Tibetan
པར་དཀའ་ཞིང་བསྐྱོད་པ་མི་ནུས་ཏེ། །སྟོང་པར་གནས་དང་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་དང་། །ཇི་སྐད་སྨྲས་བཞིན་བྱེད་དང་བདེ་གཤེགས་བྱིན་རླབས་ཅན། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཉམས་སུ་ལེན་པ་སྟེ། སྟོང་པར་གནས་པའི་ལྟ་བ། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་སྙིང་རྗེ། ཇི་སྐད་སྨྲས་བཞིན་བྱེད་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས། བདེ་བར་གཤེགས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་སྟེ། དེ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་གཅོད་ཡུལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་གང་ལ་གཅོད་ཅེ་ན། མཛོད་ལས། ཕྲ་རྒྱས་སྤངས་པ་མ་ཡིན་དང་། །ཡུལ་ནི་ཉེ་བར་གནས་པ་དང་། །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་ཡིད་བྱེད་ལས། །ཉོན་མོངས་སྐྱེ་སྟེ། ཞེས་བཤད་པས་གཅད་བྱ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ལ། ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་ཕྲ་རྒྱས་དང་། ཡུལ་དང་། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་སྐྱེ་བས་ན། རྣལ་འབྱོར་པས་ཡུལ་དེ་ཉེ་བར་བཅུག་ནས་བག་ཆགས་བླངས་ཏེ། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཡུལ་གྱི་ཐོག་དེ་ཉིད་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་པས་གཅོད་ཡུལ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་གདམས་ངག་ཀྱང་དམ་པ་ནས་བརྒྱུད་པ་ལ་ཕོ་གཅོད་དང་། མ་ཅིག་ནས་བརྒྱུད་པ་ལ་མོ་གཅོད་ཅེས་བྱ། དེ་སྤྱིར་བོད་དུ་བྱོན་པའི་གདམས་པ་ཁྲིད་ལུགས་ཕལ་ཆེ་བ་ནི་སློབ་མ་མི་དགེ་བ་ལས་བཟློག་ཏུ་བཅུག་ནས་དེའི་སེམས་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་གཙོ་ཆེ་བ་ཡིན་མོད། ཞི་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་འདི་ནི་ཚེ་རབས་སྔ་མའི་ལས་དབང་གིས་ཚེ་འདིར་ལུས་དམན་པར་གྱུར་པ་དང་། ནད་བུ་ཅན་དང་། དབུལ་ཕོངས་ཅན་དང་། མི་མ་ཡིན་པས་གཙེས་པ་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་འཕྲལ་འཕྲལ་དུ་ཞི་བར་བྱས་ནས་རྣལ་འབྱོར་ལ་སྦྱོར་བས་ན་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བྱེད་ཅེས་བྱ་སྟེ། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས་ཀྱང་། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་སྔགས། ཞེས་གསུངས་སོ། ། དམ་པ་སངས་རྒྱས། ༈ འདིའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་པོ་ནི་དམ་པ་སངས་རྒྱས་ཏེ། དེ་ནི་རྒྱ་གར་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ཡབ་ནོར་བུ་ལེན་པའི་རིགས་ཅན་བརྩོན་འགྲུས་གོ་ཆ་དང་། ཡུམ་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་ལ་མཁས་པ་སྤོས་སྦྱོར་ལ་བརྩོན་པའི་རིགས་བ་ར་ས་ཧ་ཞེས་བྱ་བའི་སྲས་སུ་འཁྲུངས་མ་ཐག་ནས་ཚེམས་དང་ལྡན་པ་ཞིག་སྟེ། སྐྱེ་བ་བདུན་པ་ཡིན་པས་སྡིག་པའི་དྲི་མ་མེད་ཅིང་དགེ་བ་ལ་ངང་གིས་དགའ་བ་སྟེ། བི་ཀྲ་མ་ལ་ཤྲཱི་ལར་མཁན་པོ་དགེ་བའི་ལྷ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དམ་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་མཁས་པར་སྦྱངས། བླ་མ་གསེར་གླིང་པ་ལས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད། ངག་
Chinese
难以言说且无法行动，安住于空性且不舍弃众生，如是行持且具善逝加持。如是所说之义付诸实践，即安住于空性之见，不舍弃众生之悲心，如是行持之菩萨戒律，善逝之加持。此付诸实践即称断境。何为断除？如《俱舍论》云：非离微细散乱，处所住于近处，不如理作意故，烦恼乃得生。如是所说，所断即是烦恼。彼等烦恼从微细散乱、处所、不如理作意而生，故瑜伽士将处所置于近处，取其习气，以不如理作意为先导，于处所之上断除烦恼，故称断境。其诀窍，从当巴（达玛巴达）处传承者称男断，从玛吉（拉尊）处传承者称女断。总的来说，传入藏地的诀窍引导法，多数是令弟子从不善中回转，从而净化其心续中的烦恼为主。然此息法，乃因前世业力，导致今生身体卑贱者，以及患病者、贫困者、受非人侵扰者之痛苦，当下平息，并与瑜伽相结合，故称痛苦息灭法。如《圣母经》亦云：能令一切痛苦皆得寂灭之咒。如是说。 当巴桑结（达玛巴达）。 此法之主乃当巴桑结（达玛巴达），其于印度南方，父亲为取宝之种姓具精进盔甲者，母亲为善于供养三宝、勤于合香之种姓巴热萨哈之子，出生时即具牙齿。乃第七世转世，故无罪垢，自然喜好善法。于毗格拉玛拉希拉，从堪布格卫拉受沙弥戒，精通殊胜之律藏。从上师金洲（色林巴）处生起殊胜菩提心。语
English
It is difficult to speak of and impossible to move, abiding in emptiness and not abandoning sentient beings, acting as spoken and possessing the blessings of the Sugata. The meaning of what is said is put into practice, namely, the view of abiding in emptiness, the compassion of not abandoning sentient beings, the bodhisattva's discipline of acting as spoken, and the blessings of the Sugata. This putting into practice is called Chö (gCod). What is cut? As the Abhidharmakosha says: Not abandoning subtle distractions, the place is near, from inappropriate attention, afflictions arise. As it is said, what is to be cut is affliction. These afflictions arise from subtle distractions, places, and inappropriate attention. Therefore, the yogi places the place near, takes its imprints, and with inappropriate attention as a guide, cuts off afflictions on the spot, hence it is called Chö (gCod). The key instructions for this, those transmitted from Dampa (Dharmapala) are called male Chö, and those transmitted from Machik (Labdrön) are called female Chö. In general, most of the key instructions and guidance methods that came to Tibet are mainly focused on causing disciples to turn away from negativity and thereby purify the afflictions in their mindstream. However, this Pacification Dharma immediately pacifies the sufferings of those who have become inferior in body in this life due to the karma of previous lives, as well as those who are sick, poor, and tormented by non-humans, and then combines them with yoga, hence it is called the Pacification of Suffering. As the Mother of the Buddhas also says: The mantra that completely pacifies all suffering. Thus it is said. Dampa Sangye (Dharmapala). The master of this Dharma is Dampa Sangye (Dharmapala), who was born in southern India as the son of a family of treasure takers named Armor of Diligence and a mother named Barasaha, who was skilled in offering to the Three Jewels and diligent in compounding incense. He was born with teeth. He was the seventh reincarnation, so he was without the stain of sin and naturally delighted in virtue. At Vikramashila, he received novice ordination from Khenpo Gewe Lha and became proficient in the excellent Vinaya. From the master Serlingpa (Suvarnadvipa), he generated the supreme Bodhicitta. Speech
Tibetan
གི་དབང་ཕྱུག་སོགས་བླ་མ་མང་པོ་ལས་དབང་དང་གདམས་པ་མཐའ་ཡས་པ་ནོས་ཏེ་རྟེན་སྡོམ་པ་གསུམ་ལྡན་དུ་མཛད་དོ། །དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་སྒྲ་རིག་པའི་བླ་མ་བཅུ་གཅིག་ནི། ཀླུ་སྒྲུབ། ཤེས་རབ་བཟང་པོ། ཡོན་ཏན་འོད། ཆོས་གྲགས། ཨཱ་ཀ་ར་སིདྡྷི་། ཤངྐ་ར། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ། ཐོགས་མེད། ཨཱཪྻ་དེ་བ། ཞི་བ་ལྷ། བླ་མ་གསེར་གླིང་པ་རྣམས་སོ། །ཕ་རྒྱུད་གཡོ་བ་རླུང་གི་བླ་མ་བཅུ་གཅིག་ནི། ངག་གི་དབང་ཕྱུགབུདྡྷ་གུཔྟགོ་དྷ་རི། ༼ཀརྨཱ་བཛྲ། ༽ཛ་བ་རི་པ། ཡེ་ཤེས་ཞབས། ཀླུ་བྱང་། ཨཱ་ནནྟ། ཀྲྀཥྞ་པ། བ་སུ་དྷ་རི། པདྨ་བཛྲ་རྣམས་སོ། །མ་རྒྱུད་བདེ་བ་ཉམས་མྱོང་གི་བླ་མ་བཅུ་གཅིག་ནི། མཚོ་སྐྱེས་རྡོ་རྗེ། ཨིནྡྲ་བྷུ་ཏི། ཌོཾམྦྷི་པ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་པ། ཏིལླི་པ། ནག་པོའི་ཞབས། སྒེག་པ་རྡོ་རྗེ། ལཱུ་ཨི་པ། བི་རུ་པ། ཀུན་དགའ་སྙིང་པོ། ཀུ་ཀུ་རཱི་པ་རྣམས་སོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བརྡའི་བླ་མ་བཅུ་གཅིག་ནི། ས་ར་ཧ། ཙརྨ་པ། གུ་ཎ་རི། ཏོག་ཙེ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །རིག་པ་ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་བླ་མ་བཅུ་ནི། རི་ཁྲོད་མ། དྲི་མེད་མ། པདྨོ་ཞབས། ཀུ་མུ་ད། བདེ་བའི་འབྱུང་གནས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་བསྟེན་ནས་ཉན་བཤད་མཛད་པས། ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ། ས་འོག་དང་། མིག་སྨན་དང་། རྐང་མགྱོགས། རིལ་བུ། གནོད་སྦྱིན་མོ། རལ་གྲི། མཁའ་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་ཅིང་། མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་མཐོང་ལམ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་པར་མཛད་དོ། །དེ་ལ་བོད་ཡུལ་དུ་གཞན་དོན་ཇི་ལྟར་མཛད་པའི་ཚུལ་ནི། སྤྱིར་བོད་དུ་ལན་ལྔ་བྱོན་པ་ལ། དང་པོ་འབྲིན་ཐང་ལས་སྒོ་ནས་རྩ་རིར་བྱོན། ཀོང་ཡུལ་དང་སུམ་ཡུལ་གྱི་བར་བཅད་དེ་སྨད་ཁམས་གསུམ་ཞབས་ཀྱིས་བཅགས། དེ་དུས་ཉིད་ན་ཆོས་སྦྱིན་པའི་སྣོད་མེད་ཀྱང་། ཕྱིས་དེ་རྣམས་སུ་བསྟན་པ་དར་བར་ལུང་བསྟན། གཉིས་པ་ནི་ཁ་ཆེ་ནས་འཐོན་ཏེ་མངའ་རིས་སུ་བྱོན། ཞང་ཞུང་གླིང་ཁ་བ་དང་། འབྲུག་བླ་མ་ལ་གདམས་པ་འགའ་རེ་གནང་། གསུམ་པ་ནི་བལ་པོ་ནས་ཚོང་པ་དང་འགྲོགས་ཏེ་བྱོན། ཡར་ཀླུང་གི་སྨ་ར་སེར་པོ་དང་མཇལ་ཏེ་གཅོད་ཀྱི་གདམས་པ་མང་དུ་གནང་ངོ་། །བཞི་པ་ནི་ཤ་འུག་སྟག་སྒོ་ལ་བྱོན་ནས་གཉལ་དུ་བཞུགས། དེ་ནས་དབུས་སུ་ཕེབས་ནས་རྨ་སོ་ལ་སོགས་པའི་དོན་མཛད། ལྔ་པ་ནི་རྒྱ་ནག་ཏུ་བྱོན་དེར་ལོ་བཅུ་གཉིས་བཞུགས་ནས་དིང་རིར་ཕེབས་སོ། །དེ་ལྟར་སློབ་མ་དཔག་ཏུ་མེད་ཀྱང་གྲགས་ཆེ་བའི་བརྒྱུད་འཛིན་སྔ་ཕྱི་གསུམ་སྟེ། བརྒྱུད་པ་དང་པོ་ནི། ཁ་ཆེ་ཛྙཱ་ན་གུ་ཧྱ་ལ་གསུངས་པའི་ཞི་
Chinese
从语自在等众多上师处，接受了无量的灌顶和诀窍，成为具足三戒的所依。其中，名相声明的上师有十一位：龙树、智贤、功德光、法称、阿嘎绕悉地、商嘎绕、智藏、无著、圣天、寂天、金洲上师。父续瑜伽风的上师有十一位：语自在、布达古普塔、郭达日、（羯磨金刚，藏文：ཀརྨཱ་བཛྲ།，梵文天城体：कर्मवज्र，梵文罗马拟音：karmavajra，汉语字面意思：业金刚）、扎瓦日巴、智足、龙菩提、阿难陀、黑行、瓦苏达日、莲花金刚。母续乐空体验的上师有十一位：莲花生金刚、因扎菩提、栋比巴、金刚铃、底力巴、黑足、娇媚金刚、鲁伊巴、毗如巴、根嘎酿波、古古日巴。大手印符号的上师有十一位：萨绕哈、扎绕玛巴、古纳日、多杰巴等。认识觉性的上师有十位：山居母、无垢母、莲花足、古木达、乐之生处等。依止他们听闻讲说，获得了共同的成就，如地下、眼药、 দ্রুত足、药丸、夜叉女、宝剑、空行等，并获得了殊胜的成就，证悟了大道的智慧。那么，在藏地如何利益众生呢？总的来说，到过藏地五次。第一次从འབྲིན་ཐང་ལས་སྒོ་到རྩ་རི། 阻断了工域和松域之间，用脚踏遍了下康三地。当时虽然没有布施佛法的根器，但后来预言这些地方会弘扬佛法。第二次是从克什米尔出来，到了阿里（Ngari）。给象雄格林卡瓦和竹巴喇嘛传授了一些诀窍。第三次是从尼泊尔与商人同行而来。与雅砻的黄胡子见面，传授了很多施身法的诀窍。第四次是到ཤ་འུག་སྟག་སྒོ་，住在娘（Gyal）。然后到卫藏，做了玛索等人的事情。第五次是到汉地，在那里住了十二年，然后到了定日（Dingri）。虽然弟子无数，但最著名的传承持有者有前中后三位。第一位传承是：对克什米尔智密所说的寂
English
From masters such as the Lord of Speech, he received limitless empowerments and instructions, becoming a vessel endowed with the three vows. Among them, the eleven masters of logic and grammar are: Nagarjuna, Sherab Zangpo, Yonten Ö, Chö Drak, Akarasiddhi, Shankara, Yeshe Nyingpo, Thokmé, Aryadeva, Shiwala, and Lama Serlingpa. The eleven masters of the father tantra, yoga of wind, are: Ngak gi Wangchuk, Buddhagupta, Godhari, (Karma Vajra, Tibetan: ཀརྨཱ་བཛྲ།, Sanskrit Devanagari: कर्मवज्र, Sanskrit Romanization: karmavajra, Literal Chinese meaning: Karma Vajra), Dzawari Pa, Yeshe Zhab, Lu Jang, Ananta, Krishna Pa, Vasudhari, and Padma Vajra. The eleven masters of the mother tantra, bliss and experience, are: Tso Kyé Dorjé, Indrabhuti, Dombi Pa, Dorjé Drilbu Pa, Tilli Pa, Nakpo'i Zhab, Gekpa Dorjé, Lui Pa, Birupa, Kunga Nyingpo, and Kukuri Pa. The eleven masters of Mahamudra symbols are: Sarahah, Tsarma Pa, Guna Ri, Toktse Pa, and others. The ten masters of introducing awareness are: Ritroma, Drimé Ma, Pemo Zhab, Kumuda, Dewai Jungné, and others. By relying on them and engaging in listening and explaining, he attained common siddhis such as underground travel, eye medicine, swift feet, pills, yakshini, sword, sky-faring, and so forth. He also attained the supreme siddhi, realizing the wisdom of the great path of seeing. How did he benefit beings in Tibet? In general, he went to Tibet five times. The first time, he went from Drintang Lesgo to Tsari. He cut off the area between Kongyul and Sumyul, and traversed the three regions of Lower Kham with his feet. Although there were no vessels for bestowing the Dharma at that time, he prophesied that the teachings would flourish in those places later. The second time, he came from Kashmir to Ngari. He gave some instructions to Shangshung Glingkhawa and Druk Lama. The third time, he came from Nepal accompanying merchants. He met Yara Lung's Yellow Beard and gave many Chö practice instructions. The fourth time, he went to Shauk Takgo and stayed in Gyal. From there, he went to Ü-Tsang and accomplished the purposes of Maso and others. The fifth time, he went to China and stayed there for twelve years before going to Dingri. Although he had countless disciples, the three most famous lineage holders, earlier, middle, and later, are: The first lineage is: The Peaceful Teachings spoken to Jñana Guhya of Kashmir.