Tibetan
་། དེ་ནས་ཞག་འགའི་བར་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་མི་གཡོ་བའི་རྩལ་སྣང་སྙིང་རྗེ་སྒྱུ་མའི་རོལ་པ་འགག་མེད་དུ་འཆར་བ་བྱུང་ལ། ཕྱིར་ལམ་མོན་མཁར་མདའ་ནས་བསམ་ཡས་གཟིགས་པའི་ཚེ། སྔོན་ལོ་པཎ་རྒྱལ་བློན་འཛོམས་པའི་དུས་ཀྱི་བག་ཆགས་སད་ནས་དེ་དུས་ཀྱི་གནས་གྲོགས་འཁོར་དང་སྤྱོད་ཚུལ་སོགས་གཟིགས་པའི་ཉམས་སྣང་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ཤར། དགོན་པར་ནག་ཟླའི་ཚེས་ལྔའི་ནུབ་ཨ་ཙ་ར་གཅེར་བུ་མདོག་ནག་མི་ལྤགས་ཕྲག་ལ་བཀལ་ཞིང་ཁྱི་ནག་འཁྲིད་པ་ཞིག་འོངས་ནས། དཔལ་ཆེན་ཁྲོ་བོའི་ཁང་པ་འདི་ནུབ་བྱང་ནས་ཞལ་ལྷོར་གཟིགས་ན་དྲག་པོའི་ལས་སྒྲུབ་པ་ལ་སྐབས་སུ་ལོས་བབས་ཟེར་བ་ལ། དེ་ལྟར་བྱས་པས་ཆོག་ཅེས་གསུངས་པ་ན་དེ་བཞིན་བྱེད་རྟིང་ཁྱི་དེ་འདིར་འདོགས་པ་ཡིན་ཟེར་ནུབ་བྱང་གི་ཡོ་འབོག་སྡོང་པོ་དེ་ལ་བཏགས་སོང་བ་དང་མནལ་སད་པ་བཞིན། སྔ་མའི་ཆར་མགོན་ཁང་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ས་དམིགས་འདིར་གནང་རྩིས་ལ། སྲུང་མ་རང་ཉིད་ཀྱིས་གནས་ཁང་བདག་གིར་མཛད་པ་ལ་དགོངས་ནས་བཀོད་པ་བསྒྱུར་བར་མཛད། དེ་ནས་ཁྲུམས་ཟླའི་ཚེས་ལྔ་ལ་ཙ་རིར་བཏེགས་ཏེ། ཕོ་བྲང་གི་མདུན་གྱི་ན་ཐང་དེར་བཞུགས་པའི་ཚེ་ཡར་ལྷ་ཤམ་པོ་སྐྱེས་པ་བཞིན་བཟང་གི་རྣམ་པས་གུས་པར་བཏུད་ཅིང་ཕྲིན་ལས་སྒྲུབ་པར་དམ་ནོད། ཆོས་ཟམ་དུ་ཞིང་སྐྱོང་གིས་བསུས་ཏེ་ཕྲིན་ལས་སྒྲུབ་པར་ཁས་བླངས་ཤིང་། ཞིང་དེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་མ་མི་མོའི་རྣམ་པར་བསྟན་ནས་བདེ་ཆེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པས་སྐུའི་རྩ་ཁམས་རྣམས་སྒྲིབ་མེད་དུ་གཟིགས་པ་དང་། དེའི་སང་ཉིན་ནས་བདེ་ཉམས་རྩལ་ཤུགས་འགོག་པ་མེད་པར་འཆར་ཞིང་། ཕེབས་ལམ་ཀུན་ཏུ་འཇས་ལུང་པ་ཁེངས་པ་དང་འཇའ་མདུང་ཚུགས་སུ་སྐུ་ལ་ཟུག་པ་སོགས་ངོ་མཚར་བ་ཀུན་གྱིས་མཐོང་། ཅིག་ཆར་དུ་ཕེབས་སྐབས་ཁ་བས་ལམ་བཅད་དེ་སྐོར་མི་རྣམས་ཕྱིར་ལོག་བྱུང་བ་དང་། དེ་ནུབ་གཟིམས་ལམ་དུ། གནོད་སྦྱིན་དཔའ་བོས་ལ་ལ་མི་ཐར་བའི་ཉེན་མེད་ཅེས་ལུང་བསྟན་པ་ལྟར་སང་ཉིན་ནས་ནམ་མཁའ་དྭངས་ཤིང་ཕེབས་ལམ་དབྱར་གུང་ལས་ཀྱང་བདེ་བར་བྱུང་། གནས་ངོ་མཚར་ཅན་སོ་སོར་བདེ་སྟོང་གི་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་ལས་མི་གཡོ་བའི་ངང་ནས་ཚོགས་མཆོད་སོགས་མཛད་པས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་དང་ཌཱ་ཀི་དམ་ཅན་འདུས་པའི་གཟི་བྱིན་དེར་ཚོགས་ཀུན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཕེབས་པའི་རྟགས་དང་། དཔའ་བོའི་བརྡའ་སྐད་སྤྱུག་གླུ་འབོད་ཅིང་རྣམ་བཀྲའི་འཇའ་གུར་བྲེས་པ་ལས་མེ་ཏོག་གི་ཆར་འབེབས་པ་དང་། དྲི་ཞིམ་པོའི་ངད་འཐུལ་བས་ཀུན་གྱི་ཡིད་ཚིམ་པར་བྱེད་ལ། ཁྱད་པར་ཕོ་བྲང་ཆེ
Chinese
此后数日，从那样的状态中，不动的力量显现，慈悲幻化的游戏无间断地显现。返回途中，从门康达（Mönkharda）瞻仰桑耶寺（bsam yas）时，往昔莲师（lo pan）君臣聚会的时代习气苏醒，当时住处的同伴眷属和行为举止等，瞻仰时的景象非常清晰地显现。寺院里，黑月（nag zla）初五的晚上，来了一个裸体阿阇黎，肤色黝黑，肩上披着人皮，牵着一条黑狗，说：“大威力忿怒尊的房子，如果从西北方向朝向南方，对于进行猛烈的降伏事业来说，时机当然适合。”于是（上师）说这样做可以，说完之后，（阿阇黎）说要把那条狗拴在这里，就拴在了西北方向的弯曲树干上，就像从睡梦中醒来一样。（上师）原本打算把护法殿（mgon khang）坛城的地基定在这里，但想到护法神自己要拥有这个处所，就改变了布局。之后，在楚姆月（khrums zla）初五前往蔡日（tsa ri），在王宫前的草地上安坐时，亚拉香波（yar lha sham po）像年轻人一样，以善良的形象恭敬地顶礼，并承诺成办事业。在曲桑（chos zam），农夫迎接并承诺成办事业，那块田地里同时出生的女子显现为女人的形象，生起了大乐的智慧，清晰地看见了身体的脉轮。从第二天开始，大乐的体验、力量和能力无碍地显现，前往的道路上，到处都充满了彩虹，彩虹像箭一样刺入身体等，各种奇妙景象都被众人看见。一次性前往时，大雪封路，绕行的人们都返回了，那天晚上在睡梦中，夜叉勇士预言说没有无法脱险的危险，正如预言一样，第二天天空晴朗，前往的道路比盛夏还要舒适。在各个奇妙的处所，从不离乐空智慧光明之中，举行会供等，智慧本尊和持明空行母聚集的威光，成为融入所有聚会者相续的征兆，勇士的信号声、歌声响起，编织出绚丽的彩虹帐篷，降下鲜花雨，散发出阵阵香味，让所有人都心满意足，特别是大王宫
English
Then, for several days, from that very state, the unobstructed manifestation of skillful appearances, compassion, and the play of illusion arose. On the return journey, while gazing at Samye (bsam yas) from Mönkharda, the habitual imprints of the time when the Abbot, Master, King, and ministers were gathered awakened, and the experiences of seeing the companions, retinue, and conduct of that time manifested very clearly. In the monastery, on the evening of the fifth day of the Black Month (nag zla), a naked Acharya, dark in complexion, with a human skin draped over his shoulder and leading a black dog, came and said, "If this house of the Great Glorious Wrathful One faces south from the northwest, it will surely be the right time to accomplish fierce activities." When (the master) said that doing so was acceptable, (the Acharya) said that he would tie the dog here, and tied it to the crooked tree in the northwest, as if awakening from sleep. Previously, (the master) had intended to grant this site for the ground of the protector's shrine, but considering that the protector himself would own the place, he changed the layout. Then, on the fifth day of the Khrums Month (khrums zla), he was carried to Tsari (tsa ri). When he sat on the meadow in front of the palace, Yar Lha Shampo (yar lha sham po), like a young man, bowed respectfully in a virtuous manner and vowed to accomplish activities. At Choszam (chos zam), a farmer greeted him and promised to accomplish activities, and the co-emergent consort of that field manifested in the form of a woman, generating the wisdom of great bliss, and he saw the channels of his body without obscuration. From the next day onwards, the experience, power, and strength of bliss arose without obstruction. On all the paths he traveled, the valleys were filled with rainbows, and rainbows pierced his body like arrows, and all saw these wondrous things. On one occasion, when they were traveling together, the road was blocked by snow, and the people who were circumambulating returned. That night, in a dream, the Yaksha Hero prophesied that there was no danger of anyone not being able to escape, and as prophesied, from the next day onwards, the sky cleared and the path was more comfortable than in midsummer. In each of the wondrous places, without wavering from the luminosity of the wisdom of bliss and emptiness, he performed tsok offerings and so on. The splendor of the gathering of wisdom deities and oath-bound dakinis became a sign that it had entered the minds of all the participants, and the sounds of the hero's signals, songs, and the weaving of a splendid rainbow tent, the falling of a rain of flowers, and the wafting of fragrant scents filled everyone's hearts with satisfaction. Especially the Great Palace
Tibetan
ན་མོར་ཁང་བཟང་བཀོད་ལེགས་པའི་ནང་དུ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པདྨ་དང་བི་མ་ལ་མཁའ་འགྲོའི་འཁོར་དང་བཅས་པས། ད་རེས་ཕྱི་ནང་གི་ཚོགས་ཀྱི་འདུ་བའི་རྟེན་འབྲེལ་འདིས། སྔར་རྟེན་འབྲེལ་ཉམས་པ་མང་པོ་ཞིག་གསོས་ཤིང་ལོ་བཅུ་ཚུན་ཆོད་ཀྱི་བར་ཆད་རྣམས་སེལ་བ་དང་། ཟབ་གཏེར་འདོན་པའི་དུས་གནད་སོགས་ལུང་བསྟན། དེའི་སང་ནུབ་སྟག་ཚང་དུ། སྐད་ཕྲ་ལ་སྙན་པ་ཞིག་གིས་བོས་བྱུང་བ་ལྟར་ཐེགས་པས། ཨོ་ཌཱི་ཡ་ནའི་ཡུལ་ཡིན་ཟེར་བ་དུར་ཁྲོད་དང་གྲོང་ཁྱེར་རི་རོང་ནགས་ཚལ་དང་བཅས་པ་འདུག་པ་དེར་བུ་མོ་ཞིག་གིས་ལམ་སྣ་དྲངས་ཏེ་ཕེབས་པ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་དབུས་ན་ཚོང་འདུས་ལྟ་བུའི་ཁྲོམ་དང་། དེའི་ཤར་ལྷོ་ངོས་སུ་ཁང་པ་སྒོ་མང་པོ་དོད་པ་ཞིག་འདུག་པས་ནང་དུ་གཟིགས་པས། ཌཱཀྐི་མི་མོའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིས་བམ་རོ་དུམ་བུར་འདྲལ་ཞིང་བཀྲམས་པ་དང་གཡོས་བྱེད་པ། སྒོ་ནང་དེར་ཐེགས་འདོད་པ་ན་མིའུ་ཐུང་བེར་དབྱུག་ཐོགས་པ་ཞིག་གིས་བསྲུངས་ཏེ་མ་བཏང་བ་ལ། བྱིས་པ་གཞོན་ནུ་ཞིག་གིས་ངོ་ཆེན་བྱས་ཏེ་ནང་དུ་ཁྲིད། དེར་བུ་མོ་གཡོས་བྱེད་མི་དེའི་རྩར་བཞུགས་ནས་ཅི་བྱེད་དྲིས་པས། འདིར་རྒྱ་བོད་ཀྱི་གྲུབ་ཐོབ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་མགྲོན་དུ་འབྱོན་པས་གཡོས་བྱེད་པ་ཡིན་ཟེར། ནམ་འབྱོན་གསུངས་པས་ད་ལྟ་འབྱོན་ཟེར། དེ་མ་ཐག་སྐྱེས་པ་དེས་ད་བྱོན་བྱུང་ངོ་ཟེར། བསུ་བ་བྱེད་དགོས་དགོངས་ཏེ་ཕེབས་པ་ན་ཆས་ངེས་མེད་བདུན་ཙམ་རིམ་པར་བྱོན་བྱུང་བ་སོ་སོར་བཏུད་དེ་ནང་དུ་ལོག་ཕེབས་པས་གཞན་རྣམས་དེར་བྱོན་ཚར་ནས་ཆ་ལུགས་རྣམ་འགྱུར་མི་འདྲ་ཞིང་གཟི་བྱིན་མཚུངས་པ་མེད་པར་བཞུགས་འདུག་པ་ལ། རྗེ་ཉིད་རང་ཡང་བུད་མེད་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པའི་ཁུལ་གྱིས་བཟའ་བཏུང་རྣམས་རིམ་པར་སྟོབ་པའི་གྲོགས་མཛད་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱད་པའི་མཐར། གསར་རྙིང་ངེས་མེད་ཀྱི་སྔགས་དང་རྒྱ་བོད་ཀྱི་སྐད་སྣ་ཚོགས་པས་ཉམས་གླུ་ཅི་དགར་ལེན་ཞིང་། འོད་ཟེར་སྤྲོ་བ། སྐུ་མི་སྣང་བ་འོད་ཀྱི་གོང་བུར་རྫུ་བ་སོགས་ཆོ་འཕྲུལ་ངོ་མཚར་བ་དུ་མ་སྟོན་བཞིན་དུ་འདུག་པ་ལ། དད་གུས་དྲག་པོས་ཕྱག་དང་གསོལ་འདེབས་མཛད་པས། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་རླབས་དང་སྨོན་ལམ་སོགས་མཛད་དེ། ལ་ལ་སྒོ་ལ་འཐོན། ལ་ལ་རྒྱ་མཐོངས་ནས་འཕུར་ཏེ་གཤེགས། ད་ཅིའི་གྲལ་དེ་ན་རབ་བྱུང་དང་གྲུབ་ཐོབ་ཆས་ཏེ་གཉིས་བཞུགས་འདུག་པར་འདི་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར་འབྲང་ན་མཁའ་སྤྱོད་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ཚེགས་མི་འདུག་དགོངས་ཏེ་མོས་གུས་དྲག་པོས་གྲུབ་ཐོབ་དེ་ལ་འཇུས་པས་རབ་བྱུང་དེ་
Chinese
顶礼！在装饰精美的房屋中，伟大的莲花生大师和比玛拉以及空行眷属们，如今以外内密聚会的缘起，恢复了许多先前衰败的缘起，消除了十年以内的障碍，并且授记了取出伏藏的时间等关键。第二天晚上，在虎穴（Taktsang），如同被一个细小而悦耳的声音召唤一般前往。据说那里是邬金（梵文：Oḍḍiyāna）的地方，有坟地、城市、山谷、森林等。一位女孩引路，到达城市中央，有一个类似集市的广场。广场东南方向有一栋房子，开了许多门。往里面看，一些空行母形象的人正在切割、铺开、烹饪尸体。想要进入那扇门时，一个矮小、拿着棍棒的人守护着不让进。一个年轻的孩子装作很熟的样子，领着进去了。在那里，（大师）坐在正在烹饪的女孩旁边，问她在做什么。她说：“这里要招待二十五位汉藏成就者，所以我正在做饭。”（大师）问：“什么时候来？”她说：“现在就来。”话音刚落，那男子就说：“来了！”（大师）心想应该去迎接，于是出去迎接，大约七位穿着各异的人依次到来，（大师）一一迎接后回到屋内，其他人已经到了那里，穿着打扮、神态各异，光芒万丈，无与伦比地坐着。尊者自己也假装和那个女子在一起，帮忙依次分发食物，大家都享用完毕后，用新旧不定的咒语和汉藏的各种语言，随意唱着道歌，散发着光芒，身体消失变成光团等，展示着许多不可思议的神变。由于强烈的信仰和虔诚，（大师）顶礼并祈祷，所有人都给予了加持和祝福等。一些人从门口出去，一些人从天窗飞走。这时，在那群人中，有两个穿着出家僧人和成就者服装的人坐着，（大师）心想，如果追随这两人，前往空行净土就没有困难了，于是以强烈的虔诚抓住了那位成就者，结果那位出家僧人……
English
Homage! In the well-decorated house, the great master Padmasambhava and Vimalakirti, along with the retinue of dakinis, now, with the auspicious coincidence of the inner and outer gatherings, restored many previously decayed auspicious connections, eliminated obstacles within ten years, and prophesied the timing of extracting treasures, etc. The next evening, at Taktsang, as if summoned by a small and pleasant voice, he went. It is said that it was the place of Oddiyana, with cemeteries, cities, valleys, forests, etc. A girl led the way, and they arrived at a square in the center of the city, which resembled a market. On the southeast side of the square, there was a house with many doors. Looking inside, some people in the form of dakinis were cutting, spreading, and cooking corpses. When he wanted to enter that door, a small person with a stick guarded it and did not let him in. A young child pretended to be familiar and led him in. There, (the master) sat next to the girl who was cooking and asked what she was doing. She said, "Twenty-five Chinese and Tibetan siddhas are coming here as guests, so I am cooking." (The master) asked, "When will they come?" She said, "They are coming now." As soon as she finished speaking, the man said, "They are here!" (The master) thought that he should go to greet them, so he went out to greet them. About seven people with different clothes arrived one after another. (The master) greeted them one by one and returned to the house. The others had already arrived there, dressed in different clothes and with different expressions, shining brightly and incomparably. The venerable one himself also pretended to be with that woman, helping to distribute the food in order, and after everyone had enjoyed it, they sang dohas at will with new and old mantras and various Chinese and Tibetan languages, emitting light, disappearing into balls of light, etc., displaying many incredible miracles. Due to strong faith and devotion, (the master) prostrated and prayed, and everyone gave blessings and aspirations, etc. Some people went out through the door, and some flew away from the skylight. At this time, in that group, there were two people dressed as monks and siddhas sitting there. (The master) thought that if he followed these two, there would be no difficulty in going to the Pure Land of the Dakinis, so with strong devotion he grabbed the siddha, and as a result, that monk...