Tibetan
དེས་ཟག་མེད་ཀྱི་ལམ་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། མཐོང་ལམ་ལ་གནས་པ་ནི་ཡོངས་ཤེས་གཅིག་ནས་ལྔའི་བར་དང་ལྡན་ཏེ། ཀུན་འབྱུང་ཆོས་ཤེས་གཅིག །རྗེས་ཤེས་ཀྱི་ཚེ་གཉིས། འགོག་པ་ཆོས་ཤེས་ཀྱི་ཚེ་གསུམ། རྗེས་ཤེས་ཀྱི་ཚེ་བཞི། ལམ་ཆོས་ཤེས་ཀྱི་ཚེ་ལྔ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སྒོམ་ལམ་ལ་གནས་པ་ནི་ཡོངས་ཤེས་དྲུག་གམ་ནི་ཡང་ན་གཅིག་གམ་ཡང་ན་གཉིས་དང་ལྡན་ཏེ། ལམ་རྗེས་ཤེས་ལ་གནས་པ་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཚེ་དྲུག །དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པའི་ཟག་པ་ཀུན་ཟད་ཀྱི་ཡོངས་ཤེས་གཅིག །གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཚེ། མཐའ་མའི་ཆ་མཐུན་དང་གོང་མའི་ཆ་མཐུན་སྤངས་པའི་ཡོངས་ཤེས་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། ཕྱིར་མི་འོང་ཐོབ་པའི་ཚེ་མཐའ་མའི་ཆ་མཐུན་ལྔ་སྤངས་པའི་ཡོངས་ཤེས་དང་། དགྲ་བཅོམ་པའི་ཚེ་ཟག་པ་ཀུན་ཟད་པའི་ཡོངས་ཤེས་བསྡོམས་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཁམས་གོང་མ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་གསར་དུ་ཐོབ་པ་ན་སྤངས་བ་དེ་དག་བསྡོམས་ནས་བཞག་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ནི། ལ་ལ་གཅིག་གཉིས་ལྔ་དང་དྲུག །བཏང་སྟེ་ཐོབ་པ་ལྔ་མིན་ནོ། །ཞེས་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་ཡོངས་ཤེས་དེ་དག་ལ། ལ་ལ་ནི་འབྲས་བུ་ཡོངས་ཤེས་གཅིག་བཏང་ནས་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ཡོད་དེ། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལས་ཉམས་ནས་ཕྱིར་མི་འོང་དུ་གྱུར་པའི་ཟག་པ་ཀུན་ཟད་ཀྱི་འབྲས་བུ་བཏང་ནས་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་སྒོམ་སྤང་སྤངས་པའི་འབྲས་བུ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་བཏང་ནས་གཅིག་དང་ལྡན་པ་ཡོད་དེ། དགྲ་བཅོམ་ཞུགས་པས་འབྲས་གནས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཐོབ་ཚེ་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་སྒོམ་སྤང་སྤངས་པའི་འབྲས་བུ་གཉིས་བཏང་ནས། ཟག་པ་ཀུན་ཟད་ཀྱི་འབྲས་བུ་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། ལྔ་བཏང་ནས་གཅིག་དང་ལྡན་པ་ཡོད་དེ། ལམ་རྗེས་བཟོད་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་ཞུགས་པས་དེ་རྗེས་ཤེས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཐོབ་ཚེ། འདོད་པའི་སས་བསྡུས་ཀྱི་མཐོང་སྤང་སྤངས་པའི་འབྲས་བུ་གསུམ། ཁམས་གོང་མའི་སས་བསྡུས་ཀྱི་མཐོང་སྤང་སྤངས་པའི་འབྲས་བུ་གཉིས་ཏེ་ལྔ་བཏང་ནས། ཁམས་གོང་གི་སས་བསྡུས་ཀྱི་ལམ་མཐོང་སྤང་ སྤངས་པའི་འབྲས་བུ་ཡོངས་ཤེས་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། གཅིག་བཏང་ནས་དྲུག་དང་ལྡན་པ་ཡོད་དེ། གཟུགས་ལ་ཆགས་བྲལ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་ལས་ཉམས་པ་ལས་ཕྱིར་འོང་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་སྤངས་པའི་འབྲས་བུ་བཏང་ནས་མཐོང་སྤང་སྤངས་པའི་འབྲས་བུ་དྲུག་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། དྲུག་བཏང་ནས་གཅིག་དང་ལྡན་པ་ཡོད་དེ། ཕྱིར་འོང་ཞུགས་པས་རང་གི་འབྲས་གནས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཐོབ་པའི་ཚེ་མཐོང་སྤང་སྤངས་པའི་འབྲས་བུ་ཡོངས་ཤེས་དྲུག་བཏང་ནས་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་སྤངས་པའི་འབྲས་བུ་ཡོངས་ཤེས་གཅིག་དང་ལྡན་ལ། ལྔ་ཐོབ་པ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་འགྲེལ་བ་རིན་པོ་ཆེའི་སྙེ་མ་ལས། ཕྲ་རྒྱས་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་གནས་ལྔ་པའོ།། །། གནས་དྲུག་པ་ལམ་དང་གང་ཟག་བསྟན་པའི་འགྲེལ་པ། གསུམ་པ་འཐོབ་བྱ་འགོག་ལམ་གྱི་བདེན་པ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལ། ལམ་གྱི་རྣམ་བཞག །གང་ཟག་གི་རྣམ་བཞག །ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་གཞན་བཤད་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ། ལམ་གྱི་ངོ་བོ། དམིགས་པ། སྒོམ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། བདེན་པ་མཐོང་དང་སྒོམ་པ་ལས། །ཉོན་མོངས་སྤངས་པ་ཞེས་བཤད་པ། །སྒོམ་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་ཟག་པ་མེད། །ཅེས་པ་སྟེ། བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་མཐོང་སྤང་དང་། སྒོམ་པ་ལས་སྒོམ་སྤང་ཉོན་མོངས་སྤངས་པ་ཞེས་བཤད་པའི་མཐོང་ལམ་དང་སྒོམ་ལམ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྒོམ་པའི་ལམ་ནི་སྒྲས་བརྗོད་རིགས་ཀྱི་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལམ་གྱི་དམིགས་པ་ལ། བདེན་བཞི་བཤད་པ། བདེན་གཉིས་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། བདེན་པ་དག་ནི་བཞིར་བཤད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་དེ་བཞིན་དུ། །འགོག་དང་ལམ་སྟེ་དེ་ལྟར་ན། །དེ་དག་ཇི་ལྟར་མངོན་རྟོགས་རིམ། །ཡིད་འོང་ཡིད་དུ་མི་འོང་དང་། །དེ་ལས་གཞན་ཟག་བཅས་རྣམ་གཉིས། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་གསུམ་ལྡན་པའི་ཕྱིར། །ཅི་རིགས་མ་ལུས་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཞེས་པ་སྟེ། བདེན་པ་དག་ནི་བཞིར་ཡོད་དེ། འགོག་ལམ་གྱི་བདེན་པ་དང་། སྡུག་ཀུན་གྱི་བདེན་པ་ཞེས་གོང་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་གྱི་དང་། ཀུན་འབྱུང་གི་དང་། དེ་བཞིན་དུ་འགོག་པའི་དང་། ལམ་གྱི་བདེན་པ་སྟེ་གོ་རིམ་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དེ་དག་བདེན་པ་མངོན་རྟོགས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ལྟར་སྟོན་པའི་ཕྱིར། ཟག་བཅས་ཅི་རིས་པ་མ་ལུས་པ་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པས་བསྡུས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་གསུམ་དང་ལྡན་ཞིང་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བསྡུས་ཚུལ་ཡོད་དེ། ཚོར་བ་ཡིད་དུ་འོང་བ་བདེ་བ་ནི་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བསྡུས། ཡིད་དུ་མི་
Chinese
因此，由于没有获得无漏道，安住于见道者具有一到五种遍知。即：苦集法智一，类智之时二，灭法智之时三，类智之时四，道法智之时五。因此，安住于修道者具有六种遍知，或者一，或者二。即：安住于道类智，于欲界离欲之时有六。获得阿罗汉时，具有诸漏皆尽的遍知一。于色界离欲之时，具有舍弃下分结和上分结的遍知二。获得不来果之时，具有舍弃最后五种下分结的遍知，以及阿罗汉之时，具有诸漏皆尽的遍知，总合起来是有理由的。因为从上界离欲，以及新获得沙门果时，将舍弃的那些总合起来安立。第五是：有些舍一得二，舍二得一，舍五得一，舍一得六，舍六得一，不是舍五得五。也就是说，在这些果遍知中，有些是舍弃一个果遍知而具有两个的，即从阿罗汉果退转成不来果时，舍弃诸漏皆尽的果，而具有舍弃欲界和色界修断的两个果。舍弃两个而具有一个的，即入阿罗汉位时，获得果位的证悟，舍弃欲界和色界修断的两个果，而具有诸漏皆尽的一个果。舍弃五个而具有一个的，即安住于道类忍的不来者，获得彼类智的证悟时，舍弃欲界所摄的见断所断的三个果，以及上界所摄的见断所断的两个果，共五个，而具有上界所摄的道见断所断的果遍知一。舍弃一个而具有六个的，即由于没有对色界离欲，从不来果退转成一来果时，舍弃欲界修断所断的果，而具有见断所断的六个果。舍弃六个而具有一个的，即...
English
Therefore, since the path of non-outflow is not attained, those who abide in the path of seeing possess one to five kinds of omniscience. That is, one knowledge of the Dharma of suffering and origin; two at the time of subsequent knowledge; three at the time of the knowledge of the Dharma of cessation; four at the time of subsequent knowledge; and five at the time of the knowledge of the Dharma of the path. Therefore, those who abide in the path of meditation possess six kinds of omniscience, or one, or two. That is, abiding in the subsequent knowledge of the path, there are six at the time of detachment from desire in the desire realm. When the Arhat is attained, there is one omniscience of the exhaustion of all outflows. At the time of detachment from desire in the form realm, there are two omniscience of abandoning the lower fetters and the higher fetters. When the non-returner is attained, there is the omniscience of abandoning the last five lower fetters, and at the time of the Arhat, there is the omniscience of the exhaustion of all outflows, which is reasonable to combine. Because when one is detached from desire from the upper realms, and when one newly attains the fruit of the ascetic conduct, those abandonments are combined and established. The fifth is: Some abandon one and gain two, abandon two and gain one, abandon five and gain one, abandon one and gain six, abandon six and gain one, not abandon five and gain five. That is to say, among those fruit omniscience, some abandon one fruit omniscience and possess two, that is, when one regresses from the fruit of Arhat to the fruit of non-returner, abandoning the fruit of the exhaustion of all outflows, and possessing the two fruits of abandoning the cultivations to be abandoned of the desire and form realms. Abandoning two and possessing one, that is, when one enters the Arhat position, attaining the realization of the fruit position, abandoning the two fruits of abandoning the cultivations to be abandoned of the desire and form realms, and possessing one fruit of the exhaustion of all outflows. Abandoning five and possessing one, that is, when the non-returner abiding in the forbearance of the subsequent knowledge of the path attains the realization of that subsequent knowledge, abandoning the three fruits of abandoning the views to be abandoned included in the desire realm, and the two fruits of abandoning the views to be abandoned included in the upper realms, a total of five, and possessing one fruit omniscience of abandoning the views to be abandoned of the path seen included in the upper realms. Abandoning one and possessing six, that is, because one has not detached from desire in the form realm, when one regresses from the fruit of non-returner to the fruit of once-returner, abandoning the fruit of abandoning the cultivations to be abandoned of the desire realm, and possessing the six fruits of abandoning the views to be abandoned. Abandoning six and possessing one, that is...
Chinese
తిరిగి 归来进入后，当获得自己果位的证悟时，舍弃见道所断的果位圆满智六种，具有欲界修道所断的果位圆满智一种。因为没有获得五种的情况。法相俱舍论释·宝穗中，名为微细开示，即第五处。 第六处，开示道与补特伽罗之释。 第三，确定所要获得的灭道谛，其中有道的分类、补特伽罗的分类、以及道的其他差别三种。第一，有道的体性、所缘、修习方式。第一是： “由见谛与修谛，说断除烦恼，修道有二种，名为见者无漏。” 意思是说，由现见真谛而断除见道所断，以及由修习而断除修道所断烦恼，那么见道和修道是怎样的呢？修道是指可以用言语表达的，有漏和无漏两种，因为有世间和出世间两种。名为见者的道，只有无漏，因为是三界的对治品。第二，道的所缘，有宣说四谛和宣说二谛两种。第一是： “真谛宣说有四种，痛苦集起亦如是，灭与道也如是，彼等如何现证次第，悦意不悦意，以及彼等之外有漏二种，痛苦自性具三故，所有有漏皆痛苦。” 意思是说，真谛有四种，因为前面已经说了灭道谛和苦集谛。痛苦的、集起的、以及如是的灭谛、道谛，如此指示次第是有理由的，因为是为了指示彼等真谛现证如何产生的次第。所有有漏都包含在痛苦谛中，因为具有痛苦之苦、变异之苦、行苦三种自性并包含在其中。如此包含是有道理的，因为感受悦意的乐受被变异之苦所包含，不
English
Having entered, when one attains the realization of their own fruition, they relinquish the six complete knowledges of the fruition of abandoning what is to be abandoned by seeing, and possess one complete knowledge of the fruition of abandoning what is to be abandoned by meditation in the desire realm. Because there is no attainment of five. From the "Garland of Jewels," a commentary on the Abhidharmakosha, this is called "Detailed Teaching," which is the fifth place. The sixth place, the commentary on the teaching of the path and the individual. Third, establishing the truth of cessation and path to be attained, there are three: the classification of the path, the classification of the individual, and the explanation of other distinctions of the path. First, there are the nature of the path, its object, and the method of meditation. The first is: "From seeing and meditating on the truth, it is said that afflictions are abandoned. The path of meditation is of two kinds, that which is called seeing is without defilements." That is to say, by directly seeing the truth, one abandons what is to be abandoned by the path of seeing, and by meditating, one abandons the afflictions to be abandoned by the path of meditation. So, what are the path of seeing and the path of meditation like? The path of meditation is of two kinds, with and without defilements, which can be expressed by words, because there are two kinds, worldly and transcendental. The path called "seeing" is only without defilements, because it is the antidote to the three realms. Second, regarding the object of the path, there are two: explaining the four truths and explaining the two truths. The first is: "The truths are explained as four, suffering and its origin likewise, cessation and path, thus, how do they manifest in order? Desirable, undesirable, and other defiled two, because suffering itself has three, all that is appropriate is suffering." That is to say, there are four truths, because the truths of cessation and path, and the truths of suffering and origin have been mentioned above. There is a reason for showing the order of suffering, origin, and likewise cessation and path, because it is to show the order in which these truths manifest. All that is defiled is included in the truth of suffering, because it possesses and is included in the three natures of the suffering of suffering, the suffering of change, and the suffering of conditioned existence. There is a reason for such inclusion, because the feeling of desirable pleasure is included in the suffering of change, and the un-