Tibetan
རྟེན་ཡོད་དེ། མི་གཡོ་བ་ཁོ་ན་དང་། རྟེན་གཞན་ལ་གསར་དུ་སྐྱེ་སྟེ། མི་ལ་གསར་དུ་སྐྱེ་བས་སོ། །དམིགས་པ་ཡོད་དེ། འདོད་པའི་སར་གཏོགས་པའི་ཉོན་མོངས་མ་སྐྱེས། སྐྱེ་རུང་གཞིར་བཅས་ལ་དམིགས་པའི་ཁྱད་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྨོན་གནས་ཤེས་པའང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡི་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །ཞེས་པ་སྟེ། འདིར་ཤེས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སྨོན་ནས་ཤེས་པའང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ དམིགས་པ་ཡོད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དེ་བཞིན་ཆོས་དོན་ངེས་ཚིག་དང་། །སྤོབས་པ་སོ་སོར་ཡང་དག་རིག །གསུམ་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་མིང་དང་། །དོན་དང་ངག་ལ་ཐོགས་མེད་ཤེས། །ཞེས་པ་སྟེ། རྟེན་ནི་མི་གཡོ་བ་དང་མིའི་རྟེན་ལ་ཡོད་ལ། དབྱེ་ན་བཞི་སྟེ། ཆོས། དོན། ངེས་ཚིག །སྤོབས་པ་སོ་སོར་ཡང་དག་པ་བཞི་ཡོད་པའོ། །ངོ་བོ་ཡོད་དེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ། མིང་དང་དོན་དང་ངག་བཅས་ལས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། བཞི་པ་རིག་པ་ཐགས་ཐོགས་མེད། །མངོན་བརྗོད་ལམ་ལ་དབང་ཉིད་ལ། །དེ་ཡི་དམིགས་པ་ངག་དང་ལམ། །ཤེས་པ་དགུའོ་ས་ཐམས་ཅད། །ཡང་དག་དོན་རིག་བཅུའམ་དྲུག །དེ་ནི་ཀུན་ན་གཞན་ཀུན་རྫོབ། །ཆོས་རིག་འདོད་དང་བསམ་གཏན་ནི། །ངག་ནི་འདོད་དང་དང་པོ་ནི། །མ་ཚང་བར་ནི་དེ་ཐོབ་མེད། །དྲུག་པོ་དེ་དག་རབ་མཐའ་བས། །དེ་ནི་རྣམ་དྲུག་བསམ་གཏན་མཐའ། །དེ་ནི་ས་ཀུན་གྱིས་མཐུན་བྱས། །འཕེལ་བའི་རབ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་སྦྱོར་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་རིག་པ་ཐགས་ཐོགས་མེད་པར་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཉིད་ལམ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་བ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བར་བྱ་བ་ཉིད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེའི་དམིགས་པ་ཡོད་དེ། ངག་དང་ལམ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ངག་ལ་དམིགས་པ་ཤེས་པ་ཡོད་དེ། ཤེས་པ་དགུ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཡང་དག་པའི་དོན་སོ་སོར་རིག་པ་ཡོད་དེ། ཤེས་པ་བཅུའམ་མྱང་འདས་ཡིན་ན་དྲུག་ཡོད་པས་སོ། །དོན་རིག་པ་དེ་ས་ཀུན་ན་ཡོད་དེ། འདོད་པ་ནས་སྲིད་རྩེའི་བར་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་གཞན་ཆོས་དང་ངེས་པའི་ཚིག་སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་པ། ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། མིང་གི་ཚོགས་དང་ངག་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་གཉིས་ཡོད་དེ། དེ་འདོད་པ་རྣམས་དང་། བསམ་གཏན་དག་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ངག་སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་འདོད་པ་དང་བསམ་གཏན་དང་པོ་ན་ཡོད་པའོ། །བཞི་པོ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཐོབ་སྟེ། མ་ཚང་ན་གཞན་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པོ་དང་། ཉོན་
Chinese
所依有，唯有不动者，以及于其他所依处新产生，即于人新产生。所缘有，对于属于欲界的烦恼未生，以及对于可生之基具有所缘的特性的缘故。第二是，希愿知也是如此。彼之所缘是一切。意思是说，在此处想要知晓而希愿知晓，也和没有烦恼一样。其 所缘有，因为缘于一切法。第三是，如是法义名句及，无碍辩才各自正知。三者次第为名与，义与语无碍而知。意思是说，所依存在于不动者和人的所依处，分类有四种，即法、义、名句、辩才各自有四种正知。自性有，因为次第从名、义、语等获得。第四是，第四无碍智现证，名句道上自在者。彼之所缘语与道，知识九种一切地。真实义智十或六，彼于一切异世俗。法智欲与禅定者，语是欲与最初者，不全则彼不得成。六者彼等至极边，彼是六种禅定边。彼为一切地所共许，是增长之最极圆满。佛陀之外由加行生。意思是说，真实无碍之智现证，即是于名句道禅定自在，因为于显现之事物无有障碍之故。彼之所缘有，因为缘于语和道。缘于语之知识有，因为缘于九种知识。真实之义各自了知有，因为知识有十种，或者若为涅槃则有六种。义之知识存在于一切地，因为存在于欲界乃至有顶之间。彼之外的法和名句各自正知，是世俗知识，因为缘于名之集合和语。法各自正知有两种，因为存在于欲界诸者和禅定中。语各自正知存在于欲界和初禅中。四者一同获得，不齐全则无法获得其他。四者和烦
English
The support exists, only in the immovable, and newly arises in other supports, that is, newly arises in humans. The object exists, because it has the characteristic of focusing on the unarisen afflictions belonging to the desire realm, and on the basis where it can arise. The second is, wishing to know is also the same. Its object is everything. It means that wishing to know here, thinking to know, is the same as having no afflictions. Its The object exists, because it focuses on all phenomena. The third is, likewise, Dharma meaning, terms, and, eloquence, each correctly know. The three are in order, name and, meaning and speech, know without obstruction. It means that the support exists in the immovable and the human support, and there are four divisions, namely, Dharma, meaning, terms, and eloquence, each having four correct knowledges. The nature exists, because it is obtained in order from name, meaning, and speech. The fourth is, the fourth unobstructed knowledge manifests, the master of the path of expression. Its object is speech and path, knowledge is nine kinds in all grounds. The true meaning knowledge is ten or six, it is all different from the mundane. Dharma knowledge is desire and meditation, speech is desire and the first, if not complete, then it cannot be obtained. Those six are the ultimate limit, it is the limit of six kinds of meditation. It is accepted by all grounds, it is the most perfect of growth. Other than the Buddha, it is born from effort. It means that the true unobstructed knowledge manifests, that is, it is the master of the path of expression, because there is no obstacle to the manifested things. Its object exists, because it focuses on speech and path. The knowledge that focuses on speech exists, because it focuses on nine kinds of knowledge. The true meaning is known separately, because there are ten kinds of knowledge, or if it is Nirvana, there are six kinds. The knowledge of meaning exists in all grounds, because it exists from the desire realm to the peak of existence. Other than that, Dharma and terms are each correctly known, it is mundane knowledge, because it focuses on the collection of names and speech. There are two kinds of Dharma that are each correctly known, because they exist in those in the desire realm and in meditation. Speech that is each correctly known exists in the desire realm and the first meditation. The four are obtained together, if not complete, then others cannot be obtained. The four and afflic
Tibetan
མོངས་མེད་པ་དང་། སྨོན་གནས་ཤེས་པ་དྲུག་འཐོབ་བྱེད་ཡོད་དེ། རབ་མཐའི་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་ཐོབ་པས་སོ། ། དེ་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་ཡོད་དེ། ཉོན་མོངས་མེད་པ་དང་། སྨོན་གནས་ཤེས་པའི་ཏིང་འཛིན་དང་། ངག་མ་གཏོགས་སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་པ་དང་། རབ་མཐའ་དེ་གཉིས་རྣམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་རབ་མཐའ་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ས་ཀུན་གྱིས་མཐུན་པར་བྱས་ཤིང་འཕེལ་བའི་རབ་ཏུ་ཕྱིན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་སོ། །ཡོན་ཏན་དེ་དག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་པའི་གང་ཟག་ལ་ནི་སྦྱོར་བའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། འབད་མེད་དུ་འགྲུབ་པར་བྱ་བ་མིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང་ཐུན་མོང་གི་ཡོན་ཏན་བཤད་པ་ལ། མངོན་ཤེས་དྲུག་གི་ངོ་བོ་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་གཉིས་དང་པོ་ནི། རྫུ་འཕྲུལ་རྣ་བ་ཡིད་དང་ནི། །སྔོན་ཚེ་འཆི་འཕོ་སྐྱེ་བ་དང་། །ཟད་ཤེས་མངོན་དུ་བྱ་བ་ཡི། །མངོན་ཤེས་རྣམ་དྲུག་རྣམ་གྲོལ་བློ། །བཞི་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་སྟེ། །སེམས་ལ་ཤེས་པ་ལྔ་ཡིན་ནོ། །ཟད་པ་མངོན་ཤེས་སྟོབས་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་སྟེ། མངོན་ཤེས་རྣམ་པ་དྲུག་ཡོད་དེ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི། ལྷའི་རྣ་བའི། གཞན་གྱི་ཡིད་ཤེས་པའི། སྔོན་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི། འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི། ཟག་པ་ཟད་པའི་མངོན་ཤེས་དང་དྲུག་ཡོད་པའོ། །དེ་དག་གི་ངོ་བོ། རྣམ་གྲོལ་གྱི་བློ་དེའོ། །གསུམ་པ་དང་དྲུག་པ་མ་གཏོགས་པ་བཞིའི་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་ཡིན་པས་སོ། །གཞན་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་ལྔས་བསྡུས་ཏེ། ཆོས་ཤེས། རྗེས་ཤེས། ལམ་ཤེས། ཀུན་ཤེས། མངོན་ཤེས་ལྔས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། ཟག་པ་ཟད་པ་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་དྲུག་གམ་དགུས་བསྡུས་ཏེ། ཟག་པ་ཟད་པའི་སྟོབས་ཞེས་དེ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། སའི་ཁྱད་པར། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་གི་ཁྱད་པར། ངོ་བོའི་ཁྱད་པར། རིག་པའི་ཁྱད་པར། ཆོ་འཕྲུལ་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྔ། དང་པོ་ནི། ལྔ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་དག་ན། །རང་དང་འོག་སའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །འཐོབ་བྱ་འདྲིས་པ་ཆགས་བྲལ་བས། །ཞེས་པ་སྟེ། ཟག་ཟད་མ་གཏོགས་པའི་མངོན་ཤེས་ལྔ་ས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྟེན་ཏེ། བསམ་གཏན་བཞི་པ་དག་ལ་བརྟེན་ཏེ་གནས་ པས་སོ། །དེ་སྤྱོད་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ཏེ། རང་ས་དང་འོག་སའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ། །མངོན་ཤེས་རེས་ཐོབ་ཚུལ་ཡོད་དེ། མ་འདྲིས་པ་ནི་སྦྱོར་བས་ཐོབ། འཐོབ་བྱ་འདྲིས་པ་ནི་འདོད
Chinese
没有烦恼，有获得六种神通的方法，依靠最极的禅定而获得。 那有六种相：没有烦恼，有神通的等持，除了语言之外的各个正确的智慧，以及最极的那两种。之所以称之为最极，是因为使一切地都和谐一致并增长，是应该达到最圆满的。那些功德，对于佛陀以外的人来说，是从修习的力量中产生的，不是毫不费力就能成就的。第二，宣说凡夫和共同的功德，六神通的本体和差别的法，首先是：神变天耳与他心，前世死殁与出生，尽智现前所作事，神通六种解脱慧，四者世俗之智慧，心识之中有五者，尽灭神通力一般。 意思是说，有六种神通：神变的，天耳的，知他人心的，忆念前世的，知死殁和出生的，以及烦恼灭尽的神通。那些的本体，就是解脱的智慧。除了第三和第六之外，其余四者的本体具有差别，因为是世俗的智慧。他心智的神通包括五种：法智，类智，道智，尽智，因为被五种神通所包括。烦恼灭尽的智慧的神通被六种或九种所包括，因为与烦恼灭尽的力量相同。第二，分为总的显示和分别的解说两种。首先，分为地的差别，忆念安住的差别，本体的差别，智慧的差别，以及三种神变的差别这五种。首先是：五者乃于四禅中，自与下地之行境，当得串习离贪故。 意思是说，除了烦恼灭尽之外的五种神通，依赖于地的差别，依赖于四禅而存在。那是行境的差别，是自地和下地的行境差别。获得神通的方式是，不熟悉的通过修习获得，应该获得的熟悉的则是欲望。
English
Without afflictions, there are means to attain six kinds of supernormal knowledge, which are obtained by relying on the ultimate Samadhi. That has six aspects: without afflictions, the Samadhi of supernormal knowledge, individual correct wisdom apart from speech, and those two ultimate states. There is a reason for calling it ultimate, because it makes all grounds harmonious and increases them, and it is to be brought to the most perfect completion. Those qualities, for individuals other than the Buddha, arise from the power of practice, and are not to be accomplished effortlessly. Secondly, in explaining the qualities common to ordinary beings and those not common, the essence of the six supernormal knowledges and the differentiating dharmas, the first is: Miraculous power, divine ear, and mind, Past lives, death, and birth, Exhaustion-knowledge to be manifested, Six supernormal knowledges, wisdom of liberation, The four are worldly knowledge, In the mind, there are five, Exhaustion-knowledge is like power. It means that there are six kinds of supernormal knowledge: of miraculous power, of divine ear, of knowing the minds of others, of remembering past lives, of knowing death and birth, and the supernormal knowledge of the exhaustion of defilements. The essence of those is the wisdom of liberation. The essence of the four excluding the third and sixth possesses distinctions, because it is worldly knowledge. The supernormal knowledge of knowing the minds of others is included in five: Dharma-knowledge, subsequent-knowledge, path-knowledge, exhaustive-knowledge, because it is included in the five supernormal knowledges. The supernormal knowledge of knowing the exhaustion of defilements is included in six or nine, because it is the same as the power of the exhaustion of defilements. Secondly, there are two types: general presentation and detailed explanation. First, there are five types: the difference of grounds, the difference of mindfulness, the difference of essence, the difference of wisdom, and the difference of the three kinds of miracles. The first is: The five are in the four dhyanas, The objects of experience of self and lower grounds, Because of familiarity with what is to be attained, freedom from attachment. It means that the five supernormal knowledges excluding the exhaustion of defilements rely on the difference of grounds, and exist relying on the four dhyanas. That is a difference of objects of experience, it is the difference of objects of experience of self and lower grounds. There is a way to obtain supernormal knowledge in turn: the unfamiliar is obtained through practice, and the familiar to be obtained is desire.