Tibetan
དོན་ཉམས་སུ་ལེན་པ་སྟེ། སྟོང་པར་གནས་པའི་ལྟ་བ། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་སྙིང་རྗེ། ཇི་སྐད་སྨྲས་བཞིན་བྱེད་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས། བདེ་བར་གཤེགས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་སྟེ། དེ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་གཅོད་ཡུལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་གང་ལ་གཅོད་ཅེ་ན། མཛོད་ལས། ཕྲ་རྒྱས་སྤངས་པ་མ་ཡིན་དང་། །ཡུལ་ནི་ཉེ་བར་གནས་པ་དང་། །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་ཡིད་བྱེད་ལས། །ཉོན་མོངས་སྐྱེ་སྟེ། ཞེས་བཤད་པས་གཅད་བྱ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ལ། ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་ཕྲ་རྒྱས་དང་། ཡུལ་དང་། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་སྐྱེ་བས་ན། རྣལ་འབྱོར་པས་ཡུལ་དེ་ཉེ་བར་བཅུག་ནས་བག་ཆགས་བླངས་ཏེ། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཡུལ་གྱི་ཐོག་དེ་ཉིད་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་པས་གཅོད་ཡུལ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་གདམས་ངག་ཀྱང་དམ་པ་ནས་བརྒྱུད་པ་ལ་ཕོ་གཅོད་དང་། མ་ཅིག་ནས་བརྒྱུད་པ་ལ་མོ་གཅོད་ཅེས་བྱ། དེ་སྤྱིར་བོད་དུ་བྱོན་པའི་གདམས་པ་ཁྲིད་ལུགས་ཕལ་ཆེ་བ་ནི་སློབ་མ་མི་དགེ་བ་ལས་བཟློག་ཏུ་བཅུག་ནས་དེའི་སེམས་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་གཙོ་ཆེ་བ་ཡིན་མོད། ཞི་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་འདི་ནི་ཚེ་རབས་སྔ་མའི་ལས་དབང་གིས་ཚེ་འདིར་ལུས་དམན་པར་གྱུར་པ་དང་། ནད་བུ་ཅན་དང་། དབུལ་ཕོངས་ཅན་དང་། མི་མ་ཡིན་པས་གཙེས་པ་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་འཕྲལ་འཕྲལ་དུ་ཞི་བར་བྱས་ནས་རྣལ་འབྱོར་ལ་སྦྱོར་བས་ན་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བྱེད་ཅེས་བྱ་སྟེ། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས་ཀྱང་། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་སྔགས། ཞེས་གསུངས་སོ། ། དམ་པ་སངས་རྒྱས། ༈ འདིའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་པོ་ནི་དམ་པ་སངས་རྒྱས་ཏེ། དེ་ནི་རྒྱ་གར་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ཡབ་ནོར་བུ་ལེན་པའི་རིགས་ཅན་བརྩོན་འགྲུས་གོ་ཆ་དང་། ཡུམ་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་ལ་མཁས་པ་སྤོས་སྦྱོར་ལ་བརྩོན་པའི་རིགས་བ་ར་ས་ཧ་ཞེས་བྱ་བའི་སྲས་སུ་འཁྲུངས་མ་ཐག་ནས་ཚེམས་དང་ལྡན་པ་ཞིག་སྟེ། སྐྱེ་བ་བདུན་པ་ཡིན་པས་སྡིག་པའི་དྲི་མ་མེད་ཅིང་དགེ་བ་ལ་ངང་གིས་དགའ་བ་སྟེ། བི་ཀྲ་མ་ལ་ཤྲཱི་ལར་མཁན་པོ་དགེ་བའི་ལྷ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དམ་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་མཁས་པར་སྦྱངས། བླ་མ་གསེར་གླིང་པ་ལས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད། ངག་གི་དབང་ཕྱུག་སོགས་བླ་མ་མང་པོ་ལས་དབང་དང་གདམས་པ་མཐའ་ཡས་པ་ནོས་ཏེ་རྟེན་སྡོམ་པ་གསུམ་ལྡན་དུ་མཛད་དོ། །དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་སྒྲ་རིག་པའི་བླ་མ་བཅུ་གཅིག་ནི། ཀླུ
Chinese
意义在于修持，即安住于空性的见解，不舍弃众生的慈悲，如是言说如是行持的菩萨戒律，以及如来加持。修持这些就叫做“断境”。那么断的是什么呢？《俱舍论》中说：“非离微细散，境乃近处住，不如理作意，生起诸烦恼。”因此，所断之物是烦恼。这些烦恼从微细散乱、对境以及不如理作意中产生。因此，瑜伽士将对境置于近处，消除习气，以不如理作意为先导，在对境之处断除烦恼，因此称为“断境”。其诀窍，从圣者处传承下来的称为“男断”，从玛吉处传承下来的称为“女断”。总的来说，传入西藏的诀窍引导法，大多数是让弟子从不善转向，从而净化其心相续中的烦恼。然而，这种息法，由于前世的业力，能迅速平息今生身体低贱、身患疾病、贫困以及被非人侵扰者的痛苦，并将其与瑜伽结合，因此称为“平息痛苦”。如《胜母经》中也说：“平息一切痛苦之咒。”
English
The meaning lies in practice, which is the view of abiding in emptiness, the compassion of not abandoning sentient beings, the bodhisattva's discipline of acting as spoken, and the blessings of the Sugata. Practicing these is called "cutting the realm." So, what is being cut? The Treasury says: "Not abandoning subtle distractions, the object abides nearby, from improper attention, afflictions arise." Therefore, what is to be cut are the afflictions. These afflictions arise from subtle distractions, objects, and improper attention. Therefore, the yogi places the object nearby, removes the habitual tendencies, and, with improper attention as a guide, cuts off the afflictions at the very place of the object, hence it is called "cutting the realm." Its key instructions, those transmitted from the holy ones are called "male cutting," and those transmitted from Machik are called "female cutting." In general, most of the key instruction methods that came to Tibet involve turning disciples away from negativity, thereby purifying the afflictions in their mindstream. However, this Pacifying Dharma, due to the karmic power of previous lives, quickly pacifies the sufferings of those who are born into inferior bodies, those with diseases, the poor, and those tormented by non-humans, and combines them with yoga, hence it is called "Pacifying Suffering." As it is also said in the Mother of the Buddhas: "The mantra that completely pacifies all suffering."
Tibetan
་སྒྲུབ། ཤེས་རབ་བཟང་པོ། ཡོན་ཏན་འོད། ཆོས་གྲགས། ཨཱ་ཀ་ར་སིདྡྷི་། ཤངྐ་ར། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ། ཐོགས་མེད། ཨཱཪྻ་དེ་བ། ཞི་བ་ལྷ། བླ་མ་གསེར་གླིང་པ་རྣམས་སོ། །ཕ་རྒྱུད་གཡོ་བ་རླུང་གི་བླ་མ་བཅུ་གཅིག་ནི། ངག་གི་དབང་ཕྱུགབུདྡྷ་གུཔྟགོ་དྷ་རི། ༼ཀརྨཱ་བཛྲ། ༽ཛ་བ་རི་པ། ཡེ་ཤེས་ཞབས། ཀླུ་བྱང་། ཨཱ་ནནྟ། ཀྲྀཥྞ་པ། བ་སུ་དྷ་རི། པདྨ་བཛྲ་རྣམས་སོ། །མ་རྒྱུད་བདེ་བ་ཉམས་མྱོང་གི་བླ་མ་བཅུ་གཅིག་ནི། མཚོ་སྐྱེས་རྡོ་རྗེ། ཨིནྡྲ་བྷུ་ཏི། ཌོཾམྦྷི་པ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་པ། ཏིལླི་པ། ནག་པོའི་ཞབས། སྒེག་པ་རྡོ་རྗེ། ལཱུ་ཨི་པ། བི་རུ་པ། ཀུན་དགའ་སྙིང་པོ། ཀུ་ཀུ་རཱི་པ་རྣམས་སོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བརྡའི་བླ་མ་བཅུ་གཅིག་ནི། ས་ར་ཧ། ཙརྨ་པ། གུ་ཎ་རི། ཏོག་ཙེ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །རིག་པ་ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་བླ་མ་བཅུ་ནི། རི་ཁྲོད་མ། དྲི་མེད་མ། པདྨོ་ཞབས། ཀུ་མུ་ད། བདེ་བའི་འབྱུང་གནས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་བསྟེན་ནས་ཉན་བཤད་མཛད་པས། ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ། ས་འོག་དང་། མིག་སྨན་དང་། རྐང་མགྱོགས། རིལ་བུ། གནོད་སྦྱིན་མོ། རལ་གྲི། མཁའ་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་ཅིང་། མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་མཐོང་ལམ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་པར་མཛད་དོ། །དེ་ལ་བོད་ཡུལ་དུ་གཞན་དོན་ཇི་ལྟར་མཛད་པའི་ཚུལ་ནི། སྤྱིར་བོད་དུ་ལན་ལྔ་བྱོན་པ་ལ། དང་པོ་འབྲིན་ཐང་ལས་སྒོ་ནས་རྩ་རིར་བྱོན། ཀོང་ཡུལ་དང་སུམ་ཡུལ་གྱི་བར་བཅད་དེ་སྨད་ཁམས་གསུམ་ཞབས་ཀྱིས་བཅགས། དེ་དུས་ཉིད་ན་ཆོས་སྦྱིན་པའི་སྣོད་མེད་ཀྱང་། ཕྱིས་དེ་རྣམས་སུ་བསྟན་པ་དར་བར་ལུང་བསྟན། གཉིས་པ་ནི་ཁ་ཆེ་ནས་འཐོན་ཏེ་མངའ་རིས་སུ་བྱོན། ཞང་ཞུང་གླིང་ཁ་བ་དང་། འབྲུག་བླ་མ་ལ་གདམས་པ་འགའ་རེ་གནང་། གསུམ་པ་ནི་བལ་པོ་ནས་ཚོང་པ་དང་འགྲོགས་ཏེ་བྱོན། ཡར་ཀླུང་གི་སྨ་ར་སེར་པོ་དང་མཇལ་ཏེ་གཅོད་ཀྱི་གདམས་པ་མང་དུ་གནང་ངོ་། །བཞི་པ་ནི་ཤ་འུག་སྟག་སྒོ་ལ་བྱོན་ནས་གཉལ་དུ་བཞུགས། དེ་ནས་དབུས་སུ་ཕེབས་ནས་རྨ་སོ་ལ་སོགས་པའི་དོན་མཛད། ལྔ་པ་ནི་རྒྱ་ནག་ཏུ་བྱོན་དེར་ལོ་བཅུ་གཉིས་བཞུགས་ནས་དིང་རིར་ཕེབས་སོ། །དེ་ལྟར་སློབ་མ་དཔག་ཏུ་མེད་ཀྱང་གྲགས་ཆེ་བའི་བརྒྱུད་འཛིན་སྔ་ཕྱི་གསུམ་སྟེ། བརྒྱུད་པ་དང་པོ་ནི། ཁ་ཆེ་ཛྙཱ་ན་གུ་ཧྱ་ལ་གསུངས་པའི་ཞི་བྱེད་སྒྲོལ་མའི་སྐོར་གསུམ་དང་། གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་རྣམས་ཏེ། དེ་རིམ་པར་བརྒྱུད་པའི་མཐར་རོག་ཤེས་རབ་འོད་ལ་བརྒྱུད་དོ། །བརྒྱུད་པ་བར་མ
Chinese
修习。 ཤེས་རབ་བཟང་པོ། ཡོན་ཏན་འོད། ཆོས་གྲགས། 阿嘎惹悉地。 香喀惹。 耶谢宁波。 托美。 阿雅德瓦。 希瓦拉。 上师金洲巴等。父续，动摇风的上师十一位是：语自在，布达古布达郭达日，（羯磨金刚），扎瓦日巴，耶谢夏布，龙祥，阿难达，克里希那巴，瓦苏达日，莲花金刚等。母续，乐受体验的上师十一位是：海生金刚，因扎菩提，多姆比巴，金刚铃，底力巴，黑行者，娇媚金刚，鲁伊巴，毗如巴，根嘎宁波，库库日巴等。大手印手印的上师十一位是：萨惹哈，扎惹玛巴，古纳日，托策巴等。认识觉性的上师十位是：山居母，无垢母，莲花足，库木达，安乐生处等。依止他们听闻讲说，获得了共同的成就，如地下，眼药， দ্রুত足，药丸，夜叉女，宝剑，空行等，并获得了殊胜的成就，大见道的智慧。那么，在藏地如何利益众生呢？总的来说，在藏地来了五次。第一次从འབྲིན་ཐང་ལས་སྒོ་到རྩ་རི། 隔开了工域和松域，用脚踏遍了下康三区。那时没有布施佛法的法器，但后来预言了这些地方会弘扬佛法。第二次是从克什米尔出来到阿里（Ngari）地区。给象雄格林卡瓦和竹拉嘛给了一些教言。第三次是从尼泊尔和商人一起过来。见到了雅砻的黄胡子，给了很多断法的教言。第四次是到ཤ་འུག་སྟག་སྒོ་，住在娘（Gnyal）。然后到卫藏（dbUs），做了རྨ་སོ་等的事情。第五次是到中国，在那里住了十二年，然后到了定日（Dingri）。这样，虽然弟子无数，但最著名的传承持有者有前后三位。第一传承是：对克什米尔智嘉纳古雅所说的息解度母三法和，阎魔敌等的修法。这个依次传承的最后传给了若•喜饶沃（Rog Sherab Wo）。中间传承
English
Practice. Sherab Zangpo. Yonten Wo. Chö Drak. Akara Siddhi. Shankara. Yeshe Nyingpo. Tokme. Arya Deva. Shiwa Lha. Lama Serlingpa and others. The eleven father lineage, the Lamas of the moving wind, are: Ngakgi Wangchuk, Buddha Gupta Godhari, (Karma Vajra), Javaripa, Yeshe Zhabs, Luyang, Ananta, Krishna Pa, Vasudhari, Padma Vajra and others. The eleven mother lineage, the Lamas of bliss and experience, are: Tso Kye Dorje, Indra Bhuti, DomBipa, Dorje Drilbupa, Tillipa, Nakpoi Zhabs, Geigpa Dorje, Luipa, Birupa, Kunga Nyingpo, Kukuripa and others. The eleven Mahamudra symbolic Lamas are: Saraha, Charmapa, Gunari, Toktsepa and others. The ten Lamas who introduce awareness are: Ritro Ma, Drime Ma, Pemo Zhabs, Kumuda, Dewai Jungne and others. By relying on them and listening to their teachings, common attainments such as underground treasures, eye medicine, swift feet, pills, Yaksha women, swords, sky-goers, etc., were accomplished, and the supreme attainment, the wisdom of the great path of seeing, was attained. So, how did he benefit beings in Tibet? In general, he came to Tibet five times. The first time he went from Drintang Lesgo to Tsari. He separated Kongyul and Sumyul, and trampled the three lower Kham regions with his feet. At that time, there were no vessels to bestow the Dharma, but later it was prophesied that the teachings would flourish in those places. The second time, he came from Kashmir to Ngari. He gave some instructions to Zhangzhung Glingkhawa and Druk Lama. The third time, he came from Nepal with merchants. He met the yellow-bearded man of Yarlung and gave many Chöd teachings. The fourth time, he went to Shauk Takgo and stayed in Gnyal. Then he went to Ü-Tsang (dbUs), and did things like Rmaso. The fifth time, he went to China and stayed there for twelve years, and then went to Dingri. Thus, although there were countless disciples, the most famous lineage holders were three, early, middle and late. The first lineage is: the three cycles of Pacifying Tara spoken to Jnana Guhya of Kashmir, and the sadhanas of Yamantaka and others. This lineage was eventually passed on to Rog Sherab Wo. The middle lineage
Tibetan
་ནི། གཙོ་བོ་རྨ་སོ་སྐམ་གསུམ་ཕྲན་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཏེ། དམ་པ་རྨ་ནི། ཡར་སྟོད་སྐྱེར་སྣར་རྨ་སྨོན་ལམ་ཞེས་བྱ་བའི་སྲས་སུ་འཁྲུངས་པ་དེའོ། །དེ་ལས་རིམ་པར་བརྒྱུད་པའི་མཐར་རོག་ཤེས་རབ་འོད་ལ་བརྒྱུད་དོ། །སོ་ལུགས་ནི། ཡུལ་ར་མོ་བ་དེར་ལོ་ཉེས་བྱུང་ནས་བཟའ་མི་རྣམས་སྤྲང་དུ་སོང་། བུ་སྤུན་གཉིས་ཡོད་པ། ཆུང་བ་སོ་ཆུང་དང་། ཆེ་བ་ལ་སོ་རིང་ཞེས་ཟེར། སོ་ཆུང་དམ་པས་རྗེས་སུ་བཟུང་བས་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཁྲུངས་གདམས་པ་མ་ལུས་པ་གནང་ནས་རྗེས་སུ་བཟུང་བར་མཛད་དོ། །སོ་ལུགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ནི། ཚིག་བརྒྱུད་དང་དོན་བརྒྱུད་གཉིས་ལས། ཚིག་བརྒྱུད་ལའང་བརྒྱུད་པ་ཆེན་པོ་དང་བརྒྱུད་ཕྲན་གཉིས་ལས། ཆེན་མོ་ལ་དམ་པ་སྐྱེས་མཆོག་ཆེ་བ་ང་བཞི། འབྲིང་པོ་གཉིས། ཆུང་བ་བཅུ་བདུན་དེ། དེ་ལ་གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་རེ་རེའི་ལོ་རྒྱུས་དང་གདམས་པའི་ངོ་བོ་སློབ་མ་འཁྲིད་ལུགས་ཆ་ཚང་རེ་རེ་ཡོད་པས་བརྒྱུད་པ་ལྔ་བཅུ་རྩ་བཞིའོ། །བརྒྱུད་པ་བརྒྱ་དང་གསུམ་དུ་འགྱུར་བས་བརྒྱུད་པ་ཆེན་མོ་ཞེས་བྱའོ། །བརྒྱུད་ཕྲན་ནི། དོན་སྐོར་ལམ་རིམ་པ་བཞི་ལ། བསམ་གཏན་གྱི་ཐུན་ཆེ་ཆུང་། གྲགས་པ་བརྒྱད། ཡབ་སྲས་གསུམ་མམ་སྐྱོན་ཅན་སྐྱོན་མེད་ལ་སོགས་ཆོས་སྡེ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་བཞུགས། དོན་བརྒྱུད་ལ་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་མ་ལྷུང་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཕོ་མོ་ལྔ་བཅུ་རྩ་བཞི་ལ་དོན་བརྒྱུད་ལྔ་བཅུ་རྩ་བཞི་བླ་མ་སུམ་ཅུ་སོ་གཉིས་ལ་དོན་བརྒྱུད་སོ་གཉིས། དམ་པ་བཅུ་བདུན་ལ་དོན་བརྒྱུད་བཅུ་བདུན་བཞུགས། ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བ་ལ་མིག་འབྱེད་ཀྱི་སྐོར་དང་མཁའ་འགྲོ་མའི་སྐོར་ལས། དང་པོ་ལ་བུ་བཞི་མ་ལྔ་སྟེ། དེ་ཡང་གཞུང་སྦས་པ་མིག་འབྱེད། དེའི་ཡན་ལག་དུས་དང་དུས་ཕྲན་ལ་གདམས་པ། ངོ་སྤྲོད་བརྒྱ་རྩ་དྲུག་པ། མ་འགགས་རྣམ་དག་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གསང་ལམ་མོ། །མཁའ་འགྲོ་མའི་སྐོར་ལ། སོའི་སྐོར་མགོ་ཆེན་མོ་བཞི་སྟེ་མཆོག་སྒྲུབ་པ་ལ་བརྡའ་སྐོར། ཐུན་མོང་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡི་གེ་བཞི་པའི་སྐོར། གཉིས་ཀ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཛ་ག་ཏའི་སྐོར་དང་ཐུན་སྐོར་རོ། །བརྡའ་སྐོར་ལ་ཧེ་རུ་ཀའི་བརྡའ་སྐོར། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བརྡའ་སྐོར། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུའི་བརྡའ་སྐོར། དམ་པའི་བརྡའ་སྐོར་ཐོར་བུའོ། །ཐུན་མོང་སྒྲུབ་པ་ལ་དམར་མོ་གསུང་སྒྲུབ་དང་། ནག་མོ་ཐུགས་སྒྲུབ་བོ། །དེ་ལ་ཡང་ཕག་མོ་ཆོས་སྐུའི་སྒྲུབ་ཐབས། ལོངས་སྐུའི་སྒྲུབ་ཐབས། སྤྲུལ་སྐུའི་སྒྲུབ་ཐབས་སོ། །ཛ་ག་ཏའི་སྐོར་ནི། གཏུམ་མོ་འཁོར
Chinese
是（指：玛、索、康三派），主要是玛、索、康三派及其分支。圣者玛，出生于上部结纳的玛·门兰之子。从他开始依次传承，最终传给了若·喜饶沃。索派的传承是：拉莫瓦地方发生了灾荒，一家人沦为乞丐。有两个儿子，小的叫索琼，大的叫索仁。圣者索琼被圣者摄受，生起了特殊的证悟，接受了所有的教诲，并被摄受。索派的法类有：词传和义传两种。词传又分为大传承和小传承两种。大传承中有圣者大士四十五位，中等两位，小十七位。每位成就者的历史、教诲的本质、引导弟子的方式都完整具备，因此有五十四种传承。由于演变为一百零三种传承，所以称为大传承。小传承是：义理方面的四种次第，禅定的长短，八种名声，父子三尊或有缺失无缺失等，共有三十二个法类。义传分为是否偏颇两种，第一种是五十四位男女瑜伽士有五十四种义传，三十二位上师有三十二种义传，十七位圣者有十七种义传。不偏颇的有开眼法类和空行母法类。第一种有四子五母，也就是隐藏的根本经开眼法，它的分支是对时和时分的教诲，一百零六种介绍，无碍清净金刚萨埵的密道。空行母法类中，索派有四大类，即修持殊胜成就的表法类，修持共同成就的四字类，修持两者的扎嘎达类和修持类。表法类有嘿汝嘎的表法类，善逝的表法类，金刚铃的表法类，圣者的零散表法类。共同修持中有红色的语成就和黑色的意成就。其中又有猪母法身成就法，报身成就法，化身成就法。扎嘎达类是拙火。
English
These are the three main schools of Ma, So, and Kam, along with their branches. The holy Ma was born as the son of Ma Mönlam in Upper Kyerna. From him, the lineage was passed down successively, eventually reaching Rok Sherab Ö. The So lineage is as follows: A famine occurred in the region of Ramowa, and the family became beggars. They had two sons, the younger was called So Chung, and the elder was called So Ring. So Chung was taken in by the holy one, and extraordinary realization arose in him. He received all the teachings and was taken under his care. The categories of Dharma in the So lineage are: the verbal transmission and the meaning transmission. The verbal transmission is further divided into the great transmission and the minor transmission. In the great transmission, there are forty-five great holy beings, two middling ones, and seventeen small ones. Each of them has a complete history of their accomplishments, the essence of their teachings, and the way they guide their disciples, thus there are fifty-four transmissions. Because it evolves into one hundred and three transmissions, it is called the great transmission. The minor transmission includes: four stages of meaning, long and short periods of meditation, eight kinds of fame, the three father-son deities, or flawed and flawless, etc., totaling thirty-two Dharma categories. The meaning transmission is divided into biased and unbiased. The first is that fifty-four male and female yogis have fifty-four meaning transmissions, thirty-two lamas have thirty-two meaning transmissions, and seventeen holy ones have seventeen meaning transmissions. The unbiased ones include the eye-opening cycle and the dakini cycle. The first has four sons and five mothers, which is the hidden root text, the eye-opening. Its branches are the teachings on time and fractions of time, one hundred and six introductions, and the unobstructed pure secret path of Vajrasattva. In the dakini cycle, the So school has four major