Tibetan
ཟླ་སྒང་བར་གཙོ་བོར་ཐུགས་དམ་ལས་མི་གཡོ་བའི་ངང་ནས། ཐུན་མཚམས་སུ་ཚོགས་དབེན་གྱི་འདུས་པ་ཉུང་ཤས་ལ་ཆོས་སྦྱིན་དང་། གོང་མའི་སྐུ་མཆོད་ལ་དམིགས་ནས་དར་གླིང་སྤྱི་པར་ས་ཞིང་སྦྱོར་བ། བྱ་བ་ལས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སོགས་དོན་དུ་འགྱུར་པའི་མཛད་པ་བདག་གིར་བཞེས་ནས་གདན་སར་ཕྱིར་ཕེབས། ཡང་རྟིང་སོར་ས་བྱི་ཟླ་བ་དགུ་པའི་མཇུག་ནས་བརྩམས་ཏེ། གླང་ལོ་ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས་པའི་ཟླ་སྒང་བར་འབྲུམ་འཛེམ་དང་བསྟུན་ངོ་ཆེ་བ་རེ་གཉིས་ལ་བག་བསངས་ཏེ་བུག་སྒོ་ནས་ཞལ་མཇལ་ཙམ་མ་གཏོགས་ལོ་གཅིག་ལྷག་ཙམ་གྱི་བར་སྐུ་མཚམས་བཅད་ནས། གཙོ་བོར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་རང་སྣང་རིས་མེད་ཀྱི་དགོངས་པ་ལས་མ་གཡོས་པར་བཞུགས་ཤིང་། གསོལ་ཚིགས་ཀྱི་སྟེང་ཕྱག་ཚ་གྲོལ་རྗེས་ཞབས་དྲུང་གདུང་རྒྱུད་རིན་པོ་ཆེ་སྐུ་མཆེད་དང་གཅུང་རྗེ་དབོན་སོགས་ཞམ་རིང་ནང་འཁོར་ཉུང་འདུས་ལ་རྫོགས་ཆེན་སེམས་སྡེའི་བཀའ་ཁྲིད་ལ་སོགས་ཏེ་ཟབ་ཆོས་དུ་མ་ཐུན་རེ་ཆགས་མེད་དུ་སྩལ་བ་དང་། རེས་སྤྱན་བལྟས་སོགས་དང་སྦྱར་ཏེ་ལྷག་པའི་ལྷ་དུ་མའི་ལྗགས་བཟླས་དང་། ལས་གང་ལ་བསྔགས་པ་དེ་དང་དེའི་སྔགས་དམིགས་ཀྱི་ཁ་བསྒྱུར་སོགས་ཀྱི་ལས་སྦྱོར། དེ་ལོ་ཡུལ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཐོར་ནད་ཀྱིས་ལྔ་པའི་ལམ་དུ་ཕྱོགས་པའི་སྐྱབས་འཇུག་ཞུ་རྟེན་རྣམས་མཆོད་རྟེན་དུ་བཞེས་ནས། མིང་ཡིག་རྣམས་གསར་བཤུས་ཀྱི་ཕྲལ་ཕྲལ་སྙན་དུ་རིམ་བརྒྱུད་ཀྱིས་ཕུལ་བ་ལ་བསྔོ་བ་དང་སྐབས་སྐབས་སུ་བསྡེབས་བསྒྲིལ་གྱིས་སྒྲིབ་སྦྱོང་གི་བྱང་བཞུ་སོགས་དམིགས་ཡུལ་རྣམས་ལ་བརྩེ་བའི་སྤྱན་རས་ཀྱིས་གཟིགས་པས་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་མཛད་ཅིང་། དེ་ནས་ཀྱང་ལོ་མཇུག་དུས་རིམ་གྱི་ཚོགས་དབུར་ཞབས་བསྐྱོད་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་གཞན་མཆོག་དམན་ཀུན་ལ་ཞལ་མཇལ་ཙམ་ཡང་མ་གནང་བར་ཕྱི་ནང་གི་འགྲུལ་བཅད་མུས་ནས་ལྕགས་སྟག་ནག་ཟླའི་ཚེས་བདུན་ནས་བརྩམས་ཏེ་བཅོ་ལྔའི་བར་དུ་རྗེ་ཉིད་ཡབ་སྲས་གསུམ། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གཞན་ཕན་དབང་པོ། ཐང་འབྲོག་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སོགས་བདག་ཅག་ཞབས་ཕྱི་བཅུ་སྐོར་བཅས་པས། སྐུ་མཚམས་དེ་ཁའི་ཁོག་ཏུ་སྒྲུབ་ཆེན་བདེ་གཤེགས་འདུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བརྟེན་ནས་དམེ་རྫས་བདུད་རྩིའི་ཚོགས་སྒྲུབ་ཕྱག་བཞེས་རྒྱས་པའི་ལས་རིམ་ལྟར་ཐུན་བཞིའི་སྔགས་རྒྱུན་གསུང་མི་ཆད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་སྨིན་པར་གནང་བས་སྨན་འཕེལ་ཆེ་ཞིང་དྲི་རོ་ཁ་དོག་བཟང་བ་དང་། སྒྲུབ་ཁང་གཟི་བྱིན་ཆེ་ལ་དངོས་གྲུབ་བླང་བའི་ཉིན་དབང་གཞུའི་འཇའ་སྤྲིན་ལས་ཆར་སིལ་བུར་བབས་པ་སོགས་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་མཚན་དགེ་ཞིང་། དེའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་ཉེ་འཁོར་གྱི་ཐོར་ནད་རྣམས་ཀྱང་ཆུ་ཆད་པ་ལྟར་གྱུར་པས། སྣོན་ཟླའི་ཚེས་བཅུ་མཆོད་པའི་དུས་དང་འབྲེལ་བར་ཕྱི་མཚམས་གྲོལ་བར་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་སྔར་སྨོས་པ་ལྟར་བྲག་དམར་མཆིམས་ཕུ་དང་། གཡའ་མ་ལུང་སོགས་གྲུབ་པའི་དབེན་རི་གནས་ཆེན་ངོ་མཚར་ཅན་རྣམས་དང་། དར་གླིང་གཟིམས་ཆུང་བསམ་གཏན་སྦུགགཟིམས་སྤྱིལ་འོད་གསལ་རྩེ་དང་། བསམ་གཏན་རྩེ། ལྷོ་བྲག་གི་བཀྲ་ཤིས་ཆོས་གླིང་། སྨིན་གྲོལ་གླིང་གཙུག་ལག་ཁང་གི་གཟིམས་ཆུང་ཀུན་བཟང་ཡང་རྩེ་མདོ་སྦུབས་དང་། འཆི་མེད་འོད་སྣང་གི་སྦུབས། བླ་བྲང་ཆོས་འཁོར་ལྷུན་པོའི་གཟིམས་ཆུང་ཀུན་བཟང་ཕོ་བྲང་མདོ་སྦུབས་སོགས་སུ་སྐུ་མཚམས་ལོ་སྦྲེལ་མ་དང་། ཟླ་དྲུག་མ། ཟླ་གསུམ། ཟླ་གཅིག་གི་མཐའ་བརྟེན་པ་ཡན་གྱི་བླ་མ་ཞི་དྲགརྡོར་སེམས། བཀའ་བརྒྱད། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ། ཡང་ཕུར། གཤིན་རྗེའི་གཤེད། རྟ་མགྲིན། ཚེ་དཔག་མེད། མཁའ་སྤྱོད་མ། ཕྱག་རྡོར། ལོཀྟྲི། ནཱ་ག་རཀྴ་སོགས་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔ་ཙམ་གྱི་བསྙེན་སྒྲུབ་དང་། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཁྲེགས་གཅོད་ཀྱི་ཉམས་བཞེས་ལ་སྙིང་པོར་དྲིལ་ནས་ཐོད་བརྒལ་ཉིན་མཚན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་དང་། རླུང་སྦྱོར་སོགས་དུས་གནད་དང་བསྟུན་ཏེ་ཐུགས་རྒྱུད་ལ་ཅི་འབྱོར་གྱིས་ཉམས་བཞེས་བར་མ་ཆད་དུ་གནང་བས། མ་དག་པའི་སྣང་བ་འགོག་པའི་བསྐྱེད་རིམ་ལ་གསལ་བརྟན་གྱི་ཉམས་མཐར་ཕྱིན་ཏེ། སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་དག་པ་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་རྒྱས་ཐེབས་པས་ལས་བཞི་གང་ཡང་ཐོགས་མེད་དུ་གྲུབ། རྫོགས་རིམ་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེའི་འགྲོས་དྷཱུ་ཏིར་དག་པས་ཞུ་བདེའི་ཡེ་ཤེས་ཕྱོགས་བརྒྱར་འབར། ཀ་དག་གཞི་རྫོགས་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་བྱང་ཆུབ་པས་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་མཉམ་ཡངས་ཁྱབ་བརྡལ་ཆེན་པོའི་ཀློང་དུ་གྲོལ། སྣང་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་རང་སྣང་རིས་མེད་དུ་ཤར་བས་གཟུང་འཛིན་གྱི་མཚན་མ་དབྱིངས་སུ་དག་ནས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་རྩལ་རྫོགས། མཉམ་གཞག་འོད་གསལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ངང་ནས་རྗེས་ཐོབ་གང་ཤར་རང་གྲོལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པའི་དགོངས་པ་རང་བྱུང་རང་བཞེངས་སུ་འཁྲུངས་པས་མཉམ་རྗེས་རེས་འཇོག་གི་ཤུན་པ་བུད་ནས་རིས་མེད་འོད་གསལ་འཁོར་ཡུག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་འབྱོར་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པདྨ། བི་མ་ལ་མི་ཏྲ། ཧཱུྃ་མཛད། སངས་རྒྱས་གསང་བ། བཻ་རོ་ཙ་ན། མཁའ་འགྲོ་མཚོ་རྒྱལ། ཉང་། ཆོས་དབང་།
Chinese
在月中的主要时间里，他始终不离开禅定。在禅定间隙，他向少数的僧众布施佛法，并为了上师的供养，将达林寺的公共土地用于耕种，还亲自处理与事业相关的事务，之后返回寺院。之后，从土鼠年（1948）九月末开始，到牛年（1949）十二月中旬，除了因为避痘而与一两位重要人物隔着门见面外，他闭关了一年多。期间，他主要安住于大圆满自显无别的境界中。在用餐时，法会结束后，他向夏仲法嗣仁波切昆仲、弟弟杰翁等少数近侍弟子传授大圆满心部的教导等诸多甚深佛法，一次不间断地传授。有时结合观修等，念诵众多本尊的仪轨，并根据所赞颂的事业，改变相应的咒语和观想等。那一年，各地许多人因患天花而面临死亡，他将人们请求救助的信物作为佛塔供奉起来，将新抄写的名字逐一呈报，并进行回向，有时将它们合并起来，进行净障的火供等，他以慈悲的目光注视着所有这些目标，并加以护佑。此后，除了在年末的法会上偶尔走动外，他对其他任何人都未曾见面，一直处于内外隔绝的状态。从铁虎年（1950）黑月（藏历十一月）初七到十五，他和他的父亲、儿子三人，化身根潘旺波，唐卓化身等十余位侍从，在闭关房内，依靠大圆满普贤集密坛城，按照荟供仪轨，以四座不间断的咒语念诵，使之达到极度圆满，从而使药物增多，气味、味道和颜色都变得更好。修法房充满光辉，在获得成就之日，从彩虹云中降下小雨。
English
During the main part of the month, he remained steadfast in his samadhi. In between sessions, he bestowed Dharma teachings upon a small gathering of monks, and for the purpose of offering to the supreme guru, he allocated land for cultivation to the Daling Monastery, and personally managed affairs related to activities, and then returned to the monastery. Again, starting from the end of the ninth month of the Earth Rat year (1948), until the middle of the twelfth month of the Ox year (1949), except for briefly meeting one or two important figures through a door due to smallpox avoidance, he remained in retreat for over a year. During this time, he primarily remained in the state of Great Perfection, self-appearing non-duality. During meals, after the Dharma assembly, he bestowed numerous profound Dharma teachings, such as the teachings of the Great Perfection Mind Series, to a small group of close attendants including the Shabdrung lineage Rinpoche brothers and his younger brother Jowo, without interruption. Sometimes, combining it with visualization and other practices, he recited the sadhanas of numerous deities, and according to the activity being praised, he changed the corresponding mantras and visualizations. In that year, many people in all regions were facing death due to smallpox, and he accepted the objects of refuge requested for help as stupas, and reported the newly copied names one by one, and dedicated the merit, and sometimes combined them for purification through fire pujas, etc. He watched all these objectives with compassionate eyes and protected them. Thereafter, except for occasionally walking around during the year-end Dharma assembly, he did not meet with anyone else, high or low, and remained in a state of internal and external isolation. From the seventh to the fifteenth of the Black Month (Tibetan eleventh month) of the Iron Tiger year (1950), he, along with his father, three sons, the incarnation Genpan Wangpo, the incarnation Tangdro, and about ten attendants, relied on the Great Perfection Samantabhadra Guhyasamaja mandala within the retreat room, and according to the elaborate practice of the Tsok offering ritual, with four sessions of uninterrupted mantra recitation, made it extremely perfect, thereby increasing the medicine, and improving the smell, taste, and color. The practice room was filled with splendor, and on the day of obtaining accomplishment, light rain fell from the rainbow clouds.
Chinese
修行成就的征兆吉祥，其加持使附近一带的皮肤病也像水干涸一样消失。在增月（藏历新年后的第一个月）初十供养日之际，解除了闭关。如前所述，在扎玛钦普（བྲག་དམར་མཆིམས་ཕུ་，意为红岩钦普）和雅玛隆（གཡའ་མ་ལུང་）等成就者的寂静圣地，以及达林静修小屋三昧洞、静修茅屋光明顶、三昧顶，洛扎（ལྷོ་བྲག་）的扎西曲林（བཀྲ་ཤིས་ཆོས་གླིང་），敏珠林寺（སྨིན་གྲོལ་གླིང་）主殿的静修小屋根桑扬孜多布（ཀུན་བཟང་ཡང་རྩེ་མདོ་སྦུབས་），无死光明洞，拉章曲科伦布（བླ་བྲང་ཆོས་འཁོར་ལྷུན་པོ་）的静修小屋根桑颇章多布（ཀུན་བཟང་ཕོ་བྲང་མདོ་སྦུབས་）等地，进行了长年闭关、六个月、三个月、一个月乃至更短时间的闭关，修持了上师息增怀诛、金刚萨埵、噶举八大法行、大悲观音、扬橛、阎魔敌、马头明王、长寿佛、空行母、金刚手、Locana（ལོཀྟྲི，梵文天城体：लोचन，梵文罗马拟音：locana，意为眼）、Nāgarakṣa（ནཱ་ག་རཀྴ་，梵文天城体：नागरक्ष，梵文罗马拟音：nāgarakṣa，意为龙护）等三十五尊左右本尊的念修，并将大圆满立断的修持作为核心，配合脱噶白天黑夜的瑜伽和气脉修法等，根据时机不断地在心相续中尽力修持。因此，在阻断不净显现的生起次第上，达到了明晰稳固的修持顶点，使一切显现存在都扩展为清净浩瀚的诸佛坛城，四种事业无碍成就。圆满次第气脉明点的运行在Dhūti（དྷཱུ་ཏི，梵文天城体：धूत，梵文罗马拟音：dhūta，意为抖擞）中清净，使融乐智慧在四面八方燃烧。在本来清净、基位圆满、不可改变的法界中证悟菩提，使轮回涅槃一切都消融于无基无根、平等广阔浩大的虚空中。一切显现受用都显现为自显无别，使能取所取的执着相在法界中清净，圆满了大智慧的能量。在等持光明无分别的状态中，后得的一切显现都成为自解脱的智慧，从光明不分别的觉性中，自生自现地诞生了证悟，从而脱落了等持与后得交替的束缚，获得了无别光明轮涅的禅定自在。大导师莲花生、比玛拉米扎、吽钦、佛密、贝若扎纳、空行母措嘉、娘、曲旺。
English
The signs of accomplishment in practice were auspicious, and its blessings caused the skin diseases in the vicinity to disappear like water drying up. On the occasion of the tenth-day offering of the waxing month (the first month after the Tibetan New Year), the retreat was concluded. As mentioned earlier, in the secluded and wondrous great sacred sites of Drakmar Chimpu (བྲག་དམར་མཆིམས་ཕུ་, meaning Red Rock Chimpu) and Yamalung (གཡའ་མ་ལུང་), as well as Daling Retreat House Samadhi Cave, Retreat Hut Light Peak, Samadhi Peak, Trashi Choling (བཀྲ་ཤིས་ཆོས་གླིང་) in Lhodrak (ལྷོ་བྲག་), the Retreat House Kunsang Yangtse Dobu (ཀུན་བཟང་ཡང་རྩེ་མདོ་སྦུབས་) of the Mindrolling Monastery (སྨིན་གྲོལ་གླིང་) Main Temple, the Immortal Light Cave, the Retreat House Kunsang Phodrang Dobu (ཀུན་བཟང་ཕོ་བྲང་མདོ་སྦུབས་) of Ladrang Chokhor Lhunpo (བླ་བྲང་ཆོས་འཁོར་ལྷུན་པོ་), and other places, long-term retreats, six-month, three-month, one-month, and even shorter retreats were undertaken. Practices included the recitation and accomplishment of peaceful, increasing, powerful, and wrathful gurus, Vajrasattva, the Eight Herukas of Kagyé, Great Compassionate Avalokiteśvara, Yangpur, Yamantaka, Hayagriva, Amitayus, Khechara, Vajrapani, Locana (ལོཀྟྲི, Devanagari: लोचन, Romanization: locana, meaning Eye), Nāgarakṣa (ནཱ་ག་རཀྴ་, Devanagari: नागरक्ष, Romanization: nāgarakṣa, meaning Dragon Protector), and other deities, approximately thirty-five in total. The practice of Trekchö of the Great Perfection was taken as the core, combined with Tögal day and night yoga and wind practices, according to the timing, and continuously practiced with whatever was possible in the mindstream. Therefore, in the generation stage of preventing impure appearances, the practice of clarity and stability reached its peak, causing all appearances and existence to expand into the pure and vast mandala of the victorious ones, and the four activities were accomplished without hindrance. The movement of the channels, winds, and bindus of the completion stage was purified in Dhūti (དྷཱུ་ཏི, Devanagari: धूत, Romanization: dhūta, meaning Shaken), causing the wisdom of bliss and emptiness to blaze in all directions. Enlightenment was attained in the realm of primordial purity, the ground of completion, and immutability, causing all of samsara and nirvana to dissolve into the groundless, rootless, equal, vast, and expansive space. All appearances and experiences arose as self-appearances without distinction, causing the signs of grasping and clinging to be purified in the dharmadhatu, and the energy of great wisdom was perfected. In the state of equanimity, luminosity, and non-conceptuality, whatever arose in post-meditation became self-liberated wisdom, and from the luminous and non-conceptual awareness, realization was born spontaneously and naturally, thus shedding the shell of alternating between equanimity and post-meditation, and gaining mastery over the samadhi of the indivisible luminous sphere. The great teachers Padmasambhava, Vimalamitra, Hungdze, Buddhasamgwa, Vairochana, Khandro Tsoyal, Nyang, Chöwang.