Tibetan
ས་བྱེད་ཀྱི་རྫས། གཉིས་པ་ནི། བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་ལས་ཉམས་ཏེ་སླར་དེ་ལྡན་པ་ལ་གེགས་བྱེད་ཀྱི་རྫས། མ་ཐོབ་པ་དེ་ཡང་རང་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པའིི་འདུས་བྱས་རྣམས་ཀྱིའོ་ཞེས་སྤྱིར་བསྟན་ནས། དམིགས་བསལ་ནི། རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་འདུས་བྱས་མ་ཡིན་ཡང་འགོག་པ་གཉིས་ཀྱིི་ཐོབ་པ་ཡོད་པའོ། །གཉིས་པ་ཁྱད་ཆོས་ལ། ཐོབ་པའི་དང་། མ་ཐོབ་པའི་ཁྱད་ཆོས་གཉིས། དང་པོ་ལ། སྤྱིར་བསྟན་དང་། དམིགས་བསལ་གཉིས། དང་པོ་ནི། དུས་གསུམ་པ་ཡི་རྣམ་པ་གསུམ། །དགེ་ལ་སོགས་ཀྱི་དགེ་ལ་སོགས། །དེར་གཏོགས་རྣམས་ཀྱི་རང་ཁམས་པ། །མ་གཏོགས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་བཞི། །སློབ་དང་མི་སློབ་མིན་གྱི་གསུམ། །སྤང་བྱ་མིན་པའི་རྣམ་གཉིས་འདོད། །ཅེས་པ་སྟེ། འཐོབ་བྱའི་ཆོས་ལ་དུས་གསུམ་ཀ་ཡོད་དེ། དེའི་དཔེ་ནི། ཁ་སང་གི་བསམ་སྡོམ་དེ་རིང་གི་སྡོམ་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་འདས་པ། འདས་ཆོས་དེ་ལ་ཐོབ་པ་དུས་གསུམ་ཀ་ཡོད། མཚན་ གཞི་ནི། ཁ་སང་གི་དུས་ཁོ་རང་ལྡན་བྱེད་ཀྱི་རྫས་གཅིག་ལ་དེའི་ཐོབ་པ་འདས་པ། ཁ་སང་གི་བསམ་སྡོམ་སང་གི་དུས་སུ་ལྡན་བྱེད་ཀྱི་རྫས་གཅིག་ལ་དེའི་ཐོབ་པ་མ་འོངས་པ། དེ་རིང་གི་དུས་སུ་ཁོ་རང་གང་ལ་ལྡན་བྱེད་ཀྱི་རྫས་གཅིག་ལ་ཁོའི་ཐོབ་པ་ད་ལྟར་བར་འཇོག །འཐོབ་བྱའི་ཆོས་ད་ལྟར་བ་དང་མ་འོངས་པ་གཉིས་ལའང་དེས་འགྲེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དགེ་སོགས་གསུམ་གྱི་ཐོབ་པ་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་དགེ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པའི་དོན་ནོ། །འཐོབ་བྱའི་ཆོས་ཁམས་གསུམ་པོ་དེར་གཏོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་པ་ནི་རང་རང་གི་ཁམས་སུ་གཏོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འཐོབ་བྱའི་ཆོས་སར་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་ལ་མུ་བཞི་སྟེ། འཐོབ་བྱའི་ཆོས་དེ་ཁམས་གསུམ་གྱི་སར་མ་གཏོགས་ལ། དེའི་ཐོབ་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་མུ་གསུམ་དང་། འཐོབ་བྱའི་ཆོས་དེ་ཁམས་གསུམ་གང་རུང་གི་སར་མ་གཏོགས་ལ། དེའི་ཐོབ་པ་ཡང་དེ་གསུམ་གང་རུང་གིས་མ་བསྡུས་པའི་མུ་དང་བཞི་ཡོད་པས་སོ། །དེ་དག་གི་མཚན་གཞི་རིམ་བཞིན་འདོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་སོ་སོར་བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པ་དང་། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་རྟེན་ཅན་གྱི་སོ་སོར་བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པ་དང་། བྱིས་པའི་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པའི་འགོག་པ་དང་། འགོག་བདེན་དང་ལམ་བདེན་ལྟ་བུའོ། །སློབ་མི་སློབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། རང་གང་ལ་ལྡན་པའི་རྟེན་ཅན་སློབ་པ་འཕགས་པར་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་སློབ་པའི་ཆོས་སུ་འཇོག །མི་སློབ་པར་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཡོ
Chinese
能生之物。第二，障碍从禅定之正行中退失后复得之物。未得之物，总的来说，也是属于自相续的有为法。特殊的是，虽然不是相续所摄的有为法，但有二灭之得。第二，关于特点，有已得和未得两种特点。第一种，有总说和别说两种。第一种是：三时之三相，善等之善等，彼属之自界，不属之四相，学与非学非之三，非舍之二相许。意思是说，可得之法有三时。例如，昨天的静虑律仪，相对于今天的律仪来说是过去。过去法有三时之得。体相是：昨天的时间，在使自己具有的物质上，它的得是过去。昨天的静虑律仪，在明天的时间里，在使自己具有的物质上，它的得是未来。今天的时间里，在使自己具有的物质上，它的得安立为现在。对于可得之法的现在和未来二者，也应依此了知。善等三种的得，次第是善等之义。可得之法，属于三界者，它们的得属于各自的界。可得之法，不属于各界者，有四句。可得之法不属于三界，而它的得为彼等所摄，有三句。可得之法不属于任何一界，而它的得也不为彼三者所摄，有第四句。它们的体相依次是：欲界有依之有情相续中的非择灭，色界和无色界有依之非择灭，以凡夫道所获得的灭，以及灭谛和道谛等。从学与非学的角度来分，凡是自己所依之有情，以学道圣者所代表的有为功德，安立为学法。代表非学道的，它的相续之有
English
The substance of production. Secondly, the substance that hinders the recovery of meditative absorption after having fallen from its actual practice. Generally speaking, what has not been attained also belongs to the conditioned phenomena within one's own continuum. Specifically, although not conditioned phenomena included within the continuum, there is attainment of the two cessations. Secondly, regarding characteristics, there are two characteristics: attained and unattained. The first has two aspects: general statement and specific statement. The first is: "Three aspects of the three times, virtue and so on of virtue and so on, self-realm of those belonging there, four aspects of those not belonging, three of learner and non-learner and neither, two aspects of non-abandonment are asserted." This means that attainable dharmas have all three times. For example, yesterday's meditative discipline, in relation to today's discipline, is past. That past dharma has attainment in all three times. Its defining characteristic is: in yesterday's time, the attainment of the substance that makes itself possess it is past. Yesterday's meditative discipline, in tomorrow's time, the attainment of the substance that makes itself possess it is future. In today's time, the attainment of the substance that makes itself possess it is established as present. It should be understood similarly for the present and future of attainable dharmas. The attainment of the three, virtue and so on, means virtue and so on in order. The attainment of those attainable dharmas that belong to the three realms belongs to their respective realms. For those attainable dharmas that do not belong to the realms, there are four possibilities: the attainable dharma does not belong to the three realms, but its attainment is included by them, there are three possibilities; the attainable dharma does not belong to any of the three realms, and its attainment is not included by any of the three, there is the fourth possibility. Their defining characteristics in order are: non-analytical cessation in the continuum of a sentient being who has a basis in the desire realm, non-analytical cessation that has a basis in the form and formless realms, cessation attained through the path of an ordinary being, and things like cessation truth and path truth. Differentiating from the perspective of learner and non-learner, the conditioned qualities of a learner, represented by a noble being, who has a basis in whatever he possesses, are established as dharmas of a learner. Representing a non-learner, the continuum of that
Tibetan
ན་ཏན་ལ་མི་སློབ་པའི་ཆོས་སུ་འཇོག །སློབ་པ་འཕགས་པ་དང་། མི་སློབ་པ་གང་རུང་མིན་པར་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གཅིག་ལ་དེ་གཉིས་གང་རུང་མིན་པའི་ཆོས་སུ་འཇོག །འཕགས་པ་སློབ་མི་སློབ་ཀྱི་འགོག་བདེན་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་མིན་ཡང་། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཐོབ་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་སུ་འཇོག །བརྟགས་འགོག་དེ་སོ་སྐྱེའི་ཐོབ་པ་དང་། བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པའི་ཐོབ་པ་དང་། ཟག་བཅས་ཀྱི་ཐོབ་པ་གསུམ་པོ་གང་རུང་མིན་པའི་ཆོས་སུ་འཇོག །འཐོབ་བྱའི་ཆོས་སྤང་བྱ་མིན་པ་ལ་དེའི་ཐོབ་པ་སྤང་བྱ་ཡིན་མིན་གཉིས་ཡོད་དེ། བརྟགས་མིན་གྱི་འགོགས་པ་དང་། འཕགས་པའི་སོ་སོར་ བརྟགས་འགོག་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་དམིགས་བསལ་ནི། །ལུང་བསྟན་མིན་ཐོབ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །མངོན་ཤེས་སྤྲུལ་པ་མ་གཏོགས་པ། །བསྒྲིབས་པའི་གཟུགས་ཀྱིའང་འདོད་པ་ན། །གཟུགས་ཀྱི་སྔར་ནི་སྐྱེ་བ་མེད། །ཅེས་པ་སྟེ། དུས་གསུམ་ཞེས་པའི་དམིགས་བསལ་འཆད་པ་ནི། མ་བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན་ལ་ཐོབ་པ་ལྷན་སྐྱེས་ཡོད་ཀྱི་སྔར་སྐྱེས་དང་ཕྱིས་སྐྱེས་མེད། དེའི་ཡང་དམིགས་བསལ་ནི། མངོན་ཤེས་ལུང་མ་བསྟན་དང་སྤྲུལ་སེམས་ལུང་མ་བསྟན་ལ་སྔར་སྐྱེས་དང་ཕྱིས་སྐྱེས་ཡོད་སྲིད། བསྒྲིབས་པའི་རིག་བྱེད་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱིའང་ཐོབ་པ་ལྷན་སྐྱེས་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་སྔ་ཕྱི་སྐྱེས་མེད། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་གཟུགས་ཅན་གྱི་དགེ་མི་དགེའི་ཐོབ་པ་སྔར་སྐྱེས་མེད་ཅིང་ཕྱིས་སྐྱེས་དང་ད་ལྟར་སྐྱེས་གཉིས་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་མ་ཐོབ་པའི་ཁྱད་ཆོས་ལ། སྤྱིར་བསྟན་དང་། གཏོང་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ནི། མ་ཐོབ་མ་བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན། །འདས་མ་སྐྱེས་ཀྱི་དེ་རྣམ་གསུམ། །འདོད་སོགས་གཏོགས་དང་དྲི་མེད་ཀྱིའང་། །ལམ་མ་ཐོབ་པ་སོ་སོ་ཡི། །སྐྱེ་བོར་འདོད་དོ། །ཞེས་པ་སྟེ། དགེ་ལ་སོགས་ཀྱི་དགེ་ལ་སོགས། །ཞེས་པའི་ལོག་ཕྱོགས་འཆད་པ་ནི། འཐོབ་བྱའི་ཆོས་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གང་ཡིན་ཡང་། དེའི་མ་ཐོབ་པ་མ་བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན་དུ་ངེས། དུས་གསུམ་ཞེས་པའི་ལོག་ཕྱོགས་ནི་འཐོབ་བྱའི་ཆོས་ལ་དུས་གསུམ་ཡོད་དེ། དཔེར་མཚོན་ན་ཁ་སང་གི་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་དེ་རིང་ལ་ལྟོས་ཏེ་འཐོབ་བྱའི་ཆོས་འདས་པ་ཡིན་དེ་ལ་མ་ཐོབ་པ་དུས་གསུམ་སྟེ། སྔོན་ཐོག་མེད་ནས་ཁ་སང་གི་སྡོམ་པ་ལྡན་པ་ལ་གེགས་བྱེད་ཀྱི་རྫས་ཤིག་ལ། ཁ་སང་སྡོམ་པའི་མ་ཐོབ་པ་སྔར་སྐྱེས། སྡོམ་པ་དེ་སང་ཉིན་ཕན་ཆད་དུ་ལྡན་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་རྫས་ཤིག་ལ་དེའི་མ་ཐོབ་པ་ཕྱིས་སྐྱེས། སྡོམ་པ་
Chinese
将非学道安立为非学之法。将作为圣者的有学道，以及非有学道，为了表示任何一种都不是，而将一种和合的功德，安立为不是那二者任何之一的法。虽然圣者的有学道和非有学道的灭谛不是那二者的法，但是那二者的获得是那二者的法。将简择灭安立为不是异生之获得，不是非简择灭之获得，也不是有漏之获得三者任何之一的法。对于应得之法不是应舍法，它的获得有的是应舍，有的不是应舍，比如非简择灭和圣者的个别 简择灭等。第二、特殊之处是：非记别之获得是俱生。除了神通和化身之外，如果也承认被遮蔽之色法的获得，那么，色法的先前是没有产生的。这是说，解释“三时”的特殊之处是：无覆无记的获得是俱生的，没有先前产生和后来产生。它的特殊之处是：神通无记和化身心无记可能有先前产生和后来产生。被遮蔽之有表色之获得也仅仅是俱生的，没有先后产生。如果承认，那么所使用的有色法的善与非善的获得没有先前产生，有后来产生和现在产生两种。第二、未获得之特点方面，有总说和施设方式两种。第一是：未获得是无覆无记。过去和未来有这三种。属于欲等和无垢的，道的未获得在各自的 生中承认。这是说，善等之善等。解释其反面是：应得之法，无论是善、非善、无记，它的未获得必定是无覆无记。三时之反面是，应得之法有三时，例如昨天的比丘戒，相对于今天来说，是应得之法过去时，对于它来说，未获得有三时，从先前无始以来，对于具有昨天戒律构成障碍的物质来说，昨天戒律的未获得是先前产生。对于明天以后具有戒律构成障碍的物质来说，它的未获得是后来产生。戒律
English
Non-learning paths are established as non-learning dharmas. To indicate that a compounded quality is neither a noble learner nor a non-learner, it is established as a dharma that is neither of the two. Although the cessation of truth of the noble learner and non-learner is not a dharma of the two, the attainment of the two is a dharma of the two. Selective cessation is established as a dharma that is neither the attainment of an ordinary being, nor the attainment of non-selective cessation, nor the attainment of contaminated things. For a dharma that should be attained but is not to be abandoned, its attainment is either to be abandoned or not to be abandoned, such as non-selective cessation and the individual selective cessation of the noble ones. Second, the special feature is: non-specified attainments are co-emergent. Except for clairvoyance and emanation, if the attainment of obscured form is also acknowledged, then form does not have prior arising. This means that the special feature of explaining "three times" is: the attainment of unobscured and unspecified is co-emergent, without prior or subsequent arising. Its special feature is: clairvoyance unspecified and emanation mind unspecified may have prior and subsequent arising. The attainment of obscured revealing form is only co-emergent, without prior or subsequent arising. If it is acknowledged, then the attainment of virtuous and non-virtuous forms used in practice does not have prior arising, but has subsequent and present arising. Second, regarding the characteristics of non-attainment, there are general explanations and methods of presentation. The first is: non-attainment is unobscured and unspecified. The past and future have these three. Belonging to desire and so on, and also to the stainless, the non-attainment of the path is acknowledged in the individual beings. This means the virtuous and so on of virtuous and so on. Explaining its opposite is: whatever dharma should be attained, whether virtuous, non-virtuous, or unspecified, its non-attainment is definitely unobscured and unspecified. The opposite of the three times is that the dharma to be attained has three times. For example, yesterday's monastic vows, in relation to today, are the past time of the dharma to be attained. For it, non-attainment has three times. From beginningless time, for a substance that obstructs having yesterday's vows, yesterday's non-attainment of vows is prior arising. For a substance that obstructs having vows from tomorrow onwards, its non-attainment is subsequent arising. Vows