Tibetan
དག་མ་བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་ཞིང་། ཉོན་མོངས་ཅན་དང་ལུང་དུ་བསྟན་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། བར་སྲིད་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གདགས་པ་ལས། སྐྱེ་གནས་བཞིས་ནི་འགྲོ་བ་ལྔ་བསྡུས་ཀྱི། འགྲོ་བ་ལྔས་ནི་དེ་བཞི་མ་བསྡུས་ཏེ། གང་ཞེ་ན་སྲིད་པ་བར་མའོ། །ཞེས་དང་། མངོན་པའི་མདོ་ལས། སྲིད་པ་ནི་བདུན་ཏེ་འགྲོ་བ་ལྔའི་སྲིད་པ་དང་། ལས་ཀྱི་སྲིད་པ་དང་། སྲིད་པ་བར་མའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། མིའི་བར་སྲིད་ཀྱི་རྟེན་ཅན་མིའི་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མིའི་སྐྱེ་སྲིད་དུ་མ་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། སེམས་ཀྱི་གནས་པ་བདུན་བཤད། སེམས་ཀྱི་གནས་པ་དགུ་བཤད། སེམས་ཀྱི་གནས་པ་བཞི་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལུས་དང་འདུ་ཤེས་ཐ་དད་དང་། །ལུས་ཐ་དད་ཅིང་འདུ་ཤེས་གཅིག །བཟློག་དང་ལུས་དང་འདུ་ཤེས་གཅིག །གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་གསུམ་པོ་དག །རྣམ་ཤེས་གནས་པ་བདུན་ལྷག་མ། །དེ་འཇོམས་བྱེད་ལྡན་སྲིད་རྩེ་དང་། །འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས། །ཞེས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གནས་པ་བདུན་ཡོད་དེ། ལུས་དང་འདུ་ཤེས་གཉིས་ཀ་ཐ་དད་པ་དང་། ལུས་ཐ་དད་ཅིང་འདུ་ཤེས་གཅིག་པ་དང་། དེ་ལས་ལྡོག་པ་ལུས་གཅིག་འདུ་ཤེས་ཐ་དད་པ་དང་། གཉིས་ཀ་གཅིག་པ་དང་། གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་གནས་དང་པོ་གསུམ་སྟེ་བདུན་ཡོད་པའོ། །རིམ་བཞིན་འདོད་པའི་ལྷ་མི་གཉིས་དང་། བསམ་གཏན་དང་པོ་བ་དང་པོར་བྱུང་བ་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་ལ། ལུས་དང་འདུ་ཤེས་གཉིས་ཀ་ཐ་དད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ལུས་ཁ་དོག་དང་ཆེ་ཆུང་ཐ་དད་ཅིང་། འདུ་ཤེས་ཀྱང་ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་གསུམ་ཅི་རིས་པ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་དང་པོ་བ་དང་པོར་སྐྱེས་མ་ཐག་པ་རྣམས་ནི། ལུས་ཐ་དད་ཅིང་འདུ་ཤེས་གཅིག་པ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཁ་དོག་དང་ཆེ་ཆུང་ཐ་དད་ཅིང་། འདུ་ཤེས་བདག་ཅག་ནི་ཚངས་པ་ཆེན་པོས་སྲུང་བའོ་སྙམ་པར་རིགས་གཅིག་པའི་ ཕྱིར། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་བ་རྣམས་ནི་ལུས་གཅིག་ཅིང་འདུ་ཤེས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ། ལུས་འོད་ལུས་སུ་གཅིག་པ་དང་། འདུ་ཤེས་ཚོར་བ་བདེ་བས་སྐྱོ་ནས་བཏང་སྙོམས་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་། དེས་སྐྱོ་ནས་བདེ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་གསུམ་པ་རྣམས་ནི། ལུས་དང་འདུ་ཤེས་གཉིས་ཀ་གཅིག་པ་ཡིན་ཏེ། ལུས་འོད་ལུས་སུ་དང་འདུ་ཤེས་ཚོར་བ་བདེ་བར་གཅིག་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་ལྷག་མ་ངན་སོང་གསུམ་ནི། སེམས་ཀྱི་གནས་པ་མིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱིས
Chinese
是未被遮蔽的无记，因为不是烦恼性的和被记别的缘故。彼被称为有情，因为依赖于具有漏洞的心相续的缘故。 中有不是有情，因为《施设论》中说：“四生摄五趣，五趣不摄彼四，何者为中有。”又《现观庄严论》中说：“有七有，五趣之有，业之有，中有。”的缘故。 具有人中有的所依不是人的有情，因为没有到达人的生有的缘故。 第二，宣说七种心之住处，宣说九种心之住处，宣说四种心之住处。 第一是：身与想各异，身异想为一，反之身与想，俱一非色三，识住七及余，能坏彼有顶，及无想众生。 意思是说，有七种识的住处，即身和想二者都各异，身各异而想为一，与此相反身一想各异，二者俱一，以及无色界的最初三个处所，共有七种。 依次，欲界的二天人和初禅天中最初生起者之外的众生，称为身和想二者都各异，因为身体的颜色和大小各异，而且想也是对于苦乐舍三种感受各自追求的缘故。 初禅天中最初生起者，是身体各异而想为一，因为身体的颜色和大小各异，而想则是我们是被梵天大所守护的，认为是同类的缘故。 二禅天中的众生是身一而想各异，因为身体是光身为一，而想则是有的厌倦快乐而追求舍，有的厌倦舍而追求快乐的缘故。 三禅天中的众生是身和想二者俱一，因为身体是光身，想是乐受为一的缘故。 那些之外的三恶趣不是心的住处，因为痛苦的缘故。
English
It is unlabelled and unobscured, because it is not afflictive and not labelled. It is called a sentient being because it relies on the mindstream with outflows. The intermediate state is not a sentient being, because the Treatise on Designations says, "The four types of birth encompass the five realms, but the five realms do not encompass those four; which is the intermediate existence?" Also, the Abhisamayalankara says, "There are seven existences: the existence of the five realms, the existence of karma, and the intermediate existence." Therefore, the basis of the human intermediate state is not a human sentient being, because it has not reached the human state of birth. Secondly, the seven abodes of consciousness are explained, the nine abodes of consciousness are explained, and the four abodes of consciousness are explained. The first is: "Body and perception different, body different and perception one, the reverse, body and perception one, the three formless ones, the seven abodes of consciousness and the remainder, the peak of existence that destroys them, and the unconscious beings." This means that there are seven abodes of consciousness: both body and perception are different, body is different and perception is one, the opposite of this is body is one and perception is different, both are one, and the first three formless realms, making seven in total. In order, the two gods and humans of the desire realm, and those other than the first born in the first dhyana, are called both body and perception are different, because the color and size of the body are different, and the perception is also because they each pursue the three feelings of pleasure, pain, and equanimity. Those who are first born in the first dhyana have different bodies and one perception, because the color and size of the body are different, and the perception is that we are protected by the Great Brahma, thinking that they are of the same kind. The beings in the second dhyana have one body and different perceptions, because the body is one of light, and the perception is that some are tired of pleasure and pursue equanimity, and some are tired of equanimity and pursue pleasure. The beings in the third dhyana have both body and perception as one, because the body is a body of light and the perception is one of pleasurable feeling. The remaining three lower realms are not abodes of the mind, because of suffering.