Tibetan
ནས་འོང་བ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་བློ་སྦྱོང་གི་ཚིག་གཅིག་གི་དོན་བློ་ལ་སྐྱེས་ན་ཚིག་དོན་ཐམས་ཅད་བློ་ལ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས་གྲངས་ངེས་དང་གོ་རིམ་ལ་སོགས་པ་ མི་དགོས། བློ་ལ་གང་བདེ་བ་ནས་བསྒོམ་པས་ཆོག་པའོ། །ཡང་སྨན་གྱི་ལྗོན་ཤིང་གི་རྩ་བ་དང་། སྡོང་པོ་དང་། ཡལ་ག་དང་། ལོ་མ་དང་། ཤུན་པ་དང་། མེ་ཏོག་འབྲས་བུ་རེ་རེས་ཀྱང་ ནད་བཞི་བརྒྱ་རྩ་བཞི་མ་ལུས་པ་སེལ་བ་ཡིན། ཐམས་ཅད་ལོག་པས་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་བློ་སྦྱོང་འདིའི་ཚིག་ཡན་ལག་རེ་རེས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་དང་བདག་འཛིན་ཐུལ། ཐམས་ཅད་ ལོག་པས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཡིན་པས་འབྲེལ་དང་གོ་རིམ་ལ་སོགས་པ་མེད་ཀྱང་ཆོག་པས་དོན་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་ཀྱི་བར་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་ཤེས་པ་བྱ་བ་གཙོ་ཆེ་བ་ཙམ་དུ་བྱས་པའི་མིང་ཙམ་ཡིན་ནོ།། །། 1-397 ༈ སྤང་བར་བྱ་བ། གཉིས་པ་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་བཞི་སྟེ། ཉོན་མོངས་སྤང་བ་དང་། ཕྱོགས་མཐུན་སྤང་བ་དང་། རེ་བ་སྤང་བ་དང་། ལྟོས་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཉོན་མོངས་གང་ཆེ་སྔོན་ལ་སྦྱངས། །ཞེས་པའམ། རགས་པ་གང་ཡིན་སྔོན་དུ་སྦྱངས། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཆོས་བྱེད་དུ་མི་སྟེར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན། དེའི་རྩ་བ་བདག་འཛིན་ཡིན། འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སྡུག་ ཏུ་བཅུག་པ་ཐམས་ཅད་འདི་ཡིན། ད་ལྟ་ཡང་བྱི་བ་ཙིག་ཙིག་ཟེར་ན་ཁོའི་རྣ་བ་གཅོད་དམ་སེམས། འབྲུག་ཅིག་བྱུང་ཡང་ཁོའི་མགོ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་དོགས། རྒྱལ་ཁམས་ན་ནད་རིམས་ཡོད་ཟེར་ཡང་ ཁོ་ལ་བྱུང་གིས་དོགས། ས་ཡུལ་གཉན་ཟེར་ན་ཁོ་སྐྲག་ནས་ཁྱེར་གྱིས་དོགས། དེ་བཞིན་དུ་ལ་ལ་གཏམ་ངན་གྱི་དོགས་ནས་སྡུག་བསྔལ། ལ་ལ་དགྲ་མ་ཐུལ་གྱི་དོགས་ནས་སྡུག་བསྔལ། ལ་ལ་ གཉེན་མ་འཁྱོངས་ཀྱིས་དོགས་ནས་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་ཀྱི་མི་ལང་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་འདིའི་རང་བཞིན་ དུ་གྱུར་ནས་ཅི་བྱེད་བདག་ཏུ་འཛིན་པས་བྱེད་བཅུག་ཏེ་འདི་འདུལ་དགོས་པས་འདི་འདུལ་བ་ལ། དེ་ཡང་ཞར་ཞོར་གྱི་མི་ཐུལ་བས། ཐེལ་པོར་སྦྱང་དགོས་ཏེ། འདི་ཐུལ་ན་ཕོ་བ་དུག་ཐབས་ཀྱི་ན་བ་བཞིན་དུ་འདུག་པ་དེ་ཞི་བ་བཞིན་དུ་བདེ་ལྷན་པ་གཅིག་གདོད་འོང་། 1-398 དེ་ཙུག་མ་བྱུང་རིང་ལ་ཤམ་ཐབས་མཛོ་ཁལ་གཅིག་ཟད། བུམ་པ་མགོ་ཐོག་ཏུ་བཞག མི་ཚེ་ཐོས་པ་བྱས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ལོག་ནས་ཡེང་ཡེང་བྱས་པ་གཅིག་ཡིན། བདེ་བ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མེད། བདག་འཛིན་འདི་ཅུང་མགོ་ནོན་ན་ཆོས་གཉེན་པོར་སོང་བ་ཡིན་པས་བདེ་ལྷན་ཡོང་། དེའི་སྟེང་དུ་སེམས་ཅན་བློ་ཕུགས་སུ་བཅུག་པ་ཞིག་བྱུང་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཤོང་བ་ཆེན་པོ་བྱ་བ་ ཡང་དེ་ལ་ཟེར། དེ་ཡང་ལོང་ཡོད་སྙམ་པས་མི་ཡོང་བས་ད་ལྟ་རང་ནས་འབུང་དགོས། མི་འདོད་པ་རང་ལ་ལེན།
Chinese
同样，如果心中生起一句修心语的意义，那么所有的词义都会在心中生起，因此不需要固定的数量和顺序。从心中感到舒适的地方开始修习即可。此外，就像药树的根、茎、枝、叶、皮、花、果，每一部分都能消除四百零四种疾病一样。全部使用也能达到同样的效果。同样，这个修心的每一句、每一部分都能调伏烦恼和自执。全部使用也能达到同样的效果，因此即使没有关联和顺序也可以，直到意义在相续中生起之前都要修习。如果只是把了解这些作为主要任务，那就只是一个空名而已。 第二，所应断除的有四种：断除烦恼，断除顺同，断除希望，断除依赖。第一是：‘先修习最强烈的烦恼。’或者说，‘先修习最粗大的烦恼。’意思是，所有不让你修法的事物的根源都是烦恼。而烦恼的根源是自执。从无始轮回以来，使我们陷入痛苦的都是这个。现在，如果说‘老鼠吱吱叫’，他会担心被割掉耳朵吗？如果出现一条龙，他会担心被击中头部吗？如果说某个国家有瘟疫，他会担心自己被感染吗？如果说某个地方有恶灵，他会害怕被带走吗？同样，有些人因为害怕坏消息而痛苦，有些人因为害怕无法战胜敌人而痛苦，有些人因为害怕无法维持亲情而痛苦等等，有无数的痛苦无法言说，而所有这些的根源都是自执。所有凡夫都变成了这种自性的奴隶，无论做什么都被自执所驱使，因此必须调伏这个自执。而且，仅仅是顺带地调伏是无法做到的，必须彻底地修习。如果能调伏这个自执，就像治愈了毒药引起的腹痛一样，会立刻感到快乐。 如果不是这样，即使耗尽了一件裙子和一头骡子的负重，即使把水壶顶在头上，即使一生都在闻思，最终也只会变得茫然无措，没有片刻的安宁。如果能稍微抑制自执，那么佛法就会变得亲切，快乐也会随之而来。在此基础上，如果能将众生置于心中，那么这就是所谓的大乘。但这并不是认为有时间就可以做到的，现在就必须开始。将不悦意之事取于自身。
English
Similarly, if the meaning of a single phrase of mind training arises in the mind, then all the meanings of the words will arise in the mind, so there is no need for a fixed number and order. It is enough to meditate from where it feels comfortable in the mind. Furthermore, just as the root, trunk, branch, leaf, bark, flower, and fruit of a medicinal tree, each part can eliminate all four hundred and four diseases. Using all of them can also achieve the same effect. Similarly, each phrase and part of this mind training can subdue afflictions and self-grasping. Using all of them can also achieve the same effect, so it is okay even without connection and order, and one should meditate until the meaning arises in the continuum. If one only makes knowing these as the main task, then it is just an empty name. Second, there are four things to be abandoned: abandoning afflictions, abandoning conformity, abandoning hope, and abandoning dependence. The first is: 'First train in the strongest affliction.' Or, 'First train in the grossest affliction.' It means that the root of all things that do not allow you to practice Dharma is affliction. And the root of affliction is self-grasping. From beginningless samsara, all that has put us in suffering is this. Now, if one says 'The mouse is squeaking,' will he worry about having his ears cut off? If a dragon appears, will he worry about being hit on the head? If one says there is an epidemic in a country, will he worry about being infected? If one says a place is haunted, will he be afraid of being taken away? Similarly, some people suffer from fear of bad news, some suffer from fear of not being able to defeat enemies, some suffer from fear of not being able to maintain relationships, and so on. There are countless sufferings that cannot be expressed, and the root of all these is self-grasping. All ordinary people have become the nature of this, and whatever they do is driven by self-grasping, so this must be subdued. Moreover, it cannot be subdued just incidentally, it must be thoroughly trained. If one can subdue this self-grasping, just like curing a stomachache caused by poison, one will immediately feel happiness. If it is not like this, even if one exhausts a skirt and a mule's load, even if one puts a pot on one's head, even if one spends a lifetime in hearing and thinking, in the end one will only become confused and disoriented, without a moment of peace. If one can slightly suppress self-grasping, then the Dharma will become intimate and happiness will come along. On top of that, if one can put sentient beings in one's heart, then that is what is called the Great Vehicle. But this is not something that can be done thinking there is time, one must start now. Take the unpleasant things upon oneself. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
འདོད་པ་གཞན་ལ་གཏོང་ན་བདག་འཛིན་ཐུལ་བ་ཡིན། དེས་གཞི་བྱས་ནས་ འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་གང་ཤས་ཆེ་བརྟགས་ནས་དེ་ཁོ་ན་ལ་གཙོ་བོར་སྦྱོང་བ་ཡིན། དེ་ཡང་ཁ་ཅིག་བརྟག་ཏེ་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱི་སྤོང་བ་ཡང་ཡོད། ཁ་ཅིག་རྟོགས་པ་ཙམ་ གྱི་སྤོང་བའི་ངེས་པ་མེད། གཉེན་པོ་བསྒོམ་པས་གདོད་སྤོང་ནས་ཡོང་། ཁྱད་པར་དུ་བླ་མ་དང་གྲོགས་པོས་རྟོགས་ནས་འོང་བས་རྟོག་ཏུ་བཅུག་པ་ཡང་བྱ་སྟེ། འཆད་ཀ་བས་ཤ་ར་བ་རྟོག་ ཏུ་བཅུག་པས་མཉེས་པའམ། ལུགས་སྨད་པ་སྣེའུ་ཟུར་ན་བཞུགས་ཙ་ན་གྲོགས་པོ་རྟོག་ཏུ་བཅུག་པས་རྟོགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན། དེ་ལྟར་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་དུས་དང་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་རང་གཞན་གྱིས་བརྟགས་ཏེ། 1-399 རྟོགས་ནས་གཉེན་པོ་དེ་ཁོ་ན་བརྟེན། གཞན་ཡོ་དེའི་བར་དུ་རེ་ཞིག་བཞག དེ་ཐུལ་ནས་འདུག་སྙམ་ན་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱས་ལ། ཡང་སྐྱེ་མི་སྐྱེ་ཉམས་སད་སྐྱེ་བ་ལྟ་ ན་དངོས་གཞི་མ་ཐོབ་པ་ཡིན་པས་གཉེན་པོ་བསྒོམ་འཇུག་ཡུལ་ལམ་རྐྱེན་ངན་དང་འཕྲད་ཀྱང་མི་སྐྱེ་ན་ཐུལ་བ་ཡིན། དེ་ཐུལ་བ་དང་སོ་ཆག་འོག་ནས་སེའུ་སྐྱེ་བ་སྙམ་བྱེད་ཀྱང་བདེ་ བླག་དུ་ཐུལ་འོང་སྟེ། གྱད་སྟོབས་པོ་ཆེ་ཐུབ་ན་གཞན་བདེ་བླག་ཏུ་ཐུབ་པ་དང་འདྲའོ། ། དེ་ལྟར་རགས་པ་སྔོན་དུ་སྦྱང་བའི་ཚུལ་ཡང་ལས་དང་པོ་པས་རྐྱེན་ངན་གྱི་གནོད་རིང་ལ་ཡུལ་ ལས་འབྱོལ་བ་དང་འཐབ་ནུས་ན་འཐབ་པ་ཡིན་ཏེ། མཁས་པས་ལེགས་པར་འབྲོས་པའམ། །མཁས་པས་ལེགས་པར་འཐབ་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཡང་། བརྟན་པ་མ་ཐོབ་བར་དུ་རྐྱེན་ངན་གནོད། །བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་ རྐྱེན་ངན་གྲོགས་སུ་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །རྐྱེན་ངན་གྲོགས་སུ་འགྱུར་བ། གཉལ་པ་ཇོ་སྲས་ཀུན་ནང་དུ་འཛུགས་རེས་ཡོད་ཙ་ན་འཕེལ་གསུང་བ་དང་། སྟོན་པ་སེང་གེ་རྒྱལ་མཚན། གླང་རི་ཐང་ ན་ཡོད་ཙ་ན་སེ་བེ་རེ་ལ་སོགས་བློ་རྩ་ལེན་པས་འབྱོངས་སྟོབས་ཆེ་བ་བྱུང་བ་ལ་ད་ལྟ་དེ་ཙམ་གྱི་རྐྱེན་བློ་རྩ་ལེན་པ་མེད་པས་དེ་ཙམ་འབྱོངས་སྟོབས་མ་བྱུང་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་ཡང་ཡོང་། 1-400 ཁ་ཅིག་རྐྱེན་བྱུང་ཉིད་ནས་ཉམས་ཟིན་པའི་རིགས་ཀྱང་ཡོང་བས་བྲོས་པས་མི་ཕན་པའམ། འཐབ་ནུས་པས་འཐབ་དགོས་ཏེ། ཅང་ཨ་ཕོས་མིག་མང་རྩེ་བ་ལྟར་ཁྱེད་དེར་གཏོང་ན་ང་འདིར་གཏོང་ཟེར་ བ་ལྟར། གང་ལ་གང་འོས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བསྟེན་ནས། བདག་ནི་བསྲེགས་ཏེ་བསད་གྱུར་ཏམ། །མགོ་བོ་བཅད་པར་གྱུར་ཡང་སླའི། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཉོན་མོངས་པའི། །དགྲ་ལ་འདུད་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་པ་ ལྟར། གཉེན་པོའི་སྲན་བཅུག་ནས་བྱེད་པའོ། །དགྲ་ཡིན་རྒྱུ་ཡང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཞེ་སྡང་སྲེད་སོགས་དགྲ་རྣམས་ནི། །རྐང་ལག་ལ་སོགས་ཡོད་མིན་ལ། །དཔའ་མཛངས་མིན་ཡང་ཇི་ཞིག་ལྟར། །འདི་དག་གིས་བདག་ བྲན་བཞིན་བྱས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། འདོད་ཆགས་ཞ
Chinese
如果将欲望施予他人，就能驯服我执（执着于自我的观念）。在此基础上，观察贪欲、嗔恨等哪一种烦恼最为强烈，就主要针对它进行调伏。有些人通过观察就能断除烦恼，有些人则不一定能通过观察来断除烦恼，需要通过修习对治法才能逐渐断除。特别是由上师和道友指点后才能明白，所以也要让他们来观察。比如，恰喀瓦尊者让夏惹瓦观察，夏惹瓦感到高兴；又如，鲁麦巴尊者住在聂乌祖尔时，让道友观察后才明白。像这样，在所有行为的四种方式、时间和情况下，都要自己或他人观察自己的内心。 观察之后，就依靠相应的对治法，暂时放下其他的。如果认为已经驯服了，但不如理作意（不如实地思考），或者烦恼又生起，或者出现昏沉和生起等情况，说明还没有获得根本的解脱，所以要继续修习对治法。即使遇到不好的环境或违缘，如果烦恼不再生起，才算是驯服了。驯服烦恼就像从断裂的树桩下长出新芽一样，很容易就能驯服，就像能制服强大的敌人，就能轻易制服其他的敌人一样。因此，初学者要先调伏粗大的烦恼，在违缘较少的地方，或者远离世俗，或者努力克服困难。正如所说：‘智者应善于逃避，或善于战斗。’又说：‘未获得稳固之前，违缘会带来损害；获得稳固之后，违缘会成为助益。’ 违缘成为助益，比如，聂拉瓦·觉色·衮（Gnyalpa Josras Kun，衮：一切）在内部互相竞争时，说这样反而能增进；又如，尊者僧格嘉灿（Stonpa Sengge Gyaltshan），在朗日塘（Glang Ri Thang）时，通过思维塞贝热（Se Be Re）等，使智慧更加敏锐，力量更加强大，现在没有像那样通过违缘来激发智慧，所以没有那么强大的力量。有些人一旦遇到违缘，就会立刻退失，所以要么逃避，要么努力克服。就像江阿波（Cang A Pho）和米芒策瓦（Mig Mang Tse Ba）一样，说‘你到那里去，我就到这里去’。总之，要根据情况采取相应的对治法。正如所说：‘即使被烧死或杀死，或者被砍头，我也愿意，无论如何，也不向烦恼的敌人屈服。’ 因此，要用对治法的勇气来对抗烦恼。所谓的敌人，如《入菩萨行论》所说：‘嗔恨、贪欲等敌人，没有手脚等，也不是勇敢或聪明的，但它们却像奴隶一样控制着我。’等等。还有贪欲和嗔恨等。
English
If you give your desires to others, you can subdue self-grasping (the concept of clinging to the self). Based on this, observe which affliction, such as desire or hatred, is the strongest, and primarily train in subduing that one. Some can abandon afflictions simply through observation, while others may not necessarily be able to abandon them through observation alone. You need to gradually abandon them by meditating on the antidotes. In particular, it is helpful to have a lama and friends observe you, so that you can understand. For example, Chakawa allowed Sharawa to observe him, and Sharawa was pleased. Similarly, when Lumepa was staying in Neu Zur, he understood after allowing a friend to observe him. In this way, in all four modes of conduct, at all times and in all situations, you should have yourself or others observe your mind. After observing, rely on the appropriate antidote and temporarily put aside the others. If you think you have subdued it, but you are not thinking properly, or if the affliction arises again, or if dullness or excitement arises, it means that you have not yet attained the fundamental liberation, so you need to continue to practice the antidote. Even if you encounter bad circumstances or obstacles, if the affliction does not arise, then it is considered subdued. Subduing afflictions is like a new sprout growing from a broken stump, it is easy to subdue, just as being able to subdue a powerful enemy makes it easy to subdue other enemies. Therefore, beginners should first train in subduing the gross afflictions, either by staying in a place with fewer adverse conditions, or by staying away from worldly affairs, or by striving to overcome difficulties. As it is said: 'The wise should be good at escaping, or good at fighting.' It is also said: 'Until you have gained stability, adverse conditions will harm you; once you have gained stability, adverse conditions will become your friends.' Adverse conditions become helpful, for example, when Gnyalpa Josras Kun said that internal competition would actually enhance progress; also, when the venerable Sengge Gyaltshen was in Lang Ri Thang, he became more accomplished and powerful by taking the essence of Se Be Re and other things, but now there is no such thing as taking the essence of adverse conditions, so there is not as much accomplishment. Some people lose their practice as soon as adverse conditions arise, so you must either escape or strive to overcome them. Just like Cang A Pho and Mig Mang Tse Ba, who said, 'If you go there, I will go here.' In short, you should rely on the appropriate antidote according to the situation. As it is said: 'Even if I am burned or killed, or beheaded, I am willing, in no way will I submit to the enemy of afflictions.' Therefore, you should use the courage of the antidote to fight against afflictions. The so-called enemies, as the Bodhisattvacharyavatara says: 'Enemies such as hatred and desire do not have hands or feet, nor are they brave or intelligent, but they control me like a slave.' And so on. Also, desire and hatred, etc. --------------------------------------------------------------------------------