Tibetan
སྨན་འདམ་ལ་ཕྱག་བསྟར་གྱིས་འདེབས་པར་མཛད་ཅིང་། གསེར་དངུལ་ཟངས་གསུམ་ཇི་ལྟར་འོས་པས་ན་བཟའ་གསོལ་ཏེ་སྐུ་འབུམ་ཆེན་མོའི་གཟུངས་སུ་སྒྲུབ་པར་མཛད། དེར་ས་གའི་ཟླ་སྒང་བར་གཙོ་བོར་ཐུགས་དམ་ལས་མི་གཡོ་བའི་ངང་ནས། ཐུན་མཚམས་སུ་ཚོགས་དབེན་གྱི་འདུས་པ་ཉུང་ཤས་ལ་ཆོས་སྦྱིན་དང་། གོང་མའི་སྐུ་མཆོད་ལ་དམིགས་ནས་དར་གླིང་སྤྱི་པར་ས་ཞིང་སྦྱོར་བ། བྱ་བ་ལས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སོགས་དོན་དུ་འགྱུར་པའི་མཛད་པ་བདག་གིར་བཞེས་ནས་གདན་སར་ཕྱིར་ཕེབས། ཡང་རྟིང་སོར་ས་བྱི་ཟླ་བ་དགུ་པའི་མཇུག་ནས་བརྩམས་ཏེ། གླང་ལོ་ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས་པའི་ཟླ་སྒང་བར་འབྲུམ་འཛེམ་དང་བསྟུན་ངོ་ཆེ་བ་རེ་གཉིས་ལ་བག་བསངས་ཏེ་བུག་སྒོ་ནས་ཞལ་མཇལ་ཙམ་མ་གཏོགས་ལོ་གཅིག་ལྷག་ཙམ་གྱི་བར་སྐུ་མཚམས་བཅད་ནས། གཙོ་བོར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་རང་སྣང་རིས་མེད་ཀྱི་དགོངས་པ་ལས་མ་གཡོས་པར་བཞུགས་ཤིང་། གསོལ་ཚིགས་ཀྱི་སྟེང་ཕྱག་ཚ་གྲོལ་རྗེས་ཞབས་དྲུང་གདུང་རྒྱུད་རིན་པོ་ཆེ་སྐུ་མཆེད་དང་གཅུང་རྗེ་དབོན་སོགས་ཞམ་རིང་ནང་འཁོར་ཉུང་འདུས་ལ་རྫོགས་ཆེན་སེམས་སྡེའི་བཀའ་ཁྲིད་ལ་སོགས་ཏེ་ཟབ་ཆོས་དུ་མ་ཐུན་རེ་ཆགས་མེད་དུ་སྩལ་བ་དང་། རེས་སྤྱན་བལྟས་སོགས་དང་སྦྱར་ཏེ་ལྷག་པའི་ལྷ་དུ་མའི་ལྗགས་བཟླས་དང་། ལས་གང་ལ་བསྔགས་པ་དེ་དང་དེའི་སྔགས་དམིགས་ཀྱི་ཁ་བསྒྱུར་སོགས་ཀྱི་ལས་སྦྱོར། དེ་ལོ་ཡུལ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཐོར་ནད་ཀྱིས་ལྔ་པའི་ལམ་དུ་ཕྱོགས་པའི་སྐྱབས་འཇུག་ཞུ་རྟེན་རྣམས་མཆོད་རྟེན་དུ་བཞེས་ནས། མིང་ཡིག་རྣམས་གསར་བཤུས་ཀྱི་ཕྲལ་ཕྲལ་སྙན་དུ་རིམ་བརྒྱུད་ཀྱིས་ཕུལ་བ་ལ་བསྔོ་བ་དང་སྐབས་སྐབས་སུ་བསྡེབས་བསྒྲིལ་གྱིས་སྒྲིབ་སྦྱོང་གི་བྱང་བཞུ་སོགས་དམིགས་ཡུལ་རྣམས་ལ་བརྩེ་བའི་སྤྱན་རས་ཀྱིས་གཟིགས་པས་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་མཛད་ཅིང་། དེ་ནས་ཀྱང་ལོ་མཇུག་དུས་རིམ་གྱི་ཚོགས་དབུར་ཞབས་བསྐྱོད་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་གཞན་མཆོག་དམན་ཀུན་ལ་ཞལ་མཇལ་ཙམ་ཡང་མ་གནང་བར་ཕྱི་ནང་གི་འགྲུལ་བཅད་མུས་ནས་ལྕགས་སྟག་ནག་ཟླའི་ཚེས་བདུན་ནས་བརྩམས་ཏེ་བཅོ་ལྔའི་བར་དུ་རྗེ་ཉིད་ཡབ་སྲས་གསུམ། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གཞན་ཕན་དབང་པོ། ཐང་འབྲོག་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སོགས་བདག་ཅག་ཞབས་ཕྱི་བཅུ་སྐོར་བཅས་པས། སྐུ་མཚམས་དེ་ཁའི་ཁོག་ཏུ་སྒྲུབ་ཆེན་བདེ་གཤེགས་འདུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བརྟེན་ནས་དམེ་རྫས་བདུད་རྩིའི་ཚོགས་སྒྲུབ་ཕྱག་བཞེས་རྒྱས་པའི་ལས་རིམ་ལྟར་ཐུན་བཞིའི་སྔགས་རྒྱུན་གསུང་མི་ཆད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་
Chinese
在药泥上用手按压进行塑造，并根据金、银、铜三种材质的适宜性穿戴衣物，作为སྐུ་འབུམ་ཆེན་མོ（衮本贤巴林寺）的佛像装藏。在那里，在萨嘎达瓦（藏历四月）期间，主要是不动摇地专注于修行。在修行间隙，向少数隐居的僧众布施佛法，并为了供养皇帝，将达尔林寺的公共土地和农田合并。亲自承担起诸如事业法轮等有意义的活动，然后返回寺院。之后，从土鼠年（1948年）九月末开始，到牛年（1949年）十二月的萨嘎达瓦（藏历四月）之间，为了避痘，只在少数一两位重要人物面前稍作露面，除了从门缝中稍微见面之外，一年多的时间里都闭关修行。主要是不动摇地安住于大圆满自显无别之见。在用餐时，结束早茶后，向夏仲（ཞབས་དྲུང་）家族的仁波切兄弟和弟弟杰翁（རྗེ་དབོན）等少数近侍内眷无间断地赐予大圆满心部的教导等众多甚深佛法。有时结合观修等，念诵众多本尊的咒语，以及根据所赞颂的事业，改变相应的咒语和手印等仪轨。那一年，各地许多人因天花而面临死亡，将请求救助的信物作为佛塔供奉起来。将新抄写的名字一一呈报，并进行祈愿，有时将它们合并起来，进行净障的除秽等，以慈悲的目光注视着所有目标，从而进行摄受。之后，除了在年末的法会中稍微走动之外，没有与任何高低贵贱的人见面，一直处于内外隔绝的状态。从铁虎年（1950年）黑月（藏历十一月）初七到十五之间，由仁波切本人、父子三人、化身གཞན་ཕན་དབང་པོ（根钦·喜饶桑布）、ཐང་འབྲོག་སྤྲུལ་པའི་སྐུ（唐卓祖古）等十位左右的侍从，在闭关房内，依靠大成就者བདེ་གཤེགས་འདུས་པ（迪谢杜巴）的坛城，按照荟供甘露的仪轨，进行广大的荟供修法，四座的咒语之声从未间断，非常
English
He made handprints on medicinal mud for sculpting, and according to the suitability of gold, silver, and copper, he offered clothes and accomplished the enshrining of the great Kumbum statue. There, during the Saga Dawa (fourth month of the Tibetan calendar), he mainly remained unwavering in his practice. During breaks, he bestowed Dharma to a small gathering of secluded monks, and with the aim of honoring the emperor, he merged the common land and farmland of Darlung Monastery. He personally undertook meaningful activities such as the Wheel of Action, and then returned to the monastery. Again, starting from the end of the ninth month of the Earth Mouse year (1948), until the Saga Dawa (fourth month of the Tibetan calendar) of the Ox year (1949), in order to avoid smallpox, he only briefly appeared before one or two important figures, and apart from a brief meeting through the doorway, he remained in retreat for more than a year. Mainly, he remained unwavering in the view of the Great Perfection, self-appearing without limitations. During meals, after the morning tea, he continuously bestowed numerous profound Dharmas such as the teachings of the Great Perfection Mind Series to the close attendants including the Rinpoche brothers of the Zhabdrung family and his younger brother Jowo. Sometimes, combined with practices such as gazing, he recited the mantras of numerous deities, and performed rituals such as changing the corresponding mantras and mudras according to the praised activity. That year, many people in all regions were facing death due to smallpox, and he accepted the objects requesting refuge as stupas. He offered prayers for the newly copied names that were presented one by one, and sometimes combined them for purification practices, looking at all the targets with loving eyes, thereby embracing them. After that, apart from briefly walking around during the year-end Dharma assemblies, he did not meet with anyone high or low, and remained in a state of internal and external isolation. From the seventh to the fifteenth day of the Black Month (eleventh month of the Tibetan calendar) of the Iron Tiger year (1950), Rinpoche himself, the three fathers and sons, the incarnation of Genzin Shrab Gyaltsen, the incarnation of Tangdrok Tulku, and about ten attendants, inside the retreat room, relying on the mandala of the great accomplished master Deshek Dupa, according to the ritual of the Tsok offering of nectar, performed the extensive Tsok practice, with the sound of the four sessions of mantras never ceasing, very
Tibetan
སྨིན་པར་གནང་བས་སྨན་འཕེལ་ཆེ་ཞིང་དྲི་རོ་ཁ་དོག་བཟང་བ་དང་། སྒྲུབ་ཁང་གཟི་བྱིན་ཆེ་ལ་དངོས་གྲུབ་བླང་བའི་ཉིན་དབང་གཞུའི་འཇའ་སྤྲིན་ལས་ཆར་སིལ་བུར་བབས་པ་སོགས་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་མཚན་དགེ་ཞིང་། དེའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་ཉེ་འཁོར་གྱི་ཐོར་ནད་རྣམས་ཀྱང་ཆུ་ཆད་པ་ལྟར་གྱུར་པས། སྣོན་ཟླའི་ཚེས་བཅུ་མཆོད་པའི་དུས་དང་འབྲེལ་བར་ཕྱི་མཚམས་གྲོལ་བར་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་སྔར་སྨོས་པ་ལྟར་བྲག་དམར་མཆིམས་ཕུ་དང་། གཡའ་མ་ལུང་སོགས་གྲུབ་པའི་དབེན་རི་གནས་ཆེན་ངོ་མཚར་ཅན་རྣམས་དང་། དར་གླིང་གཟིམས་ཆུང་བསམ་གཏན་སྦུགགཟིམས་སྤྱིལ་འོད་གསལ་རྩེ་དང་། བསམ་གཏན་རྩེ། ལྷོ་བྲག་གི་བཀྲ་ཤིས་ཆོས་གླིང་། སྨིན་གྲོལ་གླིང་གཙུག་ལག་ཁང་གི་གཟིམས་ཆུང་ཀུན་བཟང་ཡང་རྩེ་མདོ་སྦུབས་དང་། འཆི་མེད་འོད་སྣང་གི་སྦུབས། བླ་བྲང་ཆོས་འཁོར་ལྷུན་པོའི་གཟིམས་ཆུང་ཀུན་བཟང་ཕོ་བྲང་མདོ་སྦུབས་སོགས་སུ་སྐུ་མཚམས་ལོ་སྦྲེལ་མ་དང་། ཟླ་དྲུག་མ། ཟླ་གསུམ། ཟླ་གཅིག་གི་མཐའ་བརྟེན་པ་ཡན་གྱི་བླ་མ་ཞི་དྲགརྡོར་སེམས། བཀའ་བརྒྱད། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ། ཡང་ཕུར། གཤིན་རྗེའི་གཤེད། རྟ་མགྲིན། ཚེ་དཔག་མེད། མཁའ་སྤྱོད་མ། ཕྱག་རྡོར། ལོཀྟྲི། ནཱ་ག་རཀྴ་སོགས་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔ་ཙམ་གྱི་བསྙེན་སྒྲུབ་དང་། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཁྲེགས་གཅོད་ཀྱི་ཉམས་བཞེས་ལ་སྙིང་པོར་དྲིལ་ནས་ཐོད་བརྒལ་ཉིན་མཚན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་དང་། རླུང་སྦྱོར་སོགས་དུས་གནད་དང་བསྟུན་ཏེ་ཐུགས་རྒྱུད་ལ་ཅི་འབྱོར་གྱིས་ཉམས་བཞེས་བར་མ་ཆད་དུ་གནང་བས། མ་དག་པའི་སྣང་བ་འགོག་པའི་བསྐྱེད་རིམ་ལ་གསལ་བརྟན་གྱི་ཉམས་མཐར་ཕྱིན་ཏེ། སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་དག་པ་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་རྒྱས་ཐེབས་པས་ལས་བཞི་གང་ཡང་ཐོགས་མེད་དུ་གྲུབ། རྫོགས་རིམ་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེའི་འགྲོས་དྷཱུ་ཏིར་དག་པས་ཞུ་བདེའི་ཡེ་ཤེས་ཕྱོགས་བརྒྱར་འབར། ཀ་དག་གཞི་རྫོགས་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་བྱང་ཆུབ་པས་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་མཉམ་ཡངས་ཁྱབ་བརྡལ་ཆེན་པོའི་ཀློང་དུ་གྲོལ། སྣང་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་རང་སྣང་རིས་མེད་དུ་ཤར་བས་གཟུང་འཛིན་གྱི་མཚན་མ་དབྱིངས་སུ་དག་ནས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་རྩལ་རྫོགས། མཉམ་གཞག་འོད་གསལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ངང་ནས་རྗེས་ཐོབ་གང་ཤར་རང་གྲོལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པའི་དགོངས་པ་རང་བྱུང་རང་བཞེངས་སུ་འཁྲུངས་པས་མཉམ་རྗེས་རེས་འཇོག་གི་ཤུན་པ་བུད་ནས་རིས་མེད་འོད་གསལ་འཁོར་
Chinese
由于给予了成熟，药物增多，气味、味道、颜色都很好，修行处所光彩夺目，在获得成就的日子里，从彩虹云中降下小雨等，修行的征兆吉祥。由于它的加持，附近的皮肤病也像水干涸一样消失了。因此，在增加月的初十供养时节，举行了解除闭关仪式。像前面所说的那样，在布达拉红岩（Brak dmar mchims phu）和雅玛隆（G.ya' ma lung）等成就者的寂静圣地和达林（Dar gling）寝宫禅房、寝室光明顶和禅定顶，以及洛扎（Lho brag）的扎西曲林（Bkra shis chos gling），敏珠林（Smin grol gling）寺院的寝宫昆桑扬孜多布和无死光明之布，拉章曲科伦布（Bla brang chos 'khor lhun po）的寝宫昆桑颇章多布等处，进行了长年闭关、六个月、三个月、一个月等的期限，以上师息增怀伏、金刚萨埵、噶举、大悲观音、扬普、阎魔敌、马头明王、长寿佛、空行母、金刚手、洛给夏ra、那嘎ra恰等三十五尊左右本尊的念诵修持，并将大圆满的脱噶修法作为核心，配合妥噶日夜瑜伽和气脉等，根据时机，尽力在心中不断修持。因此，为了阻止不净的显现，在生起次第上达到了明晰稳定的修持的顶峰，使一切显现都扩展为清净浩瀚的诸佛坛城，从而毫不费力地成就了四种事业。圆满次第的脉、气、明点在运行中于དྷཱུ་ཏིར་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）中清净，使乐空智慧在四面八方燃烧。在本来清净、基位圆满、无迁变的法界中证悟菩提，使一切轮涅都消融于无基无根、平等广阔、遍布广大的虚空中。一切显现和行为都显现为自显无别，使能取所取的相状在法界中清净，从而圆满了大智慧的能量。在等持光明无分别的状态中，后得的一切显现都成为自解脱的智慧，显现而无分别的境界自然生起，自然显现，从而脱落了等持和后得交替的皮壳，进入了无别的光明轮
English
Having been matured, the medicine increased, and its smell, taste, and color were excellent. The hermitage was radiant, and on the day of receiving accomplishments, light rain fell from the rainbow clouds. These were all auspicious signs of practice. Due to its blessings, the skin diseases in the vicinity disappeared as if the water had dried up. Therefore, on the tenth day of the increasing month, coinciding with the time of offering, the retreat was concluded. As mentioned earlier, at places like Drakmar Chimphu and Yamalung, which are wondrous great hermitages of accomplished ones, and at Daling Zimchung Samtenbuk, Zimshyil Odsel Tse, and Samten Tse, as well as at Tashi Choling in Lhodrak, and at the Zimchung Kunsang Yangtse Dobbu and the Immortal Light Dobbu of Mindroling Monastery, and at the Zimchung Kunsang Phodrang Dobbu of Lhabrang Chokhor Lhunpo, continuous retreats of years, six months, three months, and one month were undertaken. The lama practiced the recitation and accomplishment of about thirty-five deities, including peaceful and wrathful deities, Vajrasattva, Kagyed, Great Compassionate One, Yangphur, Yamantaka, Hayagriva, Amitayus, Vajrayogini, Vajrapani, Loktri, and Nagaraja. Taking the Trekchö practice of Dzogchen as the core, and combining Tögal night and day yoga and lungjor, according to the timing, he continuously practiced in his mind as much as he could. Therefore, in order to prevent impure appearances, he reached the peak of clear and stable practice in the generation stage, expanding all appearances into the pure and vast mandala of the victorious ones, thereby effortlessly accomplishing the four activities. In the completion stage, the movement of the channels, winds, and bindus was purified in དྷཱུ་ཏིར་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning), causing the wisdom of bliss and emptiness to blaze in all directions. By attaining enlightenment in the primordially pure, base-complete, and immutable realm, all samsara and nirvana were dissolved into the groundless, rootless, equal, vast, and all-pervading space. All appearances and experiences arose as self-appearances without distinction, purifying the signs of grasping and clinging in the realm, thereby perfecting the energy of great wisdom. In the state of equanimity, luminosity, and non-conceptualization, whatever arose in the post-meditation was self-liberated wisdom, and the understanding that was clear and non-conceptual arose naturally and spontaneously, thereby shedding the shell of alternating equanimity and post-meditation, and entering the undifferentiated wheel of luminosity.