Tibetan
་པའི་གཡར་དམ་ཁས་བླང་པའི་མནལ་ལམ་བྱུང་། ཡང་རྒྱལ་ཟླའི་བཅུ་དགུའི་ནུབ་ཞབས་དྲུང་ཐུགས་སྲས་རིན་པོ་ཆེ་གཤེགས་པའི་བསྔོ་རྟེན་ཡིན་ཟེར་བའི་སྒམ་ཆུང་ཞིག་ཁ་དབྱེ་བར་མཛད་པའི་ནང་ན། ཕྱག་དྲིལ་ཤུབས་ཙིང་གི་རི་མོ་བྱས་པ་ཞིག་འདུག་པ་དེ་རྗེ་ཉིད་རང་དང་། དྲིལ་བུ་གཞན་ཞིག་འདུག་པ་དེ་གདུང་བརྒྱུད་རིན་པོ་ཆེ་དང་མཁན་པོ་སུ་རིགས་ལ་ཡིན་ཟེར་བའི་མོད་ལ་མནལ་སད། དེ་འཕྲལ་ལྷོ་བྲག་ཏུ་བརྟན་བཞུགས་འབུལ་མི་ཆེད་དུ་གནང་བའི་ཚེ། འབུལ་ཚན་གྲས་ནས་དར་ཡུག་དམར་སེར་གཉིས་ལུས་འདུག་པ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ལ་ཉེ་ངན་གསུངས་ཤིང་། ཕྱིས་རྣམ་སྤྲུལ་རིན་པོ་ཆེ་དང་གསུང་བགྲོས་བྱུང་བར། འདིར་མནལ་ལྟས་བྱུང་བའི་ཉིན་དེར་ཕ་གིར་ཞལ་ཆེམས་གནང་བ་དང་དུས་འགྲིག་འདུག་ཅེས་གསུངས། ཡང་གནམ་གང་གི་ཐོ་རེངས་ལོ་གསར་གྱི་གྲྭ་པའི་ཇ་ཞུ་ཕལ་ཆེར་རྫོགས་པའི་དགེ་བསྐོས་ཀྱི་ཇ་ཞུའི་རྗེས་སུ་མནལ་ཐུམ་པ་ཞིག་བྱུང་བའི་གཟིགས་སྣང་དུ། ད་ལྟའི་གཟིམས་ཆུང་གི་གཟིམས་སྒྲོམ་ནང་འདི་ཁར་བཞུགས་འདུག་པ་ལ། སྒོ་ཤག་གིས་ཕྱེ་བའི་ནང་ནས་བུད་མེད་ཁ་དོག་སྔོ་བ་ཨ་ཙ་ར་འདྲ་བ་རས་ཁྲའི་གོས་དང་རིན་པོའི་རྒྱན་འཕྱོར་བ་ལྔ་ཐལ་གྱིས་འོང་ནས། ངེད་རྣམས་ཞིང་སྐྱོང་གི་ཌཱཀྐི་ནཱི་ཡིན། ད་ལྟ་རྔ་ཡབ་གླིང་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱ་འདྲེ་ཤོར་སོང་བས་མ་ཕེབས་པའི་ཐབས་མེད་ཟེར། གཟིམས་སྒྲོམ་དུ་ལག་བཏང་སྟེ་ཕྱག་ནས་འཐེན་ཞིང་ད་ལྟ་རང་ཕེབས་ཞེས་ཨུ་ཚུགས་ཞུ་འདུག་པ་ལ། གཟིམས་གཞུག་ན་དེ་དུས་ཀྱི་དགེ་བསྐོས་བྱེད་མི་དགེ་སློང་ངག་དབང་ཀུན་དགའ་ཡིན་རྒྱུ་བའི་བཙུན་པ་ཞིག་འདུག་པ་དེས། གཟིམས་སྒྲོམ་ནང་དུ་མར་མནན་ནས། རེ་ཞིག་ཐེགས་ན་གཏན་ནས་མི་འོང་ཟེར། དེར་རྗེ་རང་གིས། ད་ལྟ་ཚེ་ཚད་ལ་དགའ་མོ་ཡོད། རེ་ཞིག་མི་འགྲོ། ཡོང་རན་པ་དང་ཁྱེད་རང་རྣམས་བསུ་བ་ལ་ཡོང་མི་དགོས། ཤར་མར་སླེབ་འོང་གསུངས་སོ། །དེར་བཙུན་པ་དེས་བུད་མེད་ལྔ་པོ་དེ་ཨུ་ཚུགས་ཀྱིས་བརྫངས་ནས་ཕྱིར་ལོག་སོང་བ་དང་། ཡང་ཨ་ཙ་ར་ལྔ་ཤར་གྱིས་འོང་ནས། ད་ལམ་རང་ཕེབས་དགོས་ཟེར་བ་ལ། ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པར། ད་ནི་ལོ་ཡང་ལྔ་བཅུ་ང་ལྔ་ཙམ་སླེབས་སོང་བས་ཕྱིན་ཀྱང་ཡོང་བ་འདྲ་སྙམ་དུ་དགོངས་ཤིང་། ཞལ་ནས་རེ་ཞིག་ང་མི་འགྲོ་བོད་འདིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་ཞིག་མི་འདུགདེའི་ནང་ནས་ཀྱང་རྙིང་བསྟན་ཉག་ཕྲ་བར་འདུག་པས་ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོའི་དྲིན་གསོར་ཕྲིན་ལས་སྤེལ་ཕྱིར་རེ་ཞིག་སྡོད་དགོས་འདུག་གནང་སོང་། དེ་སྐད་དུ་ཞལ་ནས་ཨོ་རྒྱན་
Chinese
做了一个梦，梦中答应了（某人）的借据。还有，在藏历新年十二月十九日晚上，打开了一个说是为夏仲·图色仁波切去世做的祭祀品的箱子，里面有一个手铃套，上面画着花纹，说是上师您自己的，还有一个铃，说是给传承仁波切和堪布等人的，话音刚落就醒了。之后，特意去洛扎（Lhodrak，是不丹的一个宗）献长寿祈愿时，供品中剩下两条红色和黄色的绸缎，说是不吉祥的征兆。后来和南智仁波切商量后说，这里做梦的那天，和那边立遗嘱的时间正好吻合。还有，在年初一的黎明，僧人们的茶话会差不多结束的时候，在主管僧人茶话会之后做了一个梦，在梦中看到，现在在寝宫的床上坐着，门稍微打开，从里面出来五个蓝色皮肤、像阿阇黎一样的女人，穿着丝绸衣服，佩戴着珍贵的饰品，急匆匆地走过来说：我们是田野守护空行母，现在莲花生大师的净土铜色吉祥山的所有人都被汉地的魔鬼抓走了，所以不得不去。她们伸手到床上拉着上师的手说：现在就走吧，恳切地请求着。当时在寝宫里做主管僧人的是一位叫阿旺衮噶的比丘，他把上师按在床上说：如果现在走了，就永远不会回来了。这时上师自己说：现在我还喜欢长寿，暂时不走。等该走的时候，你们也不用过来迎接，我会自己去的。说完，那个僧人用力把那五个女人推走了。之后，又有五个阿阇黎急匆匆地走过来说：现在就走吧。上师心里想：现在年龄也五十多岁了，走了也行吧。但嘴上却说：暂时我不走，因为这个西藏的佛教还不够兴盛，其中宁玛派尤其衰微，为了报答莲花生大师的恩情，为了弘扬佛法，所以暂时要留下来。嘴里还念着莲花生大师（藏文：ཨོ་རྒྱན་，梵文天城体：ओड्र्याण，梵文罗马拟音：oḍryāṇa，汉语字面意思：邬金）
English
I had a dream in which I agreed to someone's promissory note. Also, on the evening of the nineteenth day of the twelfth month of the Tibetan calendar, a small box said to be a dedicatory offering for the passing of Zhabdrung Thuksey Rinpoche was opened, and inside there was a handbell cover with a pattern on it, said to be for the master himself, and another bell, said to be for the lineage Rinpoche and Khenpos, when I suddenly woke up. Immediately afterwards, when I was specially offering a long life prayer in Lhodrak (Lhodrak, a dzong in Bhutan), two pieces of red and yellow silk remained among the offerings, which were said to be inauspicious omens. Later, after discussing it with Namtrul Rinpoche, he said that the day I had the dream here coincided with the time the will was made there. Also, at dawn on New Year's Day, after the monks' tea ceremony was almost over, after the tea ceremony of the disciplinarian, I had a dream in which I saw that I was sitting on the bed in the current small room, and the door was slightly open, and five bluish-skinned women resembling acharyas, wearing silk clothes and adorned with precious ornaments, came rushing in and said: We are the field-protecting dakinis. Now all the inhabitants of the Copper-Colored Glorious Mountain of Padmasambhava have been captured by the Chinese demons, so there is no way you cannot come. They reached out to the bed, pulled the master's hand, and insisted, saying, "Let's go now." At that time, the monk who was the disciplinarian in the room was a monk named Ngawang Kunga, who pressed the master down on the bed and said, "If you leave now, you will never come back." Then the master himself said, "Now I still like longevity, I will not leave for the time being. When it is time to come, you do not need to come to greet me, I will come myself." After saying that, the monk pushed the five women away forcefully. After that, five more acharyas came rushing in and said, "You must leave now." The master thought in his heart, "Now that I am over fifty-five years old, it would be okay to leave." But he said, "I will not leave for the time being, because the Buddha's teachings in this Tibet are not very widespread, and among them, the Nyingma school is particularly weak, so in order to repay the kindness of Padmasambhava and to spread the Dharma, I must stay for the time being." He also recited Padmasambhava (Tibetan: ཨོ་རྒྱན་，Sanskrit Devanagari: ओड्र्याण，Sanskrit Romanization: oḍryāṇa，Literal Chinese meaning: Wujin).