Tibetan
ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་། ལས་དང་། གཞིའོ། །ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་སྟེ། མ་རིག་པ་དང་། སྲེད་ལེན་ནོ། །ལས་གཉིས་ཏེ། འདུ་བྱེད་དང་། སྲིད་པའོ། །གཞི་བདུན་ཏེ། རྣམ་ཤེས་སོགས་ལྷག་མ་བདུན་ནི། ལས་ཉོན་གྱི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་མདོར་བསྡུས་པ། །བར་མའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས། །ཞེས་པ་སྟེ། བདུན་གཞི་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུའི་ཡང་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་ལྔ་ནི་རྒྱུའི་རྟེན་འབྲེལ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ན། དབུས་སུ་རྒྱུ་གསུམ་དང་འབྲས་བུ་ལྔ་བཤད་ལ། སྔོོན་མཐར་རྒྱུ་བསྡུས་ཤིང་། ཕྱི་མཐར་འབྲས་བུ་བསྡུས་ཤེ་ན། དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དེ། སྔ་ཕྱིའི་མཐའ་གཉིས་ཀྱིས་རིམ་པ་བཞིན་རྒྱུ་འབྲས་མདོར་བསྡུས་པ་ནི། བར་མའི་རྒྱུ་འབྲས་རྒྱ་བསྐྱེད་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་སྔ་ཕྱིའི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱང་རྒྱས་པར་མཚོན་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་སྔོོན་མཐའི་སྐབས་སུ་རྒྱུ་མདོར་བསྡུས་ཏེ། མ་རིག་པ་དང་འདུ་བྱེད་གཉིས་སུ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། བར་མ་ལའང་རྒྱུ་གཉིས་ཡོད་ཚུལ་ཤེས་བྱེད་ཡིན་པས་སོ། །ཕྱི་མཐར་འབྲས་བུ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་སྐྱེ་རྒ་གཉིས་སུ་བསྡུས་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། བར་མ་ལའང་དེ་གཉིས་ཡོད་ཚུལ་ཤེས་བྱེད་ཡིན་པས་སོ། །བར་མར་རྒྱུ་འབྲས་རྒྱས་པར་བཤད་དེ། འབྲས་བུ་ལ་རྣམ་ཤེས་ནས་ཚོར་བའི་བར་ལྔ་དང་། རྒྱུ་ལ་སྲེད་ལེན་སྲིད་པ་གསུམ་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བཤད་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། སྔ་ཕྱིའི་མཐའ་གཉིས་ལའང་དེ་ལྟར་རུང་བར་ཤེས་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་འཁོར་ཚུལ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་ལས་ཉོན་མོངས་དང་། །བྱ་བ་ཉིད་དོ་དེ་ལས་གཞི། །དེ་ལས་གཞི་དང་ཉོན་མོངས་སྐྱེ། །འདི་ནི་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་ལུགས། །འདིར་ནི་འབྱུང་བ་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། །བྱུང་བ་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་པ་སྟེ། མ་རིག་པ་ལ་རྒྱུ་དང་། རྒ་ཤི་ལ་ འབྲས་བུ་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་ངེས་ཉམས། མེད་ན་འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མཐའ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཡོད་ཀྱང་གྲངས་ངེས་མི་ཉམས་པའི་ཚུལ་འཆད་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་སྟེ། སྲེད་པ་ལས་ལེན་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ལས་བྱ་བའི་ལས་ཉིད་དེ། ལེན་པ་ལས་སྲིད་པ་དང་། མ་རིག་པ་ལས་འདུ་བྱེད་དོ། །ལས་དེ་ལས་གཞི་སྟེ། འདུ་བྱེད་ལས་རྣམ་ཤེས་དང་། སྲིད་པ་ལས་སྐྱེ་བའོ། །གཞི་དེ་ལས་གཞི་སྟེ། རྣམ་ཤེས་ལ
Chinese
即，烦恼、业和基。烦恼有三种：无明和贪取。业有两种：行和有。基有七种：识等其余七者，是业和烦恼的所依。第二是，二者的因果简略，从中间的推测。意思是说，七是基，同样也是果，其余五者称为因的缘起。又为何，中间说因三种果五种，前后两端因简略，后一端果简略呢？这样开示是有必要的，前后两端依次因果简略，是从中间因果广大的推测，前后因果也表示是广大的缘故。也就是前一端的时候，因简略，简略为无明和行二者而开示的缘故。这样开示是有必要的，因为是了知中间也有因二种的方式。后一端果简略，简略为生老二者而开示的缘故。这样开示是有必要的，因为是了知中间也有那二种的方式。中间因果广大开示，果方面从识到受之间有五种，因方面开示贪、取、有三种的缘故。这样开示是有必要的，因为是了知前后两端也容许是那样。第三是流转的方式：烦恼生烦恼，行为即是，从彼生基，从彼生基与烦恼，这是有支的规律。此处生起是因，发生认为是果。意思是说，无明是因，老死是果，有还是没有？如果有，十二有支的定数就减少了。如果没有，轮回就有始有终了。回答说：有，但宣说不减少定数的方式是：烦恼生烦恼，即贪生取。烦恼生行为的业，即取生有，无明生行。业生基，即行生识，有生生。基生基，即识生
English
That is, afflictions, karma, and basis. There are three afflictions: ignorance and craving. There are two karmas: action and existence. There are seven bases: consciousness and the remaining seven, because they are the support of karma and afflictions. The second is, the cause and effect of the two are abbreviated, inferred from the middle. It means that the seven are the basis, and also the result, and the remaining five are called the dependent origination of the cause. Also, why is it that the middle says that there are three causes and five effects, and the causes are abbreviated at the beginning and end, and the effects are abbreviated at the end? It is necessary to show it in this way, because the cause and effect are abbreviated in order at the beginning and end, and from the inference of the great cause and effect in the middle, the cause and effect at the beginning and end also indicate that they are great. That is, at the beginning, the cause is abbreviated, because it is abbreviated into ignorance and action. It is necessary to show it in this way, because it is to know that there are two kinds of causes in the middle. At the end, the effect is abbreviated, because it is abbreviated into birth and old age. It is necessary to show it in this way, because it is to know that there are also those two kinds in the middle. The cause and effect in the middle are widely explained, because there are five kinds from consciousness to feeling in the effect, and three kinds of craving, grasping, and existence are explained in the cause. It is necessary to show it in this way, because it is to know that the two ends at the beginning and end are also allowed to be like that. The third is the way of circulation: afflictions produce afflictions, action is, from it arises the basis, from it arises the basis and afflictions, this is the law of the limbs of existence. Here, arising is the cause, and occurrence is considered the effect. It means that ignorance is the cause, and old age and death are the effect, is there or not? If there is, the fixed number of the twelve limbs will be reduced. If there is not, the cycle will have a beginning and an end. The answer is: there is, but the way to declare that the fixed number is not reduced is: afflictions produce afflictions, that is, craving produces grasping. Afflictions produce the karma of action, that is, grasping produces existence, and ignorance produces action. Karma produces the basis, that is, action produces consciousness, and existence produces birth. The basis produces the basis, that is, consciousness produces
Tibetan
ས་གཟུགས་སོགས་དང་། སྐྱེ་བ་ལས་རྒ་ཤིའོ། །གཞི་ལས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་སྟེ། ཚོར་བ་ལས་སྲེད་པའོ། །དེ་ལྟར་བཤད་པ་ནི། སྲིད་པའི་ཡན་ལག་ལུགས་འབྱུང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟ་ནའང་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་ངེས་ཉམས་པ་དང་། ཐོག་མཐའ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་ཚེ་རབས་སྔ་མ་སྔ་མའི་འབྲས་བུའི་རྟེན་འབྲེལ། ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་རྒྱུའི་རྟེན་འབྲེལ་དུ་འགྱུར་བས་སོ། །ཡང་མདོ་ལས། རྟེན་འབྲེལ་འབྱུང་བ་ཞེས་ཀྱང་བཤད་ལ། བྱུང་བ་ཞེས་ཀྱང་བཤད་པས། གཉིས་པོའི་ཁྱད་པར་ཅི་ཞེ་ན། འདིར་འབྱུང་བ་ཞེས་པ་ནི་རྒྱུའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དབང་དུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་འབྲས་བུའི་རྟེན་འབྲེལ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། བྱུང་བ་ནི་འབྲས་བུའི་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པར་འདོད་དེ། དེ་རྒྱུའི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ། སྐབས་བབ་རྟེན་འབྲེལ་བཞིའི་རང་བཞིན་དང་། ལྷག་བཤད་འཆད་ལ་ལྟོས་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ། མ་རིག་པ་དང་། མིང་དང་། རེག་པ་དང་། ཚོར་བའི་རྟེན་འབྲེལ་ལས། དང་པོ་ནི། རིག་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཆོས་གཞན། །མ་རིག་མི་མཛའ་རྫུན་སོགས་བཞིན། །ཀུན་སྦྱོར་སོགས་ཚིག་ཕྱིར་གལ་ཏེ། །ཤེས་རབ་ངན་པའོ་མིན་ལྟ་ཕྱིར། །ལྟ་བ་དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཉོན་མོངས་བསྟན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་སྟེ། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་དང་འཛིན་སྟངས་དངོས་སུ་འགལ་བའི་སེམས་བྱུང་རྨོངས་པ་མ་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། རིག་པ་བཀག་ཙམ་གྱི་མེད་དགག་ལ་མ་རིག་པར་འཇོག་པ་མི་འཐད་དེ། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་བའི་ཆོས་རྫས་གཞན་ཞིག་ལ་ དེར་འཆད་དགོས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མཛའ་བའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྫས་གཞན་ལ་མི་མཛའ་བ་དང་། བདེན་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྫས་གཞན་ལ་རྫུན་པ་དང་། སོགས་པས་ཆོས་མིན་དང་དོན་མིན་བཞིན་ནོ། །ཡང་དེ་མི་འཐད་དེ། མདོ་ལས་མ་རིག་པ་ནི། ཀུན་སྦྱོར་དང་། སོགས་པས་འཆིང་བ་དང་། ཕྲ་རྒྱས་དང་། ཆུ་བོ་དང་། སྦྱོར་བའི་ཚིག་གིས་བསྟན་ལ། རིག་པ་བཀག་ཙམ་དེ་དག་འོས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་ངན་པ་མ་རིག་པར་འདོད་དོ་ཞེ་ན། མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ལྟ་བ་མ་རིག་པ་དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤེས་རབ་དེ་དང་མ་རིག་པ་གཉིས་ཉོན་མོངས་བྱ་མོངས་བྱེད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་མ་གྲུབ་སྟེ། མདོ་ལས། འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་སེམ
Chinese
色等，从生而老死。从基而生烦恼，从受而生贪。如是说者，乃世有支分顺生，世尊所说。如是，十二支分之数决定不失，亦不变成有始有终，以因果互相依赖故，前世前世之果的缘起，后世后世之因的缘起之故。又经中说，缘起生起，亦说生起，二者有何差别？此处说生起者，乃因的缘起之自性，因此生果的缘起之故。生起者，认为是果的缘起，因此从因的缘起而生之故。二者，经部师之宗，于当处所依缘起四种自性，及显示观待余说而说。初者，无明与名与触与受之缘起中，初者： 智之相违品，异法， 无明非友，虚妄等。 总合等词故，若尔， 劣慧非也，以见故。 见与彼等同具故， 慧烦恼，为示故。 如是说者，谓智慧与执著真实相违之心生愚昧，乃无明之相。仅遮止智慧之无遮，不应立为无明，以智慧之相违品，变成异法之物。 于彼处应说之故。譬如友之相违品，于异物为非友，真之相违品，于异物为虚妄，等者如非法与非义一般。又彼不应理，经中说无明者，以总合等，以系缚与微细与河流与合之词而显示，然仅遮止智慧彼等不应理之故。若谓劣慧认为是无明耶？不应理，以彼是见故。周遍也，以见与无明彼等说为同具故，及智慧与无明二者，显示为烦恼及作烦恼故。后者成立，经中说，贪欲之近而成为烦恼之心的
English
Forms, etc., from birth come old age and death. From the base arise afflictions, and from feeling arises craving. Thus it is said that the links of existence arise in order, as taught by the Blessed One. Even so, the number of twelve links is not lost, nor does it become something with a beginning and an end, because cause and effect are mutually dependent, so the interdependence of the fruits of previous lives, and the interdependence of the causes of later lives. Moreover, the sutra says, 'arising in dependence' and also says 'arisen'. What is the difference between the two? Here, 'arising' refers to the nature of the interdependence of causes, because from it arises the interdependence of effects. 'Arisen' is considered to be the interdependence of effects, because it arises from the interdependence of causes. Secondly, according to the Sutra School, the nature of the four interdependent links in question, and the explanation that depends on further explanation, are taught. The first is the interdependence of ignorance, name, contact, and feeling. The first is: Qualities contrary to wisdom, other dharmas, Ignorance is like being unfriendly, false, etc. If it is important because of words like 'aggregate', etc., Then it is not inferior wisdom, because of view. Because view and those are coexistent, Wisdom is taught as an affliction. That is to say, the mental factor of delusion, which is directly opposed to wisdom and apprehension, is the characteristic of ignorance. It is not appropriate to establish ignorance as a mere negation of wisdom, because it is a different dharma that has become the opposite of that wisdom. Therefore, it should be explained there. For example, the opposite of a friend is an unfriendly thing, and the opposite of truth is a false thing, and so on, like non-dharma and non-meaning. Moreover, that is not reasonable, because the sutra says that ignorance is indicated by words such as aggregation, binding, subtlety, river, and combination, but mere negation of wisdom is not appropriate for those. If it is said that inferior wisdom is considered ignorance? It is not reasonable, because it is a view. It is pervasive, because view and ignorance are said to be coexistent, and because both wisdom and ignorance are shown to be afflictions and to cause afflictions. The latter is established, because the sutra says that the mind that is afflicted by attachment