Tibetan
བ་ན་རྐང་པ་མ་ཟོས་པ་ཡིན་པས། རྐང་སྡོམས་ལའང་སྟོང་པ་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་ཐིག་ལེ་བྲིའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་མར་བཅུ་གསུམ་ལུས་ན་མ་ཟོས་པ་ལྔ་དང་། ཟླ་བ་སྟེ་གཅིག་ལུས་ན་ཟོས་པའི་རྐང་པ་ལྔ་བྲིའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མིག་དང་ཉི་མ་དག་ལ་ཕྱོགས། །ཞེས་སོགས་ལའང་རིམ་པར་འགྲེ་བས། ལྷག་མར་བདུན་ལུས་ན་ཕྱི་རྐང་རྣམས་བསྡོམས་ཏེ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ བྲི་བའི་བར་ཤེས་པར་བྱས་ནས། འབྲི་ལུགས་ཀྱང་རྐང་འཛིན་ཕྱིས་ལ་རྐང་སྡོམས་བྲི་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྐང་མཚམས་མ་འདས་ཀྱི་བར་སྔ་རྐང་ཡིན་པས་ཟོས་ཟིན་དང་། འདས་ནས་ཕྱི་རྐང་ཡིན་པས་ཟ་རྒྱུ་བསྡོམས་ནས་བྲི་བར་བྱ་སྟེ། རྐང་སྡོམས་བྲིས་པ་དེ་ནི་རྐང་པའི་ཆུ་ཚོད་ཡིན་ནོ། །ཆོ་ག་དེས་ནི་ཞག་རེ་ལ་ཟླ་རྐང་རིལ་པོ་རེ་སྤྱོད་པ་དེ་ཤེས་པར་བྱས་ནས། དེའི་སྟེང་དུ་སུམ་སྟོང་དུ་སུམ་སྟོང་བདུན་བརྒྱ་བརྒྱད་ཅུའི་ཆ་ཤས་རེ་རེ་ཡང་སྤྱོད་པས་དེ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཆ་ཤས་རྣམས་སོ་སོར་རྩི་བ་ནི། ཞིབ་པར་ནི་དྷྲཱུ་ཝའི་ཆ་ཤས་ན་གང་འདུག་སུམ་ཅུས་བསྒྱུར་ལ་གང་རྩིའི་ཚེས་བསྲེས་ལ་རྐང་བཟུང་སྔོན་མས་བསྒྱུར། སུམ་སྟོང་བདུན་བརྒྱ་བརྒྱད་ཅུས་བགོ་བ་སོགས་བྱ་བར་རིགས་ཀྱང་། རི་མོ་ཉུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆ་ཤས་དེ་བསགས་པ་ཟླ་བ་བརྒྱ་དང་ཉེར་དྲུག་ན་རིལ་པོ་གཅིག་ཏུ་ལོངས་ཏེ་ཆ་ཤས་སྟོངས་ནས་རིལ་པོའི་གནས་སུ་གཅིག་འཕར་བ་ལྟར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རགས་རྩིས་སུ་དུས་ཉིའི་ཆོ་ག་མཛད་དོ། །དེས་ན་རྐང་པ་རིལ་པོ་བཟུང་ཚར་བའི་སྔོན་མ་སྟེ་འཛིན་རྒྱུ་གང་ཉེ་བ་དེ་ལ་ཇི་ཙམ་འདུག་པའི་གྲངས་དེས་ཆ་ཤས་ཀྱི་གནས་སུ་གང་འདུག་བསྒྱུར་བའམ། གལ་ཏེ་རྐང་པ་མ་ཟིན་ན་རྐང་པ་དང་པོས་བསྒྱུར་ནས། དུས་ཉི་མས་བརྙེད་པའི་ནོར་ནི་ཡང་དག་རྒྱུ་བའི་ཆུ་ཚོད་ཡིན་པས་སྔར་གྱི་རྐང་སྡོམས་དེའི་འོག་ཏུ་བྲི་བར་བྱ་སྟེ། རྐང་པ་དེའི་ཐོག་ནས་ཆ་ཆེ་ཆུང་ཇི་ཙམ་སྤྱད་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་སོ། །ལྷག་མར་གང་བྱུང་དེ་མཁའ་རོས་བསྒྱུར་བ་ལ་དུས་ཉིས་ཐོབ་པའི་ནོར་ནི་རྒྱུ་བཞིན་པའི་ཆུ་སྲང་ཡིན་པས་དེ་ཡང་འོག་ཏུ་བྲིའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཞིབ་པར་ན་དབུགས་དང་ཆའི་གནས་བྱ་བར་རིགས་ཀྱང་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་མ་མཛད་དོ། །དེ་ནས་རྐང་པའི་ཆུ་ཚོད་དང་རྒྱུ་བའི་ཆུ་ཚོད་སོགས་ཀྱི་བསྲེ་སྦྱང་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ནི། རྐང་པའི་མཚམས་མ་འདས་པ་ལ་ཟིན་ན་ཡང་དག་རྒྱུ་བའི་ཆུ་ཚོད་དང་རྐང་པའི་ཆུ་ཚོད་གཉིས་པོ་བསྲེ་བར་བྱ་སྟེ་སྔ་རྐང་དུ་ནོར་འཕེལ་བའི་ཕྱིར། རྐང་མཚམས་སུ་སླེབས་པ་མན་ནས་ཟིན་ན་
Chinese
由于没有吃掉“哇”的脚，所以在脚的总数上也写上完全清净的空性，即点。同样，如果剩下十三，没吃的有五个；如果剩下一个月，就写上吃了的五个脚。同样，对于眼睛和太阳等也依次类推。如果剩下七，就把后面的脚加起来，知道写到二十五为止。书写的方法是擦掉脚的执持，写上脚的总数。也就是说，在没有超过脚的界限之前，是前脚，表示已经吃了；超过之后是后脚，表示要吃的加起来写。所写的脚的总数就是脚的时刻。通过这个仪式，就知道每天使用一个完整的月亮脚。为了知道在它上面也使用三千七百八十的分数，所以要分别计算这些分数。详细地说，在极星（梵文天城体：ध्रुवा，梵文罗马音：dhruvā，汉语字面意思：固定）的分数中有什么，乘以三十，加上要计算的日期，再乘以先前执持的脚。虽然应该除以三千七百八十等，但为了减少计算，把这些分数累积起来，一百二十六个月就变成一个完整的，分数用完后，好像在完整的位置上增加了一个一样，所以粗略计算地做了时日的仪式。因此，在完全抓住整个脚之前，即最接近要抓住的那个，用那个有多少的数字乘以分数的位置上有什么，或者，如果没有抓住脚，就乘以第一个脚。由于时日所获得的财富是真正运行的时刻，所以要写在先前脚的总数的下面。因为通过那个脚可以知道使用了多少大小的分数。剩下的用虚空（0）和味道（6）相乘，时日所获得的财富是正在运行的呼吸，所以也要写在下面。在那下面，详细地说，本来应该做呼吸和分的位置，但因为取决于做不做，所以没有做。然后，脚的时刻和运行的时刻等如何混合呢？在没有超过脚的界限时，如果抓住，就要混合真正运行的时刻和脚的时刻，因为在前脚中财富会增加。如果到达脚的界限以下才抓住，那么
English
Since the "wa" foot has not been eaten, write a completely pure emptiness, i.e., a dot, for the total number of feet. Similarly, if thirteen remain, there are five uneaten; if one month remains, write five feet that have been eaten. Similarly, apply this sequentially to the eyes and the sun, etc. If seven remain, add up the later feet and know to write up to twenty-five. The method of writing is to erase the holding of the foot and write the total number of feet. That is, before exceeding the boundary of the foot, it is the front foot, indicating that it has been eaten; after exceeding it, it is the rear foot, indicating that the amount to be eaten is added up and written. The total number of feet written is the moment of the foot. Through this ritual, it is known that one whole lunar foot is used each day. In order to know that each of the three thousand seven hundred and eighty parts is also used on top of it, the parts are calculated separately. In detail, whatever is in the fraction of Dhruva (Sanskrit Devanagari: ध्रुवा, Sanskrit Romanization: dhruvā, Chinese literal meaning: fixed), multiply by thirty, add the date to be calculated, and multiply by the previously held foot. Although it should be divided by three thousand seven hundred and eighty, etc., in order to reduce the calculation, these fractions are accumulated, and one hundred and twenty-six months become one whole, and after the fractions are used up, it seems as if one is added to the place of the whole, so the ritual of the time of day is done roughly. Therefore, before completely grasping the entire foot, that is, the one closest to being grasped, multiply whatever is in the place of the fraction by the number of how much is there, or, if the foot is not grasped, multiply by the first foot. Since the wealth obtained by the time of day is the actual running moment, it should be written below the previous total of feet. Because through that foot, it is known how much of the large and small fractions have been used. Whatever remains, multiply by space (0) and taste (6), and the wealth obtained by the time of day is the running breath, so write that below as well. Below that, in detail, it would have been appropriate to do the place of breath and parts, but it was not done because it depends on whether or not to do it. Then, how should the mixing of the moment of the foot and the running moment, etc., be done? If it is grasped before exceeding the boundary of the foot, then the actual running moment and the moment of the foot should be mixed, because wealth will increase in the front foot. If it is grasped from below the boundary of the foot,