Tibetan
བསྟེན་པ། དམིགས་པ་ལ་སེམས་འཇོག་ཚུལ། གྲུབ་པའི་ཚད་བསྟེན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྒོམ་རིམ་བར་པ་ལས། དེ་ལ་ཞི་ གནས་ཀྱི་ཚོགས་གང་ཞེ་ན། མཐུན་པའི་ཡུལ་ན་གནས་པ་དང་། འདོད་པ་ཆུང་བ་དང་། ཆོག་ཤེས་པ་དང་། བྱ་བ་མང་པོ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། འདོད་པ་ ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའོ། །དེ་ལ་ཡོན་ཏན་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ནི། མཐུན་པའི་ཡུལ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གོས་དང་། ཟས་ལ་སོགས་པ་ཚེགས་མེད་པར་རྙེད་པའི་ ཕྱིར་རྙེད་སླ་བ་དང་། སྐྱེ་བོ་མི་སྲུན་པ་དགྲ་ལ་སོགས་པ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་གནས་བཟང་བ་དང་། ནད་མེད་པའི་ས་ཡིན་པས་ས་བཟང་བ་དང་། གྲོགས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ལྟ་བ་ མཚུངས་པ་ཡིན་པས་གྲོགས་བཟང་བ་དང་། ཉིན་མོ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དག་གིས་མི་གང་བའི་ཕྱིར་དང་། མཚན་མོ་སྒྲ་ཆུང་བའི་ཕྱིར་ན་ལེགས་པར་ལྡན་པའོ། །འདོད་པ་ཆུང་བ་གང་ཞེ་ན། ཆོས་ གོས་ལ་སོགས་པ་བཟང་པོའམ། མང་པོ་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པ་མེད་པའོ། །ཆོག་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་ཇི་ཙམ་རྙེད་པས་རྟག་ཏུ་ཆོག་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །བྱ་བ་མང་པོ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་གང་ཞེ་ན། 1-794 ཉོ་ཚོང་ལ་སོགས་པ་ལས་ངན་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་དང་། ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དག་དང་ཧ་ཅང་སྨོན་འདྲེན་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་དང་སྨན་བྱེད་པ་དང་། སྐར་མ་བརྩི་ བ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པའོ། ། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ཞེ་ན། སྡོམ་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པའི་བསླབ་ པའི་གཞི་མི་འདྲལ་བ་དང་། བག་མེད་པས་དྲལ་ན་ཡང་སྐྱེན་པ་སྐྱེན་པར་འགྱོད་པས་ཆོས་བཞིན་བྱེད་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་ཕམ་པ་བཅོས་སུ་མི་རུང་བར་གསུངས་པ་དེ་ལ་ ཡང་། འགྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། ཕྱིས་མི་བྱེད་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན། སེམས་གང་གིས་ལས་དེ་བྱས་པའི་སེམས་དེ་ལ་ངོ་བོ་མེད་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རམ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་ བོ་ཉིད་མེད་པར་གོམས་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མ་ལ་ཉེས་དམིགས་རྣམ་པ་མང་པོར་ འགྱུར་བ་ཡིད་ལ་བྱས་ལ། དེ་དག་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་ནས་རྒྱུ་ཚོགས་དེ་དག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་དང་མི་ལྡན་ན་མཁས་པ་དགྱེས་པའི་ཞི་གནས་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། 1-795 མར་མེ་མཛད་ཀྱིས། ཞི་གནས་ཡན་ལག་རྣམས་ཉམས་པས། །རབ་ཏུ་འབད་དེ་བསྒོམ་བྱས་ཀྱང་། །ལོ་ནི་སྟོང་ཕྲག་དག་ཏུ་ཡང་། །ཏིང་འཛིན་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་དམིགས་པ་ལ་སེམས་ འཇོག་པའི་ཚུལ་ཡང་། སྒོམ་རིམ་བར་པ་ལས། དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས་བསྒོ
Chinese
修习：专注目标的方法，以及成就的标准。 首先，在《修习次第中篇》中提到：‘什么是止的要素呢？’ ‘安住于适宜之处，少欲，知足，完全舍弃诸多事务，戒律清净，完全舍弃对欲望等的分別念。’ ‘具备五种功德，应知其为适宜之处：为了毫不费力地获得衣食等物，易于获得；由于没有不驯服之人、敌人等居住，是良好的住所；由于是无病之地，是良好的土地；由于有持戒且见解相同的道友，是良好的道友；由于白天没有很多人，夜晚声音很小，所以是极好的。’ ‘什么是少欲呢？’对好的或多的法衣等物没有特别的贪恋。 ‘什么是知足呢？’对获得的法衣等物总是感到满足。 ‘什么是完全舍弃诸多事务呢？’完全舍弃买卖等恶业，完全舍弃与在家众和出家众的过度交往，以及行医、占星等。 ‘什么是戒律清净呢？’在两种律仪中，不毁坏自性罪和俱生罪的学处；即使因放逸而毁坏，也能迅速忏悔并如法行事；对于声闻的律仪中说为不可补救的堕罪，也应具备后悔之心和以后不再犯的决心。因为能分别觉知造作恶业的心识是无自性的，或者因为已经习惯于一切法无自性。因此，可以宣说他的戒律是清净的。’ 如经中所说：‘对于诸欲，应考虑到今生和来世的诸多过患，并舍弃对它们的分别念。’ 了解之后，应当努力积聚这些顺缘，因为不具备这些顺缘，就无法成就智者所喜悦的止。正如 燃灯佛（梵文：Dīpaṃkara，含义：锭光佛）所说：‘止的支分若有缺失，即使精进修习，纵经千百万年，也无法成就三摩地。’ 第二，关于专注目标的方法，在《修习次第中篇》中提到：‘瑜伽士应修习……’
English
Practice: The method of focusing on the object, and the standard of accomplishment. Firstly, in the 'Middle Stages of Meditation', it is mentioned: 'What are the elements of Śamatha (calm abiding)?' 'Dwelling in a suitable place, having few desires, being content, completely abandoning many activities, having pure morality, and completely abandoning the conceptual thoughts of desires, etc.' 'Having five qualities, one should know it as a suitable place: in order to obtain clothing, food, etc. without difficulty, it is easy to obtain; since unruly people, enemies, etc. do not reside, it is a good residence; since it is a disease-free land, it is a good land; since there are virtuous friends who share the same view, it is a good friend; since it is not crowded with many people during the day and the sound is small at night, it is excellent.' 'What is having few desires?' Not being particularly attached to good or many Dharma robes, etc. 'What is contentment?' Always being content with whatever Dharma robes, etc. are obtained. 'What is completely abandoning many activities?' Completely abandoning evil deeds such as trading, completely abandoning excessive interaction with householders and renunciates, as well as practicing medicine, astrology, etc. 'What is pure morality?' In both sets of vows, not breaking the precepts of naturally and co-emergent transgressions; even if broken due to carelessness, quickly repenting and acting according to the Dharma; even for the defeat (Parajika) in the Hearer's vows, which is said to be irreparable, one should have remorse and the intention not to do it again. Because the mind that committed the deed is perceived as being without inherent existence, or because one is accustomed to all phenomena being without inherent existence. Therefore, it can be said that his morality is pure.' As it is said in the scriptures: 'Regarding desires, one should consider the many faults in this life and the next, and abandon the conceptual thoughts about them.' Having understood this, one should strive to accumulate these conducive conditions, because without these conducive conditions, the Śamatha (calm abiding) that pleases the wise cannot be achieved. Just as Dīpaṃkara (藏文：མར་མེ་མཛད།，梵文天城体：दीपंकर，梵文罗马拟音：Dīpaṃkara，汉语字面意思：燃灯) said: 'If the limbs of Śamatha are deficient, even if one strives to meditate, even for thousands of years, Samadhi will not be achieved.' Secondly, regarding the method of focusing on the object, in the 'Middle Stages of Meditation', it is mentioned: 'The yogi should practice...' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
མ་པའི་དུས་ན། ཐོག་མར་བྱ་བ་ཅི་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ལ། བཤང་གཅི་བྱས་ནས་དགྲའི་ཚེར་མ་ མེད་པ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཕྱོགས་སུ། བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་དགོད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམ་ཞིང་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་མངོན་བར་གདོན་པའི་བསམ་པ་ཅན་གྱི་སྙིང་ རྗེ་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་བྱས་ལ། ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་ཕྱག་བྱས་ལ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐུ་གཟུགས་རི་མོ་ལ་ སོགས་པ་མདུན་དུ་བཞག་གམ། གཞན་དུ་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་དག་ལ་ཅི་ནུས་ཀྱིས་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་བྱས་ལ། རང་གི་སྡིག་པ་བཤགས་ནས་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་བསོད་ནམས་ལ་རྗེས་སུ་ ཡི་རང་བ་བྱས་ལ། སྟན་ཤིན་ཏུ་འཇམ་པོ་བདེ་བ་ལ། རྗེ་བཙུན་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའམ། སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ཕྱེད་དུ་ཡང་རུང་སྟེ། མིག་ཧ་ཅང་ཡང་མི་དབྱེ། 1-796 ཧ་ཅང་ཡང་མི་ཟུམ་པར་སྣའི་རྩེ་མོར་གཏད་ཅིང་། ལུས་ཧ་ཅང་ཡང་མི་གུག་ཧ་ཅང་ཡང་མི་དགྱེ་བར་དྲང་པོར་བསྲང་ལ་དྲན་པ་ནང་དུ་བཞག་སྟེ་འདུག་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཕྲག་པ་ མཉམ་པར་བཞག་ལ། མགོ་མི་མཐོ་མི་དམའ་ཞིང་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མ་ཡོ་བར་བཞག་སྟེ། སྣ་ནས་ལྟེ་བར་དྲང་པོར་བཞག་གོ །སོ་དང་མཆུ་ཡང་ཐ་མལ་པར་བཞག་གོ །ལྕེ་ཡང་སོའི་དྲུང་དུ་ བཞར་རོ། །དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་ཡང་། སྒྲ་ཅན་དང་། རྔམ་པ་དང་། དབུགས་རྒོད་བག་ཅན་དུ་མི་བཏང་གི །ཅི་ནས་ཀྱང་མི་ཚོར་བར་དལ་བུ་དལ་བུས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས། དབུགས་ ནང་དུ་རྔུབ་པ་དང་། ཕྱིར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ནས། ཇོ་བོས། དམིགས་པ་གང་རུང་གཅིག་དག་ལ། །ཡིད་ནི་དགེ་ལ་བཞག་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར། མཚན་ བཅས་སམ་མཚན་མེད་ཀྱི་དམིགས་པ་གང་རུང་ལ་སེམས་འཇོག་པར་རུང་མོད། འདིར་ནི་སྒོམ་རིམ་ལས། རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དང་། ཇི་ལྟར་ཐོས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གཟུགས་ལ་ སེམས་བཞག་པར་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། ཇི་སྐད་དུ། གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ལྟ་བུའི་སྐུ་ལུས་ཀྱིས། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཀུན་ཏུ་མཛེས་པ་སྟེ། །དམིགས་པ་དེ་ལ་གང་གི་སེམས་འཇོག་པ། ། 1-797 བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་མཉམ་གཞག་ཅེས་བྱ། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་རང་གང་ལ་འདོད་པའི་དམིགས་པ་དེ་ལ་སེམས་བཞག་ནས། དེ་ཉིད་ལ་ཕྱིར་ཞིང་རྒྱུན་ཏུ་སེམས་བཞག་པར་བྱའོ། ། ཞེས་ཤེས་བྱེད་དང་བཅས་པ་གསུངས་པ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སེམས་བཟུང་བར་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་ནི་སེམས་གནས་འགྲུབ་པ་ཙམ་དུ་མ་ཟད། སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཕན་ཡོན་བསམ་གྱིས་ མི་ཁྱབ་པར་འབྱུང་བར་མདོ་སྡེ་དག་ལས་
Chinese
在黎明时分，首先要圆满完成一切应做之事，大小便后，在没有荆棘的适意之处，心想：‘我当令一切众生安立于菩提心要。’生起普度一切有情的广大心，显现大悲心。向十方诸佛菩萨以五体投地的方式顶礼。将佛菩萨的画像等置于面前，或者在其他地方也可以，尽己所能地供养和赞颂他们。忏悔自己的罪业，随喜一切众生的功德。在非常柔软舒适的坐垫上，以毗卢遮那佛（Vairochana）的金刚跏趺坐或半跏趺坐的姿势端坐。眼睛既不要完全睁开，也不要完全闭合，而是注视鼻尖。身体既不要过于弯曲，也不要过于挺直，而是正直端正，并将正念安住于内心。然后，双肩保持平齐，头部不高不低，也不偏向任何一方，使鼻子与肚脐对齐。牙齿和嘴唇也保持自然状态。舌头抵住上颚。呼吸时，不要发出声音，不要粗重，也不要有急促感。务必以不被察觉的方式，缓慢而自然地进行呼吸。正如经中所说的那样。然后，如阿底峡尊者（Atisha）所说：‘于任何一所缘境，当令心安住于善。’因此，可以将心安住在任何有相或无相的所缘境上。但在此，按照《菩提道次第论》（Bodhipathapradipa）的说法：‘以一种方式，应当将心安住在所见所闻的佛像上。’正如圣《三摩地王经》（Samadhiraja Sutra）中所说：‘如金黄色身，世间怙主，一切时处皆美妙，心缘于彼菩提萨埵，是名等持。’因此，将心安住在自己所喜爱的所缘境上，并反复专注于此。正如经中以教证所说，应当将心专注于佛身。这样不仅能成就心的安住，还能获得忆念佛陀的无量功德。 在许多经藏中都有记载。
English
In the early morning, first, having completely finished all that needs to be done, after urinating and defecating, in a pleasant place free from thorns, thinking, 'I shall establish all sentient beings in the essence of enlightenment,' generate the vast mind of leading all beings to liberation, manifest great compassion. Prostrate with five limbs to all the Buddhas and Bodhisattvas residing in the ten directions. Place images of Buddhas and Bodhisattvas, etc., in front, or elsewhere, and offer and praise them to the best of your ability. Confess your own sins and rejoice in the merits of all beings. On a very soft and comfortable cushion, sit in the vajra posture of Vairochana (a full lotus position) or a half-lotus position. The eyes should be neither fully open nor fully closed, but focused on the tip of the nose. The body should be neither too bent nor too straight, but upright and straight, and mindfulness should be kept within. Then, the shoulders should be kept level, the head neither too high nor too low, nor tilted to one side, but the nose should be aligned with the navel. The teeth and lips should also be kept in a natural state. The tongue should be placed against the root of the teeth. The breath should not be noisy, rough, or hurried. In whatever way possible, it should be done slowly and naturally, without being noticed. As it is said in the scriptures. Then, as Lord Atisha said, 'On any object of focus, one should place the mind on virtue.' Therefore, it is permissible to place the mind on any object of focus, whether with or without characteristics. But here, according to the Bodhipathapradipa: 'In one way, one should place the mind on the image of the Buddha as seen and heard.' As it is said in the sacred Samadhiraja Sutra: 'With a body like the color of gold, the protector of the world is beautiful in all places. Whoever places their mind on that object, that Bodhisattva is called Samadhi.' Thus, having placed the mind on the object of focus that one desires, one should repeatedly and continuously focus on it. As it is said in the scriptures with evidence, one should focus the mind on the body of the Buddha. In this way, not only is the abiding of the mind accomplished, but also the inconceivable benefits of recollecting the Buddha arise. As recorded in many sutras. --------------------------------------------------------------------------------