Tibetan
ལ་སོགས་པ་ཟད་པ་མེད་པ་གཅིག་ཡོད་དེ་ཕྱིའི་གཙོ་བོར་ཡོང་བ་ཡང་རང་གི་ནང་གི་བྱེད་པས་བྱུང་བ་ཡིན། ཕྱིའི་སྤྱོད་ཚུལ་ལེགས་པའམ། ངག་ཏུ་སྨྲ་ལེགས་པས་ཀྱང་ཆོས་བྱུང་བར་རྩི་ བ་ཡོད་ཏེ། བདག་འཛིན་སྤོང་བློ་བྱས་ནས་ཀ་ཆ་འདྲ་བ་ཕད་ཕོད་བྱས་ནས་གཏོང་བའམ། གཞན་གྱི་གྱོད་ལ་སོགས་པ་བྱུང་ཙ་ན་མད་མད་ལགས། ཁོ་བོས་ལན་ཟེར་ནས་ཁས་བླངས་པས་ཆོས་ བྱུང་འདུག་ཟེར་ཡོང་སྲིད་ཏེ། དེ་དཔང་པོ་གཙོ་བོ་མ་ཡིན། རང་གི་སེམས་ལ་གཅིག་དགོས། ཆོས་སྤྱིའི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཆོས་བྱུང་མ་བྱུང་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་བལྟ་བ་ཡིན། འདིའང་ལུས་ངག་ ཇི་ལྟར་འདུག་ནའང་འདུག སེམས་ཁོ་ན་ལ་བལྟ་བ་ཡིན། དེ་ལ་ཡང་བླ་མས་གདམས་ངག་མ་ལུས་པར་གནང་བ་དང་། རང་ལ་ཡང་སྙིང་སྟོབས་ཡོད་པས་བསྒོམ་པ་ཞིག་དགོས། དེ་ཡང་མངོན་དུ་མ་གྱུར་བར་དུ་བསྒོམ་པ་ཞིག་དགོས། 1-443 དེ་ཡང་ལྷ་དང་བླ་མ་ལ་སྙིང་ནས་གསོལ་བ་གདབ། ཆོས་སྐྱོང་ལ་འཕྲིན་ལས་ཞུ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འབད་ནས་འདི་ཚད་ལྡན་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་འབད་པར་བྱའོ།། །། ༄། །སྦྱང་བའི་དགོས་པ། གསུམ་པ་སྦྱང་བའི་དགོས་ པ་ནི། ཆོས་ཀུན་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་འདུས། །ཡོན་ཏན་གཞན་པས་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོས་པ་ཐར་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་བདག་འཛིན་ཐུལ་ བ་ཞིག་དགོས། ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདག་འཛིན་འདུལ་བའི་ཆེད་ཡིན་ལ། བདག་འཛིན་མ་སྤངས་པར་ཉན་རང་གི་ཐར་པ་ཡང་མི་ཡོང་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ནས་ མཁས་པར་བློ་སྦྱོང་། བཙུན་པར་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ང་ལས་མཁས་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་ངའི་གྲོགས་སུ་སོང་ན་ནོར་ལ། བདག་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོར་སོང་ན་བློ་སྦྱོང་བའི་དགོས་ པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་མཐུན་རྐྱེན་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པས་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་གཞན་ལ་རྐྱེན་གཞན་ལ་ལྟོས་དགོས་པ་དང་། ཁམས་བཟང་དགོས་པ་དང་། ན་སོ་ གཞོན་དགོས་པ་དང་། དབེན་དགོས་པ་དང་། བླ་མའི་རྩར་བསྒོམ་དགོས་པ་དང་། ན་ཚ་ལ་སོགས་མེད་པ་དགོས་པ་དང་། ཤེས་པའི་བྱར་གཟུགས་མེད་པ་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་ཡོད་པ་ལ། 1-444 འདི་ལ་གཉིས། ཐུན་མོང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དམ་ཚིག་གཉིས་མེད་ཁ་མེད་ཡིན། དེ་གཉིས་མེད་ན་རྩ་བ་མེད་པ་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཡོང་མི་སྲིད། དེ་གཉིས་ཡོད་ན་རྐྱེན་གཞན་གང་ལ་ཡང་ལྟོས་མི་དགོས་པས་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡོན་ཏན་ཁྱད་དུ་འཕགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་རྐྱེན་གཞན་ལ་ མ་ལྟོས་པ་ལ་བྱེད་ན། རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་སྙམ་ན། མི་མཐུན་སྒོམ་གྱི་གྲོགས་སུ་བསྒྱུར། ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདི་རྐྱེན་ངན་ལམ་དུ་བསྒྱུར་བའི
Chinese
此外，还有一种取之不尽用之不竭的东西，它作为外在的主体出现，也是由内在的行为产生的。外在行为良好，或者言语得体，也被认为是产生了佛法。下定决心放弃我执，像扔垃圾一样丢弃，或者当发生其他纠纷时，说‘没关系，我来承担’，这样承诺也被认为产生了佛法。但这并不是主要的证据，关键在于自己的内心。如果从广义上讲佛法，那么佛法的产生与否要看身、语、意三方面。即使身语如何存在，关键还是在于内心。对此，上师会给予全部的教导，而自己也要有毅力去修持，并且要不断地修持直到证悟。 此外，要从内心深处祈祷本尊和上师，努力进行护法的委托等等，努力使今生具有价值。 修习的必要性： 第三，修习的必要性是：‘一切佛法皆归于一个意图，其功德因其他而卓越。’意思是说，所有佛经和论著的必要性都是为了获得解脱，而要获得解脱，就必须调伏我执。闻、思、修三者都是为了调伏我执，如果不能舍弃我执，那么即使是小乘的解脱也无法获得，更不用说一切智智了。因此，要努力成为智者，严守戒律等等，如果所有这些都变成‘我比别人聪明’等等，成为我执的帮凶，那就是错误的。如果成为对治我执的良药，那么就实现了修习的必要性。这不依赖于其他顺缘，因此功德殊胜。其他的佛法需要依赖其他因缘，需要良好的根器，需要年轻，需要僻静，需要在上师处修行，需要没有疾病，需要没有意识的障碍等等诸多条件。 而这里有两种：共同的戒律和非共同的大乘誓言，这两者不可或缺。如果缺少这两者，就像无根之木，不可能成功。如果具备这两者，就不需要依赖其他因缘，因此具备了胜过其他法门的功德。如果说不依赖其他因缘是功德殊胜的原因，那么不依赖因缘的原因是什么呢？那就是‘将不利转化为修行的助缘’。
English
Furthermore, there is something inexhaustible that appears as an external entity, yet arises from one's own internal actions. Good external conduct or eloquent speech is also considered to generate Dharma. Resolving to abandon self-grasping, discarding it like trash, or saying 'It's okay, I'll take responsibility' when other disputes arise, is also considered to generate Dharma. However, that is not the primary evidence; the key lies within one's own mind. If we consider Dharma in general, whether Dharma is generated or not depends on body, speech, and mind. Even if the body and speech are in a certain state, the focus remains on the mind. For this, the Lama (spiritual teacher) will impart all the instructions, and one must have the courage to practice, and continue to practice until realization. Furthermore, sincerely pray to the deities and the Lama, diligently engage in entrusting activities to the Dharma protectors, and strive to make this life meaningful. The Necessity of Training: Third, the necessity of training is: 'All Dharmas converge into one intention, its merits are distinguished by others.' This means that the necessity of all Sutras and Shastras (treatises) is to attain liberation, and to attain liberation, one must subdue self-grasping. Hearing, thinking, and meditating are all for the purpose of subduing self-grasping. If one cannot abandon self-grasping, then even the liberation of the Hearers (Shravakas) is unattainable, let alone omniscience. Therefore, one must strive to become wise, uphold the precepts, etc. If all of these become 'I am smarter than others,' etc., becoming an accomplice to self-grasping, then that is wrong. If it becomes an antidote to self-grasping, then the necessity of training is fulfilled. This does not depend on other favorable conditions, therefore its merits are superior. Other Dharmas require dependence on other conditions, require good faculties, require youth, require solitude, require practice at the Lama's place, require absence of illness, require absence of mental obstacles, and so on. Here, there are two: the common discipline and the uncommon Great Vehicle vows, these two are indispensable. If these two are lacking, it is like a tree without roots, impossible to succeed. If these two are present, then there is no need to rely on other conditions, therefore it possesses the merit of being superior to other Dharmas. If it is said that not relying on other conditions is the reason for superior merit, then what is the reason for not relying on conditions? It is 'transforming adversity into a support for practice.' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་སྐབས་སུ་བྱས་ན་ཡང་བདེ། འདིར་ཡང་རྒྱུ་མཚན་དུ་སྦྱར་དུ་བཏུབ་པས་སྡུག་བསྔལ་ཉོན་མོངས་པ་དྲག་པོ་དང་མ་འཛོམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་འདིའི་ཆ་རྐྱེན་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། ཚེ་འདི་ལ་བསྒོམ་གཞན་ཐམས་ཅད་ཞོག དེ་རིང་ནས་འདི་བསྒོམ་ང་ཡང་མོས་པ་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ཁྱོད་ལ་ཡང་སྐྱེ་སྟེ་འོང་། འདི་མེད་ན་བསྒོམ་བཟང་ཟེར་བ་ཐམས་ཅད་འདོམ་ཐུག་བྱུང་ཙ་ན། གཉེན་པོ་མ་གོའམ། འདི་བཞིན་དུ་ དངོས་འགལ་དུ་མ་སོང་བར་བརྒྱུད་འགལ་དུ་མ་སོང་བ་ཤེད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་དུ་མ་སོང་བར་ཁེངས་གྲགས་སམ་ང་རྒྱལ་ཆེར་སོང་ནས་ཡོང་བར་སྣང་། འདི་རྒྱུད་ལ་ལན་ཅིག་དྲན་པའམ་བསྒོམ་ཙ་ན། 1-445 ཉོན་མོངས་རིམ་གྱིས་བྱུང་བ་དེ་འཇམ་ལྷན་གྱིས་འགྲོ་བར་སྣང་། དེས་ན་རང་རྒྱུད་ལ་མི་འདོད་པ་བྱུང་བ་དང་། འབྱུང་གིས་དོགས་པ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་འདོད་པ་བྱུང་བ་དང་ འབྱུང་གིས་དོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལེན་པའོ། །འདི་གོ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་ངང་གིས་གོ་བར་འོང་། འདི་མེད་ན་ལྟ་བ་མཐོ་བ་དང་བསྒོམ་བཟང་ཟེར་བ་ཐམས་ཅད་ཡུས་ཀྱིས་བརྒྱལ་ནས་འོང་། ཁྱད་ པར་དུ་སྤྱིའི་ཁུར་འཁུར་བ་ལ་འདི་མེད་ཁ་མེད་ཡིན། འདི་མིན་ཨེན་ཙམ་གྱིས་དགེ་རྩ་དུང་ལ་རྡུལ་ཕྱིད་གསུངས། དེ་ལྟར་ན་གོང་གིས་བསྒོམ་གྱི་གྲོགས་སུ་བསྒྱུར་ན། ཐམས་ཅད་ཐེག་ཆེན་ལམ་ དུ་བསྒྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྙིགས་མ་ལྔ་བོ་བདོ་བ། མི་དགེ་བ་མཐའ་དག་ཚང་བ། ཚེ་ལ་ཡང་ཆོས་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་བྱ་ལོང་མེད་པ། ལྟ་བ་ངན་པ་སྣ་ཚོགས་པས་གཟིངས་ པའི་དུས་འདིར་གཏོང་ལེན་གཉིས་ལ་སྦྱངས་ཏེ། ཅི་བྱེད་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་དུ་བསྒྱུར་རོ། །དེ་དག་གིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།། །། ༄། །ཚིག་ལྷུག་པས་རང་གི་སེམས་ལ་གྲོས་གདབ་པ་སྟོན་པ། ད་ནི་ཚིག་ལྷུག་པས་རང་གི་སེམས་ལ་གྲོས་ གདབ་པ་སྟོན་པ། ཡུས་མི་བསྒོམ། ཞེས་པ་ནི། ཕ་རོལ་ལ་བདག་གིས་དྲིན་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། རང་མཁས་པ་དང་བཙུན་པ་དང་བསྒོམ་བཟང་བ་དང་། མི་ཆེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱོགས་ནས་ཀྱང་ཡུས་ཀྱི་རྔམ་པ་དང་། 1-446 རེ་ཆེ་བར་མི་བྱ། ཁྱད་པར་དུ་ཕུག་ན་སྒོམ་པར་གསོལ་བ་ཀུན་ཡང་ཡུས་ཆེ་བར་ཡོང་བས། འདི་མེད་པ་གཅིག་གལ་ཆེ། གཞན་དོན་བྱས་པས་ཡུས་ཆེ་ན་ཡང་། གཞན་གྱིས་མ་བཅོལ། རང་ གིས་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་པས་ཡུས་ཆེ་ས་གང་ན་ཡང་མེད། རྒྱུ་སྦྱངས་ན། བ་དུ་བ་དང་། སྐུ་བསྲུངས་འཆིར་མ་བཏུབ་ཅེས་ངུ་ཞིང་གྲོགས་པོ་ལ་ཡུས་གསོལ་བ་ལྟ་བུ་ཕ་མ་བླ་མ་ ལ་སོགས་པ་སུ་ལ་ཡང་མི་བྱ། དེ་བསྒོམས་ན་ཅི་ནས་ཀྱང་ཤགས་ངན་ཡོད་པས། ཤགས་ངན་མ་དགོད། ཅེས་བྱ་བ་ནི། མི་སྐྱ་ཐ་མལ་པ་ཡིན་ཀྱང་ཤགས་ངན་སྣ་ཚོགས་ཡོང་བ་དེ་ ལ་མིས་ཀྱང་འཕྱ། རང་ཡང་མ་བཏུབ་ན་ཆོས་བྱེད་པའི་གང་ཟག་གིས་ཤགས་ངན་སྣ་ཚོགས་བྱེད་ན་ཆོས་པ
Chinese
即使在那个时候也是好的。 在这里也可以加上理由，所有不具备痛苦和强烈烦恼等都成为这个的条件。今生放弃所有其他的禅修。 从今天开始修这个，我也随喜，也会在你身上生起。如果没有这个，所有所谓的好的禅修都会变成空谈，难道你不知道对治法吗？像这样， 如果没有变成实际的违背，没有变成传承的违背，没有通过力量减少烦恼，反而变得更加骄傲自大。如果心中一次忆念或禅修这个， 1-445 烦恼逐渐产生，也会慢慢平息。因此，当自己心中产生不悦，或者担心会产生不悦时，就应承担所有众生的不悦和担心。 如果理解了这个，空性也会自然而然地理解。如果没有这个，所有所谓的高见和好的禅修都会因虚荣而失败。尤其对于承担大众责任的人来说，没有这个就无话可说。如果没有这个，哪怕一点善根，也如灰尘落在海螺上一样容易清除。如果能将以上转化为禅修的助伴，一切都将转化为大乘道。 也就是说，在五浊恶世兴盛，一切不善圆满，一生中没有时间做任何佛法等事情，被各种恶见所迷惑的时代，通过修持施受法，无论做什么都能转化为大乘道。这些就是对偈颂意义的解释。 ༄། །用散文来劝诫自己的心。 现在用散文来劝诫自己的心。‘不要自以为是’，也就是说，不要因为自己对他人有恩，或者自己聪明、持戒、禅修好、地位高等等任何理由而自以为是， 1-446 不要有太大的期望。特别是，如果一直在山洞里禅修，所有的祈祷都会变得自以为是，所以没有这个非常重要。即使做了利他之事而自以为是，但因为不是别人委托的，而是自己发愿的，所以无论在哪里都不会自以为是。如果因为财产而哭泣，或者因为无法保护身体而向朋友哭诉，像这样对父母、上师等任何人都不应该这样做。如果那样禅修，肯定会有恶劣的争吵，所以‘不要引发恶劣的争吵’，也就是说，即使是普通的在家人也会产生各种恶劣的争吵，会被人嘲笑，自己也无法忍受，那么作为修行佛法的人，如果引发各种恶劣的争吵，就会被佛法所不容。
English
It is good even at that time. Here, reasons can also be added, and all that does not possess suffering and intense afflictions, etc., becomes a condition for this. In this life, abandon all other meditations. From today onwards, I will practice this, and I also rejoice, and it will arise in you as well. Without this, all so-called good meditations will become empty talk. Don't you know the antidote? Like this, If it has not become an actual contradiction, has not become a contradiction in lineage, has not diminished afflictions through strength, but instead has become more arrogant and conceited. If one remembers or meditates on this once in their mind, 1-445 Afflictions gradually arise, and they will also gradually subside. Therefore, when unpleasantness arises in one's own mind, or when one fears that unpleasantness will arise, one should take on all the unpleasantness and fears of all sentient beings. If you understand this, emptiness will also be understood naturally. Without this, all so-called high views and good meditations will fail due to vanity. Especially for those who bear the burden of the masses, without this, there is nothing to say. Without this, even a little bit of virtue is as easily erased as dust on a conch shell. If you can transform the above into an aid for meditation, everything will be transformed into the Great Vehicle path. That is to say, in this age when the five degenerations are flourishing, all evils are complete, there is no time in life to do any Dharma, etc., and one is deluded by various evil views, by practicing giving and receiving, whatever one does can be transformed into the Great Vehicle path. These are the explanations of the meaning of the verses. ༄། །Using prose to advise one's own mind. Now, using prose to advise one's own mind. 'Do not be self-righteous,' that is to say, do not be self-righteous for any reason, such as being kind to others, or being intelligent, virtuous, meditating well, having a high position, etc., 1-446 Do not have too high expectations. In particular, if one is always meditating in a cave, all prayers will become self-righteous, so not having this is very important. Even if one does altruistic deeds and becomes self-righteous, but because it was not entrusted by others, but was one's own vow, there is no place where one will be self-righteous. If one cries because of property, or cries to friends because one cannot protect the body, one should not do this to parents, teachers, etc. If one meditates like that, there will definitely be bad quarrels, so 'do not provoke bad quarrels,' that is to say, even ordinary laypeople will have various bad quarrels, and they will be ridiculed by others, and they themselves will not be able to bear it. So, if a person who practices the Dharma provokes various bad quarrels, they will not be tolerated by the Dharma. --------------------------------------------------------------------------------