Tibetan
་དང་ལས་ངན་ཐམས་ཅད་བསགས་ནས་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་སྤྱིར་འཁོར་བ་མཐའ་མེད། སྒོས་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་འདིས་ལན་དུ་བཅུག 1-388 སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཡིད་ཁྱོད་རང་དོན་བྱེད་འདོད་པས། །བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་འདས་གྱུར་ཀྱང་། །ངལ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟ་བུས། །ཁྱོད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་བསྒྲུབ། །ད་ལྟའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འདིས་བསྐྱེད། ད་དུང་ཡང་འདི་ལ་དགྲར་མ་བལྟས་ན་འདི་བདེ་བར་འདོད་པས་ལས་ངན་བསགས་ནས་འཁོར་བ་མཐའ་མེད་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཡུན་རིང་དོས་ལ་དྲག་པས་ད་གདོད་ཀྱང་འཁྱམ་དུ་འཇུག་པས་རང་ལ་ དགྲར་ཅིག་བཟུང་བར་བྱ། འདི་ཡིས་བརྒྱ་ཕྲག་ཐམས་ཅད་དུ། །འཁོར་བར་བདག་ལ་གནོད་པ་བྱས། །ད་ནི་འཁོན་རྣམས་དྲན་བྱས་ཏེ། །ཁྱོད་ཀྱི་རང་དོན་སེམས་པ་གཞོམ། །ཞེས་པ་ལྟར་དགོས། བློ་བདེ་བར་ སྡོད་པ་མི་རིགས། དེ་ལྟར་ཡུན་རིང་རྒྱུན་ཆགས་དགྲར་གྱུར་པ། གནོད་པའི་ཚོགས་རབ་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་གཅིག་པོ། །བདག་གི་སྙིང་ལ་ངེས་པར་གནས་འཆའ་ན། །འཁོར་བར་འཇིགས་མེད་དགའ་བར་ག་ལ་འགྱུར། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན། ཉེས་དམིགས་ཅན་གྱི་དམིགས་པའམ། གནས་ནི་གང་དུ་སྐྱེས་པའི་ལུས་ཡིན་ཏེ། རྣག་ཁྲག་གི་ཐུམ་པོ། །ཆུ་སེར་གྱི་རྐྱལ་པ། འདི་ལ་གཅེས་པར་བཟུང་ཞིང་བསྲུང་བ་ནི། གཅེར་ བུ་ཚེར་མ་ཁུར་བ་དང་འདྲ། འཇིག་རྟེན་སྡུག་བསྔལ་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་ཀུན་རང་བདེ་འདོད་ལས་འབྱུང་། །ཞེས་པ་ལྟར་ཡིན། སྡུག་ཏུ་འཇུག་མཁན་འདི་དམའ་འབེབས་དགོས། འདི་ལ་དགྲར་ཤེས་པ་གཅིག་བྱུང་ན་རང་ལ་རང་ངན་སྨྲས་བྱེད། 1-389 ཁ་ཟེར་ཕྱར་ཀ་གཏོང་བ་ཐམས་ཅད་དགྲ་འདུལ་གྲོགས་བྱེད་པར། སྙིང་ཐག་པ་ནས་གོ་ན་སྐྱིད་མགོ་བཙུགས་པ་ཡིན། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་མཐའ་དག་ལ་བརྗོད་བྱ། བདག་ཕྱིར་བཏང་ནས་གཞན་རྩེར་ གྱི་བཟུང་བ་སྟེ་གཉིས་པོ་དེ་ལས་མེད། གཞན་ཡང་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ཉོན་མོངས་སྤོང་བའི་ཆེད་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ང་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན། དེ་ཆེར་ཐུལ་ ན་བདེ་སྐྱིད་ཆེར་ཡོང་། འབྲིང་ལ་འབྲིང་། ཆུང་ངུ་ལ་ཆུང་ངུ་ཡོང་། ཡེ་མ་ཐུལ་བ་ལ་བདེ་སྐྱིད་ཡེ་མི་ཡོང་བ་ཡིན། དེས་ན་སྡུག་བསྔལ་དང་ཉེས་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་འདི་ལ་ དགྲར་བཟུང་དགོས། སྔར་དེ་ལྟར་མ་ཤེས་པ་ཡིན། ད་བླ་མའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་དགྲར་འཛིན་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་བོ་གར་བརླག་པའི། །སྔོན་གྱི་དུས་དེ་གཞན་ཡིན་གྱི། །ཞེས་པ་ལྟར་ཡིན། དེ་ ཙ་ན་རྐྱེན་ངན་གྱི་འཕྲང་ལས་སྒྲོལ། གཉེན་པོའི་ཐང་ལ་སླེབས་པའི་ཆོས་པ་གཤའ་མ་གཅིག་གདོད་ཡོང་བ་ཡིན་གསུངས་ཏེ། དེ་རྣམས་ནི་བདག་འཛིན་ལ་དགྲར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ལ་ ཟིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི། ཀུན་ལ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་བར་བསྒོམ། ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྤྱིར་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དྲི
Chinese
并通过积累所有不良行为，从无始之初，普遍地在无尽的轮回中，特别是三恶道的痛苦，都归咎于此。 1-388 《入行论》中说：‘汝心欲成办自利，然经无数劫已逝，如是勤劳虽极大，唯增汝之诸痛苦，如今所有诸苦难，亦皆由此而生起。’ 如果还不把这个当成敌人，还想通过它获得快乐，积累恶业，在无尽的轮回中遭受长久的痛苦，那么现在也要让它流浪，把它当成自己的敌人。 正如所说：‘此于百千世，轮回中害我，今忆诸仇恨，摧毁汝自利心。’所以，不能安心地待着。正如所说：‘如是长久恒为敌，增长害众唯一因，若于我心安然住，轮回何能无所惧？’ 因此，目标是有过患的目标，或者说是出生之身，即脓血的包裹，脓水的囊袋。珍爱和守护这个，就像赤身裸体背负荆棘一样。正如所说：‘世间所有诸苦难，皆从贪著自身生。’ 必须贬低这个带来痛苦的东西。一旦认识到这是敌人，就会自己责骂自己。 1-389 如果从内心深处明白，所有的闲言碎语都是征服敌人、帮助朋友的行为，那就是快乐的开始。大乘佛法的全部内容，都是为了舍弃自我，珍视他人，除此之外别无其他。而且，所有的教法都是为了舍弃烦恼，而所有烦恼的根源就是我执和自爱。如果能彻底克服它，就能获得极大的快乐；克服一部分，就能获得一部分快乐；如果完全不能克服，就完全得不到快乐。因此，必须把这个痛苦和所有过错的根源当成敌人。以前不明白这个道理，现在依靠上师的教诲，把它当成敌人。正如所说：‘你把我摧毁到何处，以前的时代已经过去了。’ 只有这样，才能从恶缘的险境中解脱，才能真正成为到达对治之地的修行人。这些都是要认识到我执是敌人。要认识到对他人有益，就要修习对一切众生的大恩大德。总的来说，一切众生都是有恩的。
English
And by accumulating all bad deeds, from beginningless time, generally in endless samsara, especially the suffering of the three lower realms, all are attributed to this. 1-388 From the *Bodhicharyavatara*: 'Your mind wants to accomplish your own benefit, but countless eons have passed, and although such effort is great, it only increases your suffering. All present sufferings also arise from this.' If you still don't regard this as an enemy, and still want to gain happiness through it, accumulating bad karma, suffering for a long time in endless samsara, then now you must also let it wander, regarding it as your own enemy. As it is said: 'This has harmed me in samsara for hundreds of thousands of lifetimes. Now, remembering all the hatred, destroy your self-cherishing mind.' Therefore, you cannot stay at ease. As it is said: 'Thus, for a long time, it has always been an enemy, the sole cause of increasing the multitude of harms. If it dwells peacefully in my heart, how can there be fearlessness and joy in samsara?' Therefore, the object is a faulty object, or the body in which one is born, a bag of pus and blood, a sack of serous fluid. Cherishing and protecting this is like carrying thorns naked. As it is said: 'All the sufferings of the world arise from the desire for one's own happiness.' This thing that brings suffering must be degraded. Once you recognize this as an enemy, you will scold yourself. 1-389 If you understand from the bottom of your heart that all gossip is an act of conquering the enemy and helping friends, then that is the beginning of happiness. The entire content of the Mahayana Dharma is to abandon self and cherish others; there is nothing else besides these two. Moreover, all teachings are for abandoning afflictions, and the root of all afflictions is the clinging to 'I' and self-love. If you can completely overcome it, you will gain great happiness; if you overcome it partially, you will gain partial happiness; if you cannot overcome it at all, you will not gain any happiness at all. Therefore, you must regard this root of suffering and all faults as an enemy. You didn't understand this before, but now, relying on the instructions of the guru, regard it as an enemy. As it is said: 'Where did you destroy me? The former times are gone.' Only then can you be liberated from the dangerous straits of bad circumstances, and only then can you truly become a practitioner who has reached the ground of antidotes. All these are to recognize self-grasping as the enemy. To recognize what is beneficial to others, cultivate great kindness towards all beings. In general, all sentient beings are kind. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ན་ཅན་ཡིན་ཏེ། སེམས་འགྲེལ་ལས། གང་དག་སྔོན་ཆད་ཕ་མ་དང་། །གཉེན་བཤེས་གྱུར་ཅིང་ཡང་བཏགས་པའི། ། 1-390 སེམས་ཅན་དེ་དག་རྣམས་ལ་ནི། །བྱས་པ་བཟོ་བ་ཉིད་དུ་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་དུ་བདག་ལ་གནོད་བྱེད་དྲིན་ཅན་དུ་བསྒོམ་པ་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ལས། དེ་བས་ངལ་བས་མ་ བསྒྲུབ་པའི། །ཁྱིམ་དུ་གཏེར་ནི་འབྱུང་བ་ལྟར། །བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པའི་གྲོགས་གྱུར་པའི། །དགྲ་ལ་བདག་གིས་དགའ་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར་བསྒོམ་པ་སྟེ། སྤྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་མ་རྫོགས་པར་སངས་ རྒྱས་མི་ཐོབ་ལ། དེ་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་སློབ་པ་དང་། མཁན་སློབ་དང་། ལུང་འབོགས་མཁན་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྫོགས་པ་ལྟར་བཟོད་པ་ཡང་གནོད་བྱེད་ལ་བརྟེན་ནས་རྫོགས་ པས། གནོད་པ་བྱེད་པ་ཀུན་ལ་བཀའ་དྲིན་ཅན་དུ་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་བསམ་སྟེ། ད་ལྟ་བདག་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་མིའམ་མི་མ་ཡིན་པ་འདིས་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་མ་བྱས་ པའི་གྲངས་སའི་ལྟོས་རྒྱ་ཤུག་གི་ཚིག་གུ་ཙམ་དུ་གྲངས་པ་བས་མང་བ་གཅིག་བྱས་ནས་བྱམས་པའི་མིག་གིས་ལྟ་ལྟ་བ། བརྩེ་བའི་སེམས་ཀྱི་འཛིན་འཛིན་པ། གནོད་པ་དང་མི་ཕན་པ་ལས་ སྐྱོབ་སྐྱོབ་པ། ཕན་པ་དང་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕན་འདོགས་པའི་དྲིན་ཅན་ཡིན་སྙམ་པ་ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་བདེ་ན་དགའ་བའི་བྱམས་པ་བསམ། དེས་ན་ད་ལྟ་བདག་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་འདི་འཁྲུལ་ནས་བྱེད་པ་ཡིན། 1-391 འདིས་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སྡིག་སྡུག་གཏམ་ངན་ཐམས་ཅད་ལ་མ་འཛེམས་པར་བདག་གི་དོན་བྱས་པས་ལས་ངན་བསགས་ནས་འཁོར་བ་མཐའ་མེད་དུ་འཁྱམས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་དེ་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་ལེ་ལན་བདག་ལ་ཐུག་ནས་འདུག ད་ལྟ་ཡང་བདག་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པ་ལ་བདག་གི་ལས་ངན་གྱིས་མ་རྒན་བསྐུལ་ནས་བར་ཆད་བྱས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ བདེ་བ་ལ་བར་ཆད་བྱེད་པས། སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ལ་དམྱལ་བར་འགྲོ་བའི་ལེ་ལན་ཡང་བདག་ལ་ཐུག་པས་སྙིང་རེ་རྗེ་སྙམ་དུ་བསམ་ལ། སྤྱིར་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཀྱི་དྲིན་ཅན་གྱི་ མ་ཡིན་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ད་ལྟ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡང་བདག་གི་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པའི་གྲོགས་པོར་བྱ་བ་དང་། བདག་གིས་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དུས་སུ་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་རྩ་ཐམས་ཅད་གཞན་ལ་ བཏང་བར་ཤེས་པར་བྱས་ནས། བདག་གིས་ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། །ལུས་འདི་ཅི་བདེར་བྱིན་ཟིན་གྱི། །རྟག་ཏུ་གསོད་དམ་སྨོད་པའམ། །རྡེག་སོགས་ཅི་དགར་བྱེད་ལ་རེག །ཅེས་པ་ལྟར་བྱས་ནས་གནོད་བྱེད་ ལ་མི་ཁྲོ་བར་དྲིན་ཅན་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་དགྲ་ཟིན་གཉིས་སུ་ཁ་ཚོན་གཅོད་མ་ཤེས་ན་བླ་མའི་སྐྱོན་ཡིན། མཐའ་མ་ནུས་ན་སློབ་མའི་སྐྱོན་ཡིན་པས་དམིགས་ཕྱེད་པར་བྱས་ལ་བླང་དོར་བྱ། 1-392 སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷས། བདག་ནི་སྐྱོན་བཅས་གཞན་
Chinese
正如《入行论·释》中所说：‘那些曾经是父母、亲友，并且多次转生的众生，都应该被视为是值得报答的对象。’特别是，观修对我有害的人为恩人，正如《入行论》中所说：‘因此，对于那些不费吹灰之力，就像在家中发现宝藏一样，成为菩提道友的敌人，我应该感到高兴。’因为不圆满六度，就无法成佛。而布施和持戒等，要依靠老师、堪布（Khenpo，亲教师），以及传授经文者才能圆满。同样，忍辱也要依靠加害者才能圆满。因此，要观修所有加害者为恩人。也要这样想：现在这个伤害我的人或非人，从无始以来，已经用慈爱的眼神看过我，用慈悲的心关怀我，从伤害和不利中拯救我，用利益和安乐帮助我，次数比数完所有房屋上的椽木还要多。想到这些，就应该生起喜爱和快乐的慈爱之心。因此，现在伤害我的人是糊涂了。从无始以来，为了我的利益，他不顾一切地造作恶业，积累了恶名，在轮回中无休止地漂泊，承受痛苦。所有这些责任都落在我身上。现在，为了我和他人的利益，我修持菩提，但我的恶业却驱使着我的母亲（指众生）来制造障碍，从而阻碍了所有众生的安乐。因此，来世堕入地狱的责任也落在我身上，真是可怜啊！’总的来说，要知道从无始以来，一切众生都曾是我的恩人。特别是，现在伤害我的人，也是我修持菩提的助伴。在我发菩提心的时候，我已经知道要把我的身体、受用和善根都布施给他人。正如寂天菩萨所说：‘我对一切众生，已施此身任彼取，恒常杀打任毁骂，随意取用皆无碍。’因此，不要对加害者生气，而要视他们为恩人。如果不能区分敌友，那就是上师的过失。如果最终还是做不到，那就是弟子的过失。因此，要区分目标，并进行取舍。 寂天菩萨说，‘我满是过错，他人’
English
As stated in the 'Commentary on the Bodhisattvacharyavatara': 'Those beings who were previously parents, relatives, and have been reborn many times, should be regarded as objects worthy of gratitude.' In particular, contemplating those who harm me as benefactors is as stated in the 'Bodhisattvacharyavatara': 'Therefore, I should rejoice in enemies who, without any effort, are like a treasure arising in the house, becoming friends on the path to Bodhi.' Because without perfecting the six paramitas (perfections), one cannot attain Buddhahood. And generosity and discipline, etc., are perfected by relying on teachers, Khenpos (亲教师, close teacher), and those who transmit the scriptures. Similarly, patience is also perfected by relying on those who inflict harm. Therefore, one should contemplate all those who inflict harm as benefactors. One should also think like this: This person or non-human who is harming me now, from beginningless time, has looked at me with loving eyes, cared for me with a compassionate heart, saved me from harm and disadvantage, and helped me with benefits and happiness, more times than counting all the rafters on all the houses. Thinking of these, one should generate a loving heart that is pleasing and happy. Therefore, the one who is harming me now is confused. From beginningless time, for my sake, he has recklessly created evil deeds, accumulated bad names, wandered endlessly in samsara (轮回, cyclic existence), and endured suffering. All these responsibilities fall on me. Now, for the benefit of myself and others, I am practicing Bodhi, but my evil karma is driving my mother (referring to sentient beings) to create obstacles, thereby hindering the happiness of all sentient beings. Therefore, the responsibility of falling into hell in the next life also falls on me, how pitiful!' In general, one should know that from beginningless time, all beings have been my benefactors. In particular, the one who is harming me now is also a companion in my practice of Bodhi. When I generated Bodhicitta (菩提心, mind of enlightenment), I already knew that I should give my body, possessions, and roots of virtue to others. As Shantideva (寂天菩萨) said: 'I have given this body to all beings to do with as they please, to kill, beat, revile, or use as they wish.' Therefore, do not be angry with those who inflict harm, but regard them as benefactors. If one cannot distinguish between friend and foe, that is the fault of the guru (上师, teacher). If one ultimately cannot do it, that is the fault of the disciple. Therefore, one should distinguish the target and make choices. Shantideva said, 'I am full of faults, others' --------------------------------------------------------------------------------