Tibetan
སྦྱོར་དང་རྟག་སྦྱོར་གྱིས་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། མཁས་ཤིང་དད་དང་ལྡན་བྱས་ནས། །ལས་རྣམས་ བདག་གིས་རྟག་ཏུ་བྱ། །ལས་རྣམས་ཀུན་ལ་སུ་ལ་ཡང་། །ལྟོས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་ལུང་མ་བསྟན་པའི་ལས་འབྲས་དང་། དཀར་ནག་འདྲེས་པའི་ལས་འབྲས་དང་། དཀར་ནག་སོ་ སོའི་ལས་ལ་ཡང་། འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་དང་། རྫོགས་བྱེད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་། མཐོང་ཆོས་སུ་མྱོང་འགྱུར་དང་། སྐྱེ་ནས་མྱོང་འགྱུར་དང་། ལན་གྲངས་གཞན་དུ་མྱོང་འགྱུར་དང་། མྱོང་བར་མ་ངེས་པའི་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཤེས་པར་བྱས་ནས། 1-721 ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ལས་རྣམས་དགེ་བར་བསྒྱུར་བ་སོགས་བླང་དོར་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །ཁྱད་པར་དགེ་རྩ་གཅོད་པའི་རྒྱུ་ལོག་ལྟ་དང་། ཁོང་ཁྲོ་དང་ཆོས་སྤོང་སོགས་ཆེས་ལྕི་བའི་ལས་རྣམས་བཤགས་བསྡམ་ གྱིས་སྦྱང་བ་དང་། དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་སྟོབས་ལྡན་ལ་འབད་པར་བྱ་བ་ནི་གནད་ཀྱི་གདམས་པའོ། །མདོར་ན་སྡོམ་གསུམ་རབ་དབྱེ་ལས། དགེ་བ་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་སྟེ། །རྣམ་སྨིན་བདེ་བ་བསྐྱེད་ པ་ཡིན། །སྡིག་པ་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་སྟེ། །རྣམ་སྨིན་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར། དཀར་ནག་གི་ལས་འབྲས་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་ པར་བྱ་སྟེ། འདི་ཡོད་ན་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་སྲོག་རྩ་ཡོད་ཅིང་མེད་ན་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། བཤེས་སྤྲིངས་ལས། གལ་ཏེ་མཐོ་རིས་ཐར་པ་མངོན་བཞེད་ན། །ཡང་དག་ ལྟ་ལ་གོམས་པ་ཉིད་དུ་མཛོད། །གང་ཟག་ལོག་པར་ལྟ་བས་ལེགས་སྤྱད་ཀྱང་། །ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་བཟད་ལྡན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ལས་འབྲས་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པ་ ན། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་དགེ་སྡིག་གི་བླང་དོར་ལ་ཡང་འབད་པར་འགྱུར་མོད། གཙོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་ཅི་སྐྱེ། ཅི་གནས། ཅི་འཕེལ་གྱི་ཆེད་དུ་འབད་པར་བྱ་ཞིང་། དྲན་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། 1-722 ཟླ་བ་སྒྲོན་མ་ལས། ལས་རྣམས་བྱས་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །དཀར་ནག་ཅི་བཞིན་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་བྱེད། །རིགས་པའི་ཚུལ་གྱི་སྒོ་འདི་བཟང་པོ་སྟེ། །ཕྲ་ཞིང་མཐོང་དཀའ་རྒྱལ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་སོགས་ཀྱི་ཚིག་ངག་ཏུ་འདོན་ཞིང་། དོན་ཡིད་ལ་སེམས་པར་བྱའོ། །དཀར་ནག་ལས་འབྲས་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཚུལ། །སྨན་དང་དུག་གི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་བཞིན། །བསླུ་བ་མེད་པར་རིགས་ པས་ངེས་གྱུར་ནས། །བླང་དོར་བརྩོན་པ་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིན།། ༈ །། ༈ ངེས་འབྱུང་གི་བློ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བའི་ཐབས་སུ། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསྒོམ་པ། ལྔ་པ་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསམ་པ་ལ་གཉིས། འཁོར་བ་སྤྱིའི་ཉེས་དམིགས་བསམ་པ་དང་། སོ་སོའི་ཉེས་དམིགས་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ ལ་གསུམ། ས
Chinese
应当通过结合和持续的结合来实践。正如《入行论》中所说：'智者应具足信心，恒常精进于诸业，于一切业，不依赖于任何人。'此外，还要了解未说明之业的果报，黑白混杂之业的果报，以及黑白各自之业中，引业和圆满业的差别；现法受、生后受、他生受、以及不定受之业的差别。然后努力取舍，例如将未说明之业转化为善业等。特别是，对于断善根之因——邪见、嗔怒和舍法等极重之业，要通过忏悔和防护来净化，并努力修习其强有力的对治法，这是关键的教诲。总之，如《三戒论》中所说：'善行是为妙，能生安乐果；恶行是为劣，能生痛苦果。'因此，要恒常安住于对黑白业果获得定解的正见中，因为有了它，就有通往天界和解脱的命脉，没有它，就没有。正如《亲友书》中所说：'若欲现证天界与解脱，当勤修习正确之见解。以邪见者，纵行善事，一切果报皆不悦意。'如此，在对业果的总体和细节获得定解之后，即使对于极其微小的善恶取舍，也会努力。最重要的是，要为了菩提心珍宝的生起、住持和增长而努力，为了生起正念，如《月灯经》中所说：'诸业已作不亡失，善恶如其成熟果。此理之门甚为妙，微细难见胜者境。'要口诵这些话语，并用心思考其含义。分别确定黑白业果的方式，就像从药物和毒药的因中产生果实一样。通过推理确定其真实不虚之后，努力取舍是佛法的精髓。 为了生起殊胜的出离心，应当修习轮回的过患。 第五，思维轮回的过患，分为两部分：思维轮回总体的过患和思维轮回个别的过患。第一部分分为三点：首先
English
One should practice through combination and continuous combination. As it is said in 'Entering the Bodhisattva's Way of Life': 'The wise, with faith, should always be diligent in all actions, not relying on anyone for any action.' Furthermore, one should understand the results of unspecified actions, the results of mixed black and white actions, and the distinctions between propelling actions and completing actions in separate black and white actions; the differences between actions that are experienced in this life, experienced after birth, experienced in another life, and those whose experience is uncertain. Then, one should strive to adopt and abandon, such as transforming unspecified actions into virtuous actions. In particular, for the causes of severing roots of virtue—wrong views, anger, and abandoning the Dharma—extremely heavy actions, one should purify them through confession and restraint, and strive to practice their powerful antidotes, which is the key instruction. In short, as it is said in 'The Three Vows': 'Virtuous conduct is excellent, producing the fruit of happiness; evil conduct is inferior, producing the fruit of suffering.' Therefore, one should always abide in the correct view of having certainty about the results of black and white actions, because with it, there is the lifeline to heaven and liberation, and without it, there is not. As it is said in 'Letter to a Friend': 'If you wish to realize heaven and liberation, then cultivate the habit of correct view. A person with wrong views, even if they practice well, all their results will be unpleasant.' Thus, after gaining certainty about the general and specific aspects of karma and its results, one will strive even for the extremely subtle adoption and abandonment of virtue and non-virtue. Most importantly, one should strive for the arising, abiding, and increasing of the precious Bodhicitta, and for the sake of generating mindfulness, as it is said in 'Moon Lamp Sutra': 'Actions done do not disappear, good and bad ripen their fruits accordingly. This gate of reasoning is very wonderful, subtle and difficult to see, the realm of the Victorious Ones.' One should recite these words and contemplate their meaning in mind. The way to ascertain the separate black and white karma and its results is like the fruits from the causes of medicine and poison. Having ascertained its infallibility through reasoning, striving for adoption and abandonment is the essence of Dharma. In order to generate a special mind of renunciation, one should contemplate the faults of samsara. Fifth, contemplating the faults of samsara is divided into two parts: contemplating the general faults of samsara and contemplating the individual faults of samsara. The first part is divided into three points: first --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྡུག་བསྔལ་གསུམ་བསམ་པ། དྲུག་བསམ་པ། བརྒྱད་བསམ་པའོ། དང་པོ་ནི་གང་གིས་འཁོར་བ་སྤྱིའི་ཉེས་དམིགས་མ་རྟོགས་ན། དེ་ལ་ཐར་པ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་བློ་མི་སྐྱེ་སྟེ། བཞི་བརྒྱ་ པ་ལས། གང་ལ་འདིར་སྐྱོ་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་ཞི་གུས་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །དེས་ན་སྡུག་བསྔལ་མ་ལུས་པའི་འབྱུང་གནས་སྲིད་པ་མཐའ་དག་ལ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསམ་པར་རིགས་ཏེ། བཤེས་སྤྲིངས་ལས། ངེས་པ་འདོད་པས་ཕོངས་དང་འཆི་བ་དང་། །ན་དང་རྒ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་དུ་མ་ཡི། །འབྱུང་གནས་འཁོར་བ་ལ་ནི་སྐྱོ་མཛད་ཅིང་། །དེ་ཡི་ཉེས་པའི་ཤས་ཀྱང་གསན་པར་མཛོད། ། 1-723 ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚུལ་ཡང་འདི་ལྟར། བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་ལེགས་པར་དཔྱད་པ་ན། འཁོར་བ་མཐའ་དག་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། ཁ་ ཅིག་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཁ་ཅིག་ནི་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཐམས་ཅད་ཀྱང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། མཛོད་ལས། སྡུག་བསྔལ་ཉིད་གསུམ་སྡུག་ བསྔལ་གྱིས། །ཅི་རིགས་མ་ལུས་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་ངན་སོང་པ་ཕལ་ཆེ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཟིར་བ་སྟེ། སྡུ་བསྔལ་སྔ་མ་སྔ་མའི་ སྟེང་དུ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་བསྣན་ནས་ལུས་སེམས་གདུང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མཛེའི་སྟེང་དུ་ཕོལ་མིག་བསྣན་པའམ། རྨ་ལ་འགྱུར་བྱེད་ཀྱི་ཚྭ་ཆུ་བཏབ་པ་བཞིན། འདོད་པའི་ལྷ་མི་སོགས་བདེ་འགྲོ་ཕལ་ ཆེ་བ་ནི། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཟིར་བ་སྟེ། འབྱོར་པ་རྒུད། འདུས་པ་འབྲལ། བསགས་པ་འཛད་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས། བདེ་བར་རློམ་པ་རྣམས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཁོ་ནར་འགྱུར་བའི་ ཕྱིར། དཔེར་ན་ཟས་ཚོད་མ་ཟིན་པ་བཞིན། སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་མན་ཆད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། གནས་ངན་ལེན་ཁྱབ་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་རྟག་ཏུ་མནར་བ་སྟེ། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར། 1-724 དཔེར་ན་དུག་ཁོང་དུ་སོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་ལ་རྨོངས་པའི་བྱིས་པ་དག་གིས་གཙང་བདེ་རྟག་བདག་སོགས་སུ་འཛིན་པ་ནི། ཕུང་ཁྲོལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ ལོག་པའི་མངོན་ཞེན་གྱིས་རྒྱུད་དཀྲུག་པའི་དབང་གིས་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རབ་རིབ་ཅན་ལ་སྐྲ་ཤད་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། བཤེས་སྤྲིངས་ལས། དྲན་པ་ཉེ་བར་མ་བཞག་རྣམས་ཀྱིས་ནི། ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞིར་ལྟ་བ་ཕུང་ཁྲོལ་བ། །ཞེས་དང་། ཁྱད་པར་དུ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། མདོ་ལས། བྱིས་པ་ལག་མཐིལ་འདྲ་བ་ཡི། །འདུ་བྱེད་སྡུག་བསྔལ་སྤུ་མི་རྟོགས། ། འཕགས་པ་མིག་དང་འདྲ་བ་ཡ
Chinese
思维三种苦：苦苦、坏苦、行苦。思维六种苦。思维八种苦。首先，如果不能认识到轮回总体的过患，就不会生起寻求解脱的心。正如《四百论》所说：‘谁若于此无厌离，彼岂能有寂静敬？’因此，为了对所有痛苦的根源——一切有为法生起厌离心，理应思维轮回的过患。正如《亲友书》所说：‘希求解脱者，应厌离贫穷、死亡，疾病、衰老等诸苦之源——轮回，并听闻其过患。’ 其道理是这样的：有智慧的人们如果仔细观察，就会发现一切轮回都无法脱离痛苦的自性。有些是苦苦，有些是坏苦，一切都是行苦所带来的痛苦。正如《俱舍论》所说：‘三苦即是苦，一切皆是苦。’ 其中，地狱等恶趣众生大多被苦苦所折磨，因为在之前的痛苦之上又增加了之后的痛苦，从而使身心备受煎熬。例如，在麻疹上又加上了天花，或者在伤口上撒上腐蚀性的盐水。欲界的天人和人类等善趣众生大多被坏苦所折磨，因为财富衰败、聚会离散、积累耗尽等，使得自认为是快乐的事物也变成了痛苦的因缘。例如，饮食过量。从有顶天以下的一切众生，都 постоянно被行苦所折磨，因为无法脱离有漏的因和果。 例如，服用了毒药。这样，那些对境的实相无知的凡夫，执着于清净、快乐、常恒、自我等，这是因为被颠倒的显现所迷惑，颠倒的显现扰乱了他们的心相续。例如，患有眼翳的人看到毛发。正如《亲友书》所说：‘未曾忆念者，颠倒见四法，彼即是错谬。’特别是就行苦而言，《经部》中说：‘凡夫如手掌，不觉行苦细，圣者如眼睛。’
English
Think about the three kinds of suffering: the suffering of suffering, the suffering of change, and the pervasive suffering of conditioning. Think about the six kinds of suffering. Think about the eight kinds of suffering. First, if one does not realize the general faults of samsara (cyclic existence), the mind that seeks liberation will not arise. As the *Four Hundred Verses* says: 'For whom there is no weariness here, how can there be respect for peace?' Therefore, in order to generate weariness towards all sources of suffering—all conditioned existence—it is appropriate to contemplate the faults of samsara. As the *Letter to a Friend* says: 'Those who desire certainty should be weary of samsara, the source of poverty, death, disease, old age, and many other sufferings, and listen to its faults.' The reasoning is as follows: If wise people carefully examine, they will find that all of samsara is nothing other than the nature of suffering. Some are the suffering of suffering, some are the suffering of change, and all are tormented by the pervasive suffering of conditioning. As the *Treasury of Knowledge* says: 'The three sufferings are suffering itself; all without exception is suffering.' Among them, most beings in the lower realms, such as hell beings, are tormented by the suffering of suffering, because later sufferings are added to earlier sufferings, causing both body and mind to be tormented. For example, adding smallpox to measles, or applying corrosive salt water to a wound. Most beings in the higher realms, such as gods and humans in the desire realm, are tormented by the suffering of change, because the decline of wealth, the separation of gatherings, and the exhaustion of accumulations cause what is considered happiness to become a cause of suffering. For example, overeating. All beings below the peak of existence are constantly tormented by the pervasive suffering of conditioning, because they cannot escape from defiled causes and results. For example, ingesting poison. Thus, those ignorant children who are ignorant of the true nature of reality cling to purity, happiness, permanence, self, etc., because they are disturbed by the power of perverse appearances that are the root of all confusion. For example, seeing hairs by someone with blurred vision. As the *Letter to a Friend* says: 'Those who do not maintain mindfulness have a confused view of the four perversions, which is a source of confusion.' In particular, with regard to the suffering of conditioning, the *Sutra* says: 'Children are like the palm of the hand, they do not perceive the subtle suffering of conditioning; noble ones are like the eye.' --------------------------------------------------------------------------------