Tibetan
གཞན་གྲུབ་པ་དང་། རྩོད་པའི་རིག་པ་སྟེ་ཡན་ལག་གི་བསྟན་བཅོས་བཞིའོ། །གསུམ་པ་བོད་དུ་བསྒྱུར་ཚུལ་ནི། བསྟན་པ་སྔ་དར་གྱི་དུས་སུ་སྡེ་བདུན་ཕྱི་མ་འགའ་དང་། དུལ་ལྷའི་འགྲེལ་པ་སོགས་འགྱུར། ཕྱི་དར་ལ་རྨ་དགེ་བའི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་མདོ་དང་རྣམ་འགྲེལ་རྣམ་ངེས་འགྲེལ་ཆེན་དང་བཅས་པ་བསྒྱུར་ཞིང་། ཁྱད་པར་རྔོག་ལོ་ཆེན་པོས་གསར་འགྱུར་དང་འགྱུར་བཅོས་དུ་མ་མཛད་ནས་འཆད་ཉན་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ། རྣམ་འགྲེེལ་ནི་རྣམ་ངེས་ལ་ལྟོས་ནས་བཤད་བརྒྱུད་མ་ནུབ་ཙམ་དུ་གནས་པ་ལས། ཕྱིས་ཆོས་རྗེ་ས་པཎ་གྱིས་རྩལ་དུ་བཏོན་པས་བསྒྱུར་བཤད་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ། འཕགས་པ་རིན་པོ་ཆེས་གསང་ཕུར་རྣམ་འགྲེལ་ཚད་རྒྱགས་སྦྱར་བ་སོགས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་མཛད་དོ། །དེ་དག་གི་བརྒྱུད་པ་ནི། སྟོན་པ་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུ། མགོན་པོ་འཇམ་དཔལ་དབྱངས། དགྲ་བཅོམ་ཆོས་སྐྱོབས། མཁས་པ་མེ་ཝཾ་ག །ཀུན་མཁྱེན་གཉིས་པ་དབྱིག་གཉེན། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ། དབང་ཕྱུག་སྡེ། རིག་པའི་དབང་ཕྱུག་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ། ལྷ་དབང་བློ་གྲོས། ཤཱཀྱ་བློ་གྲོས། པཎྜི་ཏ་ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་སྦས་པ། སློབ་དཔོན་ཛ་མཱ་རི། པཎྜི་ཏ་ཆོས་མཆོག །སློབ་ དཔོན་དུལ་བའི་ལྷ། བྲམ་ཟེ་ཤངྐ་ར་ནནཱ། ཝཾ་གུ་པཎྜི་ཏ། པཎ་ཆེན་ཤཱཀྱ་ཤྲཱི་པཎྜི་ཏ་་སུ་ག་ཏ་ཤྲཱི། དཱ་ན་ཤཱི་ལ། བལ་པོ་སང་བྷ་ཤྲཱི། དེ་བཞི་ཀ་ལ་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏས་གསན། དེ་ལས་རིམ་པར་བརྒྱུད་པ་སྟེ། བརྒྱུད་པའི་ཁྱད་པར་དུ་མ་ཡོད་མོད་ཞིབ་མོར་མ་བྲིས་སོ། ། ནང་རིག་པ། ཡང་རིག་གནས་ལྔ་པ་ནང་རིག་པ་ནི། བརྗོད་བྱའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཐེག་པ་གསུམ་མམ་དགུ་སྟེ། དེ་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་ནི། ཉན་ཐོས། རང་རྒྱལ། བྱང་སེམས་ཀྱི་ཐེག་པ་གསུམ་མམ། ཡང་ན་དགོངས་འདུས་ལས། དོན་དམ་ངེས་པའི་ཐེག་པ་ནི། །གསུམ་དུ་ངེས་པར་བསྟན་པ་སྟེ། ཀུན་འབྱུང་འདྲེན་དང་དཀའ་ཐུབ་རིག །དབང་བསྒྱུར་ཐབས་ཀྱི་ཐེག་པའོ། །ཞེས་གསུངས། ཐེག་པ་དགུ་ནི། གསུམ་པོ་དེ་རེ་རེ་ལའང་། གསུམ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་སྟེ། ཉན་རང་བྱང་སེམས་གསུམ་ལ་མཚན་ཉིད་སྡེ་གསུམ་མམ་ཀུན་འབྱུང་འདྲེན་པའི་ཐེག་པ་དང་། ཀྲི་ཡ། ཨུ་པ། ཡོ་ག་གསུམ་ལ་དཀའ་ཐུབ་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཐེག་པ་ཞེས་ཕྱི་རྒྱུད་སྡེ་གསུམ་དང་། མ་ཧཱ་ཡོ་ག །ཨ་ནུ་ཡོ་ག །ཨ་ཏི་ཡོ་ག་གསུམ་ལ་དབང་བསྒྱུར་ཐབས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཞེས་ནང་རྒྱུད་གསུམ་མོ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཞི་ཆོས་ཉིད་རིས་མེད་ལ། སོ་སོའི་དབང་པོའི་རྟོགས་ཚུལ་གྱི་ལྟ་བ་ལ་དམིགས་ནས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ཤེས་ར
Chinese
其他是现成和辩论的学问，即四支论典。第三，在藏地的翻译情况是：前弘期翻译了《七论》中的后几部和《调伏天释》等。后弘期，玛·格瓦洛哲翻译了《经》和《释量论》、《定量论》及其大疏等。特别是俄·洛钦波进行了多次新译和修订，并通过讲修确定下来。《释量论》是依靠《定量论》而使讲说传承勉强没有断绝，后来萨迦班智达加以弘扬，通过翻译讲说确定下来。帕巴仁波切在桑浦将《释量论》与《量评释》结合等，使之非常兴盛。这些的传承是：导师量士夫，怙主妙吉祥，阿罗汉护法，智者麦旺格，第二一切智者友军，论师陈那，自在军，理自在法称，天王慧，释迦慧，班智达智生隐，论师扎玛日，班智达法最，论师调伏天，婆罗门商羯罗难陀，旺古班智达，班钦释迦室利班智达，善逝吉祥，达那希拉，尼泊尔桑巴室利。这四位都由萨迦班智达听受。从此依次传承下来，传承的差别虽然很多，但没有详细写。 内明学。 又是五明学中的内明学，如果从所诠的角度来说，有三乘或九乘。其中三乘是：声闻乘、缘觉乘、菩萨乘三种，或者，在《意集经》中说：“了义决定的乘，已确定宣说了三种，生起引导和苦行智，自在方便的乘。”九乘是：那三种的每一个又分为三个，即声闻、缘觉、菩萨三种分为名相部三类或生起引导的乘，事部、行部、瑜伽部三种称为苦行智的乘，即外续三部，摩诃瑜伽、阿努瑜伽、阿底瑜伽三种称为自在方便的乘，即内续三部。所有这些的基础都是法性无偏，而是针对各自根器的证悟方式的见解，从而进行闻思修的智
English
The others are the science of valid cognition and the science of debate, which are the four treatises of the branch. Thirdly, regarding the translation into Tibet: During the early dissemination of the doctrine, some of the latter seven treatises and the commentary on the Vinaya Deity were translated. During the later dissemination, Rma Gewai Lodrö translated the Sutra, the Commentary on Valid Cognition, the Treatise on Valid Cognition, and its great commentary. In particular, Ngok Lotsawa Chenpo made many new translations and revisions, and established them through teaching and learning. The Commentary on Valid Cognition was maintained just enough to keep the lineage of explanation from dying out by relying on the Treatise on Valid Cognition. Later, Chöje Sakya Paṇḍita promoted it, and established it through translation and explanation. Phakpa Rinpoche combined the Commentary on Valid Cognition with the Size of Valid Cognition in Sangpu, and made it very prosperous. The lineage of these is: the Teacher, the Person of Valid Cognition; Gonpo Jampelyang; Arhat Chökyong; Scholar Mewang Ge; Second Omniscient Yignyen; Teacher Dignāga; Wangchuk De; Master of Reasoning Dharmakīrti; Lhawang Lodrö; Shakya Lodrö; Paṇḍita Sherab Jungne Bebpa; Teacher Jamāri; Paṇḍita Chöchok; Teacher Dulwai Lha; Brahmin Śaṅkarananda; Wanggu Paṇḍita; Great Paṇḍita Śākyaśrīpaṇḍita Sugataśrī; Dānaśīla; Nepali Sanghaśrī. All four of these were heard by Sakya Paṇḍita. From then on, it was transmitted in order. Although there are many differences in the lineage, they are not written in detail. Inner Science. Again, the fifth of the five sciences is inner science. If considered from the point of view of what is expressed, there are three vehicles or nine vehicles. The three vehicles are: the three vehicles of the Hearer, the Solitary Realizer, and the Bodhisattva. Or, in the Gongdü Sutra, it says: "The vehicle of definitive meaning, has been definitely taught as three: the arising guide and the ascetic knowledge, the vehicle of empowering means." The nine vehicles are: each of those three is divided into three, that is, the three of Hearer, Solitary Realizer, and Bodhisattva are divided into three categories of characteristics or the vehicle of arising guide, the three of Kriya, Upa, and Yoga are called the vehicle of ascetic knowledge, that is, the three outer tantras, the three of Mahāyoga, Anuyoga, and Atiyoga are called the vehicle of empowering means, that is, the three inner tantras. The basis of all of these is the impartial nature of reality, but it is the wisdom of hearing, thinking, and meditating based on the view of how each individual's faculties realize it.
Tibetan
བ་གསུམ་ལ་བརྩོན་པས། རང་རང་གི་འདོད་པའི་གྲུབ་འབྲས་རྣམ་གྲོལ་གྱི་རིམ་པ་མི་བསླུ་བར་ཐོབ་པ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །རྗོད་བྱེད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཐེག་དམན་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་དབྱེ་བས་གཉིས་སམ། བསླབ་པ་གསུམ་ལ་ལྟོས་ནས་གསུམ་སྟེ། ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད། ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད། ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་དང་གསུམ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སྡེ་སྣོད་དག་ནི་གསུམ་མམ་གཉིས་ཀྱང་རུང་། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་སྡེ་སྣོད་གང་དུ་བསྡུ་ཞེ་ན། པཎྜི་ཏ་བི་མ་ལ་སོགས་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་དུ་བཞེད་པ་དང་། ཤནྟི་པ་སོགས་ཟབ་མོའི་དོན་མདོར་བསྡུས་ཏེ་སྟོན་པས་མདོ་སྡེའོ་ཞེས་མདོ་སྡེར་བསྡུ་བ་སོགས་དང་། འོན་ཀྱང་མཁས་པ་སྤྱིའི་བཞེད་པ་ལྟར་ན་སྡེ་སྣོད་བཞི་པའམ། རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཅེས་རྐང་ཐུབ་པ་གཅིག་ཏུ་འདྲེན་པར་མཛད། ཀུན་བྱེད་ལས། ཐམས་ཅད་འདུལ་བའི་གཉེན་པོར་གསུང་པ་ནི། །སྡེ་སྣོད་བཞི་པ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་གསུངས། །ཞེས་པས་དགོངས་པ་མཐུན། དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ཁུངས་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་སྟོན་པས་གསུངས་ཚུལ་ནི། འོ་སྐོལ་གྱི་སྟོན་པ་འདི་ངེས་དོན་ཡིན་ལུགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཆོས་ཉིད་འོད་གསལ་གྱི་ཞིང་ཁམས་སུ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ངང་ལ་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དགོངས་པ་རོ་གཅིག་ཏུ་བཞུགས་པ་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྣམ་པར་རོལ་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་སྣང་བས་གདུལ་བྱ་རྣམས་སོ་སོའི་སྐལ་བ་དང་མཚམས་པར་འདུལ་བར་མཛད་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་འབྲེལ་བས་ན། །འགྲོ་དྲུག་དུས་རྣམས་མ་ལུས་སྣང་། །ཞེས་དང་། དམ་ཆོས་པད་དཀར་ལས། བསྐལ་པ་བྱེ་སྟོང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར། །དེ་ཡི་ཚད་ནི་ནམ་ཡང་མེད་པ་ན། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་རབ་དེ་ནི་ངས་ཐོབ་ཏེ། ང་ནི་རྟག་ཏུ་ཆོས་ཀྱང་རབ་འཆད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། དཔའ་བོ་ཆེན་པོ་ཐབས་མཁས་ཏེ། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་བྱའི་ཕྱིར། །བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱར་རྒྱལ་བ་ཉིད། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་བསྟན་གྱུར་ཀྱང་། །ད་དུང་དུ་ཡང་འདྲེན་པ་
Chinese
勤奋于三学，就能毫不欺骗地获得各自希求的成就解脱次第。若从所诠释的角度来说，可分为小乘和大乘两种，或从三学角度分为三种，即主要阐述增上戒学的是律藏，主要阐述增上定学的是经藏，主要阐述增上慧学的是论藏。如《经庄严论》所说：“藏可为三或为二。”那么，密宗的续部应归于哪个藏呢？班智达比玛拉等人认为应归于论藏，香提巴等人认为其简要地阐述了甚深之义，故应归于经藏。然而，按照普遍学者的观点，应将之列为第四藏，即持明藏，使其成为独立的体系。《普作续》中说：“为调伏一切而宣说的对治法，即是二万一千部的第四藏。”此说与上述观点相符。关于此藏如何产生的来源有三种，首先是导师宣说的方式：若从我们导师的究竟实义的角度来说，从无始以来就已现证圆满成佛，在法性光明净土中，身与智慧无二无别，安住于三世诸佛意趣同一的境界中，未曾动摇，却为了利益众生，显现出不可思议的如来之相，从而调伏与所化众生的根器相应的众生。如金刚萨埵幻化网根本续中所说：“以大悲相系缚，六道诸时皆显现。”以及《妙法白莲经》中所说：“于不可思议之千百万劫中，其量亦无有穷尽时，我已获得最胜菩提，我亦恒常善说妙法。”以及《父子相见经》中也说：“大雄善巧方便，为令众生皆成熟，亿万俱胝之胜者，虽已示现成佛道，然仍继续引导之。”
English
By diligently practicing the three trainings, one can unfailingly attain the stages of liberation, the desired results of each. From the perspective of what is expressed, it can be divided into two
Tibetan
ཁྱོད། །སངས་རྒྱས་མང་པོར་སྟོན་པར་མཛད། །ཅེས་གསུངས། ཐ་སྙད་རྣམ་འཇོག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་པ་ལྟར་ན། སྤྱིར་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མཁའ་ཁྱབ་ཏུ་བཞུགས་པ་ལས། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་འདི་ཉིད། དང་པོ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་ཐུགས་བསྐྱེད། བར་དུ་བསྐལ་ཆེན་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཚོགས་བསགས། མཐར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་པ་བསྐོར་བར་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། ངས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་གྲངས་མེད་ པ་གསུམ་དུ་བརྩོན་པ་ཆེན་པོས་ཚོགས་བསགས་ཤིང་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་པའི་ཚེ་སེམས་ཅན་ལོང་བ་འདྲེན་པ་མེད་པ་རྣམས་གཟིགས་ཏེ། འཛམ་བུ་གླིང་འདི་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཏེ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྟོན་པ་འདི་ཉིད་སྔོན་རྫ་མཁན་གྱིས་ཁྱེའུ་སྣང་བྱེད་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་དྲུང་དུ་ཐུགས་བསྐྱེད་པར་བཤད་པ་དང་། མདོ་སྡེ་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་ལས་ཀྱང་། ང་ནི་སྔོན་ཚེ་དམན་པར་གྱུར་པའི་ཚེ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་ཆེན་ལ། །འཇམ་གང་ཞིག་གི་དབུལ་བ་བྱས་ནས་ཀྱང་། །དང་པོར་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས། དེ་ནས་ཚོགས་བསགས་ཚུལ་ཡང་ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་ལུགས་ལྟར་ན། རྣམ་གཟིགས་མར་མེ་རིན་ཆེན་གཙུག །གྲངས་མེད་གསུམ་གྱི་ཐ་མར་འབྱུང་། །དང་པོ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཡིན། །ཀུན་ལ་ཐམས་ཅད་སྙིང་རྗེ་ཡིས། །སྦྱིན་པར་བྱས་པས་སྦྱིན་པ་རྫོགས། །ཆགས་པས་ཡན་ལག་བཅད་ཀྱང་ནི། །མི་འཁྲུགས་བཟོད་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི། །སྐར་རྒྱལ་བསྟོད་པས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཏིང་འཛིན་བློ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་ལ་རིམ་པར། སངས་རྒྱས་བདུན་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་དང་། བདུན་ཁྲི་བདུན་སྟོང་གི་བར་མཉེས་པར་མཛད་ཅེས་འབྱུང་། ཐེག་ཆེན་ལྟར་ན་ལམ་ལྔ་དང་ས་བཅུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བགྲོད་དགོས་པ་ཡིན་པས། འཕགས་པའི་ས་བརྙེས་ནས་སྐད་ཅིག་རེ་རེར་ཡང་། ཕྱོགས་བཅུ་རབ་འབྱམས་མུ་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་ཚད་མེད་པ་དག་ཡོངས་སུ་བརྙེས་པ་དང་། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་མཐའ་ཡས་པ་འཕགས་ཤིང་རྫོགས་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྲངས་མེད་པ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་། ཞིང་ཁམས་ཚད་མེད་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་ཤིང་། ས་བཅུ་རིམ་གྱིས་
Chinese
汝，示现众多佛陀。如是说。就名言安立而言，依共同小乘而言，总的来说，三世无量佛陀周遍虚空而住，其中我等之导师，圆满正等觉释迦牟尼佛，首先发起无上菩提心，中间于三大阿僧祇劫积聚资粮，最终现证圆满正等觉，转动一切法轮。如《功德庄严经》云：我从发起无上菩提心起，于三大阿僧祇劫中以大精进积聚资粮，于百岁时见诸无引导之盲众生，于此赡部洲现证成佛，转动不可思议之法轮。如是说。导师此尊往昔为陶师之子名为能作时，于如来释迦牟尼佛前发菩提心。如《贤劫经》亦云：我于往昔贫贱时，于如来大释迦牟尼佛，以少许伞盖供养之，最初发无上菩提心。如是说。其后积聚资粮之方式，依小乘之理，毗婆尸佛、燃灯佛、宝髻佛，于三无数劫之末出现，最初释迦牟尼佛，以大慈悲心，布施圆满布施，虽被截断肢体亦不嗔恨，忍辱与戒律，以星宿王赞叹精进，彼即得定与智慧。如是说。于三无数劫中次第令七万五千佛与七万七千佛之间欢喜。依大乘而言，需圆满行持五道十地，故于证得圣地后，每一刹那亦能现证十方无量无数佛陀，无边福德与智慧资粮增长圆满，无量有情得以成熟，无量刹土得以清净，次第证得十地。
English
You, show many Buddhas. Thus it is said. In terms of the establishment of names, according to the common Lesser Vehicle, in general, countless Buddhas of the three times dwell throughout space. Among them, our teacher, the perfectly complete Buddha Shakyamuni, first generated the supreme Bodhicitta, in the middle accumulated merit for three great asamkhyeya kalpas, and finally manifested perfect enlightenment, turning all the wheels of Dharma. As it is said in the Sutra of Adornment of Virtue: "From the time I generated the supreme Bodhicitta, for three great asamkhyeya kalpas, I accumulated merit with great diligence. When I was a hundred years old, I saw the blind beings without guidance, and in this Jambudvipa, I manifested enlightenment, turning the inconceivable wheel of Dharma." Thus it is said. This teacher, in the past, when he was the son of a potter named Nanga, generated Bodhicitta in the presence of the Tathagata Shakyamuni. As it is also said in the Sutra of the Fortunate Aeon: "When I was poor in the past, I offered a small umbrella to the great Tathagata Shakyamuni, and first generated the supreme Bodhicitta." Thus it is said. Thereafter, the manner of accumulating merit, according to the Lesser Vehicle, Vipashyin Buddha, Dipankara Buddha, Ratnaketu Buddha, appear at the end of three countless kalpas, the first Shakyamuni Buddha, with great compassion, perfected generosity by giving, even though limbs were cut off, he did not become angry, patience and discipline, praised diligence with the Star King, and immediately attained samadhi and wisdom. Thus it is said. In the three countless kalpas, he gradually pleased between 75,000 Buddhas and 77,000 Buddhas. According to the Great Vehicle, it is necessary to fully practice the five paths and ten bhumis, so after attaining the holy ground, in each moment, one can also manifest countless Buddhas in the ten directions, the boundless merit and wisdom accumulations increase and are perfected, countless sentient beings are matured, countless pure lands are purified, and the ten bhumis are gradually attained.