Tibetan
ལ་ཡང་། །ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོར་ཤེས་བྱས་ནས། །བདག་འཛིན་ཡོངས་སུ་དོར་བ་དང་། །གཞན་བླངས་པ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། འཇིག་རྟེན་སྡུག་བསྔལ་ཇི་ སྙེད་པ། །དེ་ཀུན་རང་བདེ་འདོད་ལས་འབྱུང་། །འཇིག་རྟེན་བདེ་བ་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་ཀུན་གཞན་བདེ་འདོད་ལས་བྱུང་། །མང་དུ་བཤད་ལྟ་ཅི་ཞིག་དགོས། །བྱིས་པ་རང་དོན་བྱེད་པ་དང་། །ཐུབ་པ་གཞན་ གྱི་དོན་མཛད་པ། །འདི་གཉིས་ཀྱི་ནི་ཁྱད་པར་ལྟོས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་གསུངས་པ་ཡང་དགྲ་ཟིན་ཤེས་པར་བྱས་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ཡིན། གླང་ཐང་པ་ཡང་ཇི་ཙམ་པའི་པོ་ ཏི་ཟབ་མོ་ཞིག་ཞལ་ཕྱེ་བ་ལ་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་རང་གི་ཡིན་པ་དང་། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་གྱི་ཡིན་པར་གསུངས། དེའི་གནད་ཀྱི་ཁེ་དང་རྒྱལ་ཁ་སེམས་ཅན་ལ་སྦྱིན་པ་དང་། གྱོང་ དང་བུབ་ཁ་རང་གིས་བླངས་སེམས་པ་འདི་མིན་པ་གོ་རྒྱུ་གཞན་མ་རྙེད་གསུངས་སྐད། གསུང་རྒྱུ་ཡང་རྒྱུན་དུ་ཁེ་དང་རྒྱལ་ཁ་སེམས་ཅན་ལ་འབུལ། དེ་ཅི་སྟེ་ན། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སེམས་ ཅན་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གྱོང་དང་བུབ་ཁ་ཐམས་ཅད་རང་ལ་བླངས། དེ་ཅི་སྟེ་ན། ཉེས་དམིགས་ཐམས་ཅད་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སྙིང་པོ་བགྲང་བ་བཞིན་གསུང་སྐད། 1-393 པོ་ཏོ་བ་ཡང་། ལེགས་པ་བྱུང་ན་བཙུན་ཆུང་འདིའི་ཚོད་ལ་ཤེད། དེ་ཙམ་ཡོད་པ་ཞེས་དང་། ཉེས་པ་བྱུང་ན་ཁོ་བོ་དེའི་གསེབ་ན་ཞུགས་པ་ལགས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །མདོར་ན་བདག་འཛིན་ མ་ཟད་པར་འཁོར་བ་ལས་ཐར་མི་སྲིད་ཅིང་། གཞན་གཅེས་པར་མ་བཟུང་བར་སངས་རྒྱས་ཐོབ་མི་སྲིད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ནི་དགྲ་ཟིན་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།། །། ད་བློ་སྦྱོང་ ནོར་མ་ནོར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི། སྤྱི་དོན་གསུམ་ལ་རྟག་ཏུ་བསླབ། །འདུན་མ་བསྒྱུར་ལ་རང་སོར་བཞག །ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། བློ་སྦྱོང་ཁས་བླངས་དང་མི་འགལ་བ་དང་། བློ་སྦྱོང་ཐོ་ཅོར་མ་ སོང་བ་དང་། བློ་སྦྱོང་ཕྱོགས་རེར་མ་སོང་བ་དང་གསུམ་ནི་བློ་སྦྱོང་མ་ནོར་བ་ཡིན་ལ། སྤྱི་དོན་གསུམ་པོ་འདི་དང་འགལ་ན་ནོར་བ་ཡིན་ནོ། །དང་པོ་བདག་བློ་སྦྱོང་བ་ལགས་པས། འདི་ཀུན་གྱི་མི་གནོད་ཟེར་ནས་ཁས་བླངས་པའི་བསླབ་པ་ཕྲན་ཚེགས་ལ་སོགས་ཏེ་ལས་འབྲས་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་དང་། བློ་སྦྱོང་འདི་ཡོད་ན་གཞན་ཅི་ཡང་མི་དགོས་ཟེར་ནས་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་ལག་ ལེན་དང་འགལ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་དོར་ལ། བསམ་པས་བློ་སྦྱོང་ཞིང་། སྦྱོར་བས་ཀ་རི་ཀ་ནས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་བར་གྱི་ཁས་བླངས་དང་དམ་བཅས་པ་དང་མི་འགལ་ཞིང་གཙང་མར་བསྲུང་བ་སྡེ་སྣོད་སྤྱི་དང་མི་འགལ་བའོ། ། 1-394 གཉིས་པ་ནི། གཉན་སར་ཉལ་བ་དང་། ཤིང་གཉན་གཅོད་པ་དང་། འགོ་བའི་ནད་ཡོད་སར་འགྲོ་བ་དང་། དམ་ཉམས་དང་། མཛེ་ཕོ་ལ་སོགས་པ་དང་། འདྲེ་དང་འགྲོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོ་ཅོ་ཐམས་ ཅད་
Chinese
此外，还要认识到功德如海，放弃我执，修持利他。如是说：‘世间一切诸苦，皆由自乐而生；世间一切诸乐，皆由他乐而生。’ 多说何益？观彼凡夫自利行，观彼佛陀利他行，二者差别极悬殊。诸如此类，皆为明了降伏我执之理而说。格朗塘巴尊者曾开示，无论翻阅多么深奥的经卷，都要认识到一切过失皆源于自身，一切功德皆源于众生。其要诀在于将利益和胜利归于众生，将损失和失败归于自己。他说，除此之外，别无他法。他常说，要将利益和胜利献给众生，因为一切功德皆依赖于众生；要将损失和失败归于自己，因为一切过患皆源于我执。’ 他总是这样谆谆教诲。 博朵瓦尊者也曾说：‘若有好事发生，他们会说：‘这个小僧人真能干，竟然能做到这种程度！’ 若有坏事发生，他们会说：‘我早就预料到会这样了。’ 总之，要知道，不破除我执，便不可能从轮回中解脱；不珍视他人，便不可能成就佛果。认识到这一点，就是认识到要降伏的敌人。 现在要辨别修心是否正确，即要‘恒常修持三个总则，转变意图，保持本色。’ 这就是说，不与修心的承诺相违背，不使修心沦为形式，不使修心走向极端。这三者是修心不偏离正道的标志，如果与这三者相违背，那就是错误的修心。首先，既然我等发心修持此法，就不能以‘这不会有任何损害’为借口，而轻视如细微之处的学处，或者轻视业果。也不能以‘有了这个修心法，其他什么都不需要了’为借口，而舍弃一切经藏的实修。要以正念修持此法，在行为上，从《入行论》到金刚乘，都要守护好自己所承诺和誓言，不与经藏的整体精神相违背，保持清净。 其次，像在坟地睡觉、砍伐神树、去有传染病的地方、与破戒者、麻风病人等交往、与鬼神为伍等等，一切形式主义都要杜绝。
English
Furthermore, having recognized the ocean of qualities, abandon self-grasping and cultivate taking on others. As it is said: 'All the sufferings of the world arise from desiring one's own happiness; all the happiness of the world arises from desiring the happiness of others.' What need is there to say more? Observe the deeds of ordinary people who work for their own benefit, and observe the deeds of the Buddhas who work for the benefit of others; the difference between these two is vast.' All such teachings are given to help us understand how to subdue the enemy of self-grasping. Geshe Langtangpa said that whenever he opened a profound text, he realized that all faults were his own and all virtues belonged to sentient beings. The key point is to give all benefits and victories to sentient beings and to take all losses and defeats upon oneself. He said that he found no other way to practice. He always said that he offered all benefits and victories to sentient beings because all qualities arise in dependence on them. He took all losses and defeats upon himself because all faults arise from self-grasping.' He always taught in this essential way. Potowa also said: 'If something good happens, they will say, 'This little monk is capable; he can do that much!' If something bad happens, they will say, 'I knew it would happen that way.' In short, know that without eliminating self-grasping, it is impossible to be liberated from samsara; without cherishing others, it is impossible to attain Buddhahood. Recognizing this is recognizing the enemy to be subdued. Now, to know whether mind training is correct or incorrect, one must 'always train in the three general principles, transform intention, and maintain the original state.' This means that it does not contradict the vows of mind training, does not become a mere formality, and does not become one-sided. These three are the signs of correct mind training; if it contradicts these three, it is incorrect. First, since I am training my mind, I cannot use the excuse that 'this will not cause any harm' to disregard even minor precepts or to belittle the effects of karma. Nor can I abandon all the practices of the scriptures, saying, 'With this mind training, nothing else is needed.' One must train with mindfulness, and in practice, from the *Bodhisattvacaryāvatāra* to Vajrayana, one must protect one's vows and commitments, not contradicting the general spirit of the scriptures, and maintaining purity. Secondly, all formalism, such as sleeping in cemeteries, cutting down sacred trees, going to places with infectious diseases, associating with those who have broken their vows, lepers, etc., and associating with spirits, must be avoided. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
སྤངས་ལ། དགེ་བཤེས་སྟོན་པའི་རྣམ་ཐར་གཙང་མ་བསྟན་པའི་སྲོལ་ཆེན་པོ་རྭ་སྒྲེང་དུ་བཙུགས་པ་བསྟན་པ་གྲུ་བཞིར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང་མི་འགལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། གཞན་ཡང་ཡེ་ཤེས་ རྒྱན་ལ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལགས་ཞུས་ཙ་ན། ངའི་འདུན་མ་མིན། རྭ་སྒྲེང་བའི་ལུགས་ཡིན་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། བདག་འཛིན་འདུལ་བ་དང་སེར་སྣ་སྤོང་བ་དང་། བཟོད་པ་བསྒོམ་ པ་ལ་སོགས་པ་གང་རུང་རེ་ལ་གཏུབ་པར་འདུག་ཀྱང་གཞན་ལ་མ་གཏུབ་པས་ཕྱོགས་རེར་སོང་བ་སྟེ་མི་ལ་བཟོད་ཀྱང་མི་མ་ཡིན་པ་ལ་མི་བཟོད་པ་འདྲེ་རྟོགས་ཆེ་བ་དང་། དེ་ ལས་ལྡོག་པ་དང་། མི་ཆེ་བ་ལ་གུས་ལ་ཆུང་བ་ལ་བརྙས་པ་དང་། དེ་ལས་ལྡོག་པ་དང་། ནང་མི་ལ་བྱམས་ཕྱི་མི་ལ་སྡང་བ་དང་། དེ་ལས་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱོགས་རེ་ བ་བརྗོད་ཀྱི་མི་ལང་བ་ཡོད་པས། དེར་མ་སོང་བར་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ནས་འབྱོངས་པ་མ་ནོར་བ་ཡིན། གཞན་དུ་བུ་ལ་ཁྲ་དང་སྤྱང་ཁྱི་བྱམས་སུ་སོང་ན་བློ་མ་འབྱོངས་པ་ཡིན་ནོ། ། 1-395 ཆགས་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྦྱོང་བའོ།། དེ་ཡང་སྦྱོར་བས་ལུས་ངག་ཏུ་དེ་ལྟར་བྱེད་ན་ཉམས་ལེན་ནོར་བ་ཡིན་པས་རང་དོན་བྱེད་པའི་བསམ་པ་དེ་གཞན་བདེ་འདོད་པར་བློ་སྦྱོང་བར་འདུན་ པ་བསྒྱུར་ལ། ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་གཞན་གྱི་རྩར་ངག་ཏུ་མི་འདོན་ཏེ། ཤ་ཁྱེར་ཁྲག་ཁྱེར་རམ། ཆོས་གོས་སྟེར་བའམ། ཚོགས་སུ་མཛེ་ཕོ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་ཡོད་པ་ལྟར་བྱེད་པ་ དང་། ཤ་བའི་གྲངས་ལྟར་མདུང་ཁ་བྱེད་པ་དང་། བདག་འཛིན་ཐུལ་ནས་གཞན་མི་དགོས་ཟེར་བ་ཡོད་པ་ལ་དེ་འདུས་པ་དང་ཡང་འགལ། ཐོ་ཅོར་ཡང་ཆ་བས་བློ་སྦྱོང་ཐམས་ཅད་མངོན་ཚན་ཆུང་ ལ་དོན་གྱི་ས་ཆོད་ཆེ་བ་གཅིག་བྱེད་དགོས་གསུངས་པས་གཞན་གྱིས་མ་ཚོར་བར་རྒྱུད་སྨིན་པ་གཅིག་བྱེད་ན་ཉམས་སུ་ལེན་ལུགས་མ་ནོར་བ་ཡིན། སེམས་ལ་བློ་མ་འབྱོངས་པར་ལུས་ངག་ཏུ་ བློ་སྦྱོང་བའི་རྣམ་འགྱུར་སྟོན་པའམ། སེམས་ལ་བློ་ཅུང་ཟད་འབྱོངས་ཀྱང་སྡེ་སྣོད་དང་འགལ་བ་དང་། སྐབས་སུ་མ་བབ་པ་དང་། དགོས་པ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་ཐོ་ཅོར་འགྲོ་བས་སྦྱོང་ལུགས་ནོར་བ་ ཡིན་ནོ།། །། གསུམ་པ་གཞུང་དོན་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་ལྗོན་ཤིང་ལྟར། །གཞུང་དོན་ལ་སོགས་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དཔེར་ན་རྡོ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་ཕ་ལམ་ཞེས་པ་དེ་གཟུགས་གྲུ་བཞི་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་དང་། 1-396 ཡོན་ཏན་ཇི་ཙམ་ཡོད་པ་དེ་དུམ་བུ་བརྒྱ་སྟོང་ལ་སོགས་པར་བཅག་ཀྱང་གྲུ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་དང་ཡོན་ཏན་མི་འདོར་བའི་དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་བློ་སྦྱོང་འདི་ཡང་དབུ་ཞབས་སུ་དྲིལ་ བས་ཀྱང་བློ་སྦྱོང་ཡིན་ལ། ཚིག་གི་ཡན་ལག་ཏུ་བཤད་པའི་ཚིག་རེ་རེ་ལ་ཡང་བློ་སྦྱོང་གྲ་མ་ཆགས། ཟུར་མ་ཉམས་པའི་དོན་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གཅིག་ཤར་ན་འོད་ ཟེར་ཐམས་ཅད་ཤར་
Chinese
关于放弃：格西敦巴（Geshe Tonpa）清净传记的教法传统在瑞庭寺（Rwa-sgreng）建立，这与将教法实践为四方之物并不矛盾。此外，当被问及关于耶喜坚（Yeshe Gyen）的活动时，他说：‘这不是我的意愿，而是瑞庭寺的传统。’ 第三点是：执着于自我的调伏、吝啬的舍弃、忍辱的修习等等，虽然可以针对其中任何一项，但不能针对其他方面，因此会走向片面。例如，能忍受人类却不能忍受非人，对鬼的执着过重，或者反之。尊重地位高的人而轻视地位低的人，或者反之。爱自己的家人而憎恨外人，或者反之等等，片面的情况数不胜数。因此，不要走向片面，而是要从各个方面都精通，不要出错。否则，如果像老鹰一样溺爱小狗和狼狗，那就是没有开悟。 在无有偏颇的平等中训练。如果只是在行为上这样做，那就是错误的修行。因此，要将为自己谋利的想法转变为希望他人快乐的想法。不要在他人面前炫耀身语的行为，比如假装可怜地施舍肉、血、僧衣，或者在集会上对麻风病人等表示同情。或者像计算肉的数量一样虚张声势。或者执着于自我，说不需要他人，这与僧团的宗旨相悖。即使是闲聊，也要专注于一个微小但意义深远的修心方法。因此，如果在不被他人察觉的情况下成熟内心，那就是正确的修行方式。如果在内心没有开悟的情况下，只是在行为上表现出修心的样子，或者内心稍微开悟却与经律相悖，或者不合时宜，或者没有必要，这些都是闲聊，是错误的修行方式。 第三，要理解经文的含义，就像金刚、太阳和树木一样。也就是说，例如金刚宝石，它的形状如何，有多少优点，即使被切割成成百上千块，也不会失去其形状和优点。同样，即使将这个修心法门浓缩成开头和结尾，它仍然是修心法门。即使将它分解成各个部分，修心的要素也不会减少，意义也不会丧失。当一道阳光升起时，所有的光芒都会升起。
English
Regarding abandonment: Establishing the great tradition of teaching the pure biography of Geshe Tonpa (a Kadampa master) at Radreng Monastery (Rwa-sgreng), which does not contradict practicing the teachings as a four-cornered thing. Furthermore, when asked about activities related to Yeshe Gyen (a text), he said, 'It is not my intention, but the tradition of Radreng.' The third point is: Subduing attachment to self, abandoning miserliness, cultivating patience, etc., although one can target any one of these, one cannot target other aspects, thus going to one side. For example, being able to tolerate humans but not non-humans, being overly attached to ghosts, or vice versa. Respecting those of high status and despising those of low status, or vice versa. Loving one's own family and hating outsiders, or vice versa, etc., there are countless one-sided situations. Therefore, do not go to one side, but be proficient in all aspects, without error. Otherwise, if one dotes on puppies and wolfhounds like an eagle, one is not enlightened. Train in equanimity without attachment. If one only does this in behavior, then it is a mistaken practice. Therefore, one must transform the thought of benefiting oneself into the thought of wishing others happiness. Do not flaunt the actions of body and speech in front of others, such as pretending to be pitifully giving away meat, blood, monastic robes, or showing compassion to lepers, etc., at gatherings. Or making a show of force like counting the number of meat offerings. Or being attached to self, saying that one does not need others, which contradicts the purpose of the Sangha. Even in idle chatter, one must focus on a small but meaningful method of mind training. Therefore, if one matures the mind without being noticed by others, then it is the correct way to practice. If one shows the appearance of mind training in behavior without having enlightened the mind, or if one is slightly enlightened but contradicts the Vinaya, or is untimely, or unnecessary, all of these are idle chatter and are mistaken ways of training. Third, one must understand the meaning of the scriptures, like a vajra, the sun, and trees. That is to say, for example, a vajra jewel, whatever its shape, how many qualities it has, even if it is cut into hundreds and thousands of pieces, it will not lose its shape and qualities. Similarly, even if this mind training is condensed into the beginning and the end, it is still mind training. Even if it is broken down into its individual parts, the elements of mind training will not be diminished, and the meaning will not be lost. When one ray of sunlight rises, all the rays rise. --------------------------------------------------------------------------------