Tibetan
པ་བྱང་། དེ་རྣམས་ལ་འབྱུང་གསུངས། དོན་དེ་རྣམས་རྒྱུད་ཚོད་མཐོ་དམན་མེད་པ་སྔགས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་གི་སྒོར་ཞུགས་པ་ཡིན་ཡང་རུང་། 1-407 སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པ་མེད་པས་དོན་ཆེ་བ་ཡིན། གཉིས་པ་གང་གི་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཐབས་ནི། དཀའ་བ་གསུམ་ལ་བསླབ་པར་བྱ། །དངོས་དང་ཡན་ལག་གཉིས་ཀར་སྦྱངས། །དྲག་འཆུན་སྤོང་ལེན་དྲག་ ཏུ་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལ་དཀའ་བ་གསུམ་ནི། དང་པོ་དྲན་པ་དང་། བར་དུ་བཟློག་པ་དང་། ཐ་མ་རྒྱུན་བཅད་པར་དཀའ་བའོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་ནི། གཞན་གྱི་བློ་རྩ་མ་བླངས། ལྟོ་འགྲངས། ཁ་ངོམས་པའི་དུས་སུ་བཏུབ་རབ་ཡོང་བ་བཞིན་བྱུང་ཡང་རྐྱེན་ངན་དང་འདོམ་ཐུག་བྱུང་ཙ་ན། གཉེན་པོ་དྲན་དཀའ་བ་ཡིན་གསུངས། གཉེན་པོ་དྲན་པར་གྱུར་ཡང་བར་དུ་བཟློག་པར་དཀའ་ སྟེ། མིད་པ་བཅུ་ཧྲིལ་ཡོང་། དེ་ཙ་ན་འབུང་བ་ཞིག་དགོས་ཏེ་བཟློག་པར་དཀའ། ལན་ཅིག་བཟློག་ཀྱང་ཁོའི་རྣམ་འགྱུར་མཐོང་བའམ། དྲན་ཞིང་ཚིག་པ་དཀྲུག་དཀྲུག་ཡོང་བས་བཟློག་པ་དེ་ཡང་རྒྱུན་བཅད་ པར་དཀའ་གསུངས། དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ལ་གཉེན་པོ་སྐྱེ་ལ་རྐྱེན་ངན་བྱུང་ཙ་ན་གཉེན་པོ་དྲན་པ། འདི་ལ་བདག་གིས་ཞེན་བྱ་ཞིང་། འཁོན་དུ་བཟུང་ལ་གཡུལ་སྤྲད་དེ། ཞེས་པ་བཞིན་བར་དུ་ བཟློག་པ་དང་། ཐ་མར་རྒྱུན་གཅོད་པ་ལ་འབད་དགོས། དེ་ལྟར་འབྱུང་བར་ཡང་གསོལ་བ་གདབ། འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་གཅིག་བྱུང་ཡང་ནམ་ཞིག་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར། གྲོགས་པོ་མཐུན་པོ་གླེངས་ལངས་པས་ངེས་པ་སྐྱེ་བ་གཅིག་བྱུང་ཡང་ནམ་ཞིག་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར། 1-408 ད་ལོ་འགའ། ཟླ་བ་འགའ་ལོ་འདི་ལ་འབད་ནུས་ན་དཀའ་བ་གསུམ་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། ཉིན་པར་འདི་དྲན་ན་ཉིན་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ཞུགས། མཚན་མོ་དྲན་ན་མཚན་མོར་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔར་ཞུགས་པས་དྲན་པར་བྱ་སྟེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བཟློག་ལ་རྒྱུན་བཅད། ཤེས་རབ་ཆེ་ན་འདི་ལ་བློའི་འབྲེལ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཆེ་ན་འདི་ལ་སྤྲོ་བ་ཅི་འདུག་བལྟ། སྒོམ་བཟང་ན་ འདིར་ལུགས་ཀྱི་ཐེང་མ་ཐེང་བལྟའོ། །ཡང་། དངོས་དང་ཡན་ལག་གཉིས་ཀ་སྦྱངས། །ཞེས་པ་འདི་དངོས་སུ་བྱས་ན་བདག་མེད་མན་ཆད་འདིའི་ཡན་ལག་ཏུ་བྱེད་པ་དང་། འདི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་བྱས་ ན་ཉོན་མོངས་པ་གང་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་འདིས་བྱེད་པ་སྟེ། ཟས་གོས་ལ་སོགས་པ་མ་འཛོམ་པ་དང་། ནད་དང་དགྲས་རྩེར་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དྲག་པོ་འབར་བ་ལ་སོགས་མ་བཏུབ་པ་ བྱུང་ཚད་ལ་གཉེན་པོ་འདི་ལ་འབད་ནས། མི་བདེ་བ་གང་ཡང་མེད་པ་ཞིག་མ་བྱུང་ན། ཆོས་འདི་ཡེ་མ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་བྱུང་ན་ཅི་བྱུང་ཡང་མི་བདེ་བ་གང་ཡང་མེད་ པ་ཞིག་ཡོང་། འདི་བྱང་སེམས་འབྱོངས་པ་ཁོ་ན་ལ་དགོས་བྱ་བ་མིན། ཉོན་མོངས་པ་དང་བདག་འཛིན་འདུལ་བ་ལ་སོགས་ཉན་རང་དང་ཐུན་མོང་བ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད། འདི་ཙ
Chinese
པ་བྱང་། དེ་རྣམས་ལ་འབྱུང་གསུངས། དོན་དེ་རྣམས་རྒྱུད་ཚོད་མཐོ་དམན་མེད་པ་སྔགས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་གི་སྒོར་ཞུགས་པ་ཡིན་ཡང་རུང་། 巴扬，据说这些都会发生。无论进入哪个密咒波罗蜜多的门，这些意义都没有根器高低之分。 1-407 སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པ་མེད་པས་དོན་ཆེ་བ་ཡིན། གཉིས་པ་གང་གི་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཐབས་ནི། དཀའ་བ་གསུམ་ལ་བསླབ་པར་བྱ། །དངོས་དང་ཡན་ལག་གཉིས་ཀར་སྦྱངས། །དྲག་འཆུན་སྤོང་ལེན་དྲག་ 因为没有什么不能成就，所以意义重大。第二，修持的方法是：应学三种难行，正行与支分二者皆修习，猛利取舍。 ཏུ་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལ་དཀའ་བ་གསུམ་ནི། དང་པོ་དྲན་པ་དང་། བར་དུ་བཟློག་པ་དང་། ཐ་མ་རྒྱུན་བཅད་པར་དཀའ་བའོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་ནི། གཞན་གྱི་བློ་རྩ་མ་བླངས། 所谓的三种难行是：第一，忆念难；第二，遮止难；第三，断除相续难。其中，第一点是：不要接受别人的观点。 ལྟོ་འགྲངས། ཁ་ངོམས་པའི་དུས་སུ་བཏུབ་རབ་ཡོང་བ་བཞིན་བྱུང་ཡང་རྐྱེན་ངན་དང་འདོམ་ཐུག་བྱུང་ཙ་ན། གཉེན་པོ་དྲན་དཀའ་བ་ཡིན་གསུངས། གཉེན་པོ་དྲན་པར་གྱུར་ཡང་བར་དུ་བཟློག་པར་དཀའ་ 即使在吃饱喝足的时候，感觉一切都很好，但一旦遇到逆境和冲突，就很难忆念对治法，据说如此。即使忆念起对治法，也很难遮止。 སྟེ། མིད་པ་བཅུ་ཧྲིལ་ཡོང་། དེ་ཙ་ན་འབུང་བ་ཞིག་དགོས་ཏེ་བཟློག་པར་དཀའ། ལན་ཅིག་བཟློག་ཀྱང་ཁོའི་རྣམ་འགྱུར་མཐོང་བའམ། དྲན་ཞིང་ཚིག་པ་དཀྲུག་དཀྲུག་ཡོང་བས་བཟློག་པ་དེ་ཡང་རྒྱུན་བཅད་ 就像有十个东西要吞下去一样。那时候需要一个工具来遮止，所以很难。即使遮止了一次，看到对方的表情，或者回忆起来，怒火中烧，所以遮止也很难断除相续。 པར་དཀའ་གསུངས། དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ལ་གཉེན་པོ་སྐྱེ་ལ་རྐྱེན་ངན་བྱུང་ཙ་ན་གཉེན་པོ་དྲན་པ། འདི་ལ་བདག་གིས་ཞེན་བྱ་ཞིང་། འཁོན་དུ་བཟུང་ལ་གཡུལ་སྤྲད་དེ། ཞེས་པ་བཞིན་བར་དུ་ 据说如此。如果这样，当对治法生起，遇到逆境时，要忆念对治法。就像‘我应执着于此，怀着仇恨与之战斗’那样，要努力遮止。 བཟློག་པ་དང་། ཐ་མར་རྒྱུན་གཅོད་པ་ལ་འབད་དགོས། དེ་ལྟར་འབྱུང་བར་ཡང་གསོལ་བ་གདབ། འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་གཅིག་བྱུང་ཡང་ནམ་ཞིག་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར། གྲོགས་པོ་མཐུན་པོ་གླེངས་ལངས་པས་ངེས་པ་སྐྱེ་བ་གཅིག་བྱུང་ཡང་ནམ་ཞིག་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར། 最后，要努力断除相续。为了这样，也要祈祷。如果对此产生一个怀疑，也会成为未来生起的因。如果与友好的朋友争吵，产生一个确定的念头，也会成为未来生起的因。 1-408 ད་ལོ་འགའ། ཟླ་བ་འགའ་ལོ་འདི་ལ་འབད་ནུས་ན་དཀའ་བ་གསུམ་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། ཉིན་པར་འདི་དྲན་ན་ཉིན་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ཞུགས། མཚན་མོ་དྲན་ན་མཚན་མོར་བྱང་ 如果今年或几个月能努力做到这些，就能从三种难行中解脱。白天忆念这个，白天就进入菩萨道；夜晚忆念这个，夜晚就进入菩萨道。 ཆུབ་སེམས་དཔར་ཞུགས་པས་དྲན་པར་བྱ་སྟེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བཟློག་ལ་རྒྱུན་བཅད། ཤེས་རབ་ཆེ་ན་འདི་ལ་བློའི་འབྲེལ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཆེ་ན་འདི་ལ་སྤྲོ་བ་ཅི་འདུག་བལྟ། སྒོམ་བཟང་ན་ 所以要忆念，遮止不顺之方，断除相续。如果智慧大，就观察与此相关的智慧；如果精进大，就观察对此有什么兴趣；如果禅定好， འདིར་ལུགས་ཀྱི་ཐེང་མ་ཐེང་བལྟའོ། །ཡང་། དངོས་དང་ཡན་ལག་གཉིས་ཀ་སྦྱངས། །ཞེས་པ་འདི་དངོས་སུ་བྱས་ན་བདག་མེད་མན་ཆད་འདིའི་ཡན་ལག་ཏུ་བྱེད་པ་དང་། འདི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་བྱས་ 就观察是否符合正理。还有，‘正行与支分二者皆修习’，如果将此作为正行，则将无我等作为此的支分；如果将此作为道的支分， ན་ཉོན་མོངས་པ་གང་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་འདིས་བྱེད་པ་སྟེ། ཟས་གོས་ལ་སོགས་པ་མ་འཛོམ་པ་དང་། ནད་དང་དགྲས་རྩེར་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དྲག་པོ་འབར་བ་ལ་སོགས་མ་བཏུབ་པ་ 那么无论生起什么烦恼，都用这个对治法来对治。例如，食物衣服等不具足，疾病和敌人侵扰，强烈的烦恼炽盛等无法忍受的情况。 བྱུང་ཚད་ལ་གཉེན་པོ་འདི་ལ་འབད་ནས། མི་བདེ་བ་གང་ཡང་མེད་པ་ཞིག་མ་བྱུང་ན། ཆོས་འདི་ཡེ་མ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་བྱུང་ན་ཅི་བྱུང་ཡང་མི་བདེ་བ་གང་ཡང་མེད་ 无论发生什么，都要努力运用这个对治法，如果没有达到没有任何不适的状态，那就说明这个法根本没有生起。如果这个法生起了，无论发生什么，都不会有任何不适。 པ་ཞིག་ཡོང་། འདི་བྱང་སེམས་འབྱོངས་པ་ཁོ་ན་ལ་དགོས་བྱ་བ་མིན། ཉོན་མོངས་པ་དང་བདག་འཛིན་འདུལ་བ་ལ་སོགས་ཉན་རང་དང་ཐུན་མོང་བ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད། འདི་ཙ 这不仅仅是菩萨修行的必要条件，也与声闻、缘觉共同，例如调伏烦恼和我执。就到这里。
English
Pa Yang, it is said that these will happen. No matter which gate of the Mantra Paramita (secret mantra perfection) one enters, these meanings have no distinction of high or low capacity. 1-407 Because there is nothing that cannot be accomplished, it is of great significance. Secondly, the method of practicing is: one should learn the three difficulties, practice both the main practice and the auxiliary practices, and vigorously adopt and abandon. The so-called three difficulties are: first, the difficulty of remembering; second, the difficulty of preventing; and third, the difficulty of cutting off the continuity. Among them, the first point is: do not accept the views of others. Even when one is full and satisfied, and feels that everything is fine, once encountering adversity and conflict, it is difficult to remember the antidote, it is said. Even if one remembers the antidote, it is difficult to prevent it. It's like having ten things to swallow. At that time, a tool is needed to prevent it, so it is difficult. Even if one prevents it once, seeing the other person's expression, or recalling it, one's anger flares up, so preventing it is also difficult to cut off the continuity. It is said that it is so. If so, when the antidote arises, when encountering adversity, one should remember the antidote. Just like 'I should cling to this, harbor hatred and fight against it,' one should strive to prevent it. Finally, one must strive to cut off the continuity. To do so, one must also pray. If one has a doubt about this, it will become a cause for future arising. If one quarrels with a friendly friend and has a definite thought, it will also become a cause for future arising. 1-408 If one can strive to do these this year or for a few months, one will be liberated from the three difficulties. If one remembers this during the day, one enters the Bodhisattva path during the day; if one remembers this at night, one enters the Bodhisattva path at night. Therefore, one should remember, prevent the unfavorable side, and cut off the continuity. If one has great wisdom, one should observe the wisdom related to this; if one has great diligence, one should observe what interest there is in this; if one has good meditation, one should observe whether it conforms to reason. Also, 'practice both the main practice and the auxiliary practices,' if one takes this as the main practice, then one takes selflessness etc. as the auxiliary practices of this; if one takes this as the auxiliary practice of the path, then whatever afflictions arise, one uses this antidote to counteract them. For example, if food and clothing are not sufficient, if one is harassed by disease and enemies, if strong afflictions are raging, etc., if one cannot endure them, no matter what happens, one must strive to use this antidote, and if one does not reach a state where there is no discomfort, then it means that this Dharma has not arisen at all. If this Dharma arises, no matter what happens, there will be no discomfort. This is not only a necessary condition for the practice of Bodhisattvas, but also common to Shravakas and Pratyekabuddhas, such as taming afflictions and self-grasping. That's it. --------------------------------------------------------------------------------