Tibetan
་ཚུལ་གང་ཡང་རུང་བས་ལོངས་ སྤྱོད་པ་དེ་དག་ལ། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་ཅིག ཅེས་ཡིད་ཀྱིས་སྨོན་ཅིང་ངག་ཏུ་ཡང་གདོན་པར་བྱའོ། །འདིར་ཡང་རང་ཉིད་ཚེ་འཕོ་བའི་ཤུལ་གྱི་གནས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སྙིང་པོ་ལེན་པའི་ཐབས་ཚུལ་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། 1-818 གལ་ཆེ་བ་རྒྱང་དུ་མི་བསྐྱུར་བར་དགོས་དུས་སུ་ངེས་པར་དྲན་པར་བྱའོ། །རྐྱེན་ངན་རླུང་དམར་སྣ་ཚོགས་ལྡང་བའི་ཚེ། །བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པའི་གྲོགས་སུ་སྒྱུར་བྱེད་ཅིང་། །རྣམ་དག་ལམ་གྱི་སྙིང་པོ་ སྟོབས་ཆེན་ལྔ། །ཉམས་སུ་ལེན་པ་དེ་དག་རྒྱལ་བའི་སྲས།། ༈ །། ༄། །བློ་འབྱོངས་པའི་ཚད་དམ་རྟགས་བསྟན་པ། ལྔ་པ་བློ་འབྱོངས་པའི་ཚད་དམ་རྟགས་བསྟན་པ་ནི། བྱང་བའི་ཚད་ནི་བཟློག་པ་ཡིན། །ཅེས་ཏེ། ཐ་མལ་པའི་བློའི་འཇུག་ཚུལ་ལས་ ལོག་ནས། ལམ་གྱི་དམིགས་རྣམ་གྱི་སྐབས་སོ་སོའི་མྱོང་བ་རང་ངང་གིས་སྐྱེས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་མི་རྟག་པ་བསྒོམ་པས་ཚེ་འདི་དོན་གཉེར་ལས་བློ་ལོག དེ་བཞིན་དུ་ལས་འབྲས་བསྒོམ་པས་མི་ དགེ་བ་ལས། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསྒོམ་པས་འཁོར་བ་མཐའ་དག་ལས། ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་བསྒོམ་པས་བདག་གཅེས་འཛིན་ལས། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྒོམ་པས་མཚན་མར་འཛིན་པ་ལས་བློ་ལོག་པ་ལྟ་ བུའོ། །དེ་ལྟར་ན། འབྱོངས་རྟགས་ཆེན་པོ་ལྔ་ལྡན་ཡིན། །ཞེས་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། ཉེས་ལྟུང་མཐའ་དག་ལ་འཛེམ་པའི་འདུལ་འཛིན་ཆེན་པོ། དཀའ་སྤྱད་དཔག་མེད་ ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དཀའ་ཐུབ་པ་ཆེན་པོ། རྟག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ལ་བརྩོན་པའི་དགེ་སྦྱོར་པ་ཆེན་པོ། བདག་གཞན་དང་སྲིད་ཞི་རོ་སྙོམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བའོ། །མདོར་ན། 1-819 ཆོས་ཀུན་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་འདུས། །ཞེས་པ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་འཛིན་འདུལ་བའི་ཐབས་སུ་དགོངས་པ་གཅིག་པས། ཉམས་ལེན་བདག་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོར་སོང་མ་སོང་གི་སྒོ་ནས། རང་ རྒྱུད་ལ་བརྟགས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བློ་འབྱོངས་པ་དང་། མ་འབྱོངས་པའི་ཚགས་ཚད་ཤེས་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་གཞན་དག་གིས་བཟང་པོར་མཐོང་བ་སོགས་དཔང་པོ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དཔང་ པོ་གཉིས་ཀྱི་གཙོ་བོ་བཟུང་། །ཞེས་པ། ཆོས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཁྲེལ་བའང་དཔང་པོ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་གཙོ་བོར་མི་བཟུང་སྟེ། དེ་དག་ཕལ་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱིས། བདག་གི་སེམས་མི་རྟོག་ པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཆོས་དང་སྦྱར་བའི་རང་སེམས་ཀྱིས་མ་ཁྲེལ་བ་གཅིག་དཔང་པོའི་གཙོ་བོ་བཟུང་སྟེ། རང་བློ་རང་ལ་ལྐོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་། ཡིད་བདེ་འབའ་ཞིག་རྒྱུན་དུ་བསྟེན། ། ཞེས་པ། རྐྱེན་ངན་ལམ་ཁྱེར་ལ་གདེང་ཐོབ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གང་ལའང་ཉམ་ང་མེད་པར། འགལ་རྐྱེན་ཅི་བྱུང་ལའང་དགའ་བ་སྒོམ་ནུ
Chinese
无论以何种方式享用这些，都愿它们成为一切时处利益和安乐的根源。心中如此祈愿，口中也应诵念。在此，将自身迁逝后的遗体享用视为无上的取精要之法。 1-818 重要的东西不要抛之脑后，务必在需要时忆起。当各种恶劣的逆风袭来时，将它们转为菩萨行助缘，修持清净道之大力的五种心要，他们是胜者的后裔。 ༄། །修心成熟之量或标志之显示 第五，显示修心成熟之量或标志：成熟之量即是转变。意即从庸常之心的运作方式转变过来，在每个修道次第中，自发地生起体验。例如，修无常观，能使心从追求今生享乐中转变；同样，修业果能使心从不善业中转变；修轮回过患能使心从一切轮回中转变；修世俗菩提心能使心从珍爱自我中转变；修胜义菩提心能使心从执着相中转变。 如此，便具足五种大成就之相。即是：拥有二菩提心的伟大菩萨；对一切罪堕心怀畏惧的伟大持戒者；修持无量苦行的伟大苦行者；恒常精进修持的伟大修行者；以及将自他与轮回涅槃视为平等一味的伟大瑜伽士。总而言之： 1-819 一切佛法皆归一密意。意即三乘一切佛法，皆以调伏我执为同一密意。因此，应从所修是否成为对治我执之法来检验自心，从而了解菩提心是否已成熟。若认为他人视己为贤善等亦可作为凭证，则应： 抓住二证之主。意即，虽不为具法者所耻亦可作为凭证，然不应以此为主，因彼等大多不了解自心。因此，应以不违背佛法且不自欺的自心为主要凭证。又： 恒常依止内心安乐。意即，凭借将逆缘转为道用的力量，无论发生何事，皆无所畏惧，并能对一切违缘修欢喜。
English
May whatever is enjoyed in any way become a source of benefit and happiness at all times and in all circumstances. One should aspire in one's mind and also recite it in one's speech. Here, taking the essence of enjoying one's own corpse after the transference of consciousness is the supreme method. 1-818 One should not cast aside what is important, but definitely remember it when needed. When various evil winds arise, transform them into friends of Bodhisattva conduct, and practice the five powerful essences of the pure path; those are the children of the Victorious Ones. ༄། །Showing the measure or sign of mind training having become accustomed Fifth, showing the measure or sign of mind training having become accustomed: The measure of becoming accustomed is reversal. That is, reversing from the way ordinary minds engage, and spontaneously generating experience in each of the stages of the objects of the path. For example, contemplating impermanence reverses the mind from pursuing the aims of this life; similarly, contemplating karma and its effects reverses the mind from non-virtue; contemplating the faults of samsara reverses the mind from all of samsara; contemplating relative Bodhicitta reverses the mind from cherishing oneself; contemplating ultimate Bodhicitta reverses the mind from clinging to characteristics. Thus, one possesses the five great signs of accomplishment. That is: the great Bodhisattva who possesses the two Bodhicittas; the great Vinaya holder who is wary of all faults and transgressions; the great ascetic who practices immeasurable austerities; the great practitioner who constantly strives in practice; and the great yogi who makes self and other, and samsara and nirvana, of equal taste. In short: 1-819 All teachings converge into one intention. That is, all the teachings of the three vehicles have the single intention of subduing self-grasping. Therefore, examine your own mind by whether or not your practice has become an antidote to self-grasping, and know the measure of whether or not your mind has become accustomed to Bodhicitta. If you think that others seeing you as good, etc., is a witness, then: Seize the chief of the two witnesses. That is, although not being ashamed by those who possess Dharma is also a witness, do not take that as the chief one, because most of them do not understand their own minds. Therefore, take as the chief witness one's own mind that is not ashamed when combined with Dharma, because one's own mind does not become secret to oneself. Also: Constantly rely on mere ease of mind. That is, with the strength of having gained confidence in taking adverse conditions as the path, without any fear of anything, cultivate joy in whatever adverse conditions arise. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ས་པ་དང་། ཡེངས་ཀྱང་ཐུབ་ན་འབྱོངས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ། རྟ་རྩལ་ ཅན་དག་གཞན་དུ་ཡེངས་ཀྱང་། རྟ་ལས་མི་ལྟུང་བ་ལྟར་གློ་བུར་བའི་གནོད་བྱེད་སོགས། རྐྱེན་ངན་གྱི་ཐོག་རྫིས་གང་བྱུང་ཡང་འབད་རྩོལ་དྲག་པོ་ལ་མི་ལྟོས་པར། གནོད་བྱེད་སོགས་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་ཞིང་། 1-820 ཞེ་སྡང་སོགས་རང་འགགས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་བློ་འབྱོངས་པའི་ཚད་ཡིན་པས། དེ་ལྟ་བུའི་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཚེ། དགའ་སྤྲོ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ཅིང་སླར་ཡང་ལམ་ལ་འབད་པར་བྱའོ།། ༈ །། ༄། །བློ་སྦྱོང་གི་དམ་ཚིག་བསྟན་པ། དྲུག་པ་བློ་ སྦྱོང་གི་དམ་ཚིག་བསྟན་པ་ནི། སྤྱི་དོན་གསུམ་ལ་རྟག་ཏུ་བསླབ། །ཅེས་པ། བློ་སྦྱོང་ཁས་བླངས་དང་མ་འགལ་བ། ཐོ་ཅོར་མ་ཤོར་བ། ཕྱོགས་རེར་མ་ལྷུང་བ་ལ་བསླབ་པ་སྟེ། དང་པོ་ ནི། ཁོ་བོ་ཅག་བློ་སྦྱོང་བ་ཡིན་པས། སེམས་སྲུང་ཁོ་ན་བྱེད་དོ་ཟེར་ནས། བསླབ་པ་ཕྲ་རགས་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་ཡོད་དེ། དེ་དག་སྤངས་ནས་རང་གིས་ཁས་བླངས་པའི་བསླབ་པ་མཐའ་དག་ མ་ཉམས་པར་བསྲུང་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། བདག་ལ་གཅེས་འཛིན་མེད་པར་གཞན་གྱིས་གོ་བའི་ཆེད་དུ། ཤིང་གཉན་གཅོད་པ། མཚོ་གཉན་དཀྲུག་པ་སོགས་ཐོ་ཅོའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་སྤངས་ཏེ། འབྲོམ་སྟོན་ཆེན་པོས། རཱ་སྒྲེང་དུ་བསྟན་པའི་སྲོལ་བཙུགས་པའི་བཀའ་གདམས་ཀྱི་རྣམ་ཐར་བཞིན་བསླབ་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། མིའི་གནོད་པ་བཟོད་ལ། མི་མ་ཡིན་པའི་གནོད་པ་མི་བཟོད་པ་དང་། ཆེ་བ་ལ་གུས་ཤིང་ ཆུང་བ་ལ་བརྙས་པ་དང་། གཉེན་ལ་བྱམས་ཤིང་དགྲ་ལ་སྡང་བ་སོགས་ཕྱོགས་རེ་བ་རྣམས་སྤངས་ཏེ། དེ་དག་ཀུན་ལ་འབྱོངས་པར་བསླབ་པའོ། །དེའི་ཚེ་ཡང་། འདུན་པ་བསྒྱུར་ལ་རང་སོར་བཞག །ཅེས་པ། 1-821 བསམ་པས་བདག་གཅེས་འཛིན་གྱི་མདུན་པ་དེར། གཞན་གཅེས་འཛིན་དུ་བསྒྱུར་ཞིང་། སྦྱོར་བས་ཆོས་ལྡན་གྱི་གྲོགས་རྣམས་དང་སྤྱོད་ལམ་དང་མཚུངས་པར་སོ་ཐུབ་པར་བྱ་སྟེ། བློ་སྦྱོང་ཐམས་ཅད་མངོན་མཚན་ཆུང་ ལ་ས་གཅོད་ཆེ་བ་ཅིག་བྱེད་དགོས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། ཡན་ལག་ཉམས་པ་བརྗོད་མི་བྱ། ཞེས་པ། གཞན་གྱི་ཡན་ལག་ཉམས་པ་སོགས་སྐྱོན་ནས་བརྗོད་པའི་ཚིག་མི་སྨྲ་ཞིང་། བསམ་པས་ ཀྱང་། གཞན་ཕྱོགས་གང་ཡང་མི་བསམ་མོ། །ཞེས་པ། སྤྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་། ཁྱད་པར་ཆོས་སྒོར་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་སྐྱོན་གྱི་ཕྱོགས་ནས། སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་བསམ་པར། མདོ་ལས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ ལ་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དག་སྣང་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞིང་རང་རྒྱུད་བརྟགས་ནས། ཉོན་མོངས་གང་ཆེ་སྔོན་ལ་སྦྱངས། །ཞེས་པ། ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཤས་ཆེ་བ་ དེའི་གཉེན་པོར། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དེ་ཉིད་ཐོག་མར་འདུལ་བ་དང་། འབྲས་བུ་རེ་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །ཞེས་པ། དེ་ལྟར་བློ་སྦྱངས་པས་རང་དོན་དུ་རྙེད་བཀ
Chinese
‘即使分心也能驾驭，才算精通。’意思是说，就像骑术精湛的人即使分心，也不会从马上掉下来一样，对于突如其来的损害等，无论发生什么不幸的事件，也不依赖强烈的努力，而是对损害等生起慈悲心， 嗔恨等自然止息，才是精通之境。因此，在这种情况下，要生起极大的欢喜，并再次努力修行。 第六，讲述修心之誓言：‘始终修习三个总则。’意思是说，要修习不违背修心之承诺，不陷入喧嚣，不偏袒一方。第一，我们是修心者，只守护自心，而不重视大小戒律，这种情况是存在的，要避免这些，毫不动摇地守护自己承诺的所有戒律。第二，为了让他人理解，不顾惜自己，砍伐神树，搅动神湖等，要避免这些喧嚣的行为，要像仲敦巴大师在热振寺建立教规的噶当派修行方式一样进行修习。第三，要避免能忍受人的伤害，却不能忍受非人的伤害，尊敬大的，轻视小的，喜爱亲人，憎恨敌人等偏袒一方的行为，要修习精通所有这些。那时，还要‘转变意愿，保持本色。’意思是说，要将心中珍爱自己的意愿，转变为珍爱他人，在行为上，要与具有佛法的道友们保持一致，因为所有修心都要做到表面不显眼，但实际效果很大的事情。此外，‘不议论肢体残缺。’意思是说，不要说议论他人肢体残缺等过失的话，心中也不要思念任何他人的过失。意思是说，不要从过失的角度去想任何众生，特别是进入佛门的人，哪怕是一瞬间。正如经中所说：‘要对一切众生生起如对导师般的想法。’因此，要修习清净的显现，并检查自己的内心，先调伏烦恼最重者。意思是说，对于贪恋等烦恼最重者，要放弃一切佛法，首先调伏它，并放弃一切对果报的期望。意思是说，像这样修心后，为了自己的利益而寻求名利等一切期望都要放弃。
English
‘Mastery is achieved when one can manage even when distracted.’ This means that just as a skilled rider does not fall from the horse even when distracted, one does not rely on intense effort when sudden harm or other unfortunate events occur. Instead, compassion arises for the harm, etc., and hatred, etc., naturally cease. This is the measure of mastery. Therefore, in such situations, one should generate great joy and strive again on the path. Sixth, teaching the vows of mind training: ‘Always train in the three generalities.’ This means to train in not contradicting the commitment of mind training, not falling into turmoil, and not being partial. First, there are those who say, ‘We are mind trainers, so we only guard our minds,’ and disregard the subtle and gross precepts. Abandon these and protect all the precepts you have vowed to uphold without fail. Second, to avoid being attached to oneself, one should abandon noisy behaviors such as cutting down sacred trees and stirring up sacred lakes for the sake of others' understanding. One should train according to the Kadampa tradition established by Dromtönpa at Radreng. Third, one should abandon partiality, such as being able to endure harm from humans but not from non-humans, respecting the great and despising the small, loving relatives and hating enemies. One should train to master all of these. At that time, ‘Transform aspiration, maintain your nature.’ This means to transform the aspiration of cherishing oneself into cherishing others. In practice, one should be able to align with the conduct of Dharma friends, because all mind training should be subtle in appearance but have great practical effect. Furthermore, ‘Do not speak of impaired limbs.’ This means not to speak words that criticize others' impaired limbs or other faults, and not to think of any faults of others in one's mind. This means not to think of any faults of all sentient beings, especially those who have entered the Dharma, even for a moment. As it is said in the sutras, ‘One should generate the perception of all sentient beings as the teacher.’ Therefore, one should cultivate pure appearance and examine one's own mind, first taming the affliction that is strongest. This means that for the strongest affliction, such as attachment, one should abandon all other Dharmas and first tame that one, and abandon all expectations of results. This means that after training the mind in this way, one should abandon all expectations of gain and fame for one's own benefit. --------------------------------------------------------------------------------