Tibetan
་ཡོད། དེ་བཞིན་དུ་བསྟོད་ཙ་ན་གཟེང་གིས་ཕུག་རོན་གྱི་སྣར་ཤིང་བུ་བཙུགས་པ་བཞིན་འགྲོ་བ་དང་། 1-434 སྨད་ར་བཏང་ཙ་ན་མི་བཟོད་པ་འདི་ལ་དུག་གཅིག་བཏང་རྒྱུ་ལ་སྙམ་པ་ཡོང་། ཡང་ཁ་ཅིག་ཟས་ལ་བཏུབ་ལ། གོས་ལ་ཞེན་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ནང་གི་ཆགས་པ་ཆུང་ལ་ཕྱི་ཡི་ ཆེ་བ་དང་། ཁ་ཅིག་དེ་ལས་ལྡོག་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ཡོན་ཏན་ཙམ་མེད་པ་ལ་ཁེངས་ནས་ཕྱིན་པར་རྩི་བ་མཐོང་ནས་དེ་ལ་མི་བཟོད་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ཡུལ་དུ་ཆོས་འཆོར། ཁ་ཅིག་ བྱེས་སུ་ཆོས་འཆོར་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཡང་ཁ་ཅིག་སྡེ་པ། ཁ་ཅིག་གྲྭ་པ། ཁ་ཅིག་སེར་སྣ། ཁ་ཅིག་ཕྲག་དོག ཁ་ཅིག་ཞེ་སྡང་། ཁ་ཅིག་ནོར་ཕྱིར་འཆི་ནུས་པ་ལ་སོགས་པ་ འདི་ལ་བསྐལ་པར་བཤད་ཀྱང་འཛད་པ་མེད་གསུངས། ད་ཆོས་ཉན་བཤད། ལྟ་སྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་འགྲོ་བ་ཞིག་དགོས། དེའི་རྩ་བ་བདག་འཛིན་ཡིན་པས་དེའི་གཉེན་པོ་ཕྱོགས་ མེད་ནས་སྦྱོང་བ་ཞིག་དགོས་ལ། དེ་ཡང་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཐའ་ཆོད་པར་བྱའོ། །བླ་མའི་གདམས་ངག་ཡོད་ན་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་གང་ཆེ་བ་ལ་ཐེལ་པོར་སྦྱོང་། ཅི་བྱས་ བདག་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོར་སོང་ན་མ་ནོར། བདག་འཛིན་ཐུལ་ན་ཁམས་གསུམ་སྲིད་པ་དགུ་ཐུལ་ལོ། །ཐུབ་པ་ཡིན་དང་ཤ་སྲང་གང་ལ་གཏང་ས་མདེའུ་རྩེ་གང་ལས་མེད་གསུང་། དེ་ཡང་ཟས་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་ལ་འདིས་ཁྱབ་པ་དང་། 1-435 ཉ་མ་ལྷ་ཁང་དུ་ཕྱིན་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་གྱི་སྙིང་ཐག་པ་རུས་པའི་ཁོང་ནས་སྦྱོང་བ་གླང་ཐང་པ་དགེ་བ་དམྱལ་བར་བསྔོ་བའམ། འཆད་ཀ་བ་ཕ་རོལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལེན་པ་ ལ་དགའ་ཡལ་ལེ་གསུངས་པ་ལྟར་སྦྱོང་བའོ། །ཆོས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་བྱ་བ་རྭ་སྒྲེང་པ་སྐྱེན་བྱས་པ་དང་། ཚིག་དེ་ངོ་ཤེས་པས་མི་ཆོག དོན་ནང་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཞིག་དགོས་གསུང་།། །། ༄། །འབྱོངས་པའི་ཚད། གཉིས་པ་འབྱོངས་པའི་ཚད་ནི་གསུམ་སྟེ། ཚད་དངོས་དང་། དེའི་རྟགས་དང་། དཔང་པོའོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་བའི་ཚད་ན་ལོག་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ལས་དང་པོ་མོས་པ་སྦྱོང་བའི་དུས་ཡིན་པས་ མོས་པས་འབྱོངས་པའི་ཚད་ནི། ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་རང་གཞན་གྱི་རྟེན་ལ་ཆགས་ཞེན་བཏང་ནས་ལོག་ཙ་ན་ཡིན་ཏེ། ཞེན་པའི་ཟུག་རྔུ་དམ་གྱུར་ན། །བཟང་ངོ་སྙམ་ཡང་ནོར་བར་བཞེད། །ཅེས་དང་། འཁོར་བར་ཆགས་པའི་ཡིད་དང་ལྡན་རྣམས་རྟག་ཏུ་འཁོར། །ཞེས་དང་། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཆགས་མེད་གྱུར་ལ་རེག །ཅེས་གསུངས་པས་གང་ལ་ཡང་མ་ཞེན་པར་བསླབ་པ་གལ་ཆེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ཆོས་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆགས་ཞེན་བཟློག་པའི་ཐབས་སུ་གསུངས་པ་ཡིན། ཇོ་བོའི་ལམ་རིམ་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཞེན་པ་སྤོང་བའི་རིམ་པར་གསུངས་པ་ཡིན། འཆི་བ་བསམ་པས་ཚེ་འདི་ལ་ཞེན་པ་བཟློག་པ་ནས། 1-436 བདག་མེད་གཉིས་བསྒོམ་པས་དངོས་པོ་དང་
Chinese
是这样的，赞美时，就像用傲慢的姿态插上鸽子的栖木一样； 贬低时，就会想：‘对这个无法忍受的人，我该下什么毒呢？’ 有些人贪恋食物，执着于衣物；有些人内在的贪恋小，外在的贪恋大；有些人则相反；有些人明明没有丝毫功德，却自以为是，傲慢自大，看到这些就无法忍受；有些人身处故乡却败坏佛法，有些人流落异乡却败坏佛法等等；还有些人贪恋权势，有些人贪恋僧位，有些人吝啬，有些人嫉妒，有些人嗔恨，有些人为了钱财甚至可以去死等等，这些即使说上一个劫也说不完。 现在，所有听闻佛法、讲经说法、观修的人，都需要找到对治烦恼的方法。而烦恼的根源是‘我执’，所以需要从各个方面修习对治‘我执’的方法。这也要用各自的辨别智慧来彻底决断。如果有上师的窍诀，就针对自己最强烈的烦恼，比如吝啬等，进行猛烈的对治。无论做什么，只要能对治‘我执’，就不会出错。如果能降伏‘我执’，就能降伏三界九有。 上师说：‘能舍弃的，无论是肉还是秤，能施舍的，无论是箭尖还是什么。’ 这也适用于所有关于食物等的瑜伽修习。不是像去雅玛拉康（Nyama Lhakhang）那样，而是要从内心深处、从骨髓里修习，就像格朗塘巴（Glangthangpa）尊者将善业回向给地狱，或者像卡瓦坚赞（Kawa Kachen）尊者那样，喜欢承受他人的痛苦一样。 修习佛法，不能像饶杰巴（Rwa sgrengpa）那样敷衍了事，仅仅认识文字是不够的，需要将佛法的意义融入内心去修习。 通达的程度： 第二，通达的程度有三种：真实的程度、程度的征象和见证者。 首先是：‘证悟的程度在于舍弃。’ 意思是说，最初的修行是培养信心的阶段，所以通过信心来衡量证悟的程度，就在于对外在世界、内在身心、自己和他人等一切事物，能够放下贪恋和执着。如果执着的刺痛难以去除，即使自认为良好，也被认为是错误的。正如经文所说：‘心怀对轮回的执着之人，将永远流转于轮回。’ ‘诸佛的菩提，触及于无执着的状态。’ 因此，不执着于任何事物而学习非常重要。诸佛所宣说的一切佛法，都是为了对治贪恋和执着的方法。阿底峡尊者所宣说的《菩提道次第论》，也是宣说舍弃执着的次第。从思维死亡以对治对今生的执着开始， 到修习二无我以对治对事物和
English
It is like this, when praised, one walks with an arrogant posture, like planting a pigeon's perch; when belittled, one thinks, 'What poison should I give to this unbearable person?' Some are greedy for food and attached to clothes; some have small inner attachments and large outer attachments; some are the opposite; some have no merit at all but are arrogant and self-important, and seeing this is unbearable; some ruin the Dharma in their homeland, some ruin the Dharma in foreign lands, and so on; some are greedy for power, some are greedy for monastic positions, some are stingy, some are jealous, some are hateful, some are willing to die for money, and so on. Even if one were to speak for an eon, these things would not be exhausted. Now, all those who listen to the Dharma, give teachings, and meditate need to find a remedy for their afflictions. The root of affliction is 'self-grasping,' so one needs to practice methods to counteract 'self-grasping' from all directions. This also needs to be thoroughly decided with one's own discriminating wisdom. If one has the guru's instructions, one should practice intensely against whatever affliction is strongest, such as stinginess. Whatever one does, if it goes against 'self-grasping,' it is not mistaken. If one can subdue 'self-grasping,' one can subdue the three realms and nine existences. The master said, 'Whatever can be given away, whether it is meat or a scale; whatever can be donated, whether it is the tip of an arrow or anything else.' This also applies to all yogic practices related to food and so on. It is not like going to Nyama Lhakhang, but one must practice from the depths of one's heart, from the marrow of one's bones, like Geshe Glangthangpa dedicating merit to hell, or like Kawa Kachen enjoying taking on the suffering of others. Practicing the Dharma should not be done superficially like Rwa sgrengpa; merely recognizing the words is not enough; one needs to integrate the meaning of the Dharma into one's heart and practice it. The Measure of Accomplishment: Second, the measure of accomplishment is threefold: the actual measure, the signs of it, and the witness. First is: 'The measure of accomplishment lies in renunciation.' This means that the initial practice is the stage of cultivating faith, so the measure of accomplishment through faith lies in renouncing attachment and clinging to all things, whether external world, internal body and mind, oneself or others. If the sting of attachment is difficult to remove, even if one thinks it is good, it is considered wrong. As the scriptures say: 'Those who have minds attached to samsara will always wander in samsara.' 'The enlightenment of the Buddhas touches the state of non-attachment.' Therefore, it is important to learn without being attached to anything. All the Dharma taught by the Buddhas is a method to counteract attachment and clinging. The Lamrim (Stages of the Path) taught by Jowo Atisha is also a sequence of abandoning attachment, starting from contemplating death to counteract attachment to this life, to meditating on the two selflessnesses to counteract attachment to things and --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
མཚན་མར་ཞེན་པ་བཟློག་པའི་བར་རོ། །དེ་བས་ཉན་རང་གི་ཐར་པ་ཙམ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་། ཐམས་ཅད་བཏང་བས་མྱ་ངན་འདས། །བདག་བློ་མྱ་ངན་འདས་ པ་སྒྲུབ། །ཅེས་ཞེན་ཆགས་མེད་པ་ཞིག་དགོས་པར་གསུངས་པ་ཡིན། ཆགས་ཞེན་མཐའ་དག་སྤངས་པ་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་ཡིན། བསླབ་པ་གསུམ། ཚོགས་གཉིས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག ལམ་ལྔ་ས་བཅུ་གསུངས་ པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཞེན་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་ཡིན། ཚེ་འདི་ལ་ཞེན་པའི་སྒོ་གཉིས་ཡོད་དེ། ལུས་དང་ལུས་ལས་གཞན་པའོ། །དང་པོ་ལུས་ལ་ཆགས་པ་ནི། བདག་ལུས་གང་ལ་ཆགས་པ་ཡིས། །འཇིགས་ གནས་ཆུང་ལའང་འཇིགས་སྐྱེ་བ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཉེས་པ་མང་དུ་གསུངས་ལ། ལུས་ལས་གཞན་ལ་ཆགས་པ་ནི། རྫས་ཡོ་བྱད་དང་གཉེན་འབྲེལ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆགས་པ་སྟེ། ནོར་ལ་ཆགས་ པས་གཡེངས་པར་གྱུར་རྣམས་ལ། །སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་སྐབས་མེད་དོ། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཉེས་པ་དྲན་པར་བྱས་ལ་ཞེན་པ་བཟློག དེ་ནས་ཕྱི་མའི་ལུས་ལ་ཆགས་པ་ལ་ ཡང་སྒོ་གཉིས་ཡོད་དེ། ལུས་བྱེ་བྲག་ཅན་ལ་སྲེད་པ་ཕྱི་མར་ལུས་བཟང་པོ་ཅིག་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དང་། ཤི་ནས་ལུས་མེད་པར་ཤེས་ཙ་ན་གཡང་དུ་ལྷུང་བ་སྙམ་བྱེད་ན་ལུས་བྱེ་བྲག་མེད་པ་ལ་སྲེད་པ་འབྱུང་བའོ། ། 1-437 དེ་ཡང་དབུགས་འགྲོ་ཙ་ན་གང་དུ་སྐྱེ་བའི་ལུས་གཅིག་བྱུང་བ་སྙམ་བྱེད་པ་ལས་ཤེས་པ་འཕོ། །ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་ཁ་ཅིག་བར་དོ་མི་འདོད་པ་ཡང་ཡོད། བར་དོ་འདོད་པས་ཀྱང་དེ་ ལས་བསོག་པར་མི་འདོད། དང་པོ་བར་དོའི་ལུས་བླངས་པ་དེ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་འདོད་ལ། ཐེག་ཆེན་པས་བར་དོར་ལས་བསོག་པར་འདོད། དེར་ཤུལ་ན་གནས་པའི་དགེ་སྡིག་གི་ལད་མོ་བྱེད་ ཅིང་སྔར་མ་ཤི་ཙ་ན་སྣང་བ་ཝ་ལེར་ཡོད་པར་འདོད། ཤུལ་ན་འདུག་པས་ངུས་ཙ་ན་ཤི་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེ། ཞག་བདུན་ཕྲག་བདུན་དུ་བར་དོ་གནས། ཞག་བདུན་བདུན་ནས་ལུས་མི་ འདྲ་བ་རེ་ལེན་པར་འདོད། མའི་མངལ་དུ་འཇུག་པའི་དུས་ན་ཡང་སྣང་བ་བཟང་པོ་ལ་ཁང་བཟང་། ངན་པ་ལ་འཇག་སྤྱིལ་དུ་འཇུག་པའི་སྣང་བ་འབྱུང་། བར་དོའི་ལུས་ཀྱང་ཁོ་རང་ནང་དང་ ལྷའི་མིག་དག་པ་གཉིས་ཀྱིས་མཐོང་། གཞན་གྱིས་མི་མཐོང་གསུངས། དབང་པོ་ལྔ་ཀ་ཚང་། རྩིག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མ་ཐོགས། ཟས་སུ་དྲི་ཟ། མའི་མངལ་ལ་ཐོགས་ནས་དེའི་གཟུགས་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཕོ་ མོའི་གཟུགས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པས་མོ་ཡིན་ན་ཕ་ལ་ཆགས། མ་ལ་ཕྲག་དོག ཕོ་ཡིན་ན་དེ་ལས་ལྡོག་པའོ། །ཞེན་པས་མཚམས་སྦྱར་ནས་ཕ་མའི་ས་བོན་གྱི་རྒྱས་གཏུམ་པ་བཞིན་སོང་ནས་དར་ཅིག་བརྒྱལ་ནས་འགྲོ 1-438 དེ་ནས་མིང་གཟུགས་ཀྱི་མྱུ་གུ་འགྲུབ་བོ། །བར་དོ་མི་འདོད་པས་ཕྱི་མའི་ལུས་ལ་ཆགས་པས་མཚམས་སྦྱོར་བར་འདོད་པ་ཡིན། གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེ་ན་སྙིང་ཁར་རང་གི་སྙིང་གི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ མིང་གཞི་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་མཚམས
Chinese
这是为了阻止对表象的执着。因此，即使是为了实现声闻乘和独觉乘的解脱，也需要像这样不执着：‘舍弃一切，进入寂灭。我的心识要实现寂灭。’据说，完全断绝贪恋执着是唯一佛陀才能做到的。三学、二资粮、六度波罗蜜、五道十地，所有这些都是为了舍弃执着的方法。对今生的执着有两个途径：身体和身体之外的事物。首先，对身体的执着，就像这样：‘因为执着于自己的身体，即使是微小的恐惧也会产生巨大的害怕。’等等，经中说了许多过患。对身体之外事物的执着，就是对财物、用具和亲友等的执着。就像这样：‘那些因贪恋财富而心神不宁的人，没有从轮回痛苦中解脱的机会。’等等，要忆念经中所说的过患，从而阻止执着。然后，对于来世身体的执着也有两个途径：贪求具有特殊性质的身体，希望来世获得一个好的身体；或者，当知道死后没有身体时，就认为自己要坠入深渊，从而产生对没有特殊性质的身体的贪求。 当气息停止时，就认为会产生一个转生之处的身体，从而意识转移。有些声闻乘部派不承认中阴身。即使承认中阴身的人，也不希望从中阴身造业。首先，他们希望中阴身所取的身体会转变成其他形态，而大乘行者则认为可以在中阴身造业。他们认为，在中阴身期间，会模仿生前的善恶行为，并且像生前一样清晰地显现。当在中阴身哭泣时，会产生‘我死了’的念头。中阴身会持续七个七天。他们认为，每过七天就会获得一个不同的身体。即使在进入母胎时，也会有好的显现，比如进入豪宅；坏的显现，比如进入茅棚。据说，中阴身只有自己和具有清净天眼的天神才能看见，其他人看不见。中阴身具有完整的五根，不会被墙壁等阻碍，以气味为食。进入母胎后，由于父母的体液有男女之分，如果是女性，就会贪恋父亲，嫉妒母亲；如果是男性，则相反。由于执着而结合，就像父母的精血混合凝结一样，然后昏厥过去。 之后，名色的幼芽就形成了。不承认中阴身的人，认为对来世身体的执着是结合的条件。如果转生到无色界，就会执着于心识的一个部分，认为那是‘我’。
English
This is to counteract attachment to appearances. Therefore, even to achieve the liberation of Shravakas and Pratyekabuddhas, one needs to be without attachment, like this: 'By abandoning everything, enter Nirvana. My mind should achieve Nirvana.' It is said that completely abandoning attachment is something only a Buddha can do. The Three Trainings, Two Accumulations, Six Paramitas, Five Paths, and Ten Bhumis are all methods for abandoning attachment. There are two ways to be attached to this life: the body and things other than the body. First, attachment to the body is like this: 'Because of attachment to one's own body, even small fears give rise to great fear.' And so on, many faults are mentioned in the scriptures. Attachment to things other than the body is attachment to wealth, possessions, relatives, and so on. Like this: 'Those who are distracted by attachment to wealth have no chance of liberation from the suffering of Samsara.' And so on, one should remember the faults mentioned in the scriptures and thereby counteract attachment. Then, there are also two ways to be attached to the future body: craving for a body with specific characteristics, wanting to obtain a good body in the future; or, when one knows that there is no body after death, one thinks that one is falling into an abyss, and thus craving for a body without specific characteristics arises. When the breath stops, one thinks that a body will arise in the place of rebirth, and thus consciousness is transferred. Some Shravaka schools do not accept the Bardo (intermediate state). Even those who accept the Bardo do not want to accumulate karma in the Bardo. First, they want the body taken in the Bardo to transform into another form, while Mahayana practitioners believe that one can accumulate karma in the Bardo. They believe that during the Bardo, one imitates the good and bad deeds of one's previous life, and that appearances are as clear as they were before death. When one cries in the Bardo, the thought 'I am dead' arises. The Bardo lasts for seven weeks. They believe that every seven days one takes a different body. Even when entering the mother's womb, there are good appearances, such as entering a mansion; and bad appearances, such as entering a hut. It is said that the Bardo body can only be seen by oneself and by deities with pure divine eyes; others cannot see it. It has all five senses complete, is not obstructed by walls, and feeds on odors. After entering the mother's womb, because the fluids of the parents are different for male and female, if it is female, it will be attached to the father and jealous of the mother; if it is male, it is the opposite. Due to attachment, they combine, just as the essence of the parents mixes and congeals, and then they faint for a moment. After that, the sprout of name and form is formed. Those who do not accept the Bardo believe that attachment to the future body is the condition for union. If one is born in the Formless Realm, one clings to a part of one's consciousness, considering it to be 'I'. --------------------------------------------------------------------------------