Tibetan
ལས་ཀྱང་འབྲེལ་ཅུང་ཟད་མཛད་པ་ཡང་བཞུགས་པས། འདིར་ཡང་བློ་ལ་བསྡོག་བདེ་བའི་ཕྱིར་འབྲེལ་ཅུང་ཟད་བྱས་ན་དོན་གསུམ་དུ་གནས་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྦྱང་བའི་ཚུལ་དང་། འབྱོངས་པའི་ཚད་དང་། སྦྱངས་པའི་ དགོས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང་། མི་ཉམས་པའི་ཐབས་དང་། འཕེལ་བའི་རྐྱེན་ནོ། ། ༈ སྐྱེ་བའི་རྒྱུ། ཤེས་པར་བྱ་བ། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྔོན་འགྲོ་ཀུན་སློང་གི་ཁྱད་པར་དང་། དངོས་གཞི་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་དང་། 1-384 རྗེས་ལ་བདེ་བའི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི། ཐོག་མཐའ་གཉིས་ལ་བྱ་བ་གཉིས། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཐོག་མར་མལ་ནས་ལྡང་བའི་དུས་སུ། བདག་གིས་དེ་རིང་བདག་འཛིན་ཐུལ་ཞིང་རང་གཅེས་འཛིན་ གྱིས་མ་གོས་པར་བྱས། སེམས་ཅན་གཞན་གཅེས་འཛིན་མ་ཉམས་པར་བྱ་སྙམ་པའི་འཕེན་པ་བཏང་། དགོང་མོ་ཉལ་ཁར་སེང་གེ་རྣམ་པར་བརྩེ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དེ་རིང་ཐོག་མར་དེ་བྱས་སོ། དེ་ནས་དེ་བྱས་སོ། །ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་གྲངས་རྣམས་རིམ་པར་བརྟག་ནས་སྤྱིར་ཆོས་ཁྱད་པར་དུ་བློ་སྦྱོང་དང་འགལ་བ་སྤྱད་ནས་འདུག་ན། དེ་ཚེ་བདག་ལ་རྔན་བགྲང་ཞིང་། །བླ་མའི་གདམས་ངག་ དྲན་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པས་དལ་འབྱོར་ཆུད་གསོན་པ་རང་ལ་རང་གིས་གནོད་པ་སྐྱེལ་བ་ཁྱོད་ལྟ་བུ་ཡོང་བ་སྙམ་དུ་བསམས་ལ་བཟོད་གསོལ་དང་བཤགས་སྡོམ་བྱས་ལ་སང་ནས་དེ་ ལྟ་བུ་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསྒོམ་པ་དང་། ཆོས་དང་མཐུན་པར་བྱས་ནས་འདུག་ན་དགའ་བ་བསྒོམ་ཏེ་དལ་འབྱོར་དོན་ཡོད་པར་བྱས། དུས་དོན་ཡོད་དུ་འདས་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། དགེ་བ་འདི་ཡིས་ ཆོས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་མི་འབྲལ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ། ཡང་ནང་པར་ལངས་ཙ་ན། དེ་རིང་བདག་གིས་ཁ་སང་བས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་འདི་བཞིན་དུ་བྱ་སྙམ་དུ་བསམ་ཞིང་། 1-385 འཕེན་པ་གཏོང་བ་གལ་ཆེ། དེ་ལྟར་བྱེད་ཅེས་ཚིག་ཏུ་མི་བརྗོད། བསམ་པས་འདི་འབའ་ཞིག་སྦྱང་། དགྲ་བྱུང་བ་དང་ན་ཚ་དྲག་པོ་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་དུས་སུ་སྔར་བཞིན་དུ་བསམ། གཉེན་ པོ་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་གི་བྱིན་རླབས། ཆོས་སྐྱོང་གི་མཐུ་སྟོབས། རང་གི་དུས་གསུམ་གྱི་དགེ་བ། སེམས་ཅན་སྤྱི་མཐུན་གྱི་བསོད་ནམས་ཅི་འདུག་ལྟས་ལ་རྐྱེན་བཞིས་དུས་བཞི་པོ་དེར་བདག་འདི་བསྒོམ་ པ་ལ་འགྲན་ཟླ་མེད་པ་མེ་འབར་བ་ལ་ཤིང་བསྣན་པ་ལྟར་འགྲོ་བར་བྱའོ།། །། ཀུན་སློང་གི་གོ་ཆ་དེ་ལྟ་བུ་གྱོན་པས་དངོས་གཞིའི་ཁྱད་པར་ལ་གསུམ་སྟེ། ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། སྤང་ བར་བྱ་བ་དང་། བླང་བར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། དགྲ་ཟིན་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། ནོར་མ་ནོར་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། གཞུང་དོན་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི། ལེ་ལན་ཐམས་ཅད་གཅིག་ལ་གདའ། །ཀུན་ལ་བཀའ་དྲ
Chinese
的教言 也稍微做了一些关联，为了便于记忆，这里也稍微做一些关联，可以归纳为三个方面：如何修习，修习的程度，以及修习的必要性。 第一方面有三个内容：生起的因，不退失的方法，以及增长的缘。 生起的因，需要了解。 第一方面有三个内容：前行发心的差别，正行行为的差别，以及后得安乐的差别。第一个是‘首尾二事’，也就是开始从床上起来的时候，发愿今天我要降伏我执，不被自爱执着所染污，不减弱爱他之心。晚上睡觉前，以慈爱的三摩地，反思今天从一开始做了什么，然后做了什么，依次检查各种行为，如果发现有违背佛法，特别是违背修心的事情，就要像‘那时责备自己’一样，忆念上师的教言，心想：‘像你这样虚度暇满人身，自己给自己带来损害的人真是可悲’，然后忏悔并发誓以后不再这样做。如果行为符合佛法，就生起欢喜心，心想：‘我没有白白浪费暇满人身，没有虚度光阴’，然后发愿：‘以此功德，愿我生生世世不离菩提心’。早上起来的时候，心想：‘今天我要比昨天做得更好’，发愿非常重要。这样做的时候，不要用语言表达，只是用心去修习。遇到敌人或者生重病的时候，也要像以前一样想。依靠上师三宝的加持，护法的威力，自己三世的善根，以及众生的共同福德，这四种因缘，在任何时候都要精进修习，就像火上浇油一样。 像这样穿上发心的盔甲，正行的差别有三个方面：需要了解的，需要断除的，以及需要修习的。第一个方面有三个内容：认识到敌人，认识到正确与错误，以及如何理解经文的意义。首先需要了解的是：一切过错都归于我，一切恩德都归于众生。
English
The teachings of Also made some connections, and in order to facilitate memory, some connections are also made here, which can be summarized into three aspects: how to practice, the degree of practice, and the necessity of practice. The first aspect has three contents: the cause of arising, the method of non-regression, and the condition of growth. The cause of arising needs to be understood. The first aspect has three contents: the difference of preliminary motivation, the difference of main practice behavior, and the difference of subsequent happiness. The first is 'two things from beginning to end', that is, when getting up from bed at the beginning, make a wish that today I will subdue my ego-grasping, not be contaminated by self-love attachment, and not weaken the heart of loving others. Before going to bed at night, with the Samadhi of loving-kindness, reflect on what I did from the beginning today, and then what I did, and check all kinds of behaviors in turn. If I find anything that violates the Dharma, especially violates the practice of mind, I should 'blame myself at that time', remember the Guru's teachings, and think: 'It is sad for people like you who waste the leisure and fullness of human life and bring harm to themselves'. Then repent and vow not to do it again in the future. If the behavior is in accordance with the Dharma, then generate joy and think: 'I have not wasted the leisure and fullness of human life in vain, and I have not wasted time'. Then make a wish: 'With this merit, may I never be separated from Bodhicitta in all my lives'. When getting up in the morning, think: 'Today I will do better than yesterday', and it is very important to make a wish. When doing this, do not express it in words, just practice with your heart. When encountering enemies or serious illnesses, think as before. Relying on the blessings of the Guru and the Three Jewels, the power of the Dharma protectors, the roots of goodness of one's own three times, and the common merits of sentient beings, these four conditions should be diligently practiced at all times, just like adding wood to a burning fire. Wearing the armor of motivation like this, the difference of the main practice has three aspects: what needs to be understood, what needs to be abandoned, and what needs to be practiced. The first aspect has three contents: recognizing the enemy, recognizing right and wrong, and how to understand the meaning of the scriptures. What needs to be understood first is: all the faults belong to me, and all the kindness belongs to sentient beings. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ིན་ཆེ་བར་བསྒོམ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་དགྲ་ཟིན་ངོས་མ་ཟིན། སྤང་བླང་དམིགས་མ་ཕྱེད་པས་ཆོས་ བྱས་ཚད་བདག་འཛིན་གྱི་ཆོས་སུ་སོང་བས་ནོར། ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་སྔར་འདྲིས་གང་ཡང་ཉེར་མ་སོང་བས། ད་རེས་དགྲ་ཟིན་ངོས་ཟིན་པར་བྱ། དེ་རང་གང་ཡིན་ན་རང་ལ་དགྲར་ལྟས་ལ་སྤང་། 1-386 སེམས་ཅན་ལ་ཟིན་དུ་ལྟས་ལ་གཅེས་པར་བྱ་བ་གཉིས་ལས་མེད་པ་ཡིན། དེ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་དགྲར་བལྟས་པ་ནི། ལེ་ལན་ཐམས་ཅད་གཅིག་ལ་གདའ། །ཞེས་པས་བསྟན་ཏེ། མི་འདོད་ པ་ཅི་བྱུང་ཡང་གྱོད་གཞན་ལ་མི་གདའ། སྒོམ་ཆེན་པའི་འཁོར་མེད་རང་གཅིག་པུས་མར་ཁུ་བཀོལ་བས་མར་ཁུ་ལུད་ནས་པོ་བས། ལེ་ལན་དྲི་བོ་སྤྲང་འགྱེད་ཁོ་ནས་ལན་ཟེར་བ་བཞིན་དུ་ ད་ལྟ་རང་ཅག་མི་འདོད་པ་རེ་བྱུང་ཙ་ན། ས་ཡུལ་གཉན་པ་དང་། འདྲེས་རྩེར་བ་དང་། བླ་མས་ཐུགས་ལ་མ་བཏགས་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལ་ལེ་ལན་འདོད་དེ་ནོར་བ་ཡིན། ལེ་ ལན་ཐམས་ཅད་རང་གི་ནང་དུ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་འདོད་པ་སྟེ། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས། བདག་ཡོད་ན་ནི་གཞན་ཏུ་ཤེས། །བདག་གཞན་ཆ་ལས་འཛིན་དང་སྡང་། །འདི་དག་དང་ནི་ ཡོངས་འབྲེལ་ལས། ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟར་སྐྱོན་དང་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་དེ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་མི་འདོད་པ་ཕྱི་སྣོད་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་ཡང་རུང་། ནང་བཅུད་ལས་ བྱུང་ཡང་རུང་། མཐོ་ལ་བཟང་བ་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་སྐྱོང་གི་བཀའ་ཆད་བྱུང་ཡང་རུང་། དམའ་བ་མུལ་སྤྲང་ལ་སོགས་པས་བྱས་ཀྱང་རུང་། མང་བ་སེམས་ཅན་གྱིས་བྱས་ཀྱང་རུང་། ངན་པ་ཤིག་གིས་བྱས་ཀྱང་རུང་། 1-387 རླུང་མཁྲིས་བད་ཀན་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའི་གནོད་པ་ཡིན་ཡང་རུང་། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་བདག་འཛིན་གྱིས་ལན་པར་ཤེས་པར་བྱ། ད་ལྟ་སྡེ་པ་ནང་། དགེ་བཤེས་ནང་། ཕ་སྤུན་ནང་། དཔོན་ གཡོག་ནང་། དཔོན་སློབ་ནང་། བཀའ་གདམས་པ་ནང་། ཡོན་མཆོད་མི་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་བདག་འཛིན་ཡིན། དེ་ཡང་ངར་འཛིན་ཡོད་རིང་ལ། ང་འབའ་ཞིག་གཅེས་པར་བཟུང་ནས་གཞན་ ཐམས་ཅད་ཐེད་ལ་བཏང་བ་བྱིས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བས། འཇིག་རྟེན་དག་ན་འཚེ་བ་གང་ཡོད་དང་། ། འཇིགས་དང་སྡུག་བསྔལ་ཇི་སྙེད་ཡོད་གྱུར་པ། །དེ་ཀུན་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལས་གྱུར་ན། །འདྲེ་ཆེན་དེས་ཀོ་བདག་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན། འཇིག་རྟེན་ན་མི་འདོད་པའི་དངོས་པོ་ཅི་ ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་བདག་འཛིན་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པའི་ལུས་འདི་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང་ཞིང་ང་མེད་པ་ལ་ངར་བཟུང་ནས་འདིའི་ཁ་འཛིན་འདོད་མི་འདོད་གཉིས་ཀྱི། དགག་ སྒྲུབ་བྱེད་བྱེད་ནས་གཞན་ལ་གཡོ་སྒྱུ་ཁྲམ་གསུམ་བྱས་ནས་ཉོན་མོངས་པ
Chinese
应修持视其为大敌。（这是说）从无始以来，我们没有认清敌人，没有区分应舍弃和应修持的，以至于所有的修行都变成了执著于我的修行，这是错误的。对于解脱和一切智智，我们从未熟悉过。因此，现在要认清敌人。那敌人是什么呢？就是把自己视为敌人而舍弃。 1-386 对于众生，只有两种态度：视其为应征服的对象和视其为应珍爱的对象。其中，把执著于我视为敌人，如‘所有的责任都在它身上’所说的那样。无论发生什么不愉快的事情，都不要责怪别人。就像一个闭关者独自一人用牛奶提炼酥油，结果酥油变质了，却责怪乞丐一样。现在我们也是这样，一旦发生不愉快的事情，就责怪地方不好、鬼神作祟、上师没有加持等等，这是错误的。所有的责任都在于执著于我，因为依赖于执著于我，如‘如果有了我，就会有他人。从我和他人的区分中产生执著和嗔恨。所有这些都与罪恶有关，所有的过错都由此产生’所说的那样。因此，无论不愉快的事情是源于外在的环境，还是源于内在的因素；无论是来自高处的佛和护法的惩罚，还是来自低贱的乞丐的伤害；无论是来自众生的伤害，还是来自虱子的伤害； 1-387 无论是风、胆、涎等疾病的危害，都要明白所有这些的根源在于执著于我。现在，无论是僧团内部、格西之间、兄弟之间、主仆之间、师徒之间、噶当巴内部，还是施主和供养者之间的不和，所有的根源都在于执著于我。只要有我执，就会只珍爱自己，而把其他一切都抛在一边，这是所有凡夫俗子的本性。依赖于此，所有的烦恼和痛苦都会产生。如经中所说：‘世间所有伤害，恐惧和痛苦，都源于执著于我。那么，这个大魔鬼对我有什么用呢？’。世间所有不愉快的事物都源于执著于我。无论投生于何处，都执著于这个身体，把无我的视为我，然后为了维护这个‘我’，追求想要的，排斥不想要的，对他人进行欺骗和诡计，从而产生烦恼。
English
Meditate on it as a great enemy. That is to say, from beginningless time, we have not recognized the enemy, have not distinguished what should be abandoned and what should be practiced, so that all practices have become clinging to the self, which is wrong. We have never been familiar with liberation and omniscience. Therefore, now we must recognize the enemy. What is that enemy? It is to regard oneself as an enemy and abandon it. 1-386 For sentient beings, there are only two attitudes: to regard them as objects to be conquered and to regard them as objects to be cherished. Among them, regarding clinging to the self as an enemy is as stated in 'All responsibilities lie with it.' No matter what unpleasant things happen, do not blame others. Just like a hermit who extracts butter from milk alone, and as a result, the butter goes bad, but he blames the beggar. Now we are the same, once unpleasant things happen, we blame the place is bad, the ghosts are causing trouble, the lama has not blessed us, etc., which is wrong. All responsibilities lie in clinging to the self, because relying on clinging to the self, as stated in 'If there is self, there will be others. From the distinction between self and others arise attachment and hatred. All these are related to sins, and all faults arise from this.' Therefore, whether unpleasant things arise from the external environment or from internal factors; whether it is from the punishment of the Buddha and Dharma protectors from above, or from the harm of lowly beggars; whether it is from the harm of sentient beings, or from the harm of lice; 1-387 Whether it is the harm of diseases such as wind, bile, and phlegm, one must understand that the root of all these lies in clinging to the self. Now, whether it is within the Sangha, among the Geshis, among brothers, between master and servant, between teacher and student, within the Kadampa, or the discord between patrons and benefactors, the root of all lies in clinging to the self. As long as there is self-grasping, one will only cherish oneself and throw everything else aside, which is the nature of all ordinary beings. Relying on this, all afflictions and sufferings will arise. As stated in the sutra: 'All harm, fear, and suffering in the world arise from clinging to the self. Then, what use is this great demon to me?'. All unpleasant things in the world arise from clinging to the self. Wherever one is born, one clings to this body, regards the selfless as self, and then in order to maintain this 'self', pursues what is desired and rejects what is not desired, and deceives and schemes against others, thereby generating afflictions. --------------------------------------------------------------------------------