Tibetan
གྱུར་མེད་ཀྱི་ངོ་བོར་འདྲེས་ཤིང་། དེ་ནས་ཞག་འགའི་བར་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་མི་གཡོ་བའི་རྩལ་སྣང་སྙིང་རྗེ་སྒྱུ་མའི་རོལ་པ་འགག་མེད་དུ་འཆར་བ་བྱུང་ལ། ཕྱིར་ལམ་མོན་མཁར་མདའ་ནས་བསམ་ཡས་གཟིགས་པའི་ཚེ། སྔོན་ལོ་པཎ་རྒྱལ་བློན་འཛོམས་པའི་དུས་ཀྱི་བག་ཆགས་སད་ནས་དེ་དུས་ཀྱི་གནས་གྲོགས་འཁོར་དང་སྤྱོད་ཚུལ་སོགས་གཟིགས་པའི་ཉམས་སྣང་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ཤར། དགོན་པར་ནག་ཟླའི་ཚེས་ལྔའི་ནུབ་ཨ་ཙ་ར་གཅེར་བུ་མདོག་ནག་མི་ལྤགས་ཕྲག་ལ་བཀལ་ཞིང་ཁྱི་ནག་འཁྲིད་པ་ཞིག་འོངས་ནས། དཔལ་ཆེན་ཁྲོ་བོའི་ཁང་པ་འདི་ནུབ་བྱང་ནས་ཞལ་ལྷོར་གཟིགས་ན་དྲག་པོའི་ལས་སྒྲུབ་པ་ལ་སྐབས་སུ་ལོས་བབས་ཟེར་བ་ལ། དེ་ལྟར་བྱས་པས་ཆོག་ཅེས་གསུངས་པ་ན་དེ་བཞིན་བྱེད་རྟིང་ཁྱི་དེ་འདིར་འདོགས་པ་ཡིན་ཟེར་ནུབ་བྱང་གི་ཡོ་འབོག་སྡོང་པོ་དེ་ལ་བཏགས་སོང་བ་དང་མནལ་སད་པ་བཞིན། སྔ་མའི་ཆར་མགོན་ཁང་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ས་དམིགས་འདིར་གནང་རྩིས་ལ། སྲུང་མ་རང་ཉིད་ཀྱིས་གནས་ཁང་བདག་གིར་མཛད་པ་ལ་དགོངས་ནས་བཀོད་པ་བསྒྱུར་བར་མཛད། དེ་ནས་ཁྲུམས་ཟླའི་ཚེས་ལྔ་ལ་ཙ་རིར་བཏེགས་ཏེ། ཕོ་བྲང་གི་མདུན་གྱི་ན་ཐང་དེར་བཞུགས་པའི་ཚེ་ཡར་ལྷ་ཤམ་པོ་སྐྱེས་པ་བཞིན་བཟང་གི་རྣམ་པས་གུས་པར་བཏུད་ཅིང་ཕྲིན་ལས་སྒྲུབ་པར་དམ་ནོད། ཆོས་ཟམ་དུ་ཞིང་སྐྱོང་གིས་བསུས་ཏེ་ཕྲིན་ལས་སྒྲུབ་པར་ཁས་བླངས་ཤིང་། ཞིང་དེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་མ་མི་མོའི་རྣམ་པར་བསྟན་ནས་བདེ་ཆེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པས་སྐུའི་རྩ་ཁམས་རྣམས་སྒྲིབ་མེད་དུ་གཟིགས་པ་དང་། དེའི་སང་ཉིན་ནས་བདེ་ཉམས་རྩལ་ཤུགས་འགོག་པ་མེད་པར་འཆར་ཞིང་། ཕེབས་ལམ་ཀུན་ཏུ་འཇས་ལུང་པ་ཁེངས་པ་དང་འཇའ་མདུང་ཚུགས་སུ་སྐུ་ལ་ཟུག་པ་སོགས་ངོ་མཚར་བ་ཀུན་གྱིས་མཐོང་། ཅིག་ཆར་དུ་ཕེབས་སྐབས་ཁ་བས་ལམ་བཅད་དེ་སྐོར་མི་རྣམས་ཕྱིར་ལོག་བྱུང་བ་དང་། དེ་ནུབ་གཟིམས་ལམ་དུ། གནོད་སྦྱིན་དཔའ་བོས་ལ་ལ་མི་ཐར་བའི་ཉེན་མེད་ཅེས་ལུང་བསྟན་པ་ལྟར་སང་ཉིན་ནས་ནམ་མཁའ་དྭངས་ཤིང་ཕེབས་ལམ་དབྱར་གུང་ལས་ཀྱང་བདེ་བར་བྱུང་། གནས་ངོ་མཚར་ཅན་སོ་སོར་བདེ་སྟོང་གི་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་ལས་མི་གཡོ་བའི་ངང་ནས་ཚོགས་མཆོད་སོགས་མཛད་པས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་དང་ཌཱ་ཀི་དམ་ཅན་འདུས་པའི་གཟི་བྱིན་དེར་ཚོགས་ཀུན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཕེབས་པའི་རྟགས་དང་། དཔའ་བོའི་བརྡའ་སྐད་སྤྱུག་གླུ་འབོད་ཅིང་རྣམ་བཀྲའི་འཇའ་གུར་བྲེས་པ་ལས་མེ་ཏོག་གི་ཆར་འབེབས་པ་དང་། དྲི་ཞིམ་པོའི་ངད་འཐུལ་བས་ཀུན་གྱི་ཡིད་ཚི
Chinese
融入于不变的自性中，之后数日之间，从那样的状态中，不动的力量显现，慈悲幻化的游戏无碍地显现。返回途中，从门康达（Mönkharda）瞻仰桑耶寺（bsam yas）时，往昔莲师（lo pan）君臣聚会的习气苏醒，当时道友眷属和行为举止等，瞻仰的景象非常清晰地显现。寺院里，黑月（藏历十一月）初五的晚上，来了一个裸体的阿杂惹，肤色黝黑，肩上披着人皮，牵着一条黑狗，说：“这座吉祥大黑天忿怒尊的殿宇，如果从西北方向朝向南方，对于修作猛厉的事业来说，正是时候。”回答说：“那样做就可以了。”之后，他说：“把这条狗拴在这里。”于是拴在了西北方向的弯曲树木上，就像从睡梦中醒来一样。最初打算把护法殿坛城的地点定在这里，但护法神自己认为这里是住所的主人，所以改变了安排。之后，在嘉月（藏历正月）初五前往擦日（tsa ri，今察隅）朝拜。在宫殿前方的草地上安坐时，雅拉香波（yar lha sham po）像年轻人一样，以善良的形象恭敬地顶礼，承诺成办事业。在曲桑（chos zam）地方，农夫迎接并承诺成办事业。那个地方与生俱来的女性显现为女人的形象，生起大乐的智慧，清晰地看到身体的脉轮。从第二天开始，安乐的觉受、力量和能力无碍地显现。前往的道路上，到处都充满了彩虹，彩虹像箭一样刺入身体等，奇妙的景象被众人所见。一次性前往的时候，大雪封路，转经的人们都返回了。那天晚上在睡梦中，夜叉勇士预言说：“没有无法逃脱的危险。”正如预言一样，第二天天空晴朗，前往的道路比盛夏还要舒适。在各个奇妙的圣地，从安乐空性的智慧光明中不动的状态中，举行会供等，智慧本尊和持明空行母聚集的威严，成为融入所有会众相续的征兆，勇士的信号、声音、歌唱，以及彩虹帐篷垂下，降下鲜花雨，散发出芬芳的气味，使所有人都心满意足。
English
Mingling with the essence of immutability, and then for several days, from that state, the unobstructed manifestation of power, appearance, compassion, and illusory play arose. On the way back, when gazing at Samye (bsam yas) from Mönkharda, the karmic imprints of the past when the master (lo pan), king, and ministers gathered awakened, and the visions of the companions, entourage, and conduct of that time appeared very clearly. At the monastery, on the evening of the fifth day of the Black Month (November in the Tibetan calendar), a naked black-skinned Acharya (a tsa ra) with a human skin draped over his shoulder and leading a black dog came and said, "This palace of the Great Glorious Wrathful One, if it faces south from the northwest, it will certainly be the right time to accomplish fierce activities." When he was told that it would be fine to do so, he said, "I will tie this dog here," and tied it to the crooked tree in the northwest, as if waking from a dream. Initially, it was intended to give this place as the site for the protector's mansion mandala, but the protector himself considered himself the owner of the dwelling, so he changed the arrangement. Then, on the fifth day of the First Month (January in the Tibetan calendar), he went to Tsari (tsa ri, present-day Zayü County) for pilgrimage. When he sat on the meadow in front of the palace, Yar Lha Shampo, like a young man, respectfully bowed in a virtuous manner and vowed to accomplish activities. At Choszam (chos zam), a farmer greeted him and promised to accomplish activities. The co-emergent female of that field manifested as a woman, generating the wisdom of great bliss, and he clearly saw the channels of his body without any obscuration. From the next day onwards, the experience of bliss, power, and energy arose unhindered. On the way, rainbows filled the valleys, and rainbows pierced his body like arrows, and other wonderful sights were seen by everyone. When they were traveling all at once, the road was blocked by snow, and the pilgrims returned. That night, in a dream, the Yaksha hero prophesied, "There is no danger of anyone not being able to escape." As prophesied, from the next day onwards, the sky cleared and the road was more comfortable than in midsummer. At each of the wonderful sacred sites, from the state of unwavering bliss-emptiness wisdom light, he performed tsok offerings and other rituals. The splendor of the wisdom deities and oath-bound Dakinis gathering became a sign of entering the minds of all the assembly, the signals and sounds of the heroes, songs, and the rainbow tent hanging down, raining down flowers, and the fragrant scent filling everyone's minds.
Tibetan
མ་པར་བྱེད་ལ། ཁྱད་པར་ཕོ་བྲང་ཆེན་མོར་ཁང་བཟང་བཀོད་ལེགས་པའི་ནང་དུ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པདྨ་དང་བི་མ་ལ་མཁའ་འགྲོའི་འཁོར་དང་བཅས་པས། ད་རེས་ཕྱི་ནང་གི་ཚོགས་ཀྱི་འདུ་བའི་རྟེན་འབྲེལ་འདིས། སྔར་རྟེན་འབྲེལ་ཉམས་པ་མང་པོ་ཞིག་གསོས་ཤིང་ལོ་བཅུ་ཚུན་ཆོད་ཀྱི་བར་ཆད་རྣམས་སེལ་བ་དང་། ཟབ་གཏེར་འདོན་པའི་དུས་གནད་སོགས་ལུང་བསྟན། དེའི་སང་ནུབ་སྟག་ཚང་དུ། སྐད་ཕྲ་ལ་སྙན་པ་ཞིག་གིས་བོས་བྱུང་བ་ལྟར་ཐེགས་པས། ཨོ་ཌཱི་ཡ་ནའི་ཡུལ་ཡིན་ཟེར་བ་དུར་ཁྲོད་དང་གྲོང་ཁྱེར་རི་རོང་ནགས་ཚལ་དང་བཅས་པ་འདུག་པ་དེར་བུ་མོ་ཞིག་གིས་ལམ་སྣ་དྲངས་ཏེ་ཕེབས་པ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་དབུས་ན་ཚོང་འདུས་ལྟ་བུའི་ཁྲོམ་དང་། དེའི་ཤར་ལྷོ་ངོས་སུ་ཁང་པ་སྒོ་མང་པོ་དོད་པ་ཞིག་འདུག་པས་ནང་དུ་གཟིགས་པས། ཌཱཀྐི་མི་མོའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིས་བམ་རོ་དུམ་བུར་འདྲལ་ཞིང་བཀྲམས་པ་དང་གཡོས་བྱེད་པ། སྒོ་ནང་དེར་ཐེགས་འདོད་པ་ན་མིའུ་ཐུང་བེར་དབྱུག་ཐོགས་པ་ཞིག་གིས་བསྲུངས་ཏེ་མ་བཏང་བ་ལ། བྱིས་པ་གཞོན་ནུ་ཞིག་གིས་ངོ་ཆེན་བྱས་ཏེ་ནང་དུ་ཁྲིད། དེར་བུ་མོ་གཡོས་བྱེད་མི་དེའི་རྩར་བཞུགས་ནས་ཅི་བྱེད་དྲིས་པས། འདིར་རྒྱ་བོད་ཀྱི་གྲུབ་ཐོབ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་མགྲོན་དུ་འབྱོན་པས་གཡོས་བྱེད་པ་ཡིན་ཟེར། ནམ་འབྱོན་གསུངས་པས་ད་ལྟ་འབྱོན་ཟེར། དེ་མ་ཐག་སྐྱེས་པ་དེས་ད་བྱོན་བྱུང་ངོ་ཟེར། བསུ་བ་བྱེད་དགོས་དགོངས་ཏེ་ཕེབས་པ་ན་ཆས་ངེས་མེད་བདུན་ཙམ་རིམ་པར་བྱོན་བྱུང་བ་སོ་སོར་བཏུད་དེ་ནང་དུ་ལོག་ཕེབས་པས་གཞན་རྣམས་དེར་བྱོན་ཚར་ནས་ཆ་ལུགས་རྣམ་འགྱུར་མི་འདྲ་ཞིང་གཟི་བྱིན་མཚུངས་པ་མེད་པར་བཞུགས་འདུག་པ་ལ། རྗེ་ཉིད་རང་ཡང་བུད་མེད་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པའི་ཁུལ་གྱིས་བཟའ་བཏུང་རྣམས་རིམ་པར་སྟོབ་པའི་གྲོགས་མཛད་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱད་པའི་མཐར། གསར་རྙིང་ངེས་མེད་ཀྱི་སྔགས་དང་རྒྱ་བོད་ཀྱི་སྐད་སྣ་ཚོགས་པས་ཉམས་གླུ་ཅི་དགར་ལེན་ཞིང་། འོད་ཟེར་སྤྲོ་བ། སྐུ་མི་སྣང་བ་འོད་ཀྱི་གོང་བུར་རྫུ་བ་སོགས་ཆོ་འཕྲུལ་ངོ་མཚར་བ་དུ་མ་སྟོན་བཞིན་དུ་འདུག་པ་ལ། དད་གུས་དྲག་པོས་ཕྱག་དང་གསོལ་འདེབས་མཛད་པས། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་རླབས་དང་སྨོན་ལམ་སོགས་མཛད་དེ། ལ་ལ་སྒོ་ལ་འཐོན། ལ་ལ་རྒྱ་མཐོངས་ནས་འཕུར་ཏེ་གཤེགས། ད་ཅིའི་གྲལ་དེ་ན་རབ་བྱུང་དང་གྲུབ་ཐོབ་ཆས་ཏེ་གཉིས་བཞུགས་འདུག་པར་འདི་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར་འབྲང་ན་མཁའ་སྤྱོད་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ཚེགས་མི་འདུག་དགོངས་ཏེ་མོས་གུས་དྲག་པོས་གྲུབ
Chinese
未抄写。特别是大王宫中，在装饰精美的楼房里，莲花生大师和比玛拉，以及空行眷属们，这次内外聚会的缘起，恢复了许多以前破损的缘起，消除了十年以内的障碍，并预言了取出深伏藏的时间等关键。第二天晚上在虎穴（Taktsang），仿佛听到一个细微而悦耳的声音呼唤，于是前往。据说那是邬金（梵文：Oḍḍiyāna）的地方，那里有坟场、城市、山谷、森林等，一位少女引路，来到城市中央，有一个像集市一样的市场。在其东南方向，有一栋房子，开了许多门，往里一看，一些空行母形象的人正在切割、铺开、烹饪尸体。当想要进入那扇门时，一个拿着短棍的小矮人守卫着不让进，一个年轻的男孩装作很熟的样子，领了进去。在那里，在那位烹饪的女孩旁边坐下，问她在做什么。她说：“这里将有二十五位汉藏成就者前来做客，所以我正在做饭。”问什么时候来，她说：“现在就来。”话音刚落，那个男人就说：“现在来了。”心想应该去迎接，于是前去，大约七位穿着各异的人依次到来，一一迎接后回到里面，其他人已经到了那里，穿着打扮、神态各异，光芒万丈，无与伦比地坐着。尊者自己也假装和那位女子在一起，帮忙依次分发食物，大家都享用完毕后，用新旧不定的咒语和汉藏的各种语言，随意唱着道歌，散发着光芒，身体消失变成光团等，展现着许多不可思议的神变。以强烈的虔诚心顶礼和祈祷，大家都给予加持和祝福等。有些人从门口出去，有些人从天窗飞走。现在在那个队伍里，有两个穿着出家僧人和成就者服装的人坐着，心想如果跟随这两个人，前往空行净土就没有困难，于是以强烈的敬信心，
English
Not copied. Especially in the great palace, in the well-decorated building, the great teacher Padmasambhava and Vimala, along with the retinue of dakinis, this time the auspicious coincidence of the inner and outer gathering, restored many previously broken auspicious coincidences, eliminated obstacles within ten years, and prophesied the time of extracting profound treasures and other key points. The next night in Taktsang, as if hearing a subtle and pleasant voice calling, they went. It is said that it was the place of Oddiyana, where there were cemeteries, cities, valleys, forests, etc. A girl led the way, and they arrived in the center of the city, where there was a market like a fair. In its southeast direction, there was a house with many doors. Looking inside, some people in the form of dakinis were cutting, spreading, and cooking corpses. When they wanted to enter that door, a dwarf holding a short stick guarded it and did not let them in. A young boy pretended to be familiar and led them in. There, sitting next to the cooking girl, they asked what she was doing. She said, "Twenty-five Chinese and Tibetan accomplished ones will come here as guests, so I am cooking." When asked when they would come, she said, "They are coming now." As soon as she finished speaking, the man said, "They are here now." Thinking that they should go to greet them, they went and about seven people with different clothes arrived in order. After greeting them one by one, they returned inside, and the others had already arrived there, dressed and looking different, with incomparable radiance, sitting there. The master himself also pretended to be with that woman, helping to distribute the food in order, and after everyone had enjoyed it, they sang songs of realization at will with new and old mantras and various Chinese and Tibetan languages, radiating light, disappearing into balls of light, and displaying many incredible miracles. With strong devotion, they prostrated and prayed, and everyone gave blessings and aspirations. Some went out the door, and some flew away from the skylight. Now in that row, there are two people dressed as monks and accomplished ones sitting. Thinking that if they followed these two, there would be no difficulty in going to the pure land of the dakinis, they with strong faith,