Tibetan
ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོའི་དྲིན་གསོར་ཕྲིན་ལས་སྤེལ་ཕྱིར་རེ་ཞིག་སྡོད་དགོས་འདུག་གནང་སོང་། དེ་སྐད་དུ་ཞལ་ནས་ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོའི་མཚན་བརྗོད་པར་མཛད་པ་ཙམ་གྱིས་ཐུགས་དད་པའི་གདུང་ཤུགས་དྲག་པོས་མྱོས་ཏེ། ཨོ་རྒྱན་གྱི་མཚན་བརྗོད་བཞིན་ཏུ་སྤྱན་ཆབ་འཁྲུག་པ་དང་བཅས་ཐུགས་བརྒྱལ་བ་ལྟ་བུའི་མུར་མནལ་སད། དེ་དུས་སྤྱན་ཆབ་མངོན་སུམ་དུའང་ཟག་འདུག་གསུང་། དེ་ལྟར་སྤྱན་ལྟས་འཚུབ་པ་ལ་བསུན་བཟློག་དང་། འཆི་བསླུ་སོགས་གནད་དུ་འགྲོ་བའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོ་ག་མང་པོ་བསྒྲུབས་ཤིང་། གྲྭ་པ་སྤྱི་སྒེར་ཐམས་ཅད་དང་མཆོག་དམན་གྱི་དད་ཅན་མང་པོས་ཀྱང་ཞབས་བརྟན་གྱི་རིམ་པ་ཕུལ། ཁྱད་པར་གོང་ཞབས་ཡས་ཕྱིན་ནས་བརྟན་བཞུགས་གསོལ་འདེབས་ཚིགས་བཅད་མ་དང་འབྲེལ་བར། སྟན་དཀར་རྡོ་རྗེའི་རེ་ཁཱ་ཅན་དང་། འབུལ་ནོད་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ། འདུས་པར་མང་འགྱེད་བཅས་རྒྱས་པར་སྩལ། ཉེར་གཉིས་ཀྱི་ནུབ་ལྷོ་ནང་ཡིན་ཁུལ་ཞིག་ཏུ་ཞབས་དྲུང་ཐུགས་སྲས་རིན་པོ་ཆེ་སྐུ་བསྙུན་ནས་འདུག་པའི་སར་ཕེབས། དེར་མཐའ་ཤིང་ནགས་ཀྱིས་བསྐོར་བའི་ནགས་ཆུང་ཞིག་ན་ཞལ་ལྷོ་ནུབ་ལ་ཕྱོགས་ནས་བཞུགས་འདུག་པའི་མུར་སྤྱན་ཟིམ་མེར་གཤེགས་སོང་བར། ངེད་རང་གིས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་མྱུར་དུ་ཕེབས་དགོས་སོ་ཞེས་ཞུས་པས། ཡང་སྐུ་སོས་པ་ལྟ་བུས། ད་ལམ་རིམ་གྲོའི་དུས་རྟེན་འབྲེལ་ལ་ཉེ་ལེགས་པ་ཞིག་མ་བྱུང་བས། ད་ཅི་འདྲ་འགབ་སོགས་སྣ་ཚོགས་གསུངས་པའི་མཐར། ད་ཆ་རྗེ་ཉིད་ལ་འདི་ཕྱི་ཐམས་ཅད་བློས་ལྗིད་འགེལ་བ་ཡིན་གཤིས། རྗེས་མྱུར་མཇལ་གྱི་སྨོན་ལམ་ཞུ་བས་སྐྱབས་འཇུག་ཐུགས་རྗེས་གཟིགས་དགོས་ཞེས་གསུངས་བྱུང་བའི་མོད་ལ་མནལ་སད། དེ་འཕྲལ་ལྷོ་བྲག་ཏུ་གནས་ཚུལ་འབུལ་མི་ཆེད་དུ་གནང་ཞིང་། དེ་ནས་མི་རིང་བར་ལྕགས་འབྲུག་དབོ་ཟླའི་ཚེས་བརྒྱད་ལ་ཐུགས་སྲས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཞི་བར་གཤེགས་པ་རེ་ཞིག་གསང་ཁོག་ནས་སྤྱན་འདྲེན་འབྱོར་བ་ལྟར་ཆིབས་བསྐྱོད་དེ། རིམ་པར་ཚེས་ཉི་ཤུ་ལ་ལྷ་ལུང་དུ་ཕེབས། དེའི་ནངས་པར་གསང་རྒྱ་བཀྲོལ་ཏེ། རྗེ་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་དམ་གསལ་འདེབས་དང་། གདུང་བཞུ་བའི་ཕྱག་ལེན། ལྷོ་ནང་དུའང་ཞབས་བསྐྱོད་ནས་དངུལ་གདུང་ལ་རབ་གནས་སོགས་མཛད་པར་ཞབས་ཏོག་འབུལ་ནོད་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་སྤྱི་སྒོས་ཐམས་ཅད་ནས་བསྒྲུབས་ཤིང་ནག་ཟླའི་འགོར་ཆིབས་བཏེགས་ཏེ་ཕྱིར་ལམ་གླིང་དུ་ནང་སོ་དཔལ་འབྱོར་འདས་པའི་སྐྱབས་གནས་སུ་སྤྱན་དྲངས་པ་ལྟར་ཐེགས་ནས་རིམ་པར་གདན་སར་ཕེབས་ཏེ། ཚེས་བཅུ་བདུན་གྱི་སྔ་དྲོའི་ཆར་གསང་སྔགས
Chinese
为了报答邬金大师的恩情，为了开展事业，暂时需要停留，就这样决定了。据说，仅仅是念诵邬金大师的名号，就因心中强烈的信仰而感到陶醉。念诵着邬金的名号，泪水汹涌而出，如同昏厥一般醒来。据说那时眼泪也明显地流了下来。就这样，为了消除不祥的预兆，进行了许多重要的仪式，如驱除厄运和赎命等。所有的僧侣，无论是公是私，以及许多身份高低的信徒，都献上了祈寿的仪式。特别是，从上到下都献上了长寿祈请文，并赠送了带有白色金刚杵图案的垫子，以及丰盛的供品和大量的聚餐。二十二日，在西南内地的某个地方，前往了侍从心子仁波切生病的地方。在那里，在一个被树林环绕的小树林里，面向西南方向坐着，眼睛微微闭着。我请求说：“转世灵童需要尽快到来。”他又像恢复了精神一样说：“这次法会的缘起不太好，现在该怎么办？”等等，说了各种各样的话，最后说：“现在，我把今生来世的一切都托付给您了。请您祈祷我能尽快见到您，请您以慈悲垂顾。”说完就醒了。之后，特意派人去洛扎（Lhodrak）报告情况。不久之后，在铁龙年（1700）四月八日，心子转世灵童圆寂了，暂时秘密地迎请灵柩，然后启程。依次在二十日到达拉隆（Lhalung）。第二天，解除了秘密，进行了忆念上师本尊的修法，以及火葬的仪式。还前往洛南（Lho-Nang），为银塔举行了开光等仪式，所有人都尽心尽力地供养和服务。四月初启程返回拉姆林（Lamling），如同迎请已故的内索·白久（Nangso Paljor）的庇护所一样前往，然后依次到达寺院，在十七日的早晨，进行了密咒……
English
In order to repay the kindness of the Great Orgyen and to carry out activities, it was decided that I should stay for a while. It is said that just by reciting the name of the Great Orgyen, he was intoxicated by the intense force of faith in his heart. While reciting the name of Orgyen, tears welled up and he awoke as if from a fainting spell. It is said that at that time, tears were visibly flowing. Thus, in order to dispel inauspicious omens, many important rituals were performed, such as averting misfortune and redeeming life. All the monks, both public and private, and many devotees of high and low status, offered longevity rituals. In particular, from top to bottom, longevity prayers were offered, and cushions with white vajra patterns, abundant offerings, and large gatherings were generously bestowed. On the twenty-second, in a certain area of the southwest interior, he went to the place where the attendant heart-son Rinpoche was ill. There, in a small grove surrounded by trees, he was sitting facing southwest, with his eyes slightly closed. I requested, "The incarnate lama needs to come quickly." He seemed to regain his spirits and said, "The circumstances for this Dharma assembly were not very good, so what should we do now?" and so on, saying various things, and finally said, "Now, I entrust everything of this life and the next to you. Please pray that I may see you soon, and please look upon me with compassion." As soon as he said this, he awoke. Immediately afterwards, he specially sent someone to Lhodrak to report the situation. Not long after, on the eighth day of the fourth month of the Iron Dragon year (1700), the heart-son incarnate lama passed away. The body was temporarily and secretly brought, and then he set out. He arrived at Lhalung on the twentieth. The next morning, the secrecy was lifted, and the practice of invoking the guru and deity, as well as the cremation ceremony, were performed. He also went to Lho-Nang and performed consecration and other rituals for the silver stupa, and everyone offered their services and offerings to the best of their ability. At the beginning of the fourth month, he set out and returned to Lamling, going as if to welcome the protector of the deceased Nangso Paljor, and then gradually arrived at the monastery. On the morning of the seventeenth, he performed the secret mantra...