Tibetan
་དེ་བཞིན་དུ་བློ་སྦྱོང་གིས་བདག་འཛིན་འདུལ་བ་ཡིན་པ་ ལ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དྲེགས་ནས་བདག་ནི་བློ་སྦྱོང་བསྒོམ་པ་བཟང་པོ་ཡིན། གཞན་ལ་ཆོས་འདི་ལྟ་བུ་མེད་སྙམ་ནས་ང་རྒྱལ་སྐྱེས་པ་དང་། རང་བཟང་པོར་རློམ་པས་གཞན་ལ་རས་ཆོད་དང་ཡ་ འབིགས་བྱེད་པ་སྤང་བར་བྱའོ། ། ད་ལྟའི་ཆོས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་བཟང་དུ་སོང་ན་དགྲའི་ཆོས་སུ་སོང་ནས་རྐུན་མ་ནགས་ལ་བཏང་ནས་རྗེས་བྲག་རི་ལ་གཅོད་པའི་ཆོས་སུ་སོང་ བས་དེ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ལ། སྨན་ནད་ཐོག་ཏུ་བཏང་ཞིང་བདག་འཛིན་དམའ་འབེབས་པར་བྱས་ལ་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་བྲན་གྱི་ཐ་མ་ལྟར་བྱའོ། །སྐྱིད་ཀྱི་ལན་དུ་སྡུག་མ་ཚོལ། །ཞེས་པ་ནི། རང་སྐྱིད་པའི་དོན་དུ་གཞན་ལ་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་ན་དགའ་སྟེ། 1-116 རང་གི་བཟའ་མི་དང་གྲོགས་འདི་ཤི་ན་རབས་ཆད་འོང་སྟེ། ཡོན་བདག་ལ་ན་ཚ་ཤི་ཆད་བྱུང་ན་ཚོགས་བསོགས་དགེ་རྩ་འོང་སྟེ། ཡུལ་དེའི་སྒོམ་ཆེན་གྲོགས་པོ་དེ་ཤི་ན་ང་གཅིག་པོ་ ལ་བསོད་ནམས་འོང་སྟེ། དགྲ་འདི་ཤི་ན་ང་ལ་སྐྱིད་པ་འོང་སྟེ་སྙམ་པ་སྤང་ངོ་། །སེམས་ཅན་སོ་སོའི་བསོད་ནམས་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་པས་གར་ཕྱིན་ཡང་དགྲ་ཟིན་རེ་ལས་ཀྱིས་འོང་བ་ ཡིན་གསུང་ངོ་། །བདུན་པ་བློ་སྦྱོང་གི་བསླབ་བྱ་བསྟན་པ་ནི། ཆོས་འདི་རྣམས་ཉམས་སུ་བླངས་ན། བློ་སྦྱོང་མི་ཉམས་ཤིང་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བས་བསླབ་པར་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་ གཅིག་གིས་བྱ། །ཞེས་པ་ནི། ཆོས་གཞན་སྒྲུབ་པ་ལ་ཟས་དང་སྤྱོད་ལམ་སོགས་དང་རྣལ་འབྱོར་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་ཡོད་པས་འདིའི་སྒོར་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཟས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འདི་ ཉིད་ཡིད་ལ་བྱས་པ་གཅིག་པུས་ཆོག་པས་དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ། ལོག་ནོན་ཐམས་ཅད་གཅིག་གིས་བྱ། །ཞེས་པ་ནི། བདུད་ཀྱིས་བརླབ་པ་ཁ་ཅིག་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་ པས་བསྒོམ་ལོག་གི་སྒོམ་སྣང་འདི་ལྟ་བུ་འབྱུང་སྟེ། བློ་སྦྱོང་སྒོམ་པས་ན་ཚ་ཆེར་སོང་། འདྲེའི་གནོད་པ་ཆེར་སོང་། མི་སྡང་དུ་སོང་། བདག་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཆེར་སོང་ངམ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པ་བྱུང་ནས་སྦྱོང་སྙིང་མི་འདོད་པའམ། 1-117 ཡང་ན་དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་སྦྱོང་སྙིང་མི་འདོད་པ་འབྱུང་སྟེ། བཟློག་ཉེན་ཡོད་པས་དེ་འཕྲོ་ལ་ཤེས་པར་བྱས་ལ། ང་ལ་སྒོམ་ལོག་སྐྱེས་ནས་འདུག་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ་བློ་གཉིས་ པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་བདག་ཁོ་ན་འདྲ་བ་ཆོས་ལ་བློ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་མང་པོ་ཡོད་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། དེ་ཐམས་ཅད་རང་གི་སྟེང་དུ་བླངས་ནས་བདག་གི་ལུས་ལོངས་ སྤྱོད་དགེ་བ་རྣམས་དེ་དག་ལ་ཕུལ་བས་ཆོས་ལ་བློ་ཕྱོགས་ཤིང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པར་བསམ་མོ། །ཐོག་མཐའ་གཉིས་ལ་བྱ་བ་གཉིས། །ཅེས་པ་ནི། ནངས་པར་མལ་ནས་ལངས་ ནས་དེ་རིང་ཉིན་ཐོག་
Chinese
同样地，通过修心来调伏我执，但如果因此而骄傲，认为‘我是一个修习修心的人，非常好。’，并认为其他人没有这样的法，从而生起傲慢，自认为好而轻视他人，就应当避免这种行为。如果现在修行人对法的我执变得强烈，那就会变成敌人的法，就像派强盗去森林，然后追到岩石山上去消灭一样。所以，要舍弃这一切，像用药物治疗疾病一样，降低我执，把自己看作是所有众生中最卑微的仆人。不要以快乐来换取痛苦。’这句话的意思是，如果为了自己的快乐而给他人带来痛苦，那就高兴了。如果自己的家人和朋友去世，就会想‘断了他们的后代也好’。如果施主生病或死亡，就会想‘这样就能积累财富和功德’。如果那个地方的修行朋友去世，就会想‘只有我一个人能获得福德’。如果这个敌人死了，我就会快乐’，应当舍弃这种想法。因为众生各自享用各自的福德，所以无论走到哪里，都会有敌人因为业力而出现。第七，展示修心的教诲：如果修习这些法，修心就不会衰退，而且会越来越增长，所以应当学习。所有瑜伽都用一个方法来做。’这句话的意思是，修习其他法门时，在饮食和行为等方面都有各自的规定和瑜伽，但进入这个法门的人，在饮食等方面，只要心中想着这个法门就足够了，所以应当这样修习。所有颠倒都用一个方法来做。’这句话的意思是，魔鬼的加持有时会让人不相信这个深奥的法，从而产生颠倒的修行体验，比如‘修习修心后，疾病变得更严重了，鬼的伤害变得更严重了，变得更讨厌了，我执等烦恼变得更严重了’等等，从而不想修习，或者没有这样的理由也不想修习。因为有颠倒的危险，所以要立即知道，并想‘我产生了颠倒的修行’，然后用另一种想法，认为世间有很多像我一样对法产生颠倒想法的人，然后把所有这些都放在自己身上，把自己的身体、受用和善根都献给他们，这样就会对法产生正确的认识，进入不颠倒的道路。开始和结束时做两件事。’这句话的意思是，早上从床上起来后，想着今天一整天
English
Similarly, through mind training, one subdues self-grasping, but if one becomes arrogant because of it, thinking, 'I am a good practitioner of mind training,' and thinking that others do not have such Dharma, thereby generating pride, and considering oneself good while belittling others, one should avoid such behavior. If the self-grasping of Dharma becomes strong among present-day practitioners, it will become the Dharma of the enemy, like sending a robber into the forest and then chasing after them to a rocky mountain to eliminate them. Therefore, abandon all of that, and like using medicine to treat illness, lower self-grasping and regard oneself as the lowest servant of all beings. 'Do not seek suffering in return for happiness.' This means that if others suffer for one's own happiness, one becomes happy. If one's own family and friends die, one thinks, 'It would be good to cut off their lineage.' If the patron becomes sick or dies, one thinks, 'This will accumulate wealth and merit.' If the meditation friend in that place dies, one thinks, 'Only I will gain merit.' If this enemy dies, I will be happy,' one should abandon such thoughts. Because sentient beings each enjoy their own merit, wherever one goes, enemies will appear due to karma. Seventh, showing the teachings of mind training: If one practices these Dharmas, mind training will not decline, and it will increase more and more, so one should learn. All yogas are done with one method.' This means that when practicing other Dharmas, there are separate rules for food, conduct, and yoga, but for those who enter this Dharma, it is enough to keep this Dharma in mind for all things such as food, so one should practice in this way. All reversals are done with one method.' This means that the blessings of demons sometimes cause people to disbelieve in this profound Dharma, thereby producing reversed meditation experiences, such as 'After practicing mind training, the illness has become more severe, the harm from ghosts has become more severe, one has become more hateful, self-grasping and other afflictions have become more severe,' and so on, thereby not wanting to practice, or not wanting to practice without such a reason. Because there is a danger of reversal, one should immediately recognize it and think, 'I have generated reversed practice,' and then with another thought, think that there are many in the world who, like me, have reversed thoughts about the Dharma, and then take all of those upon oneself, offering one's body, possessions, and merits to them, so that one will have the right understanding of the Dharma and enter the path of non-reversal. Do two things at the beginning and the end.' This means that after getting out of bed in the morning, thinking about the whole day --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ཐག་ལ་བདག་ལ་གཅེས་པར་འཛིན་པས་མ་གོས་པར་བྱ་དགོས། སེམས་ཅན་ལ་གཅེས་པར་འཛིན་པ་མ་ཉམས་པར་བྱ་དགོས་སྙམ་དུ་འཕེན་པ་བཏང་ལ། དེ་ནས་ཉིན་མོའི་ དུས་སུ་ལྷན་ཅིག་རྗེས་སུ་སྤྱོད་པའི་ཤེས་བཞིན་གྱིས་ཟིན་པར་བྱ། དེ་ནས་དགོང་མོ་ཉལ་བ་ན་སེང་གེ་རྣམ་པར་བརྩེ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཐོག་མར་དེ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དེ་བྱས་ སོ། །ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་གྲངས་ལ་རིམ་པས་བརྟག་ནས་འགལ་བར་སྤྱད་ནས་འདུག་ན། དེའི་ཚེ་བདག་ལ་རྔན་བགྲང་ཞིང་། བླ་མའི་གདམས་ངག་དྲན་པར་བྱ་ཞེས་པ་ཡིན་པས། དལ་འབྱོར་ཆུད་གསོན་པ་རང་གིས་རང་ལ་གནོད་པ་སྐྱེལ་བ་ཁྱོད་ལྟ་བུ་འོང་བ་སྙམ་དུ་བསམས་ལ། 1-118 བཟོད་གསོལ་དང་བཤགས་པ་བྱ། ཕྱིན་ཆད་སྤོང་བའི་བློ་བསྐྱེད་དོ། །མ་འགལ་བར་བྱས་ན་དལ་འབྱོར་དོན་ཡོད་པར་བྱས་སྙམ་དུ་དགའ་བ་བསྒོམ། དགེ་བ་ཡང་ཆོས་འདི་ཉིད་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་བསྔོ། ། སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་དང་མི་འབྲལ་བར་གྱུར་ཅིག །ཅེས་སྨོན་ལམ་གདབ་བོ། །གཉིས་པོ་གང་བྱུང་བཟོད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི། གློ་བུར་དུ་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་བྱུང་ཡང་ དྲེགས་ཤིང་ཆགས་པར་མི་བྱ་བར་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་དབང་དུ་མ་སོང་བར་བྱས་ལ། སླར་ལ་ཆོས་ཀྱི་གྲོགས་སུ་ཁྱེར་རོ། །ཁ་ཅིག་ལ་འཁོར་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱུང་ན་དེས་དྲེགས་ཏེ་གཞན་ལ་བརྙས་ པ་དང་། ཡིད་ལ་དྲན་ཚད་བྱེད་པ་འོང་བས་དེ་སྤང་ངོ་། ། རྒུད་ཅིང་དབུལ་བ་འོག་ནས་ཆུ་ལས་མི་འབབ་པ་བྱུང་ན་ཡང་ང་འདྲ་བ་འོང་བ་སྙམ་དུ་ཡི་མུག་པ་དང་། ཡིད་ཤི་ ནས་དེས་སྦྱོང་མི་ནུས་པ་མི་བྱ་བར་མཐོ་རིས་དང་། ངན་སོང་གི་མཐོ་དམའ་དང་། སྐྱིད་སྡུག་ལ་ལྟོས་ནས་མིའི་སྐྱིད་སྡུག་གི་བར་ན་ཁྱད་པར་ཆེ་ཙམ་མི་འདུག་ལ། སླར་ཡང་གཡེང་བ་ མེད་པས་དགེ་སྦྱོར་འཕེལ་སྙམ་དུ་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། ལྷ་ཡི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་ཀྱང་། །ཁེངས་པ་ཉིད་དུ་མི་བྱ་ལ། །ཡི་དྭགས་བཞིན་དུ་དབུལ་བ་ཡིས། །རྒུད་པས་ཀྱང་ནི་ཞུམ་མི་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། 1-119 གཉིས་པོ་སྲོག་དང་བསྡོས་ལ་བསྲུང་། །ཞེས་པ་ནི། ཆོས་སྤྱི་ནས་བཤད་པའི་བསླབ་པ་དང་། ཁས་བླངས་དམ་བཅས་ཀྱི་དམ་ཚིག་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་ཆོས་འདི་ཉིད་ཀྱི་དམ་ཚིག ཡན་ལག་ཉམས་པ་བརྗོད་ མི་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ཏེ། དམ་ཚིག་དེ་གཉིས་ཉམས་ན་ཚེ་འདིའི་བདེ་བ་ཡང་མི་འབྱུང་བས་སྲོག་ལས་གཅེས་པར་བཟུང་ངོ་། །དཀའ་བ་གསུམ་ལ་བསླབ་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི། ཉོན་མོངས་ པ་སྤོང་བ་ན་དང་པོ་གཉེན་པོས་དྲན་པར་དཀའ། བར་དུ་བཟློག་པར་དཀའ། ཐ་མ་རྒྱུན་བཅད་པ་དཀའ་བ་ཡིན་པས་དེ་གསུམ་མི་དཀའ་བས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །སློབ་ཚུལ་ནི། གསུམ་པོ་ནངས་པར་ གོ་བགོ་ནས། དེ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེས་པ་ན་གཉེན་པོ་དྲན་པར་བྱེད། བཟློག་པར་བྱེད། ད་ཕྱིན་ཆད་འདི་ལྟ་བུ་རྒྱུད་ལ་མ
Chinese
不要因执着于自身而受染污，要放下这种执着；不要减损对众生的珍爱，要发起这样的愿望。然后，在白天，要以正念觉知来跟随（自己的行为）。晚上睡觉时，首先以狮子般慈爱的三摩地开始。然后，依次检查‘做了这个，做了那个’等事项，如果发现有违背之处，就要忏悔。这时，要责备自己，忆念上师的教诲，心想：‘如此虚度暇满人身，自己伤害自己，像你这样的人才会这样做。’ 进行忏悔和发露，并发誓以后不再犯。如果没有违背，就观想自己已经让暇满人身变得有意义，从而感到欢喜。并将善根回向于让这种正法在自相续中生起。 祈愿生生世世不离菩提心。无论发生什么，都要忍受。’意思是说，即使突然获得巨大的福报，也不要骄傲和执着，不要被世间八法所左右，而要将其转化为修法的助缘。有些人一旦有了眷属和恭敬，就会变得骄傲，轻视他人，为所欲为，这些都应该舍弃。如果遭遇衰败和贫困，就像掉入水底一样无法自拔，心想：‘像我这样的人才会这样。’从而感到沮丧，意志消沉，无法从中解脱，这是不应该的。要观察人天善道和恶道的起伏，以及人间的苦乐，它们之间的差别并不大，而且不会一直沉溺其中，从而想着要精进修持善法。正如经中所说：‘即使拥有天人的圆满，也不应因此而骄傲；即使像饿鬼一样贫困，也不应因衰败而沮丧。’ ‘二者以生命为代价也要守护。’意思是说，无论是总体的佛法戒律，还是已经承诺的誓言，特别是此法的誓言，例如‘不要说任何关于道友的过失’等等。如果这些誓言失坏，今生的安乐也不会产生，所以要像珍惜生命一样守护它们。 ‘要修学三种困难。’意思是说，在断除烦恼时，最初用对治法忆念烦恼是困难的，中间阻止烦恼生起是困难的，最终彻底断除烦恼的相续是困难的。因此，要努力克服这三种困难。修学的方法是：每天早上穿好衣服后，一旦生起烦恼，就要忆念对治法，阻止烦恼生起，并发誓以后不再让这样的烦恼在自相续中生起。
English
One must avoid being tainted by clinging to oneself, and relinquish such clinging; one must not diminish the cherishing of sentient beings, and generate such a wish. Then, during the daytime, one should be mindful and aware in following (one's actions). Then, when going to sleep at night, one should begin with the samadhi of lion-like loving-kindness. Then, one should examine in sequence items such as 'Did this, did that,' and if one finds contradictions, one should practice repentance. At that time, one should reproach oneself, remember the guru's instructions, and think, 'Wasting this leisure and opportunity, harming oneself, only someone like you would do such a thing.' One should confess and disclose, and generate the intention to abandon (such actions) in the future. If one has not contradicted (the practice), one should cultivate joy, thinking that one has made the leisure and opportunity meaningful. And one should dedicate the merit towards the arising of this Dharma in one's own mindstream. One should pray that in all lifetimes, one will never be separated from the two aspects of Bodhicitta. Whatever happens, one should endure it. This means that even if great merit suddenly arises, one should not be arrogant or attached, and one should not be swayed by the eight worldly concerns, but rather transform it into an aid for Dharma practice. Some people, when they have retinues and receive veneration, become arrogant and despise others, doing whatever comes to mind, and these things should be abandoned. Even if one experiences decline and poverty, like sinking to the bottom of the water and being unable to rise, one should not become discouraged, thinking, 'Only someone like me would experience this.' One should not become disheartened and unable to purify (oneself) through it. Rather, one should observe the ups and downs of higher realms and lower realms, and the joys and sorrows of human existence, and realize that the differences between them are not so great, and that one will not always be immersed in them. Therefore, one should think of increasing one's virtuous practice without distraction. As it is said: 'Even with the abundance of the gods, one should not become arrogant; even with the poverty like that of a hungry ghost, one should not be disheartened by decline.' ‘Both should be protected even at the cost of one's life.’ This means that one should cherish the vows, whether they are the general precepts of the Dharma, or the vows that one has promised, especially the vows of this particular Dharma, such as 'Do not speak of the faults of fellow practitioners,' etc., more dearly than one's life, because if these vows are broken, even the happiness of this life will not arise. ‘One should train in the three difficulties.’ This means that when abandoning afflictions, it is difficult to remember the antidote at first, difficult to reverse (the affliction) in the middle, and difficult to completely cut off the continuum in the end. Therefore, one should strive to accomplish these three difficulties without difficulty. The method of training is: every morning, after getting dressed, once an affliction arises, one should remember the antidote, reverse (the affliction), and vow not to let such an affliction arise in one's mindstream again. --------------------------------------------------------------------------------