Tibetan
དེ་དེ་རིང་ལྡན་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་རྫས་ཤིག་ལ་དེའི་མ་ཐོབ་པ་ད་ལྟར་བར་འཇོག །དེས་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ་མ་འོངས་པ་ལའང་མ་ཐོབ་པ་དུས་གསུམ་ཡོད་པ་མཚོན། འཐོབ་བྱའི་ཆོས་ད་ལྟར་བ་ལ་མ་ཐོབ་པ་སྔར་སྐྱེས་དང་ཕྱིས་སྐྱེས་ཡོད་ཀྱི་ད་ལྟར་སྐྱེས་མེད་དེ། ཁོ་རང་དུས་སུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། འཐོབ་བྱའི་ཆོས་ཁམས་གསུམ་གང་རུང་དུ་གཏོགས་པ་ལ་དེ་མ་ཐོབ་པ་ཁམས་གསུམ་ཅི་རིགས་ སུ་གཏོགས་པ་ཡོད་དེ། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་གང་དུ་སྐྱེས་པའི་ས་དེར་གཏོགས་པའི་ཕྱིར། དྲི་མེད་ལམ་བདེན་གྱི་མ་ཐོབ་པའང་ཁམས་གསུམ་ཅི་རིས་སུ་གཏོགས་སོ། །ལམ་བདེན་གྱི་མ་ཐོབ་པ་དྲི་མེད་མིན་ཏེ། དེ་སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་ཟག་བཅས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཕགས་ལམ་མ་ཐོབ་པའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། འཕགས་ལམ་མ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་སོ་སོ་སྐྱེ་བོར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་གཏོང་ཚུལ་ནི། དེ་ཐོབ་དང་། །ས་འཕོས་ནས་ནི་རྣམ་ཉམས་འགྱུར། །ཞེས་པ་སྟེ། མ་ཐོབ་པ་དེ་རྒྱུ་གང་གིས་གཏོང་ན། རྟོགས་པའི་མ་ཐོབ་པ་རྟོགས་པ་དེ་ཐོབ་པ་དང་སའི་མ་ཐོབ་པ་ས་འཕོས་ནས་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཚོགས་ལམ་པའི་རྒྱུད་ལ་སྦྱོར་ལམ་པའི་མ་ཐོབ་པ་ཡོད་པ་དེ། སྦྱོར་ལམ་དེ་ཐོབ་པ་དང་། བསམ་གཏན་དང་པོའི་རྒྱུད་ལ་གཉིས་པའི་མ་ཐོབ་པ་ཡོད་པ། གཉིས་པར་ས་འཕོས་པའི་ཚེ་གཏོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དད་ལྡན་གྱི་རྒྱུད་ལ། དད་པའི་ཐོབ་པ་ལྡན་པར་བྱེད་པའི་ཐོབ་པ་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་དེ་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར། མེད་ན་དད་པའི་ཐོབ་པ་དོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། རང་དུས་ལ་ལྟོས་ན་ཐུག་མེད་དུ་མི་འགྱུར་ཡང་། ཕྱི་མཐའ་ལ་ལྟོས་ན་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་དེ། དད་ལྡན་གྱི་རྒྱུད་ལ་དད་པ་དང་། དེ་ལྡན་བྱེད་ཀྱི་ཐོབ་པ་དང་། དེ་ལྡན་བྱེད་ཀྱི་ཐོབ་པའི་ཐོབ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ་ལས་གཞན་པ་མེད། དེའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ན་ཆོས་གསུམ་པོ་དེ་ལྡན་བྱེད་ཀྱི་ཐོབ་པ་གསུམ་དང་། ཐོབ་པའི་ཐོབ་པ་གསུམ་སྟེ་དྲུག་ཡོད། སྐད་ཅིག་གསུམ་པ་ན་སྐད་ཅིག་གཉིས་པའི་སྐབས་ཀྱི་དྲུག །དང་པོའི་སྐབས་ཀྱི་གསུམ་སྟེ་དགུ་དང་། ཐོབ་པའི་ཐོབ་པ་དགུ་སྟེ་བཅོ་བརྒྱད་ཡོད། དེ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ལ་སྦྱར་ཏེ་བཤད་པས་ཐོབ་པའི་ཕྱི་མཐའ་ཐུག་མེད་དུ་འགྲུབ་པས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ་འགྲེལ་པར། ཅི་མ་ཐོབ་པ་དང་ཐོབ་པ་དག་གི་ཡང་སོགས་ནས་རྗེས་ཀྱི་ཐོབ་པ་དང་བཅས་པས་བཅོ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་བར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྐལ་མཉམ་སེམས་ཅན་འདྲ་བའོ
Chinese
因此，对于今天具有障碍性的事物，将其未获得的状态保持到现在。这表明未生，即未来，也存在未获得的状态，涵盖了过去、现在和未来三个时段。对于现在可以获得的法，存在先前产生的和之后产生的未获得状态，但不存在现在产生的未获得状态，因为在它自身的时间里就已经获得了。对于属于三界任何一界的可以获得的法，其未获得状态也属于三界中的任何一界，因为作为所依的补特伽罗无论出生在哪里，就属于那个地方。无垢道谛的未获得状态也同样属于三界中的任何一界。道谛的未获得状态不是无垢的，因为它是有漏的，存在于凡夫的相续中，因为它是存在于未获得圣道的相续中的那个。这是周遍的，因为未获得圣道的人被认为是凡夫。第二，舍弃的方式是：通过获得它，以及从地转移后完全消失。也就是说，通过什么原因舍弃未获得的状态呢？证悟的未获得状态通过证悟的获得来舍弃，地的未获得状态通过从地转移后消失来舍弃。例如，在资粮道者的相续中存在加行道者的未获得状态，当获得加行道时，就舍弃了它。又如，在初禅的相续中存在二禅的未获得状态，当转移到二禅时，就舍弃了它。那么，在具有信者（信徒）的相续中，是否存在使信心具有的获得的获得呢？如果存在，那么它将变成无穷无尽。如果不存在，那么信心的获得就变得没有意义了。如果从自身的时间来看，它不会变成无穷无尽，但如果从最终的尽头来看，它确实会变成无穷无尽。也就是说，在具有信者的相续中，存在信心，以及使之具有的获得，以及使之具有的获得的获得这三者，除此之外没有其他的了。在它的第二个刹那，这三个法就变成了三个使之具有的获得，以及三个获得的获得，总共六个。在第三个刹那，有第二个刹那的六个，加上第一个刹那的三个，总共九个，以及九个获得的获得，总共十八个。同样地，通过将每个后续的刹那都与前一个刹那联系起来进行解释，获得的最终尽头就变成了无穷无尽。正如释论中所说：“什么未获得和获得等的，以及随后的获得等，总共变成十八个。”第二是：与有共同命运的众生相似。
English
Therefore, for something that obstructs having it today, its unobtained state is maintained until now. This indicates that the unarisen, i.e., the future, also has an unobtained state, encompassing the three times of past, present, and future. For a dharma that can be obtained in the present, there are previously arisen and subsequently arisen unobtained states, but there is no presently arisen unobtained state, because it is obtained in its own time. For an obtainable dharma that belongs to any of the three realms, its unobtained state also belongs to any of the three realms, because the individual who is the basis, wherever they are born, belongs to that place. The unobtained state of the undefiled path truth also belongs to any of the three realms. The unobtained state of the path truth is not undefiled, because it is defiled and exists in the continuum of ordinary beings, because it is that which exists in the continuum of those who have not obtained the noble path. This is pervasive, because those who have not obtained the noble path are considered ordinary beings. Second, the way of abandoning is: through obtaining it, and through completely disappearing after transferring from a ground. That is, through what cause is the unobtained state abandoned? The unobtained state of realization is abandoned through obtaining that realization, and the unobtained state of a ground is abandoned through disappearing after transferring from that ground. For example, in the continuum of a practitioner on the accumulation path, there is the unobtained state of the preparation path, which is abandoned when the preparation path is obtained. Also, in the continuum of the first dhyana, there is the unobtained state of the second dhyana, which is abandoned when transferring to the second dhyana. So, in the continuum of a faithful person (devotee), is there an obtaining of obtaining that makes faith have? If there is, then it will become endless. If there is not, then the obtaining of faith becomes meaningless. If viewed from its own time, it will not become endless, but if viewed from the ultimate end, it will indeed become endless. That is, in the continuum of a faithful person, there are faith, and the obtaining that makes it have, and the obtaining of obtaining that makes it have, these three, and there is nothing else. In its second moment, these three dharmas become three obtainings that make it have, and three obtainings of obtaining, totaling six. In the third moment, there are the six of the second moment, plus the three of the first moment, totaling nine, and nine obtainings of obtaining, totaling eighteen. Similarly, by explaining by relating each subsequent moment to the previous moment, the ultimate end of obtaining becomes endless. As stated in the commentary: "What is unobtained and obtaining, etc., and with the subsequent obtaining, etc., it becomes eighteen." The second is: similar to sentient beings with shared karma.
Tibetan
། །ཞེས་པ་སྟེ། སྐལ་མཉམ་ཞེས་པའི་རྫས་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འདྲ་བ་སྟེ་རིས་མཐུན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། ། གཉིས་པ་འདུ་ཤེས་མེད་པ་སོགས་གསུམ་ལ་གསུམ་ནི། འདུ་ཤེས་མེད་པ་པ་འདུ་ཤེས། །མེད་པར་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །འགོག་པའོ་རྣམ་སྨིན་དེ་འབྲས་ཆེ། །དེ་བཞིན་འདུ་ཤེས་མེད་སྙོམས་འཇུག །བསམ་གཏན་ཐ་མར་འབྱུང་འདོད་པས། །དགེ་བའོ་སྐྱེས་ནས་མྱོང་འགྱུར་ཉིད། །འཕགས་པའི་མ་ཡིན་དུས་གཅིག་ཐོབ། །འགོག་པ་ཞེས་པའང་དེ་བཞིན་ཉིད། །འདི་གནས་དོན་དུ་སྲིད་རྩེ་སྐྱེས། །དགེ་བའོ་གཉིས་སུ་མྱོང་འགྱུར་དང་། །མ་ངེས་འཕགས་པའི་སྦྱོར་བས་འཐོབ། །ཐུབ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་འཐོབ་བྱ། །དང་པོར་མ་ཡིན་སྐད་ཅིག་མ། །སུམ་ཅུ་རྩ་བཞིས་ཐོབ་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ཀ་འདོད་དང་གཟུགས་རྟེན་ཅན། །འགོག་པ་དང་པོ་མིའི་ནང་དུ། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་གསུམ་ལས་དང་པོ་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ནི། འདུ་ཤེས་མེད་པར་སྐྱེས་པའི་གང་ཟག་གིས་དེར་སེམས་སེམས་བྱུང་མ་ལུས་པ་འགོག་པའོ། །དེ་ཡང་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་གི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན། དེའི་གནས་ནི་འབྲས་བུ་ཆེ་བ་དང་གྲོང་དང་དགོན་པའི་ཚུལ་དུ་ཡོད། གཉིས་པ་དེའི་སྙོམས་འཇུག་ནི་འདུ་ཤེས་མེད་པ་དེས་སེམས་སེམས་བྱུང་མ་ལུས་པ་འགོག་པ་བཞིན་དུ་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་གིས་ཀྱང་དེ་འགོག་པར་བྱེད། རྒྱུ་ནི་བཞི་པའི་རབ་ཐ་ལ་བརྟེན་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་དུ་སྐྱེ་བར་འདོད། ངོ་བོ་དགེ་བ། དེ་ཡང་སྐྱེས་ནས་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ཚུལ་དུ་སྐྱེ་བར་འདོད། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་འཕགས་པའི་མིན་གྱི་སོ་སྐྱེ་ཁོ་ནའི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་འདོད། ཐོབ་པ་དུས་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་སྔར་སྐྱེས་ཕྱིས་སྐྱེས་གཉིས་ཀ་མེད། གསུམ་པ་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ཅེས་པའང་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་སེམས་བྱུང་མ་ལུས་པ་འགོག་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ནི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཚོར་འདུ་ཉེར་ཞི་ལ་གནས་པའི་དོན་དུ་ཡིན། དངོས་ཀྱི་སེམས་རྟེན་སྲིད་རྩེའི་སྙོམས་འཇུག་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་ཞིང་། དེའི་སས་བསྡུས་ཀྱི་ཟག་བཅས་ཡིན། ངོ་བོ་དགེ་བའོ། །འགོག་སྙོམས་བསྒོམས་པ་ལས་སྲིད་རྩེར་སྐྱེས་ཤིང་སྐྱེས་ནས་མྱོང་འགྱུར་དང་། ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་འགྱུར་གཉིས་ཀྱིས་སྲིད་རྩེར་སྐྱེ་བའི་ལས་ཅན་ཡིན་ཞིང་། དེར་སྐྱེ་བར་ནི་མ་ངེས་སོ། །རྟེན་གྱི་གང་ ཟག་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་སྦྱོར་བ་དང་བཅས་པས་ཐོབ། ཐུབ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱ
Chinese
意思是说，所谓“同分”，是指众生之间的相似之处，也可以说是“同类”。 第二，对于无想等三者，有三种情况：无想者，于无想状态中心识和心所全部止息，这是异熟果，其果报巨大。同样，无想定，希望在第四禅定中生起，是善的，从出生后感受果报。非圣者在同一时刻获得。所谓“止息”，也是同样的道理。这实际上是生于有顶天的意义。是善的，分为两种感受果报，以及不确定的圣者之加行而获得。由能仁的菩提所获得。最初不是一刹那，而是由三十四刹那所获得。两者都具有欲界和色界的所依。最初的止息在人中。 意思是说，对于这三者，第一种是无想：生于无想天的补特伽罗，在那里止息所有的心和心所。这是无想定之异熟果，是无记。其处所是果报巨大之处，存在于村落和寺院之中。第二种是无想定：如同无想者止息所有的心和心所一样，无想定也止息它们。原因是依赖于第四禅定的最高和最低而希望生起。本体是善。也希望从出生后感受果报。所依的补特伽罗是非圣者的凡夫。获得的时间只有一个，没有先或后。第三种是止息定，也和无想定一样，止息所有的心和心所。这是为了安住于有漏的受想之寂灭。实际的心之所依是依赖于有顶天的禅定而生起，是被其地所摄的有漏。本体是善的。从修习止息定而生于有顶天，从出生后感受果报，以及多次感受果报两种，是有顶天之业，但生于彼处是不确定的。所依的补特伽罗是 具有大乘圣者之加行而获得。能仁佛陀以无上的
English
It means that "commonality" refers to the similarity between sentient beings, and can also be said to be "of the same kind." Secondly, regarding the three, such as the non-ideation, there are three situations: The non-ideator, in the state of non-ideation, all consciousness and mental factors cease, which is the result of maturation, and its result is great. Similarly, the non-ideational attainment, hoping to arise in the fourth dhyana, is virtuous, and experiences the result from birth. Non-Aryas attain it at the same time. The so-called "cessation" is also the same principle. This is actually the meaning of being born in the peak of existence. It is virtuous, divided into two types of experiencing the result, and is attained through the practice of uncertain Aryas. It is attained by the enlightenment of the Able One. Initially, it is not a moment, but is attained by thirty-four moments. Both have a basis in the desire realm and the form realm. The initial cessation is among humans. It means that, for these three, the first is non-ideation: The person born in the non-ideational realm ceases all mind and mental factors there. This is the result of the maturation of non-ideational attainment, which is unspecified. Its place is where the result is great, existing in villages and monasteries. The second is non-ideational attainment: Just as the non-ideator ceases all mind and mental factors, the non-ideational attainment also ceases them. The reason is the hope to arise based on the highest and lowest of the fourth dhyana. The essence is virtuous. It is also hoped to experience the result from birth. The basis of the person is an ordinary being who is not an Arya. The time of attainment is only one, there is no before or after. The third is the cessation attainment, which, like the non-ideational attainment, ceases all mind and mental factors. This is for the sake of dwelling in the pacification of contaminated feeling and perception. The actual basis of the mind arises depending on the samadhi of the peak of existence, and is the contaminated one included in that realm. The essence is virtuous. From cultivating the cessation attainment, one is born in the peak of existence, and from experiencing the result from birth, as well as experiencing the result multiple times, is the karma of the peak of existence, but being born there is uncertain. The basis of the person is Attained with the practice of a Mahayana Arya. The Able One Buddha with the unsurpassed