Tibetan
གས་མའི་པར་སྐུ་ཆེ་བ་མང་པོ་བཅས་སྨན་འདམ་ལ་ཕྱག་བསྟར་གྱིས་འདེབས་པར་མཛད་ཅིང་། གསེར་དངུལ་ཟངས་གསུམ་ཇི་ལྟར་འོས་པས་ན་བཟའ་གསོལ་ཏེ་སྐུ་འབུམ་ཆེན་མོའི་གཟུངས་སུ་སྒྲུབ་པར་མཛད། དེར་ས་གའི་ཟླ་སྒང་བར་གཙོ་བོར་ཐུགས་དམ་ལས་མི་གཡོ་བའི་ངང་ནས། ཐུན་མཚམས་སུ་ཚོགས་དབེན་གྱི་འདུས་པ་ཉུང་ཤས་ལ་ཆོས་སྦྱིན་དང་། གོང་མའི་སྐུ་མཆོད་ལ་དམིགས་ནས་དར་གླིང་སྤྱི་པར་ས་ཞིང་སྦྱོར་བ། བྱ་བ་ལས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སོགས་དོན་དུ་འགྱུར་པའི་མཛད་པ་བདག་གིར་བཞེས་ནས་གདན་སར་ཕྱིར་ཕེབས། ཡང་རྟིང་སོར་ས་བྱི་ཟླ་བ་དགུ་པའི་མཇུག་ནས་བརྩམས་ཏེ། གླང་ལོ་ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས་པའི་ཟླ་སྒང་བར་འབྲུམ་འཛེམ་དང་བསྟུན་ངོ་ཆེ་བ་རེ་གཉིས་ལ་བག་བསངས་ཏེ་བུག་སྒོ་ནས་ཞལ་མཇལ་ཙམ་མ་གཏོགས་ལོ་གཅིག་ལྷག་ཙམ་གྱི་བར་སྐུ་མཚམས་བཅད་ནས། གཙོ་བོར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་རང་སྣང་རིས་མེད་ཀྱི་དགོངས་པ་ལས་མ་གཡོས་པར་བཞུགས་ཤིང་། གསོལ་ཚིགས་ཀྱི་སྟེང་ཕྱག་ཚ་གྲོལ་རྗེས་ཞབས་དྲུང་གདུང་རྒྱུད་རིན་པོ་ཆེ་སྐུ་མཆེད་དང་གཅུང་རྗེ་དབོན་སོགས་ཞམ་རིང་ནང་འཁོར་ཉུང་འདུས་ལ་རྫོགས་ཆེན་སེམས་སྡེའི་བཀའ་ཁྲིད་ལ་སོགས་ཏེ་ཟབ་ཆོས་དུ་མ་ཐུན་རེ་ཆགས་མེད་དུ་སྩལ་བ་དང་། རེས་སྤྱན་བལྟས་སོགས་དང་སྦྱར་ཏེ་ལྷག་པའི་ལྷ་དུ་མའི་ལྗགས་བཟླས་དང་། ལས་གང་ལ་བསྔགས་པ་དེ་དང་དེའི་སྔགས་དམིགས་ཀྱི་ཁ་བསྒྱུར་སོགས་ཀྱི་ལས་སྦྱོར། དེ་ལོ་ཡུལ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཐོར་ནད་ཀྱིས་ལྔ་པའི་ལམ་དུ་ཕྱོགས་པའི་སྐྱབས་འཇུག་ཞུ་རྟེན་རྣམས་མཆོད་རྟེན་དུ་བཞེས་ནས། མིང་ཡིག་རྣམས་གསར་བཤུས་ཀྱི་ཕྲལ་ཕྲལ་སྙན་དུ་རིམ་བརྒྱུད་ཀྱིས་ཕུལ་བ་ལ་བསྔོ་བ་དང་སྐབས་སྐབས་སུ་བསྡེབས་བསྒྲིལ་གྱིས་སྒྲིབ་སྦྱོང་གི་བྱང་བཞུ་སོགས་དམིགས་ཡུལ་རྣམས་ལ་བརྩེ་བའི་སྤྱན་རས་ཀྱིས་གཟིགས་པས་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་མཛད་ཅིང་། དེ་ནས་ཀྱང་ལོ་མཇུག་དུས་རིམ་གྱི་ཚོགས་དབུར་ཞབས་བསྐྱོད་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་གཞན་མཆོག་དམན་ཀུན་ལ་ཞལ་མཇལ་ཙམ་ཡང་མ་གནང་བར་ཕྱི་ནང་གི་འགྲུལ་བཅད་མུས་ནས་ལྕགས་སྟག་ནག་ཟླའི་ཚེས་བདུན་ནས་བརྩམས་ཏེ་བཅོ་ལྔའི་བར་དུ་རྗེ་ཉིད་ཡབ་སྲས་གསུམ། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གཞན་ཕན་དབང་པོ། ཐང་འབྲོག་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སོགས་བདག་ཅག་ཞབས་ཕྱི་བཅུ་སྐོར་བཅས་པས། སྐུ་མཚམས་དེ་ཁའི་ཁོག་ཏུ་སྒྲུབ་ཆེན་བདེ་གཤེགས་འདུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བརྟེན་ནས་དམེ་རྫས་བདུད་རྩིའི་ཚོགས་སྒྲུབ་ཕྱག་བཞེས་རྒྱས་པའི་ལས་རིམ་ལྟར་ཐུན་བཞིའི་སྔགས་
Chinese
还用药泥手工制作了很多大的嘎玛画像，并根据金、银、铜三种材质的适用性，穿上法衣，作为衮本大寺（སྐུ་འབུམ་ཆེན་མོ།，塔尔寺）的装藏。在那里，萨嘎月（ས་གའི་ཟླ་བ།）期间，主要是不动摇地专注于修持。在休息时，向少数的隐居僧众布施佛法，并为了供养皇帝，合并达林（དར་གླིང་།）公共土地。亲自承担了诸如事业法轮等有意义的活动，然后返回寺院。之后，从土鼠年（ས་བྱི་，1948）九月底开始，直到牛年（གླང་།）十二月的月圆之间，为了避痘，只对一两位重要人物稍作问候，除了从门缝里见面之外，闭关了一年多。主要是不动摇地安住于大圆满（རྫོགས་པ་ཆེན་པོ།）自显无别的境界中。在用餐时，法会结束后，向夏仲（ཞབས་དྲུང་།）法嗣仁波切（རིན་པོ་ཆེ།）兄弟和弟弟杰翁（རྗེ་དབོན།）等少数近侍内眷，毫不间断地赐予大圆满心髓部的教导等众多甚深佛法。有时结合观察等，念诵众多本尊的咒语，以及根据所赞颂的事业，改变相应的咒语和观想等仪轨。那一年，各地很多人因天花而面临死亡，将请求救助的信物作为佛塔接受，将名字重新抄写后，分别按顺序呈报，进行回向，并时而合并，进行净障的除秽等，以慈悲的目光注视着所有目标，从而进行摄受。之后，除了年末的法会仪式上稍微走动之外，没有与任何高低贵贱的人见面，在持续内外隔绝的情况下，从铁虎年（ལྕགས་སྟག་，1950）黑月（ནག་ཟླ།）初七到十五，由仁波切（རྗེ་ཉིད།）父子三人、化身根潘旺波（གཞན་ཕན་དབང་པོ།）、唐卓（ཐང་འབྲོག་།）化身等我们十人左右的侍从，在那间关房里，依靠大成就者（བདེ་གཤེགས་འདུས་པ།）的坛城，按照荟供仪轨，进行四座的咒语
English
He also made many large paintings of Karma with medicinal mud by hand, and according to the suitability of the three materials of gold, silver, and copper, he offered robes and made them the relics of Kumbum Monastery. There, during the Saga month, he mainly focused on his practice without wavering. During breaks, he gave Dharma to a few secluded monks, and in order to make offerings to the emperor, he merged the common land of Tarling. He personally took on meaningful activities such as the wheel of action, and then returned to the monastery. Afterwards, starting from the end of the ninth month of the Earth Mouse year (1948), until the full moon of the twelfth month of the Ox year, in order to avoid smallpox, he only greeted one or two important people slightly, and other than meeting through the crack in the door, he remained in retreat for more than a year. Mainly, he remained unwavering in the view of the Great Perfection, self-appearing and undifferentiated. During meals, after the Dharma assembly, he continuously bestowed many profound Dharmas such as the teachings of the Great Perfection Mind Series to the Shabdrung lineage Rinpoche brothers and younger brother Jowo, and a few close attendants. Sometimes, in conjunction with observation, he recited the mantras of many deities, and changed the corresponding mantras and visualizations of the rituals according to the praised activities. That year, many people in all regions faced death due to smallpox, and he accepted the objects requesting help as stupas, re-copied the names, and presented them separately in order, dedicating them, and sometimes combining them, performing purification of obscurations, etc., and he accepted them with loving eyes, thus taking them into his care. Afterwards, except for walking around slightly during the year-end Dharma assembly ceremonies, he did not meet with anyone high or low, and while continuing the internal and external isolation, from the seventh to the fifteenth of the Black Month of the Iron Tiger year (1950), the three of us, Rinpoche himself, his father and son, the incarnation Genpan Wangpo, the Tangdro incarnation, and about ten attendants, relied on the mandala of the Great Accomplishment Assembly of the Sugatas in that retreat room, and performed the four sessions of mantras according to the elaborate procedures of the Tsok offering ritual.
Tibetan
རྒྱུན་གསུང་མི་ཆད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་སྨིན་པར་གནང་བས་སྨན་འཕེལ་ཆེ་ཞིང་དྲི་རོ་ཁ་དོག་བཟང་བ་དང་། སྒྲུབ་ཁང་གཟི་བྱིན་ཆེ་ལ་དངོས་གྲུབ་བླང་བའི་ཉིན་དབང་གཞུའི་འཇའ་སྤྲིན་ལས་ཆར་སིལ་བུར་བབས་པ་སོགས་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་མཚན་དགེ་ཞིང་། དེའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་ཉེ་འཁོར་གྱི་ཐོར་ནད་རྣམས་ཀྱང་ཆུ་ཆད་པ་ལྟར་གྱུར་པས། སྣོན་ཟླའི་ཚེས་བཅུ་མཆོད་པའི་དུས་དང་འབྲེལ་བར་ཕྱི་མཚམས་གྲོལ་བར་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་སྔར་སྨོས་པ་ལྟར་བྲག་དམར་མཆིམས་ཕུ་དང་། གཡའ་མ་ལུང་སོགས་གྲུབ་པའི་དབེན་རི་གནས་ཆེན་ངོ་མཚར་ཅན་རྣམས་དང་། དར་གླིང་གཟིམས་ཆུང་བསམ་གཏན་སྦུགགཟིམས་སྤྱིལ་འོད་གསལ་རྩེ་དང་། བསམ་གཏན་རྩེ། ལྷོ་བྲག་གི་བཀྲ་ཤིས་ཆོས་གླིང་། སྨིན་གྲོལ་གླིང་གཙུག་ལག་ཁང་གི་གཟིམས་ཆུང་ཀུན་བཟང་ཡང་རྩེ་མདོ་སྦུབས་དང་། འཆི་མེད་འོད་སྣང་གི་སྦུབས། བླ་བྲང་ཆོས་འཁོར་ལྷུན་པོའི་གཟིམས་ཆུང་ཀུན་བཟང་ཕོ་བྲང་མདོ་སྦུབས་སོགས་སུ་སྐུ་མཚམས་ལོ་སྦྲེལ་མ་དང་། ཟླ་དྲུག་མ། ཟླ་གསུམ། ཟླ་གཅིག་གི་མཐའ་བརྟེན་པ་ཡན་གྱི་བླ་མ་ཞི་དྲགརྡོར་སེམས། བཀའ་བརྒྱད། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ། ཡང་ཕུར། གཤིན་རྗེའི་གཤེད། རྟ་མགྲིན། ཚེ་དཔག་མེད། མཁའ་སྤྱོད་མ། ཕྱག་རྡོར། ལོཀྟྲི། ནཱ་ག་རཀྴ་སོགས་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔ་ཙམ་གྱི་བསྙེན་སྒྲུབ་དང་། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཁྲེགས་གཅོད་ཀྱི་ཉམས་བཞེས་ལ་སྙིང་པོར་དྲིལ་ནས་ཐོད་བརྒལ་ཉིན་མཚན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་དང་། རླུང་སྦྱོར་སོགས་དུས་གནད་དང་བསྟུན་ཏེ་ཐུགས་རྒྱུད་ལ་ཅི་འབྱོར་གྱིས་ཉམས་བཞེས་བར་མ་ཆད་དུ་གནང་བས། མ་དག་པའི་སྣང་བ་འགོག་པའི་བསྐྱེད་རིམ་ལ་གསལ་བརྟན་གྱི་ཉམས་མཐར་ཕྱིན་ཏེ། སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་དག་པ་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་རྒྱས་ཐེབས་པས་ལས་བཞི་གང་ཡང་ཐོགས་མེད་དུ་གྲུབ། རྫོགས་རིམ་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེའི་འགྲོས་དྷཱུ་ཏིར་དག་པས་ཞུ་བདེའི་ཡེ་ཤེས་ཕྱོགས་བརྒྱར་འབར། ཀ་དག་གཞི་རྫོགས་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་བྱང་ཆུབ་པས་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་མཉམ་ཡངས་ཁྱབ་བརྡལ་ཆེན་པོའི་ཀློང་དུ་གྲོལ། སྣང་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་རང་སྣང་རིས་མེད་དུ་ཤར་བས་གཟུང་འཛིན་གྱི་མཚན་མ་དབྱིངས་སུ་དག་ནས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་རྩལ་རྫོགས། མཉམ་གཞག་འོད་གསལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ངང་ནས་རྗེས་ཐོབ་གང་ཤར་རང་གྲོལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པའི་དགོངས་པ་རང་བྱུང་རང་བཞེངས་སུ་འཁྲུངས་པས་མཉམ་རྗེས་རེས་འཇོག་གི་ཤུན་པ
Chinese
由于持续不断地精进修持，药物的效力大增，气味、味道和颜色都变得非常好。修行处所充满加持力，在获得成就的日子里，从彩虹云朵中降下细雨，这些都是修行的吉祥征兆。由于这些加持，附近的皮肤病都像水流干涸一样消失了。因此，在增加月的初十供养日，举行了解除闭关仪式。如前所述，在布达拉红岩（Brak dmar mchims phu）和雅玛隆（G.ya' ma lung）等成就者的寂静圣地以及达林（Dar gling）的静修小屋三摩地洞（Bsam gtan sbug），静修茅屋光明顶（Gzims spyil 'od gsal rtse）和三摩地顶（Bsam gtan rtse），洛扎（Lho brag）的扎西曲林（Bkra shis chos gling），敏珠林寺（Smin gling）主殿的静修小屋昆桑扬孜多布（Kun bzang yang rtse mdo sbubs）和无死光明洞（'Chi med 'od snang gi sbubs），拉章曲科伦波（Bla brang chos 'khor lhun po）的静修小屋昆桑颇章多布（Kun bzang pho brang mdo sbubs）等地，进行了长达数年的闭关，以及六个月、三个月、一个月的闭关。这些闭关包括上师息增怀诛、金刚萨埵、（噶举）八大法行、大悲观音、扬普（Yang phur）、阎魔敌、马头明王、长寿佛、空行母、金刚手、洛给夏RA（Loktri），那嘎RA恰（Nāga Rakṣa）等三十五尊本尊的念诵和修持。将大圆满的“且却”（Khregs gcod）修法作为核心，结合“脱噶”（Thod rgal）昼夜瑜伽和气脉修法等，根据时机尽力修持，从未间断。因此，在阻断不净显现的生起次第修法上，达到了明晰稳定的极致，使一切显有都扩展为清净浩瀚的诸佛坛城，从而无碍地成就了息增怀诛四种事业。由于圆满次第气脉明点的运行在“都提”（དྷཱུ་ཏི，dhūti）中得以净化，融乐的智慧之光在四面八方燃烧。在原始清净、基始圆满、不变的法界中证悟，从而使一切轮涅都解脱于无基无根、平等广阔、遍布浩瀚的虚空中。一切显现和行为都显现为无有分别的自显，从而使能取所取的执着在法界中得以清净，圆满了大智慧的妙用。在等持光明无分别的状态中，后得位中无论显现什么，都是自解脱的智慧，显现出明澈而不分别的觉悟，自生自现，从而使等持和后得之间的界限消失。
English
Through continuous and diligent practice, the potency of the medicine greatly increased, and its smell, taste, and color became excellent. The hermitage was filled with blessings, and on the day of attaining accomplishment, gentle rain fell from the rainbow clouds, all of which were auspicious signs of practice. Due to these blessings, skin diseases in the vicinity vanished as if water had dried up. Therefore, on the tenth day of the increasing month, coinciding with the offering festival, the retreat was concluded. As mentioned earlier, in the wondrous and secluded great sacred sites of realized beings such as Drakmar Chimpu and Yamalung, as well as in Daling's meditation hut Samten Buk, the hermitage retreat Light Peak, and Samten Peak, Trashichöling in Lhodrak, the retreat hut Kunsang Yangtse Dobu and the Immortal Light Cave in the main temple of Mindroling Monastery, and the retreat hut Kunsang Phodrang Dobu in Lhabrang Chökhor Lhunpo, year-long retreats, six-month retreats, three-month retreats, and one-month retreats were undertaken. These retreats included the recitation and practice of peaceful, increasing, powerful, and wrathful deities, Vajrasattva, the Eight Herukas, Great Compassionate One, Yangpur, Yamantaka, Hayagriva, Amitayus, Vajrayogini, Vajrapani, Loktri, Nāga Rakṣa, and approximately thirty-five other yidam deities. Taking the practice of Trekchö of the Great Perfection as the core, combined with Tögal daytime and nighttime yoga, and prana practices, according to the timing, efforts were made to practice continuously. Therefore, in the generation stage practice that prevents impure appearances, the experience of clarity and stability reached its culmination, causing all phenomena to expand into the pure and vast mandala of the victorious ones, thus accomplishing the four activities without obstruction. Due to the purification of the movement of the channels, energies, and bindus in the completion stage within the dhūti, the wisdom of bliss-emptiness blazed in all directions. Enlightenment was attained in the primordially pure, fundamentally complete, and unchanging realm of reality, thereby liberating all samsara and nirvana into the groundless, rootless, equally vast, all-pervading expanse of space. All appearances and experiences arose as self-appearances without distinction, thus purifying the clinging to subject and object in the realm of reality, and perfecting the play of great wisdom. In the state of equanimity, luminosity, and non-conceptuality, whatever arose in the post-meditation state was self-liberated wisdom, manifesting as clear and non-conceptual realization, self-born and self-arisen, thereby dissolving the boundary between equanimity and post-meditation.