Chinese
说：“太阳还没有升高多少。”又一次，在天空中，极其清晰地显现出光芒四射的赫鲁嘎本尊及其眷属，他毫不动摇地安住于此景象中，持续了一段时间。之后，在乡村、森林和花朵盛开的美丽花园中央，邬金第二佛陀（莲花生大士）身着瑜伽士的装束，如同太阳般闪耀，周围环绕着持明者和空行母的聚会，特别是耶喜措嘉，她身着美丽的门隅女子服饰，位于左侧。当他恭敬地顶礼时，得到了加持的象征和方法。措嘉递给他一本小册子，说这是金刚橛的甚深法，并交到他手中，说道：“我是瑜伽士降伏魔鬼的勇猛者，愿你永远受到加持。”他接过小册子，正要打开诵读时，一阵强风将经书吹向四面八方，同时发出金刚橛的声音。尊者自己也像鸟儿一样，毫无阻碍地向东北方向的天空飞去。他经过了极其恐怖的尸陀林，那里有堆满骨肉的山谷，流淌着鲜血的溪流，穿过了许多森林。最后，在一个鲜花盛开的花园里，他看到阿斯玛嘎尔巴（梵文：Aśmagarbha）旁边有一个美丽的平台，中央有一个八功德水充满的池塘。这时，他听到一个声音说：“这就是柳枝间的甘露。”他想从中饮用，用手舀起时，发现掌中充满了蓝色的吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字，便吞了下去。这时，他听到一个声音响彻天空：“胜利！战胜障碍和魔军的战斗！愿利益众生的佛法传播到尽头！”他因此从梦中醒来，醒来后，身体和心灵都沉浸在无漏的喜悦中，毫不费力地持续了很长时间。又一个夜晚，在梦中，许多女子前来迎接他，并将他带入一座装饰精美、令人愉悦的宫殿。在那里，他看到一座高大宽广的珍宝宝座上坐着他的父亲，伟大的秘密主（金刚手菩萨），他恭敬地顶礼。父亲完整地讲述了心髓的传承。之前的那些女子端来了嘎巴拉（梵文：kapāla，汉语字面意思：颅碗）盛满的肉、酒和各种食物。
English
He said, "The sun hasn't risen much yet." Then, on one occasion, the glorious Great Heruka with his retinue appeared very clearly in the sky, accompanied by sounds and light. He remained unmoving in that very vision for a while. Afterwards, in the midst of a delightful and flourishing garden of villages, forests, and flowers, the Second Buddha of Oddiyana (Padmasambhava) himself, adorned in the attire of a yogi, blazing like the sun, surrounded by a gathering of vidyadharas and dakinis, and especially Yeshe Tsogyal, with her beautiful Monmo attire, seated on his left, appeared clearly. When he bowed with reverence, he received the symbols and methods of empowerment. Tsogyal handed him a small booklet, saying it was the profound dharma of Vajrakilaya, and said, "I am the yogi who subdues demons with fierce power. May you, my son, always be blessed." He took the booklet in his hand and was about to open it and begin reading when a strong wind carried the texts in all directions, accompanied by the sound of Kilaya. The master himself, like a bird, effortlessly flew towards the northeast sky. He passed through terrifying charnel grounds, valleys filled with flesh and bones, streams of blood, and many forests. Finally, in a garden filled with various flowers, he saw a pond filled with divine water possessing eight qualities, in the middle of a delightful platform near Asmagarbha. Then, he heard a voice saying, "This is the nectar of the willow grove." Desiring to drink from it, he scooped it up with his hand, and found his palm filled with a dark blue syllable Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hūṃ), which he swallowed. At that moment, he heard a voice filling the sky, saying, "Victory! Victory in the battle against obstacles and the armies of demons! May the Dharma that benefits beings spread to the end!" He awoke from the dream because of this, and even after waking, his body and mind were pervaded by the experience of uncontaminated bliss, and he remained in that state effortlessly for a long time. Again, one night in a dream, many women came to greet him and led him into a well-decorated and delightful palace. There, he saw his father, the great Lord of Secrets (Vajrapani), seated on a high and vast jeweled throne, and he bowed with reverence. The father completely narrated the transmission of the Heart Essence. The women who had come earlier brought kapalas (Sanskrit: kapāla, Literal Chinese meaning: skull cup) filled with meat, alcohol, and various foods.
Tibetan
་བཀང་བ་ཕྱག་ཏུ་ཕུལ་བའི་མཐར། ཕྱི་མཐའི་གནས་དུས་ཀྱི་འགྱུར་ལྡོག་སོགས་མང་པོ་ཞིག་ལུང་དུ་བསྟན། ཡང་སྐབས་ཤིག་མནལ་དུ་སོང་བ་ནི་མེད། མངོན་སུམ་ལྟ་བུ་ལ་མཚན་འཛིན་གྱི་དྲན་རྟོག་རགས་པ་དེའང་མེད་པའི་འོད་གསལ་གྱི་རྩལ་སྣང་ལ་བཞུགས་པའི་ཁྱོན་དེ་ཀ་རིན་པོ་ཆེའི་ཁང་བཟང་ཕྱི་ནང་མི་སྒྲིབ་པ་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་ཞིག་ཏུ་སོང་བ་ན། བུད་མེད་གཞོན་མཛེས་ཆས་གོས་དང་རྣམ་འགྱུར་སྣ་ཚོགས་པས་བསྐོར་བའི་དབུས་སུ། མཁའ་འགྲོ་མཚོ་རྒྱལ་གཞོན་མཛེས་དམར་མདངས་ཆགས་པ་རུས་པ་དང་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བའི་རྒྱན་ཅན་གཟི་མདངས་མཚུངས་པ་མེད་པ་ཞིག་བཞུགས་འདུག་པ་དེས་ཆང་ཐོད་ཕོར་གང་སྩལ་བ་བཞེས་པས་ལུས་སེམས་ལ་བདེ་བ་བཟོད་མེད་དུ་འབར་བ་སྙམ་བྱེད། ཡང་ཅུང་ཟད་མནལ་བ་ན། མཚོ་རྒྱལ་གྱིས་རུས་པའི་སྨྱུ་གུ་དང་ཤེལ་གྱི་གླེགས་བུ་ཞིག་ཕྱག་ཏུ་གཏད་དེ། གཏེར་ཤོག་གི་བམ་པོ་མང་པོ་ལས་ཁ་ཅིག་གུད་དུ་ཕྱེ་ནས་འདི་རྣམས་བྲིས་གསུངས། སྣག་ཚ་མེད་སྙམ་པ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས་མཚལ་ཁྲག་ཕྱུང་སྟེ་སྩལ་བས་འདྲི་བར་བརྩམ་པ་ན། ཆོས་ཚན་མང་པོ་ཡུད་ཙམ་ཞིག་ལ་བྲིས་ཚར་བ་སྙམ་མཛད་པ་དང་མནལ་སད། སད་ནས་ཀྱང་ཐུགས་ཉམས་དགྱེས་ཡ་ལེ་བར་འདུག་པས། ཤོག་སེར་འབེབས་པར་གནང་བ་བྱིན་པར་དགོངས་ཏེ། སང་ཉིན་དེ་ཚེ་སྒྲུབ་སྐོར་གྱི་ཤོག་སེར་འབེབས་པར་མཛད་པའི་དུས་ནམ་མཁའ་འཇའ་འོད་ཀྱིས་ཁེངས་པ་སོགས་ངོ་མཚར་བའི་རྟགས་མངོན་དུ་གཟིགས། དེའི་ཚེ་དཔལ་རི་སྤྲུལ་པའི་སྐུས་མོས་འདུན་དྲག་པོས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ལྟར། ཤོག་སེར་འབེབས་པའི་ལུང་བསྟན་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུས་སྙན་འབུལ་ཡང་སྟེས་འགྲིག་པས་དུས་ལ་བབས་པར་དགོངས་ནས་ཚེ་དབང་དང་ཚེ་སྒྲུབ་སྐོར་གྱི་ལུང་སྩལ་ཏེ། ལུང་བསྟན་ལྟར་ཆོས་བདག་གི་ཐོག་མའི་རྟེན་འབྲེལ་སྣེ་ཟིན་ཙམ་ཞིག་འགྲིག་ནའང་། ཕྱིས་གཞན་རྐྱེན་བར་ཆད་ཀྱི་དབང་དུ་ཐལ་བ་ཞིག་བྱུང་བར་སྣང་། སྐུ་མཚམས་དེའི་ཁོངས་སུ་གཏེར་སྒྲོམ་གྲུ་བཞི་པ་དེ་ཞལ་དབྱེ་བར་མཛད་པ་ལས་རིག་འཛིན་ཐུགས་ཐིག་གི་ཆོས་སྐོར་དང་། དམ་རྫས་ལེ་ཚན་གསུམ་གུ་རུའི་སྐུ་ཚབ་ཆེ་ཆུང་རྣམས་བྱོན་པ་ལས་ཆོས་སྐོར་ཕལ་ཆེ་བ་རྣམས་བུ་དཔེར་འབེབས་པར་མཛད་ཅིང་། ལྷ་སོ་སོའི་བསྙེན་སྒྲུབ་ཀྱང་གནང་སྟེ་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་མཚན་མ་བཟང་པོ་གཟིགས་པས་ལེགས་ཚོགས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་འགྲིག་ནས་ཤིང་སྦྲུལ་ཟླ་བ་དྲུག་པའི་ཚེས་བཅུའི་སྔ་དྲོ་ནང་མཚམས་བཀྲོལ་ཏེ། ཞག་ཤས་ངལ་གསོར་བཞུགས་སྐབས། དབུ་མཛད་ལྷུན་གྲུབ་རྣམ་རོལ་གྱིས་མོས་དུངས
Chinese
最后献上充满的曼扎后，预言了很多未来最终境地和时间的变迁等。有时并没有睡着，就像亲眼所见一样，连执著于名相的粗大念头都没有，安住在光明的光彩显现中，那整个区域变成了内外不分、非常奇妙的仁波切的宫殿。在被各种华丽服饰和姿态的年轻美女围绕的中央，空行母措嘉，年轻美丽，容光焕发，佩戴着骨饰和花鬘，光芒无与伦比，她赐予满满一杯酒，喝下后感觉身心燃起难以忍受的快乐。有时稍微睡着，措嘉递上骨制笔和水晶书板，从许多伏藏纸卷中分开一些，说写下这些。心想没有墨水时，她从自己脸上取出朱红色的血赐予，于是开始书写，感觉顷刻间就写完了许多法类，然后醒来。醒来后，心境也非常喜悦，心想得到了降下黄纸的允许。第二天降下关于长寿修法的黄纸时，亲眼看到了天空充满彩虹光芒等奇妙的征兆。那时，巴利（dpal ri）化身以强烈的虔诚祈祷，降下黄纸的预言和化身的呈报也恰好吻合，心想时机已到，于是赐予了长寿灌顶和长寿修法的传承。虽然按照预言，教法持有者的最初缘起仅仅是开了个头，但后来似乎受到了其他因素和障碍的影响。在那闭关期间，打开了那个四方形的伏藏箱，从中出现了持明心滴的法类，以及三类誓言物，还有大大小小的古汝（莲花生大师）的代表物，将大部分法类都写成了子本。还进行了各个本尊的念修，看到了吉祥的成就征兆，吉祥的缘起具足，于是在木蛇年（1929）六月初十的早晨，解除了闭关，休息了几天。休息期间，维那师伦珠南若（lHun grub rnam rol）怀着虔诚的渴望
English
After offering the filled mandala, many predictions were made about the changes in the final state and time. Sometimes there was no sleep, it was as if seeing directly, even the gross thoughts of clinging to names were absent, and the entire area, dwelling in the display of clear light, became a wondrous palace of the Rinpoche, with no distinction between inside and outside. In the center, surrounded by young and beautiful women with various ornaments and postures, was the Dakini Tso Gyal, youthful and beautiful, with a reddish complexion, adorned with bone ornaments and flower garlands, her radiance unparalleled. She offered a full skull cup of alcohol, and upon drinking it, it felt as if unbearable bliss blazed in body and mind. Sometimes, while dozing slightly, Tso Gyal handed over a bone pen and a crystal slate, separating some from many treasure scrolls, and said to write these down. Thinking there was no ink, she extracted vermillion blood from her face and bestowed it, and so began to write, feeling as if many Dharma categories were finished in an instant, and then awoke. Upon awakening, the mind was also very joyful, thinking that permission to reveal the yellow scrolls had been granted. The next day, when revealing the yellow scrolls concerning the longevity practice, wondrous signs such as the sky being filled with rainbows were directly seen. At that time, as the Palri (dpal ri) incarnation prayed with intense devotion, the prophecy of revealing the yellow scrolls and the incarnation's report also coincided, and thinking that the time had come, he bestowed the longevity empowerment and the transmission of the longevity practice. Although, according to the prophecy, the initial connection for the Dharma holder was only just beginning, it seems that later it was influenced by other factors and obstacles. During that retreat, the square treasure box was opened, and from it emerged the Dharma cycles of the Rigdzin Thugthig (vidyādhara heart drop), as well as the three categories of samaya substances, and large and small representatives of Guru (Padmasambhava). Most of the Dharma cycles were written down as "child texts." He also performed the approach and accomplishment practices of various deities, and seeing auspicious signs of accomplishment, the auspicious connections were complete, and so on the morning of the tenth day of the sixth month of the Wood Snake year (1929), the retreat was concluded, and he rested for a few days. During the rest period, the chant leader Lhundrup Namrol, with devoted longing