Tibetan
གདུང་བརྒྱུད་རིན་པོ་ཆེ་དང་མཁན་པོ་སུ་རིགས་ལ་ཡིན་ཟེར་བའི་མོད་ལ་མནལ་སད། དེ་འཕྲལ་ལྷོ་བྲག་ཏུ་བརྟན་བཞུགས་འབུལ་མི་ཆེད་དུ་གནང་བའི་ཚེ། འབུལ་ཚན་གྲས་ནས་དར་ཡུག་དམར་སེར་གཉིས་ལུས་འདུག་པ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ལ་ཉེ་ངན་གསུངས་ཤིང་། ཕྱིས་རྣམ་སྤྲུལ་རིན་པོ་ཆེ་དང་གསུང་བགྲོས་བྱུང་བར། འདིར་མནལ་ལྟས་བྱུང་བའི་ཉིན་དེར་ཕ་གིར་ཞལ་ཆེམས་གནང་བ་དང་དུས་འགྲིག་འདུག་ཅེས་གསུངས། ཡང་གནམ་གང་གི་ཐོ་རེངས་ལོ་གསར་གྱི་གྲྭ་པའི་ཇ་ཞུ་ཕལ་ཆེར་རྫོགས་པའི་དགེ་བསྐོས་ཀྱི་ཇ་ཞུའི་རྗེས་སུ་མནལ་ཐུམ་པ་ཞིག་བྱུང་བའི་གཟིགས་སྣང་དུ། ད་ལྟའི་གཟིམས་ཆུང་གི་གཟིམས་སྒྲོམ་ནང་འདི་ཁར་བཞུགས་འདུག་པ་ལ། སྒོ་ཤག་གིས་ཕྱེ་བའི་ནང་ནས་བུད་མེད་ཁ་དོག་སྔོ་བ་ཨ་ཙ་ར་འདྲ་བ་རས་ཁྲའི་གོས་དང་རིན་པོའི་རྒྱན་འཕྱོར་བ་ལྔ་ཐལ་གྱིས་འོང་ནས། ངེད་རྣམས་ཞིང་སྐྱོང་གི་ཌཱཀྐི་ནཱི་ཡིན། ད་ལྟ་རྔ་ཡབ་གླིང་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱ་འདྲེ་ཤོར་སོང་བས་མ་ཕེབས་པའི་ཐབས་མེད་ཟེར། གཟིམས་སྒྲོམ་དུ་ལག་བཏང་སྟེ་ཕྱག་ནས་འཐེན་ཞིང་ད་ལྟ་རང་ཕེབས་ཞེས་ཨུ་ཚུགས་ཞུ་འདུག་པ་ལ། གཟིམས་གཞུག་ན་དེ་དུས་ཀྱི་དགེ་བསྐོས་བྱེད་མི་དགེ་སློང་ངག་དབང་ཀུན་དགའ་ཡིན་རྒྱུ་བའི་བཙུན་པ་ཞིག་འདུག་པ་དེས། གཟིམས་སྒྲོམ་ནང་དུ་མར་མནན་ནས། རེ་ཞིག་ཐེགས་ན་གཏན་ནས་མི་འོང་ཟེར། དེར་རྗེ་རང་གིས། ད་ལྟ་ཚེ་ཚད་ལ་དགའ་མོ་ཡོད། རེ་ཞིག་མི་འགྲོ། ཡོང་རན་པ་དང་ཁྱེད་རང་རྣམས་བསུ་བ་ལ་ཡོང་མི་དགོས། ཤར་མར་སླེབ་འོང་གསུངས་སོ། །དེར་བཙུན་པ་དེས་བུད་མེད་ལྔ་པོ་དེ་ཨུ་ཚུགས་ཀྱིས་བརྫངས་ནས་ཕྱིར་ལོག་སོང་བ་དང་། ཡང་ཨ་ཙ་ར་ལྔ་ཤར་གྱིས་འོང་ནས། ད་ལམ་རང་ཕེབས་དགོས་ཟེར་བ་ལ། ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པར། ད་ནི་ལོ་ཡང་ལྔ་བཅུ་ང་ལྔ་ཙམ་སླེབས་སོང་བས་ཕྱིན་ཀྱང་ཡོང་བ་འདྲ་སྙམ་དུ་དགོངས་ཤིང་། ཞལ་ནས་རེ་ཞིག་ང་མི་འགྲོ་བོད་འདིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་ཞིག་མི་འདུགདེའི་ནང་ནས་ཀྱང་རྙིང་བསྟན་ཉག་ཕྲ་བར་འདུག་པས་ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོའི་དྲིན་གསོར་ཕྲིན་ལས་སྤེལ་ཕྱིར་རེ་ཞིག་སྡོད་དགོས་འདུག་གནང་སོང་། དེ་སྐད་དུ་ཞལ་ནས་ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོའི་མཚན་བརྗོད་པར་མཛད་པ་ཙམ་གྱིས་ཐུགས་དད་པའི་གདུང་ཤུགས་དྲག་པོས་མྱོས་ཏེ། ཨོ་རྒྱན་གྱི་མཚན་བརྗོད་བཞིན་ཏུ་སྤྱན་ཆབ་འཁྲུག་པ་དང་བཅས་ཐུགས་བརྒྱལ་བ་ལྟ་བུའི་མུར་མནལ་སད། དེ་དུས་སྤྱན་ཆབ་མངོན་སུམ་དུའང་ཟག་འདུག་གསུང་། དེ་ལྟར་སྤྱན་ལྟས་འཚུབ་པ་ལ་བསུན་བཟློག་དང་། འཆི
Chinese
据说是在某位转世仁波切和堪布醒来的时候。当时正值在洛扎（Lhodrak）专门为他举行长寿仪轨之际，供品中遗漏了两件红色和黄色的绸缎，他说这是不吉祥的预兆。后来与转世仁波切商议时，他说：“我做梦的那天，那边正好在立遗嘱，时间吻合。”还有一次，在天干日黎明，新年僧众的茶饭几乎结束时，在负责僧众事务者的茶饭之后，他做了一个奇怪的梦。在梦境中，他正坐在现在寝宫的床上。门被打开后，从里面走出了五个肤色蓝色的、像阿杂惹（Acharya）一样的女人，她们穿着丝绸衣服，佩戴着珍贵的饰品，急匆匆地走来说：“我们是护田的空行母，现在整个铜色吉祥山（Zangdok Palri）都被汉地的鬼怪占据了，您不得不去了。”她们伸手到床上拉他的手，坚持说：“现在就走。”当时在他的床边，有一个僧人，应该是当时的执事僧人，名叫阿旺衮噶（Ngawang Kunga），他把仁波切按在床上，说：“如果现在走了，就永远不会回来了。”这时，仁波切自己说：“我现在还喜欢我的寿命，暂时不去。到时候，你们也不用特意来迎接，我会自己去的。”说完，那个僧人强行把那五个女人赶走了。之后，又有五个阿杂惹（Acharya）急匆匆地走来说：“这次一定要去。”仁波切心想：“现在我也已经五十五岁了，去了也好。”但他口中却说：“我暂时不去，因为西藏的佛教还不兴盛，尤其是宁玛派更加衰微，为了报答莲花生大师的恩德，为了弘扬佛法，我必须暂时留下来。”当他口中念诵莲花生大师的名号时，心中充满了强烈的信仰和感动，念诵着莲花生大师的名号，泪流满面，几乎昏厥过去，然后醒了。据说当时他的眼泪也明显地流了下来。就这样，为了消除不祥的梦兆，以及死亡……
English
It is said that it was when a certain reincarnation Rinpoche and Khenpo woke up. At that time, it was during the time when a long-life ritual was specially held for him in Lhodrak, and two pieces of red and yellow silk were left out of the offerings. He said that this was an inauspicious omen. Later, when discussing with the reincarnation Rinpoche, he said, "The day I had the dream, the will was being made over there, and the timing coincided." Another time, at dawn on the day of the full moon, when the tea and meals for the monks of the New Year were almost finished, after the tea and meals for the disciplinarian, he had a strange dream. In the dream, he was sitting on the bed in the current bedroom. After the door was opened, five women with blue skin, like Acharyas, wearing silk clothes and adorned with precious ornaments, came hurriedly and said, "We are the Dakinis who protect the fields. Now the entire Copper-Colored Mountain of Glory (Zangdok Palri) has been occupied by the ghosts of Han China, and you have no choice but to go." They reached out to the bed and pulled his hand, insisting, "Go now." At that time, there was a monk by his bed, who should have been the disciplinarian at that time, named Ngawang Kunga. He pressed the Rinpoche down on the bed and said, "If you leave now, you will never come back." At this time, the Rinpoche himself said, "I still like my life now, I will not go for the time being. When the time comes, you don't need to come to greet me, I will go by myself." After saying that, the monk forcibly drove the five women away. After that, five more Acharyas came hurriedly and said, "You must go this time." Rinpoche thought to himself, "Now I am already fifty-five years old, it would be good to go." But he said, "I will not go for the time being, because Buddhism in Tibet is not yet prosperous, especially the Nyingma school is even more declining. In order to repay the kindness of Guru Rinpoche and to promote the Dharma, I must stay for the time being." When he recited the name of Guru Rinpoche, his heart was filled with strong faith and emotion. While reciting the name of Guru Rinpoche, tears streamed down his face, and he almost fainted, and then woke up. It is said that his tears were also clearly flowing at that time. In this way, in order to eliminate the inauspicious dream omens, as well as death...
Tibetan
་བསླུ་སོགས་གནད་དུ་འགྲོ་བའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོ་ག་མང་པོ་བསྒྲུབས་ཤིང་། གྲྭ་པ་སྤྱི་སྒེར་ཐམས་ཅད་དང་མཆོག་དམན་གྱི་དད་ཅན་མང་པོས་ཀྱང་ཞབས་བརྟན་གྱི་རིམ་པ་ཕུལ། ཁྱད་པར་གོང་ཞབས་ཡས་ཕྱིན་ནས་བརྟན་བཞུགས་གསོལ་འདེབས་ཚིགས་བཅད་མ་དང་འབྲེལ་བར། སྟན་དཀར་རྡོ་རྗེའི་རེ་ཁཱ་ཅན་དང་། འབུལ་ནོད་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ། འདུས་པར་མང་འགྱེད་བཅས་རྒྱས་པར་སྩལ། ཉེར་གཉིས་ཀྱི་ནུབ་ལྷོ་ནང་ཡིན་ཁུལ་ཞིག་ཏུ་ཞབས་དྲུང་ཐུགས་སྲས་རིན་པོ་ཆེ་སྐུ་བསྙུན་ནས་འདུག་པའི་སར་ཕེབས། དེར་མཐའ་ཤིང་ནགས་ཀྱིས་བསྐོར་བའི་ནགས་ཆུང་ཞིག་ན་ཞལ་ལྷོ་ནུབ་ལ་ཕྱོགས་ནས་བཞུགས་འདུག་པའི་མུར་སྤྱན་ཟིམ་མེར་གཤེགས་སོང་བར། ངེད་རང་གིས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་མྱུར་དུ་ཕེབས་དགོས་སོ་ཞེས་ཞུས་པས། ཡང་སྐུ་སོས་པ་ལྟ་བུས། ད་ལམ་རིམ་གྲོའི་དུས་རྟེན་འབྲེལ་ལ་ཉེ་ལེགས་པ་ཞིག་མ་བྱུང་བས། ད་ཅི་འདྲ་འགབ་སོགས་སྣ་ཚོགས་གསུངས་པའི་མཐར། ད་ཆ་རྗེ་ཉིད་ལ་འདི་ཕྱི་ཐམས་ཅད་བློས་ལྗིད་འགེལ་བ་ཡིན་གཤིས། རྗེས་མྱུར་མཇལ་གྱི་སྨོན་ལམ་ཞུ་བས་སྐྱབས་འཇུག་ཐུགས་རྗེས་གཟིགས་དགོས་ཞེས་གསུངས་བྱུང་བའི་མོད་ལ་མནལ་སད། དེ་འཕྲལ་ལྷོ་བྲག་ཏུ་གནས་ཚུལ་འབུལ་མི་ཆེད་དུ་གནང་ཞིང་། དེ་ནས་མི་རིང་བར་ལྕགས་འབྲུག་དབོ་ཟླའི་ཚེས་བརྒྱད་ལ་ཐུགས་སྲས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཞི་བར་གཤེགས་པ་རེ་ཞིག་གསང་ཁོག་ནས་སྤྱན་འདྲེན་འབྱོར་བ་ལྟར་ཆིབས་བསྐྱོད་དེ། རིམ་པར་ཚེས་ཉི་ཤུ་ལ་ལྷ་ལུང་དུ་ཕེབས། དེའི་ནངས་པར་གསང་རྒྱ་བཀྲོལ་ཏེ། རྗེ་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་དམ་གསལ་འདེབས་དང་། གདུང་བཞུ་བའི་ཕྱག་ལེན། ལྷོ་ནང་དུའང་ཞབས་བསྐྱོད་ནས་དངུལ་གདུང་ལ་རབ་གནས་སོགས་མཛད་པར་ཞབས་ཏོག་འབུལ་ནོད་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་སྤྱི་སྒོས་ཐམས་ཅད་ནས་བསྒྲུབས་ཤིང་ནག་ཟླའི་འགོར་ཆིབས་བཏེགས་ཏེ་ཕྱིར་ལམ་གླིང་དུ་ནང་སོ་དཔལ་འབྱོར་འདས་པའི་སྐྱབས་གནས་སུ་སྤྱན་དྲངས་པ་ལྟར་ཐེགས་ནས་རིམ་པར་གདན་སར་ཕེབས་ཏེ། ཚེས་བཅུ་བདུན་གྱི་སྔ་དྲོའི་ཆར་གསང་སྔགས་ཕོ་བྲང་གི་རྩིག་རྨང་འདིང་བར་མཛད་ཅིང་། གྲོ་བཞིན་ཟླ་བའི་ཚེས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་དུས་ཚེས་བཟང་པོ་ནས་སྐར་འཛིན་གྱི་གྲྭ་ཚང་གི་དབྱར་དགུན་གྱི་ཆོས་ཐོག་གཉིས་ཀྱི་དུས། བློ་གསལ་དྲུག་ཅུ་སྐོར་ལ་དཔལ་གསང་བ་སྙིང་པོའི་རྒྱུད་བཤད་ཀྱི་སྲོལ་ཚུགས་པར་མཛད། ཟླ་བ་དགུ་པའི་ཚེས་བཅུ་དགུའི་ནུབ། རྗེ་བཙུན་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐ་ཡིན་ཟེར་བའི་བླ་མ་སྐུ་ན་གཞོན་ཞིང་མཚར་བ་གཅིག་བཞུགས་འདུག་པར་སངས་རྒྱས་མཉམ་སྦྱོར
Chinese
进行了许多避免欺骗等重要的缘起仪轨。所有僧众个人和上下等信仰者也供养了长寿祈愿。特别是从上到下，在念诵长寿祈请愿文的同时，赐予了带有白色金刚图案的坐垫，以及殊胜的供品和丰厚的聚餐。二十二年（1693年）的西南内音地区，前往了夏仲图苏仁波切生病的地方。在那里，在一个被树林环绕的小树林里，他面向西南方坐着，眼睛微微闭合。我请求说：“请转世灵童迅速降临。”他似乎又恢复了精神，说：“这次法会期间，没有出现吉祥的缘起，现在该怎么办？”最后，他说：“现在我把一切都托付给您了，请您迅速祈祷，祈求您的慈悲和庇佑。”说完就醒了。之后，他特意派人去洛扎（Lhodrak）汇报情况。不久之后，铁龙年（1700年）四月八日，图苏仁波切圆寂，暂时保密，从秘密处迎请灵柩后启程。逐渐地，二十日到达拉隆。第二天，解除了秘密，进行了上师的意愿祈祷和火葬仪式。还前往洛南，为银塔进行了开光等仪式，所有人都提供了殊胜的供养和服务。在藏历十一月初启程返回拉姆林，如同迎请已故的内索巴久尔的庇护所一样，依次前往寺院。十七日早上，为秘密宫殿奠基。在藏历五月十八日这个吉祥的日子，在星宿寺的夏冬法会上，为大约六十名聪明的僧人开始了吉祥秘密藏续的讲解传统。九月十九日晚上，一位年轻而英俊的喇嘛，自称是杰尊多罗那他，正在那里进行桑结门兰。
English
Many rituals of auspicious coincidence were performed to avoid deception and other important matters. All monks, both public and private, and many devotees, high and low, also offered longevity prayers. In particular, from top to bottom, along with the longevity prayer verses, cushions with white vajra patterns, excellent offerings, and generous gatherings were bestowed. In the southwest Neuyin area of the twenty-second year (1693), he went to the place where Shabdrung Thuksey Rinpoche was ill. There, in a small forest surrounded by trees, he was sitting facing southwest, with his eyes slightly closed. I requested, "Please let the reincarnation come quickly." He seemed to regain his spirit and said, "This time, there was no auspicious coincidence during the ceremony, so what should we do now?" Finally, he said, "Now I entrust everything to you, please pray quickly, asking for your compassion and protection." He woke up as soon as he said that. Immediately afterwards, he specially sent someone to Lhodrak to report the situation. Not long after, on the eighth day of the fourth month of the Iron Dragon year (1700), Thuksey Rinpoche passed away peacefully. The news was kept secret for a while, and after the coffin was brought from the secret place, they set off. Gradually, on the twentieth, they arrived at Lhalung. The next morning, the secret was revealed, and the master's aspiration prayer and cremation ceremony were performed. He also traveled to Lho Nang and performed consecration and other rituals for the silver stupa, and everyone offered excellent offerings and services. At the beginning of the eleventh month of the Tibetan calendar, they set off to return to Lamling, and like inviting the refuge of the deceased Neso Paljor, they proceeded to the monastery in order. On the morning of the seventeenth, the foundation stone of the Secret Palace was laid. On the auspicious day of the eighteenth of the fifth month of the Tibetan calendar, during the summer and winter Dharma sessions of the Star Constellation Monastery, the tradition of explaining the Glorious Secret Essence Tantra was established for about sixty intelligent monks. On the evening of the nineteenth of the ninth month, a young and handsome lama, claiming to be Jetsun Taranatha, was there performing Sangye Menlam.