Tibetan
ྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་བཞག་ཅིང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ དུ་གློད་པར་བྱའོ། །དེ་ཙམ་ལ་ཡིད་བཏགས་མ་བཟོད་ནས་ཐུབ་ཆོམ་དང་། འོད་དང་། ཐུ་བ་ནས་འཐེན་པ་དང་། མིང་ནས་འབོད་པ་དང་། དེ་ཙམ་ན་འདར་ཡོད་པ་དང་། སྐྱི་ཟིང་བ་དང་། ཤེས་པ་བཅུ་ལོག་པ་བྱུང་། 1-95 དེ་ཙམ་ན་བློ་གཉིས་ལས། རང་གི་སེམས་སུ་འདུག་པས། འཆར་ལུགས་ཡིན་སྙམ་དུ་རང་གི་སེམས་སུ་ཐག་བཅད་ལ་བཞག་གོ །དེ་ལྟར་བསམ་པ་དང་བློ་བདེ་འབོལ་གྱིས་འགྲོ། ལུས་དང་སེམས་ཆ་ ཆ་ནས་རང་སར་གནས་པ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་འཕྲོག་ལ་ཨ་པ་རང་སེམས་སུ་འདུག་པ་སྙམ་ན། མི་རྟོག་པ་རྗེན་གྱིས་དེ་དུས་ན་འཆར་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ནད་དང་གདོན་དང་རང་ཉིད་ གསུམ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཔྱད་ན་ཡེ་ནས་སྐྱེ་མ་མྱོང་བ་དེ་སྐྱེ་མེད་ཆོས་སྐུ་ཡིན། མ་སྐྱེས་པ་ལ་དགག་རྒྱུ་མེད་པས་འགག་པ་མེད་པ་དེ་འགག་མེད་ལོངས་སྤྱོད་ རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡིན། སྐྱེ་འགག་གིས་སྟོང་པའི་བར་ན་གནས་པ་མེད་པས་གནས་པ་མེད་པ་དེ་གནས་མེད་སྤྲུལ་སྐུ་ཡིན། དེ་ལྟར་དུས་གསུམ་གང་ན་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དེ་དངོས་པོ་མེད་པས། དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནད་དང་གདོན་རང་གི་སེམས་གསུམ་ལས་འབྲས་བུ་སྐུ་བཞི་ལོགས་ན་མེད་པ་དེ་ཉིད་སྐུ་བཞིར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ པ་སྐྱེས་ཚད་སྐུ་བཞི་ལག་བཅངས་སུ་གཏོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྟོགས་པ་སྐྱེས་ཚད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བརྡར་གོ་བར་བྱའོ། །ནད་དང་གདོན་ཐམས་ཅད་སྐུ་དྲིན་ཅན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །འདི་ནི་སྐུ་བཞི་ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་གདམས་ངག་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། ། 1-96 དེས་ནི་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྐྱེན་ངན་ལམ་དུ་བྱས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་བསྒོམ་པའི་རྗེས་སམ། ཤུགས་ལ་རེ་དོགས་གཅོད་པའི་ལྟ་བ་འདི་ལྟར་བསམ་མོ། ། འོ་ན་གནོད་བྱེད་འདིས་ང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་སྦྱོང་བ་ལ་བཀོད་ནས་འདུག་པས་འདིས་ང་ལ་བྱང་ཆུབ་ལག་བཅངས་སུ་གཏོད་པར་འདུག་པས་འདི་བཀའ་དྲིན་རེ་ཆེ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །གཞན་ ཡང་རྒྱུ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་ལས་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་འདི་ལྟ་བུ་འབྱུང་བ་ཡིན་པས། ཁྱོད་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་ན་དེའི་རྒྱུ་སྡིག་པ་སྦྱོངས་ཤིག ཕྱིན་ཆད་སྡིག་པ་སྤོངས་ཤིག་པའི་བྱ་གཏོང་ དུ་བྱུང་བ་ཡིན་པས་བཀའ་དྲིན་ཆེ་སྙམ་དུ་བསམས་ལ། དེས་ན་གནོད་བྱེད་འདི་དག་གཉེན་པོ་དང་བྲལ་བས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེས་ནས་མ་ཚོར་བར་འདུག་པ་དེ་སྦྲོན་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་པས་ འདི་ངེས་པར་བླ་མའི་སྤྲུལ་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་དགའ་བར་བལྟའོ། །གཞན་ཡང་གནོད་བྱེད་འདིས་བདག་ལ་སྐྱེ་བ་སྔ་མའི་ལས་ངན་གྱིས་ཕྱི་མ་ལ་ངེས་པར་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་ བ་གཅིག་གི་སྡུག་བསྔལ་འདིར་དྲངས་པས་ངན་སོང
Chinese
将所有念头都安住在空性之中，并放松于法性之中。仅仅如此还不足以承受，于是出现了幻觉、光芒、热气从头顶涌出、呼唤名字、身体颤抖、起鸡皮疙瘩以及意识颠倒等现象。 在这种状态下，从两种心识中，安住于自心，认为这是显现的方式，并在自心中做出决定。如此思考，心便会感到舒适和放松。身心逐渐地安住于各自的状态。如果认为这是阿爸（上师）安住于自心，那么无念的状态就会自然显现。因此，对于疾病、邪魔和自身这三者，如果以智慧进行分析，那么原本未曾生起之物即是无生法身。因为未生之物无可破斥，所以无灭即是无灭报身。在生灭之间的空隙中，没有停留之处，所以无住即是无住化身。如此，在过去、现在、未来三时中都无法成立之物，因为没有实体，所以无实体即是自性身。因此，疾病、邪魔和自心这三者，其结果四身并非独立存在，而应视其为四身。如此，每当生起证悟，都要将其视为手持四身。每当生起证悟，都要将其理解为法性的自然显现。应将所有疾病和邪魔视为恩德之源。这被称为‘四身认识’的口诀。 因此，这显示了如何将究竟菩提心的违缘转化为道用。如此修持两种菩提心之后，或者在余势中，应如此思考断除希望和恐惧的见解： ‘啊！这个加害者正在利用我来修持两种菩提心，他似乎要将菩提交到我手中，所以他真是太有恩德了！’应如此思考。此外，由于恶业是痛苦之因，所以才会产生这样的痛苦。如果你不想要痛苦，就净化其因——恶业，以后要断除恶业！’因为这成为了舍弃恶行的劝诫，所以应认为他有恩德。因此，这些加害者因为没有对治，以至于生起烦恼而不自知，这成为了他们的过失，所以应从内心深处高兴地认为，这一定是上师的化身。此外，这个加害者将我前世的恶业引到今生，使我免受未来必定堕入恶道的痛苦，
English
Leave all thoughts in the state of emptiness and relax into the state of Dharma. If that alone is not enough to bear, then illusions, lights, heat rising from the crown, calling out names, trembling, goosebumps, and inverted consciousness will occur. In that state, from the two minds, abide in your own mind, thinking that this is the way it appears, and make a decision in your own mind. Thinking in this way, the mind will be comfortable and relaxed. Body and mind will gradually abide in their respective states. If you think that this is Apa (Guru) abiding in your own mind, then the state of non-thought will naturally arise. Therefore, for these three—disease, demons, and oneself—if you analyze with the wisdom of discernment, then that which has never been born is the unborn Dharmakaya. Because the unborn has no refutation, the unceasing is the unceasing Sambhogakaya. In the space between birth and cessation, there is no place to dwell, so the non-abiding is the non-abiding Nirmanakaya. Thus, that which cannot be established in any of the three times, because it has no substance, the non-substance is the Svabhavikakaya. Therefore, the result, the four Kayas, are not separate from these three—disease, demons, and one's own mind—but should be seen as the four Kayas. Thus, every time realization arises, know that you are entrusting the four Kayas into your hands. Every time realization arises, understand that it is the natural expression of Dharma. View all diseases and demons as sources of kindness. This is called the 'Introduction to the Four Kayas' instruction. Therefore, this shows how to transform adverse conditions into the path of ultimate Bodhicitta. After meditating on the two Bodhicittas in this way, or in the aftermath, one should think in this way about the view of cutting off hope and fear: 'Ah! This harmer is using me to practice the two Bodhicittas, and he seems to be handing Bodhi to me, so he is truly kind!' One should think in this way. Furthermore, since evil deeds are the cause of suffering, such suffering arises. If you do not want suffering, purify its cause—evil deeds, and abandon evil deeds in the future!' Because this becomes an exhortation to abandon evil deeds, one should think that he is kind. Therefore, these harmers, because they lack antidotes, are unaware that afflictions arise, which becomes their fault, so one should rejoice from the bottom of one's heart, thinking that this must be an emanation of the Guru. Furthermore, this harmer has brought the suffering of one birth in the lower realms, which I would have inevitably experienced in the future due to my past evil deeds, into this life, --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་གི་དོང་ཁ་བཟུང་ནས་འདུག་པས་འདི་དྲིན་རེ་ཆེ་སྙམ་དུ་བསམ། འོ་ན་འདིས་བདག་ལ་ཕན་པ་དེ་ཙམ་དུ་བསྒྲུབ་ནས་འདུག་པས་འདི་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་གི་འཕྲིན་ལས་པ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་ཡིན་སྙམ་དུ་བསམས་ལ། 1-97 འདོད་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྙིང་དུ་སྡུག་པར་བལྟའོ། །ན་ཚ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡོན་ཏན་དེ་ཙམ་ཡོད་པར་བལྟ་ལ་དེ་ལྟར་བསམ་མོ། །དེ་ནི་མཛེ་བྱུང་ཡང་ཕྱི་མའི་སྡུག་བསྔལ་འགྲོངས། ཚེ་འདི་ ནི་དར་གཅིག་ཡིན། མཛེ་དང་ན་ཚ་མ་བྱུང་ན་ཚེ་འདིའི་ཤོམ་ར་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་རྒྱུད་གཟིངས་ཤིང་སྡིག་བསོག་བྱེད་པ་འདི་འཕྲོ་རྦད་ཀྱིས་བཅད་དུ་བཅུག་ནས་ཆོས་དང་མཇལ་བས་ལུས་ཀྱི་སྙིང་ པོ་ལེན་འཚེང་བ་ཡིན་སྙམ་དུ་བསམ་ལ། མཛེ་དང་ན་ཚ་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པར་དགའ་བར་བལྟའོ། །གཞན་ཡང་ན་ཚ་སྡུག་བསྔལ་འདིས་བདག་ལ་ངེས་འབྱུང་གི་བློ་བསྐྱེད་ པར་འདུག་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་མེད་ན་ངེས་འབྱུང་མི་སྐྱེའོ། ། བདག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་སེལ་བས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་བསྒྲུབ་པར་འདུག་ཀྱང་དྲིན་རེ་ཆེ། སྐྱོ་བས་དྲེགས་པ་ སེལ་བར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་རྩ་བ་སྙིང་རྗེ་ཡང་འདྲེན་པར་བྱེད་དོ། །འཁོར་བ་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་སྡུག་བསྔལ་འདིས་བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སེལ། བདེ་ བ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པར་འདུག་པས། དེས་ན་འདིས་བདག་ལ་ཕན་འདོགས་པར་འདུག་པ་ཨང་སྙམ་དུ་བསམ། དེ་ལྟར་བླ་མ་དང་མཁན་པོས་སྡོམ་པ་ཕོག་ཆོས་བསྟན་པས་དྲིན་ཆེ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་དང་འབྱུང་པོས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པའི་གྲོགས་བྱས་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དགེ་བཤེས་སུ་བསམ། 1-98 བཀའ་དྲིན་ཆེ་སྙམ་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །བློ་འདི་ལྟར་སྦྱོང་ཤེས་པ་ན་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་། དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་ཚད་ཐམས་ཅད་ཚོགས་གཉིས་སུ་གྱུར་པས་འདི་ནས་ ཆུད་མི་ཟ་བའི་ཆོས་འབྱུང་ངོ་། །བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་གྱི་མགོ་འདི་ནས་རྩོམ་པ་ཡིན་གསུངས། དེས་ནི་བསམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་སྦྱང་བ་བསྟན་ཏོ། །སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ ཅན་བསགས་སྦྱངས་གཉིས་ལ་འབད་པས་རྐྱེན་ངན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དུ་བསྒྱུར་བ་ནི། སྦྱོར་བ་བཞི་ལྡན་ཐབས་ཀྱི་མཆོག །ཅེས་པས་བསྟན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་བྱུང་བ་ན་བདེ་འདོད་ཀྱི་དམིགས་པ་ཤོར་ནས་ ཡོང་ངོ་། །དེ་ཙམ་ན་དེས་འདྲེན་པའི་རྐྱེན་བྱས་ནས་འདི་ལྟར་བསྐུལ་དུ་བྱུང་བར་བསམས་ཏེ། སྦྱོར་བ་དང་པོ་ཚོགས་བསགས་པ་ནི། ཁྱོད་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བའི་བདེ་བ་འདོད་ན་བདེ་བ་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་ལ་དད་གུས་སྒོམས་ཤིག ཚོགས་བསོག་པའི་བསྐུལ་ཞིང་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི་སྙམ་དུ་བསམས་ལ། དཀོན་མཆོག་གི་མཆོད་པ། དགེ་འདུན་ལ་བསྙེན་བཀུར་དང་། འབྱུ
Chinese
它守护着我的洞穴，我心想这真是太恩德了。既然它如此尽力地帮助我，我心想这一定是上师（bla ma，梵文：guru，上师）和三宝（dkon mchog，梵文：ratna traya，珍宝三者）的使者。 视如意之欲为心之所爱。视疾病痛苦为具有如此功德，并如此思之。即使生了麻风病，也能偿还来世的痛苦。此生不过须臾。若不生麻风病和疾病，此生的各种喧嚣会扰乱心绪，积累罪恶，这能彻底斩断，使人与佛法相遇，从而获取身体的精华。应从心底里，而非虚情假意地，对麻风病和疾病感到欢喜。此外，疾病痛苦能使我生起出离心，没有痛苦就不会有出离心。它必定能消除我心中的所有烦恼，从而成就诸法的意旨，真是太恩德了。它能通过厌恶来消除傲慢。如是说。又能引出大乘的根本——慈悲。对轮回中的众生生起慈悲。如是说。那么，这痛苦能消除我的所有痛苦，成就所有安乐。因此，它是在帮助我啊。如此思之。如同上师和堪布（mkhan po，梵文：upadhyaya，亲教师）赐予戒律、宣说佛法是恩德一样，众生和精灵也帮助我成就菩提，因此将一切都视为善知识（dge bshes，梵文：kalyanamitra，善友）。 应修习视其为大恩德。若能如此修心，则身语意三门的一切作为，以及所有感官的对象，都将转化为二资粮（ཚོགས་གཉིས།，梵文：dve samhara，福德资粮和智慧资粮），从此不会虚度，佛法将由此生起。据说从三大阿僧祇劫（bskal pa grangs med gsum，梵文：asamkhyeya kalpa trini，无数大劫）之初便由此开始。因此，这是在教导修习特殊的发心——两种菩提心。通过努力于特殊的行为——积累和净化二者，将逆缘转化为菩提道，这由‘具足四种力量是殊胜方便’所教导。当痛苦生起时，对安乐的执着便会消失。那时，应想这是它作为引导的因缘，从而促使我如此行事。第一种行为是积累资粮：你若想远离痛苦，获得安乐，就应虔诚恭敬地修习上师和三宝。应想这是积累资粮的殊胜田地。对三宝的供养，对僧众的侍奉和。
English
It was guarding my cave, and I thought, 'This is truly kind.' Since it is working so hard to help me, I thought, 'This must certainly be an emissary of the Lama (bla ma, Sanskrit: guru, teacher) and the Three Jewels (dkon mchog, Sanskrit: ratna traya, three precious ones).' Regard desirable desires as dear to the heart. Regard sickness and suffering as having such qualities, and think in this way. Even if leprosy arises, it exhausts the suffering of future lives. This life is but a moment. If leprosy and sickness do not arise, the various distractions of this life will disturb the mind and accumulate sins, which will be completely cut off, allowing one to encounter the Dharma and thus take the essence of the body. One should rejoice in leprosy and sickness from the bottom of one's heart, not hypocritically. Furthermore, this sickness and suffering cause me to generate renunciation; without suffering, renunciation does not arise. It will surely eliminate all the afflictions in my mind, thereby accomplishing the intention of all the Dharmas, which is truly kind. It eliminates arrogance through disgust. Thus it is said. It also draws out the root of the Great Vehicle—compassion. Compassion arises for sentient beings in samsara. Thus it is said. So, this suffering eliminates all my suffering and accomplishes all happiness. Therefore, it is helping me. Think in this way. Just as the Lama and Khenpo (mkhan po, Sanskrit: upadhyaya, preceptor) bestowing vows and teaching the Dharma is kind, sentient beings and spirits also help me to achieve Bodhi, so regard everyone as a spiritual friend (dge bshes, Sanskrit: kalyanamitra, virtuous friend). One should meditate on them as being very kind. If one knows how to train the mind in this way, then all the actions of body, speech, and mind, and all that becomes the object of the senses, will be transformed into the two accumulations (ཚོགས་གཉིས།, Sanskrit: dve samhara, accumulation of merit and accumulation of wisdom), and from this, Dharma that is not wasted will arise. It is said that the beginning of the three countless eons (bskal pa grangs med gsum, Sanskrit: asamkhyeya kalpa trini, countless great eons) begins from here. Therefore, this teaches the training of a special thought—the two aspects of Bodhicitta. By striving in special actions—the accumulation and purification of both, transforming adverse conditions into the path of Bodhi is taught by 'Possessing the four powers is the supreme method.' When suffering arises, the focus on desiring happiness is lost. At that time, one should think that this is the cause of guidance, thus urging me to act in this way. The first action is the accumulation of merit: If you want to be free from suffering and attain happiness, you should practice devotion and reverence to the Lama and the Three Jewels, the cause of all happiness. Think that this is the field for urging the accumulation of merit. The offerings to the Three Jewels, the service and respect to the Sangha. -------------------------------------------------------------------------------- ང་པོ་