Tibetan
་འཐུས་པས་བཟུང་འཆང་བྱས་པའི་ནམ་ཉིན་མཚན་ལྟོས་མེད་ཀྱིས་ལྷ་སར་མ་འཁྱོལ་ན་སྐེ་མིག་ལ་གྱ་ཡོང་བའི་སྒྲ་གྲགས་སོ། །དེ་ནས་བཙན་ཡུལ་དུ་ཕེབས་པའི་ནུབ་སོག་པོས་བཙན་ཡུལ་མནན་པ་ན། སྡེ་པ་དབང་འདུས་ཀྱིས་ཁྲུང་བཞེས་བཙུགས་པའི་སོག་པོ་མགོ་བསྐོར་ཐབས་མཁས་ཀྱང་སྤྱོད་པས་དཀར་ཁུང་དུ་རྗེ་ཉིད་ཐག་ཤུར་ལ་གདན་དྲངས་ཏེ་མཚན་མོ་རིལ་པོར་གྲ་ནང་གཞུང་བརྒྱུད་ལྡུམ་པོ་བཀྲ་ཤིས་མཐོང་སྨོན་གྱི་གཞིས་སུ་སྐུ་ཞང་གི་སར་ཕེབས་དེང་སང་དེའི་ཉིན་ཧོར་སོག་གིས་ལྡུམ་པོ་མནན་པ་ན། ཞབས་དྲུང་ག །ཞན་ཕན་དབང་པོས་ཀྱང་ཁྲུང་བཞེས་བཙུགས་པའི་ཧོར་སོག་མགོ་བསྐོར། མངོན་དགའི་ཞལ་དཀར་ནས་མར་ཐག་བཤུར་ལ་གདན་དྲངས། དེ་ནས་ལུང་རིང་གི་ཕུའི་རྫ་ཁྲོད་དུ་ཉིན་ཞག་གཉིས་ཀྱི་བར་རྡོ་སྦས་བརྒྱབ་པའི་ཡིབ་ནས་བཞུགས་ཤིང་། ཞབས་རིམ་པ་བཞིས་ཉིན་མོ་སྐྱ་ཆས་ཀྱིས་སྨན་བརྗིད་དགོན་དུ་ཡིབ་ནས་མི་རེས་རེ་མོས་ཀྱིས་རྒྱང་བཙོས་དང་། མཚན་མོ་གསོལ་ཆས་འབུལ་དུ་ཡོང་། དེར་སོག་པོས་ལུང་རིང་གི་ཕུའི་རྫ་ཁྲོད་དུ་ཡོང་སྟེ་རྗེ་ཉིད་ཀྱི་དབུ་ཐོག་ཏུ་ཕར་འགྲོ་ཚུར་འགྲོ་བྱས་ཏེ་ཉུལ་བས། ད་ང་ཟིན་སོང་སྙམ་པའི་ཤིན་ཏུ་ཚད་པའི་སྙིང་ཁར་དོན་དོན་གྱི་འཇིགས་རྔམས་ཚད་མེད་པ་བྱུང་གསུངས། དེར་དཀོན་མཆོག་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དཔལ་ཨོ་རྒྱན་གུ་རུ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་དང་། བདག་སོགས་གདུལ་བྱར་གྱུར་པའི་བུ་སློབ་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་བགོ་སྐལ་དུ་ཧོར་སོག་གི་མིག་གིས་མ་མཐོང་བར་མ་རྙེད་པས་རེ་ཐག་ཆོད་ནས་ལོག་སོང་རྗེས་སྨན་བརྗིད་དུ་དགེ་མཁན་སྒྲུབ་པ་མོའི་སར་ཕེབས། ནངས་པར་སྔ་བར་བཞེངས་ནས་དོལ་ཁང་པ་བརྒྱང་དུ་གནས་ཆུང་མ་ཞིག་གི་ཐབ་ཚང་དུ་ཡིབ་ནས་བཞུགས་སོ། །དེ་དག་གི་ཚེ་གྲོང་སྙིང་གཉེར་པ་སྤོ་བོ། འབུམ་རབ་འབྱམས་པ་ཨོ་རྒྱན་སྐལ་བཟང་། ཞབས་དྲུང་འགྱུར་མེད་གཞན་ཕན་དབང་པོ། དགེ་སློང་ཨོ་རྒྱན་རབ་བརྟན་སོགས་གྲྭ་བགྲེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཀའ་གྲོས་མཛད་པའི་ཚེ། འབུམ་རབ་འབྱམས་པས་གཏེར་བདག་གླིང་པའི་སྙིང་པོའི་དྭངས་མ་ནི་སྲས་མོ་འདི་ལ་ཡོད་པས་ཆུད་ཟོས་སུ་མ་སོང་བ་གྲགས། ད་ཅི་དྲག་ཕྱོགས་གང་དུ་ཕེབས་པ་དྲག་གསུངས་པར་དགེ་སློང་ཨོ་རྒྱན་རབ་བརྟན་ནས་ཁྱེད་རྣམས་ཐབས་མཁས་ཤིང་ཐུགས་རིག་བཀྲ་བས་ས་ཆ་སོགས་གང་དུ་སོང་གཟིགས་པས་སླར་གྲྭ་གཙང་ཚུགས་དུས་ཀྱི་དོན་དུ་ཧུར་བསྐྱེད་མཛོད། ཁོ་བོས་སྲས་མོ་འདི་དབུ་བཏོན་ནས་ཆུད་ཟོས་མེད་པར་སླར་ཁྱེད་རང་རྣམས་ལ་འབུལ་རྒྱུ་ཡོད་པ་བྱེད་གསུང་ན
Chinese
由于胜任者的执掌，无论白天黑夜，如果没能到达拉萨，就会有脖子和眼睛受伤的声音传出。之后，在前往藏地的途中，蒙古人压制藏地时，德巴旺杜建立了“忠谢”，巧妙地欺骗了蒙古人，于是杰本人被从嘎孔秘密地请到塔秀，整夜都在扎囊宗的隆波扎西通门庄园的叔叔那里。现在，当蒙古人压制隆波时，夏仲，贤潘旺波也建立了“忠谢”，欺骗了蒙古人。从门嘎的夏嘎秘密地被请来。之后，在隆仁山谷后面的岩洞里，用石头掩盖起来躲藏了两天。四位侍者白天穿着俗装躲在曼吉寺，每人轮流放哨，晚上来供奉食物。在那里，蒙古人来到隆仁山谷后面的岩洞，在杰本人的头顶上来回走动搜寻，心想“现在我被抓住了”，感受到了极其强烈的恐惧。他说，那时，由于所有本尊，特别是邬金莲花生大师父子的慈悲，以及我等被调伏的弟子们的福报，蒙古人的眼睛没有看到，也没有找到，绝望地返回后，去了曼吉寺的格钦竹巴姆那里。第二天早上，他早早起身，躲在多康巴坚的一户人家的厨房里。那时，村里的辛涅巴波沃、班热绛巴邬金卡桑、夏仲久美贤潘旺波、格隆邬金热丹等老僧们商议时，班热绛巴说，掘藏师古如秋吉旺波的心髓精华就在这位公主身上，没有浪费。现在该怎么办，去哪里好呢？格隆邬金热丹说，你们聪明且智慧敏锐，去看看去了哪里，为了恢复僧团而努力吧。我将带领这位公主，不让其浪费，将来还会献给你们。
English
Due to the holding of the competent one, regardless of day or night, if they couldn't reach Lhasa, there would be sounds of neck and eyes being injured. Then, on the way to Tsang, when the Mongols suppressed Tsang, Depa Wangdu established "Trung Zhe," cleverly deceiving the Mongols, so Jowo himself was secretly invited from Garkhung to Takshur, and spent the whole night at his uncle's estate in Lhumpo Tashi Thongmon Manor in Zhanang Dzong. Now, when the Mongols suppressed Lhumpo, Shabdrung, Khyenphen Wangpo also established "Trung Zhe," deceiving the Mongols. He was secretly invited from Menga's Shakhar. After that, in the rock cave behind the Lungring Valley, he hid for two days covered with stones. The four attendants hid in Menji Monastery during the day in ordinary clothes, taking turns on guard duty, and came to offer food at night. There, the Mongols came to the rock cave behind the Lungring Valley and searched back and forth over Jowo's head, thinking, "Now I'm caught," and felt extremely intense fear. He said that at that time, due to the compassion of all the deities, especially Guru Rinpoche and his sons, and the merit of disciples like me who were to be tamed, the Mongols' eyes did not see or find him, and after returning in despair, he went to Gekhen Drubpa Mo at Menji Monastery. The next morning, he got up early and hid in the kitchen of a household in Dolkhangpa Gyang. At that time, the village's Nyernepa Powo, Bum Rabjampa Orgyen Kalzang, Shabdrung Gyurme Khyenphen Wangpo, Gelong Orgyen Rabten, and other old monks discussed, and Bum Rabjampa said that the essence of Terton Guru Chowang's heart essence is in this princess, and it has not been wasted. What should we do now, where should we go? Gelong Orgyen Rabten said, you are clever and have sharp wisdom, go and see where she has gone, and strive to restore the Sangha. I will lead this princess, not let her be wasted, and will offer her to you again in the future.
Tibetan
ས་དེར་ཞལ་འཆམ་སྟེ། དགེ་སློང་ནས་འཁང་རྒྱང་དུ་རྗེ་བླ་མའི་ཞབས་དྲུང་དུ་ཕེབས། ནངས་པར་ལུང་རིང་གི་ལ་རྩེ་ནས་ཡར་འབྲོག་པ་ཆོས་དང་ཁ་རོ་ལ་བརྒྱུད་དེ་འབྲས་ལྗོངས་སུ་ཡབ་རྗེའི་ལུང་བསྟན་ལྟར་ཕེབས་རྩིས་ཀྱིས་ཕག་རི་ཕྱོགས་སུ་ཞལ་གཟིགས་ཏེ་ཕེབས། དེ་ཡང་རྒྱུན་ལྡན་སྐུ་མཚམས་དང་དལ་འགྲོས་ཀྱི་ཅུང་ཟད་ཕེབས་པའང་ཆིབས་ལ་བརྟེན་གཤིས། དེ་དུས་སྤྲང་ཆས་ཀྱིས་ཉིན་མཚན་བར་མེད་ཤད་ནས་ཕེབས་དགོས་གཤིས་སྐུ་ངལ་ཞིང་ཉམས་ཞན་པས་ཕེབས་སོ། །དེར་ཕག་རིར་ཁྲོམ་དང་ཐག་ཉེའི་སར་ཚ་ཕོག་མཛད་པའི་ཚེ། དགེ་འདུན་མཚམས་འཕེལ་ནས་ཇ་ཕོར་པ་གང་བཏུང་སྟེ་ཁྲོམ་ལ་ལྟ་བར་ཕྱིན། དེ་འདྲ་ཁ་ཤས་ཀྱི་རྗེས་སུ་དགེ་སློང་རབ་བརྟན་ལགས་ནས་ཇ་འཐུང་རིང་ཡང་སྡོད་མི་ཚུགས་པ་འདུག་གམ་གསུངས་པས། མཚམས་འཕེལ་ན་རེ། ཨ་ཁ་ཅི་གསུངས། ད་ཅིའི་རྩ་ན་རྟ་གཉིས་ཤད་ནས་ལངས་སོང་། ད་ལྟ་ཤོག་བརྒྱངས་རིང་པོ་ཁྱེར་ནས་སློག་གིན་འདུག །ད་ང་ལྟ་རུ་འགྲོ་ཟེར་སོང་། དེ་མ་ཐག་པར་ཁོ་པ་ཡོང་སྟེ་ངས་ཨེ་ཟེར་ལྷ་ས་ནས་དཔོན་གྱིས་ཡི་གེ་འདུག །གཏེར་བདག་གླིང་པའི་བུ་མོ་དེ་རིགས་གློད་ཤོར་དུ་སོང་ན་མི་རུང་བས་འཕྲལ་དུ་བཟུང་འཆང་བསྐྲད་པས་ལྷ་སར་ནམ་ཉིན་ལྟོས་མེད་ཀྱིས་ཁྲིད་ཤོག་ཟེར་འདུག །ད་ཇ་འཕོ་ལ་ཕེབས་བཏོང་ཟེར་བས་དེ་མ་ཐག་པར་རྟབ་རྟབ་ཀྱིས་བྲོས་ནས་ཕེབས་སོ། །དེར་འབྲས་ལྗོངས་ལམ་བར་གཅའ་འཕྲང་བས་ཕེབས་དཀའ་ཞིང་ལམ་རྙེད་དཀའ་བ་ལ། ཡབ་རྗེའི་ཐུགས་རྗེས་དགེ་སློང་བཀྲས་དབང་དང་མཚམས་འཕེལ་གཉིས་སྔོན་ནས་རྫོགས་ཆེན་པའི་སྐུ་དྲུང་དུ་ཕེབས་མྱོང་གཤིས་ཕེབས་ལམ་བགྲོད་བདེ་བར་གནས་སྒོ་གོང་དུ་ཕེབས་སོ། །དེ་སྐབས་འགྱུར་མེད་ཆོས་སྒྲོན་སྐྲན་གྱིས་ན་ཚས་འགྲོ་མ་ཐུབ་བར་ལམ་ཐང་སྟོང་ཞིག་ཏུ་ལུས་པའི་གྲོགས་དགེ་སློང་བཀྲས་དབང་བཞུགས་པའི་ཚེ། ས་སྲིབ་ལྟ་བུའི་གངས་དང་རླུང་གི་བུ་ཡུག་འཚུབས་པའི་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བའི་དུས་ས་གད་རིང་པོ་ཞིག་ནས་དགེ་སློང་བཀྲ་ཤིས་དབང་ཕྱུག་གར་ཡོད་ཅེས་ཟེར་བ་ལ། ས་འབུར་རྡོག་ཙམ་པ་གངས་ཀྱིས་འཁེངས་པའི་པུས་མོ་ཙམ་ཚུད་པའི་སྟེང་ནས། ང་འདིར་ཡོད་དོ་གསུངས་པས། དགེ་འདུན་མཚམས་འཕེལ་དང་ཐག་ཉེར་སོང་དུས། དགེ་སློང་ནས་ང་འདིར་ཡོད་དོ་རྩམ་པ་ཁྱེར་ཡོད་དམ་གསུངས། དེར་མཚམས་འཕེལ་ནས། ཁྱོད་བདེན་ནོ་རྩམ་པ་ཁྱེར་ཡོད་ཟེར། དེར་མཚམས་འཕེལ་གྱིས་བཙུན་མ་རྒྱབ་ཏུ་ཁུར་ཡོང་། དགེ་སློང་ཡུས་པ་ལྟ་བུས་བླ་མ་དྲན་ཏེ་སྔོན་དུ་བྱོན་པས། དེར་རྗེ་ཉིད་བཙུན་མ་ཤིའམ་དགོ
Chinese
在那裡告別後，僧人帶著抱怨前往宗喀巴大師的座前。第二天，他們從隆仁的山口出發，經過亞若巴曲和卡若拉，按照父親的預言前往錫金（འབྲས་ལྗོངས།），並朝著帕里（ཕག་རི།）方向前進。由於平時閉關和緩慢行走，有時也騎馬。當時，他們穿著乞丐的衣服，日夜不停地趕路，非常疲勞和虛弱。在那裡，在帕里靠近市場的地方休息時，僧人慈誠彭喝了一滿杯茶，然後去市場看看。幾次這樣之後，僧人饒丹說：「喝茶這麼久也待不住嗎？」慈誠彭回答說：「啊，你說什麼？現在怎麼了，兩匹馬都站起來了。現在正拿著長長的鞭子抽打著。現在我要去看看。」說完就走了。他立刻回來，說：「哎，拉薩的官員來信了。如果讓掘藏師林巴的女兒逃脫，那可不行，所以要立即逮捕並驅逐，無論白天黑夜都要帶到拉薩。」說完：「現在去倒茶吧。」他立刻驚慌失措地逃走了。在那裡，前往錫金的路上，由於道路狹窄難行，難以找到道路。由於父親的慈悲，僧人扎旺和慈誠彭之前曾去過大圓滿上師那裡，所以他們順利地通過了道路，並前往了更高的住所。當時，由於堅美曲珍患有腫瘤，無法行走，被留在了空曠的道路上，他的朋友僧人扎旺住在那里。在像陰影一樣的冰雪和狂風暴雨中，非常艱難的時刻，從很遠的地方傳來聲音：「僧人扎西旺秋在哪裡？」從一個被冰雪覆蓋的、只有膝蓋高的土堆上，傳來聲音：「我在這裡。」當僧人慈誠彭靠近時，僧人說：「我在這裡，你帶糌粑了嗎？」慈誠彭回答說：「你說對了，我帶了糌粑。」然後，慈誠彭背著尼姑過來。像瘋子一樣的僧人想起上師，先行一步。在那裡，宗喀巴大師問尼姑是否死了。
English
Having bid farewell there, the monk went with complaints to the presence of Je Lama. The next morning, they set out from the Longring Pass, passing through Yarokpa Chö and Karo La, heading towards Sikkim (འབྲས་ལྗོངས།) according to the prophecy of the father, and looking towards Phagri (ཕག་རི།). Even the usual retreats and slow walks were sometimes done on horseback. At that time, they were dressed as beggars, traveling day and night without stopping, so they were very tired and weak. There, while resting in Phagri near the market, the monk Tsempei Phel drank a full cup of tea and went to look at the market. After a few such instances, the monk Rabten said, "Can't you stay still even while drinking tea?" Tsempei Phel replied, "Ah, what are you saying? What's wrong, both horses have stood up. Now they are taking a long whip and flogging them. Now I'm going to take a look." Saying that, he left. He immediately came back and said, "Hey, there's a letter from the official in Lhasa. If the daughter of Terton Lingpa escapes, it won't do, so arrest and expel her immediately, and bring her to Lhasa regardless of day or night." Saying, "Now go pour the tea." He immediately fled in a panic. There, on the way to Sikkim, the road was narrow and difficult to travel, and it was difficult to find the way. Due to the father's compassion, the monks Trawang and Tsempei Phel had previously gone to the presence of the Dzogchen master, so they passed through the road smoothly and went to a higher residence. At that time, Gyurme Chödrön was suffering from a tumor and could not walk, so she was left on an empty road, and her friend, the monk Trawang, was staying there. In the snow and windstorms like shadows, at a very difficult time, a voice came from a long distance, "Where is the monk Tashi Wangchuk?" From a mound covered with snow, only knee-high, a voice came, "I am here." When the monk Tsempei Phel got closer, the monk said, "I am here, do you have tsampa?" Tsempei Phel replied, "You're right, I have tsampa." Then, Tsempei Phel carried the nun on his back. The monk, like a madman, remembered the master and went ahead. There, Je Rinpoche asked if the nun was dead.