Tibetan
འི་དལ་འབྱོར་གྱི་ལུས་ཐོབ་ པའི་དུས་ད་རེས་ཚེ་འདིའི་དོན་བྱེད་པ་བས་ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་ཀྱི་དོན་བྱེད་པ་གཙོ། ཆོས་ལ་ཡང་བཤད་སྒྲུབ་གཉིས་ལས་སྒྲུབ་པ་གཙོ། སྒྲུབ་པ་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྤྱོད་ཚུལ་ལས་སེམས་སྦྱོང་བ་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། 1-405 བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་དག །ཚད་མེད་པར་ནི་གསུངས་པ་ལས། །སེམས་སྦྱོང་བ་ཡི་སྤྱོད་པ་ནི། །ངེས་པར་དེ་སྲིད་སྤྱད་པར་བྱ། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །སེམས་སྦྱོང་བ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་ཡང་ གཙོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་ཏེ། ཐེག་པ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི། །སེམས་མཆོག་ཡིན་པར་བསྟན་པས་ན། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ནས། །འབད་པས་མཉམ་པར་བཞག་པར་བྱ། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་། བདག་གཞན་མཉམ་པ་བས་བརྗེ་བ་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་བདག་དང་གཞན་རྣམས་ནི། །མྱུར་དུ་སྐྱབས་པར་འདོད་པ་དེས། །བདག་དང་གཞན་དུ་བརྗེ་བྱ་བ། །གསང་བའི་དམ་ པ་སྤྱད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་ལུས་ངག་ཏུ་བརྗེ་ལོ་བྱེད་པ་བས་ཀྱང་རང་གིས་ནང་དུ་སྦྱང་བ་གཙོ། དེ་ཡང་ལུང་རིགས་ཀྱི་སྐྱ་དབར་དུ་བཅུག་ནས་སྦྱོང་བ་བས་བླ་ མའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་ཨུ་ཚུགས་སུ་སྦྱོང་བ་གཙོ། སྤྱོད་ལམ་ཡང་འགྲོ་འཆག་པས་མལ་དུ་སྦྱོང་བ་གཙོ་བས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཡང་ཐབས་ལ་ཉེན་མི་འབྱུང་བར་བྱེད་པ། དོན་ཆེན་ གང་ཡིན་བླང་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི། རབ་ཏུ་བྱུང་བས་རྒྱལ་པོའམ་ཁྱིམ་པའི་བྱ་བར་འགྲོ་བའི་དགེ་བ་རྗེས་ཅན་བྱེད་པ་སྟེ། གསེར་འབུམ་འདྲི་བ་དང་གཙུག་ལག་ཁང་བཞེངས་པ་ལ་སོགས་པ་མང་པོ་ཞིག་ཡོད་དེ། 1-406 དེ་དག་བྱས་པ་ཙམ་གྱིས་བསླབ་པ་ཉམས་ནས་འགྲོ། དེ་དག་དང་འགལ་བས་ཞེ་སྡང་ཤ་སྟག་བསོགས། དེའི་རྐྱེན་གྱིས་གཞན་ལ་གནོད་པ་མང་པོ་འབྱུང་། རང་གིས་དབེན་པ་བསྟེན་པ་དང་ཆོས་ཉམས་ སུ་ལེན་པ་ཉམས་ནས་འགྲོ། གྲོགས་འཆལ་བ་དང་། འདྲེས་ཁྱེར་རམ། དམ་ཉམས་ལ་སོགས་པ་གང་ན་མ་རུངས་པ་རྣམས་དང་འགྲོགས་དགོས། དེའི་གཞིས་སྡེ་རྩོད་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འབྱུང་། རང་གཞན་ གྱི་ལུས་སྲོག་གི་བར་ཆད་དུ་ཡང་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་མང་བ་ཡོང་བས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་རྗེས་ཅན་གང་ཡང་མི་བྱ་གསུངས། འོ་ན་གང་བྱ་ན། རང་གི་ཁས་བླངས་པའི་ བསླབ་པ་དག་པར་བསྲུངས། དེ་དོན་ཆེ་བ་ཡིན། སྡིག་སྦྱངས། ངག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཞུ། དགེ་བ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ། བླ་མ་བརྒྱུད་པ་དང་བཅས་པ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ། ལམ་རིམ་བསྒོམ། བླ་མ་ དང་དམ་ཚིག་མ་ཉམས་པ་བྱ། བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ། སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་བསྒོམ། ཡི་དམ་གྱི་སྙིང་པོ་བགྲང་། དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པའི་རྩ་བ་བླ་མ་ རྟག་ཏུ་བསྒོམ། གྲོགས་བཟང་པོ་དང་འགྲོགས། ལྷ་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པས་ཚོགས་བསགས། སྒྲིབ་
Chinese
现在获得了暇满人身，比起今生，更应注重来世。在闻思修中，修行更为重要。在修行中，比起外在的行为，调伏内心更为重要。 正如《入菩萨行论》所说：'菩萨行无量，然应恒修心。' 在所有调心中，菩提心最为重要。正如经文所说：'此乘示胜菩提心，发菩提心后，应努力修持。' 在菩提心中，自他平等和自他交换尤为重要。正如经文所说：'欲速于护自与他，当修自他相换之，胜妙秘密。' 比起在身语上做交换，更应注重内心的修习。比起通过经论的分析来修习，更应依止上师的口诀，坚持不懈地修习。比起行走坐卧，更应注重在睡眠中修习。应如是学习。 此外，应避免方法上的危险，采纳重要的意义。也就是说，出家人不应从事国王或在家人的事务，而应做有益的善事，例如抄写《金光明经》、建造寺庙等等。 仅仅做这些事，戒律就会逐渐衰退。与此相反，只会积累嗔恨。由于这些原因，会给他人带来许多伤害。自己也会逐渐失去隐居和修法的机会。必须与恶友、散漫之人或破戒者交往。因此，争端等一切不好的事情都会发生。甚至会导致自己和他人丧命，带来许多障碍。因此，不应做任何此类有益的善事。 那么应该做什么呢？应清净地守护自己所承诺的戒律，这才是最重要的。忏悔罪业，接受加持，将善根回向菩提，祈祷上师和传承上师，修习道次第，不违背上师的教诲，修习慈悲心和菩提心，修习空性和慈悲的结合，念诵本尊的（藏文：སྙིང་པོ།，梵文天城体：हृदय，梵文罗马拟音：hṛdaya，汉语字面意思：心）心咒。所有这些修行的根本是始终观修上师，与善友交往，通过供养等方式积累资粮，清净（藏文：སྒྲིབ，梵文天城体：आवरण，梵文罗马拟音：āvaraṇa，汉语字面意思：覆盖物）业障。
English
Now that we have obtained the precious human body with leisure and opportunity, it is more important to work for the sake of future lives than for this life. Among study and practice of Dharma, practice is more important. Among practices, training the mind is more important than external conduct. As it is said in 'Bodhicharyavatara': 'The conduct of Bodhisattvas is immeasurable, but one should always train the mind.' Among all mind trainings, Bodhicitta (the mind of enlightenment) is the most important. As the scripture says: 'This vehicle shows the supreme Bodhicitta. Having generated Bodhicitta, one should strive to cultivate it.' Within Bodhicitta, exchanging self and others is more important than equalizing self and others. As the scripture says: 'Those who wish to quickly protect themselves and others should practice the supreme secret of exchanging self and others.' Rather than exchanging in body and speech, it is more important to cultivate internally. Rather than cultivating through analysis of scriptures and reasoning, it is more important to rely on the oral instructions of the Guru and cultivate persistently. Rather than walking and sitting, it is more important to cultivate in sleep. One should learn in this way. Furthermore, one should avoid dangers in methods and adopt important meanings. That is, renunciants should not engage in the affairs of kings or householders, but should do beneficial deeds, such as copying the 'Golden Light Sutra', building temples, and so on. By merely doing these things, the precepts will gradually decline. On the contrary, only anger will be accumulated. Due to these reasons, much harm will be caused to others. One will gradually lose the opportunity to be in solitude and practice Dharma. One must associate with bad friends, careless people, or those who have broken their vows. Therefore, disputes and all kinds of bad things will happen. It may even lead to the loss of one's own and others' lives, bringing many obstacles. Therefore, it is said that one should not do any such beneficial deeds. So what should one do? One should purely protect the precepts one has vowed to keep, which is the most important thing. Purify negativities, receive blessings, dedicate merits to Bodhi, pray to the Guru and lineage Gurus, practice the stages of the path (Lamrim), not violate the Guru's commitments, cultivate loving-kindness and compassion, cultivate the union of emptiness and compassion, recite the (Tibetan: སྙིང་པོ།，Sanskrit Devanagari: हृदय，Sanskrit Romanization: hṛdaya，Chinese literal meaning: heart) essence mantra of the Yidam. The root of all these practices is to always contemplate the Guru, associate with good friends, accumulate merit through offerings, etc., and purify (Tibetan: སྒྲིབ，Sanskrit Devanagari: आवरण，Sanskrit Romanization: āvaraṇa，Chinese literal meaning: covering) obscurations. --------------------------------------------------------------------------------