, there is no hunger, thirst, heat, cold, disease, harm, old age, decay, and the suffering of not possessing power, but one spends time day and night without interruption in the joy of samadhi. Although there are various different distinctions in this, depending on the previous cause and the four states of the present abiding samadhi, it is divided into four grounds of the four concentrations. Although these four are of the same nature of samadhi, they are distinguished by the power of three habits, and thus are divided into three different places. Among them, the fourth concentration also has two other places for noble ones and ordinary beings. The first is: the summit of the five lineages, the Akanistha Heaven, twenty thousand yojanas measured downwards from the first formless realm, in the sky called "Adorned with Precious Jewels," from the infinite space, sentient beings fall and spread like drops of oil, appearing as bodies of light, transparent inside and out, walking with miraculous powers between each other and up and down. The abode of the noble ones, the abodes of those gods are: palaces of pure light nature appear like rainbows, this abode encompassed by form is the Akanistha Heaven, above it is the realm without form, hence it is called the Heaven of Neither Perception nor Non-Perception. The body size of those gods is sixty-six thousand yojanas, and their lifespan can also last sixty-six thousand intermediate kalpas. Below that, in the sky adorned with blue precious jewels, the gods born from Akanistha Heaven rely on what is called Very Visible. That is, because of seeing the pure view, it is called Very Visible. The body size is eight thousand yojanas, and the lifespan can last eight thousand intermediate kalpas. Below that, in the sky called Precious Wonderful Adornment, there are gods called Abundant Manifestation, because they have the abundant bliss of body and mind pacified, hence they are called Abundant Manifestation. The body size is four thousand yojanas, and the lifespan is also intermediate.