Tibetan
རྫོགས། ཡིན་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང་སྙོམས་འཇུག་གཉིས་ཀྱིས་རྫོགས། མཐོང་ལམ་ཐོབ་པ་ལུས་མངོན་བྱེད་ནི། དེ་གསུམ་ཀས་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་གཉིས་ཀྱིས་སློབ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཏེ། དབང་པོ་དང་སྙོམས་འཇུག་གིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལམ་གྱི་ཁྱད་ཆོས་གཞན་བཤད་པ་ལ། ལམ་གྱི་དབྱེ་བ་སྤྱིར་བསྟན། བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ། ལམ་གྱིས་ཐོབ་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ངོས་བཟུང་བ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། མདོར་ན་ལམ་ནི་རྣམ་བཞི་སྟེ། །ཁྱད་པར་ཅན་དང་རྣམ་གྲོལ་དང་། །བར་ཆད་མེད་དང་སྦྱོར་ཞེས་བྱ། །བསམ་གཏན་དག་གི་ལམ་རྣམས་སླ། །ས་གཞན་དག་གི་དཀའ་བ་ཡིན། །བློ་རྟུལ་མངོན་ཤེས་བུལ་བ་སྟེ། །ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ནི་མངོན་ཤེས་མྱུར། །ཞེས་པ་སྟེ། མདོར་ན་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་དེ། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལམ་དང་། བར་ཆད་མེད་ལམ་དང་། སྦྱོར་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཡང་ན་ལམ་དེ་ལ་དཀའ་བ་དང་། སླ་བའི་ལམ་གཉིས་ཡོད་དེ། བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་ལ་བརྟེན་པའི་ལམ་རྣམས་སླ་ཞིང་། ས་གཞན་ཉེར་བསྡོགས་དང་གཟུགས་མེད་ཁམས་ལ་བརྟེན་པའི་ལམ་རྣམས་དཀའ་བ་ཡིན་པས་སོ། །ཡང་ལམ་དེ་ལ་མངོན་པར་ཤེས་པ་བུལ་བ་དང་མྱུར་བ་གཉིས་སུ་ཡོད་དེ། བློ་སྟེ་དབང་པོ་རྟུལ་པོའི་ལམ་རྣམས་མངོན་ཤེས་བུལ་ལ། ཅིག་ཤོས་དབང་རྣོན་གྱི་ལམ་རྣམས་མངོན་ཤེས་མྱུར་བའི་ཕྱིར། མུ་བཞི་ཡོད་དེ། སླ་བ་ལ་མྱུར་བུལ་གཉིས་དང་། དཀའ་བ་ལ་མྱུར་བུལ་གཉིས་ ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། སྒྲ་བཤད་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པ། ལམ་གང་དུ་ཐོབ་པ། ས་གང་ལ་བརྟེན་ནས་ཐོབ་པ། ཤེས་ནས་དད་པ་ཐོབ་པའི་ཚུལ་དང་བཞི། དང་པོ་ནི། ཟད་དང་མི་སྐྱེ་ཤེས་པ་ནི། །བྱང་ཆུབ་དེ་དང་མཐུན་ཉིད་ཕྱིར། །སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དེའི་ཕྱོགས་མཐུན། །མིང་གི་སྒོ་ནས་རྫས་སུ་བཅུ། །དད་དང་བརྩོན་འགྲུས་དྲན་པ་དང་། །ཤེས་རབ་ཏིང་འཛིན་བཏང་སྙོམས་དགའ། །རྟོག་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས། །དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ཤེས་རབ་སྟེ། །བརྩོན་འགྲུས་ཡང་དག་འཇོག་ཅེས་བྱ། །རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་པ་ཏིང་འཛིན་ཏེ། །གཙོ་བོ་སྨོས་པ་དེ་དག་ནི། །སྦྱོར་བྱུང་ཡོན་ཏན་ཀུན་ཀྱང་ཡིན། །ཞེས་པ་སྟེ། ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་ལས་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། རང་ལམ་གྱི་བསླབ་བྱ་རྫོགས་པའི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་བྱང་ཆུབ་དེའི་ཕྱོགས་མཐུན་ཡིན་ཏེ། དེ་དང
Chinese
圆满。之所以圆满，是因为果和等持二者圆满。获得见道的身证者，是因为那三者都圆满的缘故。以二法使学道完全圆满，因为根和等持使之完全圆满的缘故。第三，宣说道的其他特点，分为道的分类总说、菩提分法分别解说、以道获得的解脱或道之认识这三部分。第一部分是：总之，道有四种，即殊胜道、解脱道、无间道和加行道。禅定的道容易，其他地的道困难。钝根者神通迟缓，另一类人神通迅速。意思是说，总之，能成办一切果的道有四种，即殊胜道、殊胜者之道、无间道和加行道。或者说，道有难易两种，依靠禅定正行的道容易，依靠其他地近分和无色界的道困难。道又有神通迟缓和迅速两种，钝根的道神通迟缓，利根的道神通迅速。有四句，容易的有快慢两种，困难的也有快慢两种。
English
Completion. It is complete because of the two, the fruit and the absorption. The one who attains the path of seeing and manifests the body is complete because of those three. The training is completely perfected by the two dharmas, because it is completely perfected by the faculties and the absorption. Thirdly, in explaining other characteristics of the path, there are three parts: a general presentation of the divisions of the path, a detailed explanation of the factors conducive to enlightenment, and the liberation attained by the path or the recognition of the path. The first part is: In short, there are four kinds of paths: the path of distinction, the path of liberation, the path of no interruption, and the path called the path of union. The paths of meditation are easy, while those of other grounds are difficult. The dull-minded have slow direct perception, while the others have quick direct perception. That is, in short, there are four kinds of paths that accomplish all fruits: the path of distinction, the path of the distinguished one, the path of no interruption, and the path called the path of union. Alternatively, there are two kinds of paths, difficult and easy. The paths that rely on the actual practice of meditation are easy, while the paths that rely on other grounds, the near-attainment and the formless realms, are difficult. Furthermore, there are two kinds of paths, slow and fast in direct perception. The paths of the dull-minded, that is, those with dull faculties, have slow direct perception, while the paths of the others, those with sharp faculties, have quick direct perception. There are four possibilities: easy with both fast and slow, and difficult with both fast and slow.
Tibetan
་མཐུན་པའི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡིན་མིན་གྱི་སྒོ་ནས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ཡོད་པ་དེ་རྣམས་རྗེས་སུ་བསྡུ་ན་བཅུར་འདུ་སྟེ། དད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དྲན་པ་དང་། ཤེས་རབ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བཏང་སྙོམས་དང་། དགའ་བ་དང་། རྟོག་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་རྣམས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་འདུས་ཏེ། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྡུས། ཡང་དག་འཇོག་ཅེས་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་བསྡུས། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། སྡུག་ཀུན་གཉིས་སྨོས་པ་དེ་དག་ནི། དགོས་པ་ཡོད་དེ། སྦྱོར་བྱུང་གི་ཡོན་ཏན་ཀུན་བསྡུས་པར་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྡེ་ཚན་བདུན་ནི་གོ་རིམ་བཞིན། །ལས་ནི་དང་པོ་པ་དག་དང་། །ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་རྣམས་དང་ནི། །བསྒོམ་དང་མཐོང་ལ་རབ་ཏུ་ཕྱེ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཡོན་ཏན་སྡེ་ཚན་བདུན་གྱི་གོ་རིམ་ངེས་ཏེ། རིམ་པ་བཞིན་དུ་ལས་དང་པོ་པ། ཚོགས་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞི་དང་། ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་བཞི་ལ་ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི། དབང་པོ་ལྔ། སྟོབས་ལྔ་རྣམས་དང་ནི་སྒོམ་ལམ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ བདུན། མཐོང་ལམ་ལ་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་འཕགས་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཆོས་ཅན། ཟག་མེད་ཡིན་ཏེ། ལམ་གྱི་བདེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་ལམ་ཡན་ལག །ཟག་པ་མེད་གཞན་རྣམ་གཉིས་སོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་ན་ཐམས་ཅད། །མི་ལྕོགས་མེད་ན་དགའ་མ་གཏོགས། །གཉིས་པ་ན་ནི་རྟོག་མ་གཏོགས། །གཉིས་ན་དེ་གཉིས་མ་གཏོགས་པ། །བསམ་གཏན་བར་ནས་གཟུགས་མེད་པ། །གསུམ་ནའང་དེ་དང་ཚུལ་ཡན་ལག །བྱང་ཆུབ་དང་ནི་ལམ་ཡན་ལག །མ་གཏོགས་འདོད་ཁམས་སྲིད་རྩེ་ན། །ཞེས་པ་སྟེ། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། ཟག་བཅས་དང་ཟག་མེད་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་དང་པོ་ན་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་པོ་ཐམས་ཅད་ཅི་རིགས་ཡོད་དེ། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ནས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་མི་ལྕོགས་མེད་ལ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཡོད་དེ། དེ་ནི་དགའ་བ་ཡན་ལག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་གཏོགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཡོད་དེ། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་མ་གཏོགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་ན་སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔ་ཡོད་དེ། དགའ་བ་དང་རྟོག་པ་མ་གཏོགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་
Chinese
因为是相符的道路。从是与非的角度来说，如果将三十七道品归纳起来，可以归纳为十种，即归纳为：信仰、精进、正念、智慧、禅定、舍、喜、寻、戒律和极喜。这样归纳是因为：四念住被智慧所摄，所谓正精进被精进所摄，四神足被禅定所摄。说苦和集二者，是有必要的，因为是为了知晓一切加行所生的功德都已摄集。第二是：七科次第，事业是最初者，以及决择分诸分，修与见上善分别。意思是说，七种功德的次第是确定的，次第是：最初的事业者，在资粮道的阶段有四念住，在决择分有四正断，五根，五力等，在修道有七觉支，在见道有八圣道分善加分别的缘故。菩提支和圣道支，就法来说，是无漏的，因为是道谛的缘故。第三是：菩提支是道支，无漏，其他有两种。初禅中有全部，未至定时除喜，二禅中除寻，二禅中除彼二者，从中间禅定到无色定，三禅中也与彼和戒律支，除菩提和道支，在欲界有顶。意思是说，四念住有两种，即有漏和无漏两种。在初禅中有三十七道品的一切，随其应有，因为从四念住到菩提支都有。初禅的近分未至定有三十六种，因为那是除了喜觉支之外的。在二禅中有三十六种，因为除了正寻之外。在三禅和四禅中有三十五种，因为除了喜和寻之外。禅定
English
Because it is a path that is in accordance. From the perspective of yes and no, if the thirty-seven factors of enlightenment are summarized, they can be summarized into ten types, namely: faith, diligence, mindfulness, wisdom, concentration, equanimity, joy, investigation, discipline, and great joy. This is because: the four mindfulnesses are included in wisdom, the so-called right effort is included in diligence, and the four miraculous legs are included in concentration. Speaking of the two, suffering and origin, is necessary because it is to know that all the merits arising from the practice have been gathered. The second is: the seven categories in order, the action is the first, and the divisions of the decisive part, and the good distinction between cultivation and seeing. It means that the order of the seven kinds of merits is certain, the order is: the first practitioner, in the stage of the accumulation path, there are four mindfulnesses, in the decisive part there are four right abandonments, five roots, five powers, etc., in the cultivation path there are seven branches of enlightenment, and in the seeing path there are eight noble path branches that are well distinguished. The branches of enlightenment and the branches of the noble path, in terms of Dharma, are without outflows, because they are the truth of the path. The third is: the branches of enlightenment are the branches of the path, without outflows, and the others are of two kinds. In the first dhyana, there are all, except for joy in the unreached concentration, in the second dhyana, except for investigation, in the two dhyanas, except for those two, from the intermediate dhyana to the formless dhyana, in the third dhyana also with that and the discipline branch, except for enlightenment and the path branch, in the desire realm summit. It means that there are two kinds of four mindfulnesses, namely, with outflows and without outflows. In the first dhyana, there are all of the thirty-seven factors of enlightenment, as appropriate, because there are from the four mindfulnesses to the enlightenment branch. The near-concentration of the first dhyana, the unreached concentration, has thirty-six kinds, because that is except for the joy branch of enlightenment. In the second dhyana, there are thirty-six kinds, because except for right investigation. In the third and fourth dhyanas, there are thirty-five kinds, because except for joy and investigation. Meditation